ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

SAY NO: ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ONLINE

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Προσφώνησις εἰς τήν Διαρκῆ Ἱεράν Σύνοδον τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ.κ. Νικολάου, Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, 
ἐπί τῇ λήξει τῆς 160ης Συνοδικῆς περιόδου (2016-2017).
Πέμπτη 31 Αὐγούστου 2017

Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε .
Σεβασμιώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί Συνοδικοί.
Φθάσαντες σύν Θεῷ εἰς τήν λήξιν τῆς 160ης Συνοδικῆς περιόδου (2016-2017), εἰς τήν ὁποίαν κατά τάς διατάξεις τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθημεν διά νά ὑπηρετήσωμεν τήν Συνοδικήν διοίκησιν τοῦ Ἱεροῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί νά συμβάλλωμεν,

τό κατά δύναμιν, εἰς τήν ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων καί προβλημάτων Αὐτῆς, ἔχω τήν τιμήν ἐκ μέρους τῶν Συνοδικῶν ἁγίων ἀδελφῶν νά ἐκφράσω τήν εὐγνωμοσύνην ἡμῶν πρός τόν Δομήτορα καί Ἀρχιποίμενα τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν, Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, διότι μᾶς ἠξίωσεν νά διακονήσωμεν εἰς καιρούς ἐναντίων ἀνέμων τάς ἀνάγκας τῆς Μητρός ἡμῶν Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ νά δώσωμεν τό μήνυμα Αὐτοῦ εἰς τήν σύγχρονον κοινωνίαν, πρός δόξαν τοῦ Ἁγίου Ὀνόματός Του καί οἰκοδομήν τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐκ δευτέρου, χρεωστικῶς καταθέτω ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ τάς θερμάς ἡμῶν εὐχαριστίας πρός Ὑμᾶς Μακαριώτατε, ὅστις κατά τόν Θεολόγον Γρηγόριον «ὀξυδερκές ἔχων τό ὄμμα καί ὑψηλά βλέπων» (Ἁγίου Γρηγορίου, Β.Ε.Π. τ. 95, σ. 219) πηδαλιουχήσατε ἐπιτυχῶς τήν νοητήν ὀλκάδα εἰς σταθεράν πορείαν, ἐν μέσῳ κλύδωνος καί περιστασιακῶν καταιγίδων, ἔχοντες τήν ἀπόλυτον συμπαράστασιν πάντων ἡμῶν.

Ἡ διαρρεύσασα Συνοδική περίοδος εἶχε τόν κλῆρον νά ἀντιμετωπίσει σωρεία προβλημάτων καί ὄγκον θεμάτων, τά ὁποῖα, σύν τῷ χρόνῳ, ἐνεφανίσθησαν ὑπό τήν πίεσιν τῆς Πολιτείας, ἀνατροπῆς καθιερωμένων πνευματικῶν δομῶν καί μεταλλαγῆς προαιωνίων ἀρχῶν, μέ ἀπώτερον σκοπόν τήν ἐπιβολήν καί εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἑλλάδα οὐδετεροθρήσκου κράτους, μέ τήν δικαιολογίαν προστασίας τῶν θρησκευτικῶν μειονοτήτων καί καθιερώσεως τῆς ἀνεξιθρησκείας, ἡ ὁποία καί ἀπό τό ἰσχῦον Σύνταγμα προβλέπεται καί ὑπό τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τηρεῖται καί προστατεύεται ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων, εἰς τήν οὐσίαν ὅμως σκοπόν ἔχει τόν περιορισμόν καί τήν ἀποδυνάμωσιν τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας καί τήν περιθωριοποίησιν αὐτῆς.

Εἰς τά θέματα Ἐκκλησίας καί Πολιτείας καί εἰς ὅλα τά ἄλλα ἐτηρήσαμεν ἠπίαν τακτικήν, τῇ εἰσηγήσει τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος. Εἰς τό πολύπλοκον ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τήν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας ἐπιβολήν πολυθρησκειακῆς καί συγκρητιστικῆς δομῆς προγραμμάτων, εἰς τά ψηφισθέντα νομοσχέδια τῶν συμφώνων συμβιώσεων, ἐρχόμενα εἰς εὐθεῖαν ἀντίθεσιν μέ τόν Εὐαγγελικόν νόμον, εἰς τά συνεχῆ ἐμπόδια καί τάς παρελκυστικάς μεθόδους τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν παραγόντων, διά τήν ἀξιοποίησιν τῆς ἐναπομεινάσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, εἰς τήν ἀπαράδεκτον πρός τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν νομιμοποίησιν τῆς ἀποτεφρώσεως τῶν νεκρῶν, εἰς τήν μεθοδικήν καί πονηράν ἀποδόμησιν προαιωνίων ἀρχῶν, ἔτι δέ εἰς τάς ἐντός ἡμῶν ἀναταράξεις τῆς ὁμάδος τῶν ἀποτειχισθέντων καί ὅσων ἀντιτίθενται εἰς τάς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης καί εἰς πλεῖστα ἄλλα, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ἐζητήσαμεν νά ἐπιλυθοῦν μέ σώφρονα διάλογον, παρ᾿ ὅτι οἱ συζητηταί μας δέν μᾶς ἐνέπνεον πάντοτε ἐμπιστοσύνην καί πάσῃ θυσίᾳ ἐπροτιμήσαμεν τήν εἰρήνην καί ὄχι τήν σύγκρουσιν, πρός ἀποφυγήν μεγαλυτέρας ζημίας.

Εἰς τόν λαόν ἐδώσαμεν τήν ἐντύπωσιν ὑποχωρήσεων, ἐπί παραδείγματι εἰς τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί τῶν περιέργων συμφώνων συμβιώσεως. Γεγονός εἶναι, ὅτι εὑρέθημεν εἰς δύσκολον θέσιν καί τινές ἐξ ἡμῶν, ὑπέστησαν βαρεῖς καί ἀδίκους χαρακτηρισμούς.

Ὡς μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εὑρέθημεν πρό πολλῶν διλημμάτων. Ἡ σταθερά ὅμως καί νηφάλιος ἄποψις Ὑμῶν, Μακαριώτατε, ὑπῆρξε ἡ μέση καί βασιλική ὁδός, ἡ ὁποία καί μετά τῶν ἀντιφρονούντων πολιτικῶν διετήρει ἀνοικτούς διαύλους ἐπικοινωνίας καί ἡ ὁποία τά τῆς Ἐκκλησίας δίκαια ἐξησφάλισε καί πᾶσαν ἀντίθετον ἄποψιν ἀπενεύρωσε, ὅπως ὁ Θεολόγος Γρηγόριος λέγει: «ποτέ μέν ὑποχωρῶν, ποτέ δέ ἐπεμβαίνων τοῖς ἐναντιουμένοις τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας» (Ἁγίου Γρηγορίου, Ἑρμηνεία εἰς τούς Ψαλμούς, Β.Ε.Π. τ. 95, σ. 11). Δι᾿ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγον, ἡ ἠπία τακτική τῆς Ἐκκλησίας δέν ἐδημιούργησε ἀντιπαραθέσεις καί διαχωρισμούς εἰς τήν κοινωνίαν, πρᾶγμα τό ὁποῖον προσμετρᾶται ὡς προσωπική Ὑμῶν ἐπιτυχίαν.

«Εὐλογητός ὁ Θεός καί πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ» (Ἐφεσ. 1, 3).

Μακαριώτατε .

Ὡς φαίνεται, εἴμεθα πρό δυσαρέστων διά τήν Ἐκκλησίαν ἐξελίξεων. Τοῦτο ὑπενήχθητε εἰς τήν ἔκτακτον Ἱεραρχίαν τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου. Ὁ πολιτικός κόσμος εἰς τήν πλειονότητά του προτιμᾶ Ἑλλάδα ἄθρησκον, μέ τήν Ἐκκλησίαν ὡς πολιτιστικόν καί μνημειακόν παράγοντα. Ἐάν, ὅπως φημολογεῖται, μέ τήν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος οἰκοδομηθεῖ καί θεσμοθετηθεῖ τό ἄθρησκον κράτος, ἡμεῖς πρέπει νά ἀναλάβωμεν εὐρεῖαν καί συστηματικήν διαφώτισιν τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, διά νά γνωρίσει τάς ἐπιπτώσεις τῆς διά νόμου ἀλλοιώσεως τῆς Ἑλληνορθοδόξου ταυτότητός του.

Εὐχόμεθα ταπεινῶς, ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν κρατήση τῆς δεξιᾶς Ὑμῶν καί ὁδηγήση Ὑμᾶς ἐν τῇ Βουλῇ Του, ποιμαίνων ποιμαίνοντας καί ὁδηγῶν ὁδηγοῦντας εἰς δόξαν τοῦ Οὐρανίου Πατρός καί τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τοῦ παναγίου καί τελεταρχικοῦ Πνεύματος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων (Εὐχή ἐπί ἐνθρονήσει Μητροπολίτου).

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΘ: «ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ»

Αθήνα, 30 Αυγούστου 2017
Αριθμ. Πρωτ.  75
Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ)

Προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και άπαντες τους Ιεράρχες της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Μακαριώτατε,
Σεβαστοί μας Αρχιερείς
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΘ
δημοσιοποιεί κείμενα με τίτλο «Δημοσίευση ερευνητικών δεδομένων επί του διαλόγου της Επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας & Θρησκευμάτων για το Μάθημα των Θρησκευτικών» που συνέταξε  η Επιτροπής Παιδείας της ΠΕΘ, την οποία και ευχαριστεί θερμά για την όλη συμβολή της στον αγώνα που διεξάγεται για τη διατήρηση του ορθόδοξου χαρακτήρα της φυσιογνωμίας του μαθήματος των Θρησκευτικών.
Με σεβασμό ασπαζόμαστε τη δεξιά Σας.

Για το ΔΣ της ΠΕΘ
                  Ο Πρόεδρος                                              Ο Γενικός Γραμματέας
        Κωνσταντίνος Σπαλιώρας                               Παναγιώτης Τσαγκάρης
              Δρ Θεολογίας                                               Mr Θεολογίας

***
Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ)
Επιτροπή Παιδείας
Θέμα: «Δημοσίευση ερευνητικών δεδομένων επί του διαλόγου της Επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας & Θρησκευμάτων για το μάθημα των Θρησκευτικών»
Η Επιτροπή Παιδείας της ΠΕΘ, προέβη σε επιστημονική διερεύνηση των θέσεων που κατατεθήκαν από τους Αρχιερείς που μετείχαν στον διάλογο της Εκκλησίας με την Πολιτεία για το μάθημα των Θρησκευτικών, στην Έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, την 27η Ιουνίου 2017.
Επισημαίνεται ότι οι θέσεις της ΠΕΘ για το νέο Πρόγραμμα του μαθήματος των Θρησκευτικών, συνοπτικά, είναι οι ακόλουθες:

1.       Εξαρχής και διαρκώς εκφράζεται η διαφωνία της ΠΕΘ για τη δομή, τον χαρακτήρα, το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό του νέου Προγράμματος, διότι το Πρόγραμμα αυτό, αποδεδειγμένα με επιστημονικά κριτήρια, αλλοιώνει τη συγκρότηση της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών, μέσω της διαστρέβλωσης της Ορθοδόξου διδασκαλίας, οδηγώντας τους σε θρησκευτική σύγχυση.
2.       Με δεδομένο τα προαναφερθέντα, η δομή του νέου Προγράμματος του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν δύναται να υποστεί βελτιώσεις, αλλά απαιτείται η εκ μηδενικής βάσεως σύνταξη Προγράμματος για το μάθημα.
3.       Στη σύνταξη του Προγράμματος για το μάθημα πρέπει να συμμετάσχουν όλοι οι σχετικοί με το μάθημα των Θρησκευτικών φορείς και να διασφαλισθεί ο ορθόδοξος προσανατολισμός του μαθήματος.  

Η Επιτροπή Παιδείας της ΠΕΘ καταθέτει σε δημόσιο διάλογο  όσα, με επιστημονικά κριτήρια, εξάγονται από τις επίσημα διατυπωθείσες θέσεις των Αρχιερέων - μελών της Επιτροπής, της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στον διάλογο με τους εκπροσώπους του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας & Θρησκευμάτων, ώστε να αποτελέσουν ουσιαστική βάση περαιτέρω συζήτησης. Κύρια πρόθεση είναι η αποσαφήνιση όλων των σχετικών δεδομένων του διενεργηθέντος διαλόγου, καθότι διαπιστώθηκε ότι κατά τον διάλογο δεν τηρήθηκε η αρχή της «μηδενικής βάσεως». Αντ΄ αυτής προκύπτει αλλαγή στάσης προς την κατεύθυνση αναποτελεσματικών ενεργειών της Επιτροπής, όπως τεκμαίρεται από τις διαφορετικές τοποθετήσεις στις εκ των υστέρων αναφορές των Αρχιερέων - μελών της Επιτροπής, οι οποίες διατυπώθηκαν κατά την Έκτακτη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος την 27η Ιουνίου 2017.
Τα μέλη της Επιτροπής Παιδείας της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων είναι στη διάθεση κάθε επίσημου φορέα για οποιαδήποτε σχετική συζήτηση επί των όσων εξαγομένων δημοσιεύει. Οι δημοσιεύσεις των κειμένων θα γίνονται με τακτό εξελικτικό τρόπο, προκειμένου να υπάρχει για κάθε ενδιαφερόμενο ο απαιτούμενος χρόνος για μελέτη και περαιτέρω έρευνα του περιεχομένου κάθε δημοσίευσης.

Με τιμή
Τα μέλη της Επιτροπής Παιδείας της Παιδείας της ΠΕΘ που διεξήγαγαν την έρευνα
§         Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
§         Ιωάννης Κουρεμπελές, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
§         Σταύρος Καλαντζάκης, Ομ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
§         Μαρία Ράντζου, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ
§         Ιωάννης Φύκαρης, Επίκουρος Καθηγητής Σχολής Επιστημών Αγωγής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
§         Ευάγγελος Πονηρός, Διδάκτωρ Θεολογίας ΕΚΠΑ, Μ.Φ., Σχολικός σύμβουλος Θεολόγων Πειραιώς, Δ΄ Αθηνών, Κυκλάδων
§         Ιωάννης Αγγελόπουλος, Διδάκτωρ Θεολογίας ΕΚΠΑ, Δντής Γεν. Λυκείου
§         Δημήτριος Βογιατζής, Διδάκτωρ Θεολογίας ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεολόγος
§         Γιολάντα Σίσκου, Διδάκτωρ Θεολογίας ΑΠΘ, καθηγήτρια Θεολόγος
§         Βασιλική Ματιάκη, Υποψήφια Διδάκτωρ Θεολογίας ΑΠΘ
***

ΚΕΙΜΕΝΟ 1ο
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

«Το ζήτημα των αναφορών περί μηδενικής βάσης
για το μάθημα των Θρησκευτικών»

Το φλέγον ζήτημα της δομής και του προσανατολισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών οδήγησε σε συναντήσεις διαλόγου εκπροσώπων της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, με εκπροσώπους του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων. Από τη συζήτηση αυτή προέκυψαν ουσιαστικά τρία επίσημα κείμενα:

1) Το κείμενο τοποθέτησης του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ως εναρκτήρια εισήγηση στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος την 27η Ιουνίου 2017.
2) Η Έκθεση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, Αιγίνης και Σπετσών, ως Προεδρεύοντος της σχετικής Επιτροπής, η οποία παρουσιάστηκε εκτενώς στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος την 27η Ιουνίου 2017.
3) Το κείμενο παρέμβασης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, ως μέλους της εξ Αρχιερέων Επιτροπής, στην προαναφερθείσα Σύνοδο, με το οποίο ο Σεβασμιώτατος αποτίμησε το έργο της Επιτροπής.

Από τη συστηματική επιστημονική διερεύνηση των τριών προαναφερθέντων κειμένων, με την εφαρμογή της επιστημονικής μεθόδου της «Ανάλυσης Περιεχομένου», η οποία εντάσσεται στις ερμηνευτικού χαρακτήρα ποιοτικές μεθόδους έρευνας των κοινωνικών επιστημών και αποτελεί μία εκ των ασφαλέστερων επιστημονικών ερευνητικών μεθόδων προσέγγισης και ανάλυσης γραπτών κειμένων, ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ ότι μεταξύ των τριών κειμένων υπάρχουν ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ, οι οποίες δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα και προβληματισμό και, οπωσδήποτε, χρήζουν περαιτέρω μελέτης, όσον αφορά τόσο την αιτιολογία τους όσο και τη στοχοθετική τους κατεύθυνση και προοπτική.
Ειδικότερα και συνοπτικώς από τα ερευνητικώς εξαγόμενα διαπιστώνεται ότι:
ü      Δεν επιβεβαιώνεται ότι ο διάλογος της Εκκλησίας με το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων πραγματοποιήθηκε από «μηδενική βάση», αλλά ότι τα δεδομένα ήταν «τετελεσμένα».
ü      Δεν τεκμαίρεται η συναπόφαση Εκκλησίας και Υπουργείου για θέματα που αφορούν  το ζήτημα του μαθήματος των Θρησκευτικών ως δεδομένο, αλλά ουσιαστικά μόνο κατά παραχώρηση.
ü      Οι «Φάκελοι Μαθητή» τυπώθηκαν και θα διανεμηθούν στους μαθητές για το μάθημα των Θρησκευτικών, χωρίς να ληφθεί υπόψη από το Υπουργείο το αίτημα της Εκκλησίας της Ελλάδος να συζητηθούν σε διάλογο, παρά τις περί αντιθέτου αναφορές των επίσημων κειμένων.
ü      Υπάρχει γενικευμένη αντίφαση ως προς τον προσανατολισμό του μαθήματος. Συγκεκριμένα στα κείμενα, σε άλλα σημεία γίνεται λόγος ότι το Πρόγραμμα του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει «Ορθόδοξο χαρακτήρα» και αλλού ότι «κατήντησε νὰ εἶναι οὐδετερόθρησκο, δηλαδὴμὲ σαθρὴ ταυτότητα».

Αναλυτικότερα:
Στο κείμενό του ο Μακαριώτατος αναφέρει ότι: «Η συζήτησις άρχισε από μηδενική βάση. Τί άλλο συμβαίνει μετά την «κατάργηση» των Φ.Ε.Κ. Β΄ 2906 και Β΄ 2920 της 13ης Σεπτεμβρίου 2016 του τ. Υπουργού κ. Φίλη και ισχύ των Φ.Ε.Κ. Β΄ 2104 και Β΄ 2105 της 19ης Ιουνίου 2017 του νυν Υπουργού κ. Γαβρόγλου» (www.romfea.gr, προσπελάστηκε και ανακτήθηκε 28-6-2017).
Κύρια επισήμανση επί αυτής της αναφοράς είναι ότι με την αλλαγή των ΦΕΚ επί της ουσίας δεν έχει αλλάξει τίποτε! (Δελτία Τύπου της ΠΕΘ 26-6-2017). Σε άλλο κείμενο εισήγησής του στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον Μάρτιο του 2017, ο Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης Ύδρας αναφέρει πως εφαρμόστηκε, από την εξ Αρχιερέων Επιτροπή, η απόφαση της Ιεραρχίας να γίνει διάλογος για το νέο Πρόγραμμα «από μηδενική βάση», διευκρινίζοντας ότι σύμφωνα με αυτό που αποφασίστηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2017 -κατά τη συνάντηση της Επιτροπής με τον Υπουργό Παιδείας και τους άλλους εκπροσώπους του Υπουργείου- η βάση του διαλόγου δεν ήταν αυτό που ζήτησε η Σύνοδος, αλλά το νέο Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η Επιτροπή φαίνεται να αλλάζει τη γραμμή και την απόφαση της Συνόδου και μάλλον αποφασίζει όχι τη μηδενική  βάση αλλά ως βάση το νέο Πρόγραμμα του μαθήματος των Θρησκευτικών(Περιοδικό Εκκλησία: Επίσημον Δελτίο της Εκκλησίας της Ελλάδος, τεύχος 3, Μάρτιος 2017, σελ. 187-197).
Πέραν της ανωτέρω ερμηνευτικής επισήμανσης υπάρχει και αντίφαση με το αντίστοιχο κείμενο Εισήγησης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, ο οποίος σε κανένα σημείο του κειμένου του δεν κάνει λόγο για διάλογο από μηδενική βάση, παρά αναφέρει ότι: «Πρέπει ἐδῶ ἐξ ἀρχῆς να δεχθοῦμε ὅτι διάλογος, μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας για τήν διδακτέαὕλη τῶν θρησκευτικῶν στην ἐκπαίδευση ἔγινε γιά πρώτη φορά»(www.romfea.gr, προσπελάστηκε και ανακτήθηκε 28-6-2017).
Είναι σαφές ότι άλλο εννοείται με την έκφραση «διάλογος Εκκλησίας Πολιτείας από μηδενική βάση» και άλλο ερμηνεύεται με τη φράση «διάλογος Εκκλησίας και Πολιτείας για πρώτη φορά».
Επί του ιδίου θέματος στο κείμενό του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής αναφέρει ότι στην Επιτροπή της Εκκλησίας για τον διάλογο υπήρχε: «Ἡ αἴσθηση ὅτι ἐνῶ μιλούσαμε γιὰ συζήτηση ἀπὸμηδενικὴ βάση, στὴν οὐσία ὑπῆρχε τετελεσμένο, μιᾶς καὶ τὸ νέο ΠΣ εἶχε κατοχυρωθεῖ μὲ σχετικὸ ΦΕΚ (ὑπ' ἀριθ. 143575/Δ2 ΥΑ 13.09.2016) καὶ ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ δεχθεῖ τὸ Ὑπουργεῖο νὰ καταργηθεῖ καὶ μαζί του νὰἀκυρωθεῖ μιὰ πολυετὴς προσπάθεια ἀλλαγῆς τοῦ ΜτΘ. Τὸ μόνο ποὺμποροῦσε νὰ γίνει ἦταν νὰ βελτιωθεῖ» 
(https://www.imml.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1859:epitr-gia-thriskeytika&catid=151:arthra&Itemid=143).

Και η αναφορά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής επιτείνει έτι περαιτέρω την αντίφαση, ενδυναμώνοντας το ερώτημα: Τι ισχύει τελικά;

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΧΩΡΙΣ ΘΥΣΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΜΑΣ!


ΑΒΒΑΣ ΜΩΫΣΗΣ: ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙΣ!


ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ: Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ!


Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος: Ο ταπεινός ποτέ δεν πέφτει. Από που να πέσει, αφού βρίσκεται κάτω από όλους;

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΟΣΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΧΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ!


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Όσο πιο πνευματικός άνθρωπος είναι κάποιος, τόσο λιγότερα δικαιώματα έχει σ' αυτή τη ζωή.

ΓΕΡΩΝ ΜΟΔΕΣΤΟΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΗΣ: ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΟΥΣΙΑ ΤΥΦΛΩΣΗ!


ΙΕΡΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ: Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΜΗΛΗ ΘΥΡΑ!


ΑΒΒΑΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΚΙΕΣ!


Αββάς Δωρόθεος: Επειδή ο άνθρωπος δεν φροντίζει για τις δικές του κακίες, επειδή δεν κλαίει, τον πεθαμένο εαυτό του, δεν μπορεί σε τίποτε απολύτως να διορθώσει τον εαυτό του, αλλά πάντοτε απασχολείται με τον πλησίον. Και τίποτα δεν παροργίζει τόσο τον Θεό, τίποτα δεν ξεγυμνώνει τόσο τον άνθρωπο και δεν τον οδηγεί στην εγκατάλειψη, όσο η καταλαλιά, η κατάκριση και η εξουδένωση του πλησίον.

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΖΩΗ!


Η ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ


Κατάθεση Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου
31 Αυγούστου

Η ανακομιδή της τίμιας Ζώνης της Θεοτόκου, άλλοι λένε ότι έγινε από το βασιλιά Αρκάδιο και άλλοι από το γιο του Θεοδόσιο τον Β'. Η μεταφορά έγινε από την Ιερουσαλήμ στην Κωνσταντινούπολη και την τοποθέτησαν σε μια χρυσή θήκη, που ονομάσθηκε αγία Σωρός. Όταν πέρασαν 410 χρόνια, ο βασιλιάς Λέων ο Σοφός άνοιξε την αγία αυτή Σωρό για τη βασίλισσα σύζυγο του Ζωή, που την διακατείχε πνεύμα ακάθαρτο. Όταν λοιπόν άνοιξε την αγία Σωρό, βρήκε την τίμια Ζώνη της Θεοτόκου να ακτινοβολεί υπερφυσικά. Και είχε μια χρυσή βούλα, που φανέρωνε το χρόνο και την ήμερα που μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Αφού λοιπόν την προσκύνησαν, ο Πατριάρχης άπλωσε την τιμία Ζώνη επάνω στη βασίλισσα, και αμέσως αυτή ελευθερώθηκε από το δαιμόνιο. Όποτε όλοι δόξασαν το Σωτήρα Χριστό και ευχαρίστησαν την πανάχραντη Μητέρα Του, η οποία είναι για τους πιστούς φρουρός, φύλαξ, προστάτις, καταφυγή, βοηθός, σκέπη, σε κάθε καιρό και τόπο, ήμερα και νύκτα.

Στη συνέχεια η Αγία Ζώνη τεμαχίστηκε και τεμάχιά της μεταφέρθηκαν σε διάφορους ναούς της Κωνσταντινούπολης. Μετά την άλωση της Πόλης από τούς Σταυροφόρους το 1204 μ.Χ., κάποια τεμάχια αρπάχτηκαν από τους βάρβαρους και απολίτιστους κατακτητές και μεταφέρθηκαν στη Δύση. Ένα μέρος όμως διασώθηκε και παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη και μετά την απελευθέρωση της Πόλης από τον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο. Φυλασσόταν στον ιερό ναό της Θεοτόκου των Βλαχερνών. Η τελευταία αναφορά για το άγιο λείψανο είναι ενός ανώνυμου Ρώσου προσκυνητή στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ του 1424 και 1453 μ.Χ.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τούς Τούρκους το 1453 μ.Χ., είναι άγνωστο τι απέγινε το υπόλοιπο μέρος της Αγίας Ζώνης στη συνέχεια. Έτσι το μοναδικό σωζόμενο τμήμα είναι αυτό που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου· με εξαιρετικά περιπετειώδη τρόπο έφτασε εκεί.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είχε κατασκευάσει έναν χρυσό σταυρό για να τον προστατεύει στις εκστρατείες. Στη μέση του σταυρού είχε τοποθετηθεί τεμάχιο Τιμίου Ξύλου· ο σταυρός έφερε επίσης θήκες με άγια λείψανα Μαρτύρων, και ένα τεμάχιο της Τιμίας Ζώνης. Όλοι οι βυζαντινοί αυτοκράτορες έπαιρναν αυτόν τον σταυρό στις εκστρατείες. Το ίδιο έπραξε και ο αυτοκράτορας Ισαάκιος Β Ἄγγελος (1185-1195) σε μία εκστρατεία εναντίον του ηγεμόνα των Βουλγάρων Ασάν. Νικήθηκε όμως και μέσα στον πανικό ένας ιερέας τον πέταξε στο ποτάμι για να μην τον βεβηλώσουν οι εχθροί. Μετά από μερικές μέρες όμως οι Βούλγαροι τον βρήκαν· έτσι πέρασε στα χέρια του Ασάν.

Οι Βούλγαροι ηγεμόνες μιμούμενοι τούς Βυζαντινούς αυτοκράτορες έπαιρναν μαζί τους στις εκστρατείες το σταυρό. Σε μία μάχη όμως εναντίον των Σέρβων ο βουλγαρικός στρατός νικήθηκε από τον Σέρβο ηγεμόνα Λάζαρο (1371-1389). Ο Λάζαρος αργότερα δώρισε το σταυρό του Αγίου Κωνσταντίνου στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου μαζί με το τεμάχιο της Τιμίας Ζώνης.

Οι Άγιοι Πατέρες της Ιεράς Μονής διασώζουν και μία παράδοση σύμφωνα με την οποία η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου αφιερώθηκε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου από τον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ Καντακουζηνό (1341-1354), ο οποίος στη συνέχεια παραιτήθηκε από το αξίωμα, εκάρη μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ και μόνασε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου.

Τα θαύματα που πραγματοποίησε και πραγματοποιεί η Τιμία Ζώνη είναι πολλά. Βοηθά ειδικά τις στείρες γυναίκες να αποκτήσουν παιδί. Αν ζητήσουν με ευλάβεια τη βοήθειά της Παναγίας, τούς δίδεται τεμάχιο κορδέλας που έχει ευλογηθεί στην λειψανοθήκη της Αγίας Ζώνης· αν έχουν πίστη, καθίστανται έγκυες.

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ: ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΚΟ!


Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ: Όπου ευρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν υπάρχει κακό. Όλα όσα απορρέουν από τον  Θεόν, έχουν μέσα τους την ειρήνη και οδηγούν τον άνθρωπο προς την αυτοκατάκριση και ταπείνωση.

ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ: ΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!



Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Ας ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, και ο Κύριος θα δώσει να γνωρίσουμε την δύναμη της προσευχής του Ιησού.

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΚΕ!


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Ο κάθε άνθρωπος θα πληρωθεί από το αφεντικό που εργάστηκε. Όσοι εργάζονται στον Χριστό, θα λάβουν ''εκατονταπλάσια και Ζωήν Αιώνιον'', και όσοι εργάζονται στο μαύρο αφεντικό, τους κάνει την ζωή μαύρη από εδώ.

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: Ο ΠΟΛΥ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΠΟΛΛΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ!


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Ο πολύ αμαρτωλός έχει και πολύ υλικό για ταπείνωση και η πολλή ταπείνωση δέχεται την θεία Χάρη, αρκεί ο άνθρωπος να αποφεύγη στη συνέχεια τις αφορμές, τα αίτια, για να την διατηρήσει.

ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Άγιος Αλέξανδρος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης 
30 Αυγούστου

Ήταν, όπως λέγουν, «ἀποστολικοῖς χαρίσμασι λαμπρυνόμενος». Σαν πρεσβύτερος ακόμα, διακρινόταν για τη μεγάλη του ευσέβεια, την αρετή και την αγαθότητα του. Στην Α' Οικουμενική σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας, ο τότε Πατριάρχης τον εξέλεξε αντιπρόσωπο του. Και όταν στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε ο Άρειος, ο Αλέξανδρος, αν και γέροντας 70 χρονών, δέχθηκε να περιοδεύσει στη Θράκη, Μακεδονία, Θεσσαλία και στην υπόλοιπη Ελλάδα, για να διδάξει και να γνωστοποιήσει τα ορθά δόγματα των αποφάσεων της Συνόδου της Νικαίας. Αλλά ενώ βρισκόταν στην περιοδεία αυτή, ο πατριάρχης Μητροφάνης απεβίωσε. Όρισε όμως διάδοχο του τον Αλέξανδρο, διότι, παρά το γήρας του, είχε τα κατάλληλα εφόδια για τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της πρωτεύουσας. Πράγματι, σαν Πατριάρχης ο Αλέξανδρος ανταποκρίθηκε σωστά στις δύσκολες περιστάσεις των καιρών. Τότε ο Άρειος είχε εξαπατήσει το βασιλιά Κωνσταντίνο ότι δήθεν πιστεύει ορθά. Και ο βασιλιάς διέταξε τον Αλέξανδρο να αφήσει τον Άρειο να μετέχει της Θείας Κοινωνίας. Ο Αλέξανδρος, λυπημένος, προσευχήθηκε στο Θεό και ζήτησε τη βοήθεια Του. Η δέηση του Ιεράρχη εισακούσθηκε. Και το πρωί που ο Άρειος με πομπή θα πήγαινε στην εκκλησία, βρέθηκε το σώμα του σχισμένο και σκωληκόβρωτο! Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 337 μ.Χ.

ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ- ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!


Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ

Κάποιος κύριος, πνευματικοπαίδι μου, μεγάλος κάπως στην ηλικία, οδηγούσε ένα πρωινό το αυτοκίνητο του και σε κάποιο σημείο του δρόμου είδε ένα προσκυνητάρι.
Επειδή λόγω της ηλικίας του οδηγούσε σχετικά αργά, πρόλαβε να δει μέσα στο προσκυνητάρι την εικόνα της Παναγίας. Τότε σκύβοντας ελαφρώς και απευθυνόμενος προς την εικόνα της Παναγίας είπε:

- Καλημέρα, Παναγία μου!
Και αμέσως ή Παναγία βρέθηκε μπροστά του, ολόσωμη, ολοζώντανη, ολόλαμπρη και του απάντησε με γλυκύτητα:
- Καλημέρα, παιδί μου! 
Όταν συνήλθε, βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο του, στη μέση του δρόμου, γονατιστός και γεμάτος δάκρυα.
Από τότε κάθε φορά πού βλέπει εικόνα της Παναγίας κατανύσσεται και τα μάτια του γεμίζουν δάκρυα.

Πηγή: Από το βιβλίο «Γνώσις και βιώμα της Ορθοδόξου Πίστεως»
π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου

ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΦΑΓΗΤΟ

Μια μέρα, ένα πολύ φτωχό αγόρι που πουλούσε μικροπράγματα από πόρτα σε πόρτα, για να πληρώνει τα εισιτήρια του για το σχολείο, ένοιωσε πολύ πεινασμένο και στην τσέπη του δεν είχε παρά μόνο μερικές δεκάρες.

Έτσι, αποφάσισε ότι στο επόμενο σπίτι, θα ζητούσε λίγο φαγητό. Ωστόσο, έχασε το θάρρος του, όταν μια όμορφη νεαρή γυναίκα άνοιξε την πόρτα. Αντί για φαγητό, ζήτησε ένα ποτήρι νερό.

Η γυναίκα κοίταξε το αγόρι, κατάλαβε ότι ήταν ταλαιπωρημένο και πεινασμένο και αντί για νερό του έδωσε ένα ποτήρι γάλα. Το ήπιε μονορούφι και στη συνέχεια ρώτησε τη γυναίκα: «Πόσα σας χρωστάω;» «Δεν μου χρωστάς τίποτα» απάντησε εκείνη. «Η μητέρα μου με έχει διδάξει, να μην αποδεχόμαστε ποτέ χρήματα για την καλοσύνη που προσφέρουμε».

Το αγόρι ευχαρίστησε θερμά τη γυναίκα και συνέχισε την πορεία του. Ένοιωσε δυνατότερος, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά, αφού η πίστη του στους ανθρώπους και στο Θεό, είχε γίνει ισχυρότερη με το περιστατικό αυτό.

Χρόνια αργότερα, η υγεία της γυναίκας κλονίστηκε και η ζωή της έφθασε σε κρίσιμη κατάσταση. Οι γιατροί του τοπικού ιατρείου, σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν εκεί την ασθένειά της. Την παρέπεμψαν σε ιατρικό κέντρο μεγαλύτερης πόλης, όπου την εξέτασαν οι γιατροί και της έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις. Ο καθηγητής ιατρός, κλήθηκε να κάνει τη διάγνωση.

Όταν άκουσε το όνομα της πόλης απ’ όπου ήρθε η ασθενής, ένα περίεργο συναίσθημα τον έλουσε. Αμέσως σηκώθηκε και πήγε κάτω από την αίθουσα του νοσοκομείου στο δωμάτιό της, ντυμένος με τη στολή του γιατρού.

Την αναγνώρισε αμέσως. Πήγε πίσω στο δωμάτιο ιατρικών συσκέψεων αποφασισμένος να κάνει το καλύτερό δυνατόν, για να σώσει τη ζωή της. Από εκείνη την ημέρα έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην περίπτωση.
Μετά από ένα μακρύ αγώνα, η μάχη κερδήθηκε. Η ασθενής έγινε καλά.

Ο Δρ. ζήτησε από το γραφείο οικονομικού, να του προσκομίσουν τα έγγραφα του ασθενή και το λογαριασμό, για την τελική έγκριση.
Όταν έφθασε στα χέρια του ο λογαριασμός του ασθενή, τον κοίταξε και στη συνέχεια έγραψε κάτι στην άκρη του χαρτιού και τον έστειλε πίσω, για επίδοση στην ασθενή. Εκείνη φοβόταν να το ανοίξει. Ήταν σίγουρη, ότι θα έπρεπε να πληρώνει τα έξοδα νοσηλείας της, μέχρι το τέλος της ζωής της.

Τελικά άνοιξε το φάκελο. Όπως διάβαζε το τιμολόγιο, μια φράση με μεγάλα γράμματα στο τέλος του χαρτιού, τράβηξαν την προσοχή της.
«Ολοσχερώς εξοφλημένο, με ένα ποτήρι γάλα» Από κάτω, υπήρχε η υπογραφή του καθηγητή ιατρού.

Θυμήθηκε!!! Δάκρυα χαράς πλημμύρισαν τα μάτια της και άρχισε να προσεύχεται.
«Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, που η δική Σου αγάπη, έχει εξαπλωθεί και φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων……..»

Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα από την ζωή του Δρ. Χάουαρντ Κέλι (1858-1943). 


ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ

Κάποιος, κάποτε, βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας. Μια μέρα, παρουσιάστηκε ένα μικρό άνοιγμα στο κουκούλι. Ο άνθρωπος κάθισε και παρατηρούσε
την πεταλούδα για ώρες, καθώς εκείνη αγωνιζόταν να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή τρύπα

Κάποια στιγμή φάνηκε ανήμπορη να προχωρήσει άλλο.Έτσι, ο άνθρωπος αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα.

Με ένα ψαλίδι έκοψε το υπόλοιπο κομμάτι του κουκουλιού. Η πεταλούδα πρόβαλε εύκολα, αλλά είχε πρησμένο σώμα και μαραμένα φτερά.

Ο άνθρωπος συνέχισε να παρατηρεί την πεταλούδα, γιατί περίμενε ότι τα φτερά της θα μεγάλωναν και θα άπλωναν για να στηρίξουν το σώμα της, το οποίο θα ξεπρήζονταν σιγά-σιγά.

Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε.
Αντίθετα, η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της σέρνοντας το πρησμένο της σώμα και έχοντας μαραμένα φτερά. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.

Αυτό που ο άνθρωπος, με την καλοσύνη και την βιασύνη του, δεν κατάλαβε, ήταν πώς ό αγώνας για να βγει η πεταλούδα από το άνοιγμα, ήταν ο τρόπος με τον οποίο ό Θεός διοχέτευε υγρό από το σώμα της προς τα φτερά, ούτως ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει, μόλις ελευθερωθεί από το κουκούλι.

Ο άνδρας της ιστορίας μας παρορμητικά και επιπόλαια πήγε να βοηθήσει την πεταλούδα και ξέχασε πώς οι δυσκολίες της θα ήταν η πηγή τής δύναμης της. Θα ήταν τα όμορφα πετάγματα της, το υγιές μέλλον της.

Ξέχασε πώς οι δυσκολίες στη ζωή ζωογονούν, είναι ευεργετικές , είναι ακριβώς αυτές που έχουμε ανάγκη.

Ίσως προκαλεί τη λογική μας ή πιο πάνω σκέψη αλλά ναι, ό πόνος, οι αντιξοότητες, τα δύσκολα, μας κάνουν δυνατούς, αν σοφά ξέρουμε να τα χρησιμοποιούμε.

Μας αλλάζουν οπτικές, αναθεωρούμε, αξιολογούμε τα της ζωής μας διαφορετικά. Γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας, συνειδητοποιούμε την ανεπάρκεια μας και αναζητούμε την παρουσία του Θεού.

Ο δικός μας πόνος, όποιας μορφής, συντελεί στο να αποκτήσουμε σπλάγχνα οικτιρμού για τους άλλους. Σωστά ελέχθη πώς όποιος πόνεσε έμαθε πολλές γλώσσες, εύκολα επικοινωνεί με τον πονεμένο συνάνθρωπο του.

Τα βάσανα μας υπενθυμίζουν μια σώζουσα διέξοδο στα αδιέξοδά μας, την προσευχή. Τα δύσκολα τής ζωής είναι το υνί του Θεού να οργώνει την καρδιά για περισσότερες αρετές. Μπορεί τάχα να υπάρξει σοδειά χωρίς βροχές;

Οι δοκιμασίες χτίζουν χαρακτήρα, όταν αντιμετωπίζονται εν Χριστώ.

Εξάλλου, ο Θεός μας δεν υποσχέθηκε εύκολο ταξίδι, αλλά ασφαλές αγκυροβόλημα. Και ύστερα, η αγιότητα πηγάζει από τα παθήματα, γιατί ότι μας ταιριάζει μας κοιμίζει, ότι είναι αντίθετο αυτό μας αφυπνίζει.

Η στάση μας απέναντι στις ποικιλόμορφες δυσκολίες είναι θέμα πίστης. Μπορούμε γι’ αυτά και για κείνα και για τα άλλα να ευχαριστήσουμε το Θεό; Έτσι είναι, φίλοι μας.

Η δειλή ψυχή προσπαθεί να ψάλλει μέσα στο φως. Η πυρφόρα, όμως και γεμάτη πίστη, μέσα στο σκοτάδι Τον υμνεί.

Ο πόνος ευεργετικός. Ας φιλούμε το χέρι Του ευγνωμόνως που μας τον προσφέρει.

ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΙΕΡΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ – ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΤΕΥΧΟΣ 4ο – ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013

MΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟ «ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ», ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ «ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ»

Και είπε ο αδελφός: «Τι σημαίνει κόσμος;»

Κόσμος είναι – απάντησε ο Γέροντας, να ικανοποιούν οι άνθρωποι τα
σαρκικά τους θελήματα, το να νομίσει κανείς ότι μένει παντοτινά στη ζωή αυτή. Και να καυχιέται γι΄αυτά που αφήνει πίσω του.

To μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου χριστιανού. Ο »κόσμος» και τα θέλω του, αποτελεί εμπόδιο στο ...Θέλημα του Θεού. Αλλά και τον σκοπό της ζωής μας… Την καθαρότητα της καρδιάς, την θεραπεία των παθών μας, την ένωση μαζί Του δια των Άκτιστων ενεργειών Του, την θέωση και σωτηρία της ψυχής μας.

Θεωρίες δύσκολες θα μου πείτε τώρα…Έχετε δίκιο θα σας απαντήσω. Βλέπεται μεγαλώσαμε με εκείνο το »Τι θα πει ο κόσμος», Και όχι τι θα πει ο Χριστός …

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ: «ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΩΤΙΑ, ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΤΑ ΠΑΝΤΑ …»

Τό πανέμορφο νησί τῶν Κυθήρων δοκιμάσθηκε πολύ μέσα στήν ἱερή περίοδο τοῦ Δεκαπενταυγούστου, ἔπειτα ἀπό τό ξέσπασμα τῆς φοβερῆς πυρκαγιᾶς τῆς Παρασκευῆς 4ης Αὐγούστου ἐ.ἔ., πού κράτησε γιά 4 ἡμέρες καί κατέκαυσε 25 περίπου χιλιάδες στρέμματα, δηλ. τό 1/8 σχεδόν τῆς ἐκτάσεως τοῦ νησιοῦ μας.

Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.Σεραφείμ διεκτραγωδεῖ αὐτό τό φρικτό γεγονός τῆς πυρκαγιᾶς σέ δύο συνεντεύξεις του - ἠχητικά ντοκουμέντα, τά ὁποῖα καί παραθέτουμε. Ἡ πρώτη ἀνταπόκρισις τοῦ ζητήθηκε ἀπό τόν Ρ/Σ «Ἄλφα» στίς 8/8 καί ἡ ἄλλη ἀπό τόν σταθμό τῆς «Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας» στίς 10/8. Σ’ αὐτές τίς ραδιοφωνικές ἐπικοινωνίες φαίνεται ὁ βαθύς πόνος καί ἡ ἐναγώνια ἀνησυχία τοῦ Σεβασμιωτάτου γιά τήν ἀδόκητη αὐτή συμφορά.

Ἀκοῦστε τήν συνέντευξη τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας στόν Ρ/Σ ALPHA 989  στίς 08-08-2017 

Ἀκοῦστε τήν συνέντευξη τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας στόν Ρ/Σ  τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας στίς 10-08-2017 

Στίς ἡμέρες αὐτές τῆς φρικτῆς δοκιμασίας ἀναρτήθηκε στό ἱστολόγιο: panagiotisandriopoulos.blogspot.gr – Π.Α.Α. σχετικό σχόλιο μέ τίτλο: «Ἡ φωτιά … τιμωρία γιά τόν Κυθήρων Σεραφείμ;», τό ὁποῖο ἀναδημοσιεύεται ἀπό τά «Κυθηραϊκά νέα» τοῦ νησιοῦ μας. Ὁ συντάκτης του, διατυπώνοντας, ὅπως γράφει, τό ἀμείλικτο ἐρώτημα «ἀντιοικουμενιστῶν» πού συνδυάζουν τό γεγονός τῆς φωτιᾶς τῶν Κυθήρων «μέ τήν φωτιά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πού καίει μετά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης», ἐπιχειρεῖ νά παρουσιάση τό πρῶτο ὡς τιμωρία γιά τόν Μητροπολίτη μας ἕνεκα τῆς δῆθεν χλιαρῆς στάσεώς του ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῶν Οἰκουμενιστῶν. Δύο πράγματα ἐντελῶς ἄσχετα καί ἀσυνάρτητα.
Τήν στάσι τοῦ Σεβασμιωτάτου ἔναντι τῆς φυσικῆς φωτιᾶς τήν διαπιστώνουμε μέ τά παραπάνω δύο ἠχητικά ντοκουμέντα. Τήν στάσι του ἔναντι τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης (πρίν καί μετά τήν σύγκλησί της) δέν τήν γνωρίσαμε μέσῳ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων του πρός τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πρός τούς Πατριάρχας καί Ἀρχιεπισκόπους τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καί γενικώτερα πρός τόν Ὀρθόδοξο Χριστεπώνυμο Πλήρωμα, ἔπειτα καί ἀπό τήν Ἡμερίδα, στήν ὁποία συμμετέσχε τόν Μάρτιο τοῦ 2016 στό στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας καί πού ἀφοροῦσε στά θέματα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης; Γραπτῶς καί προφορικῶς ὁ Μητροπολίτης μας, ἐν Συνόδῳ καί ἐκτός Συνόδου, μέ τά προφορικά καί γραπτά του μηνύματα, τοποθετεῖται εὐκαίρως - ἀκαίρως κατά τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κατά τῶν αἱρέσεων τοῦ Παπισμοῦ καί κατά τῶν ποικιλωνύμων προτεσταντικῶν παραφυάδων, ἀφοῦ αὐτές αὐτοθεωροῦνται ἤ διεκδικοῦν τό ὄνομα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Προασπίζεται σθεναρῶς τοῦ βασικοῦ καί καιρίου ἐκκλησιολογικοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς (καί Μόνης) Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, μή δεχόμενος τό παράπαν ἀπόδοσιν ἐκκλησιαστικότητος σέ ἑτερόδοξες ὁμολογίες καί κοινότητες (σύμφωνα καί μέ τήν ἀρχική Ἀπόφασι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ Μαΐου τοῦ 2016). Καί γενικώτερα ἐμμένει σταθερά στήν Ὁμολογία Πίστεως, τήν ὁποία ἔδωκε πρό τῆς εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίας του (2-7-2005) «μηδέν προστιθείς, μηδέν ἀφαιρῶν, μηδέν μεταβάλλων, μήτε τῶν δογμάτων, μήτε τῶν Παραδόσεων». 
Ἡ φωτιά τῶν Κυθήρων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά της πέρασε καί ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς καλεῖ σέ πνευματική ἐγρήγορσι, προσευχή καί δραστηριοποίησι γιά τήν ἐν καιρῷ ἀποκατάστασι τῶν ὑλικῶν ζημιῶν. Ὅμως, τά μάτια μας πρέπει νά εἶναι στραμμένα στήν ἄλλη φωτιά, τήν φωτιά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πού θέλει νά ἰσοπεδώση τά πάντα καί νά ὁδηγήση στό καταλυτικό ρεῦμα τῆς Παγκοσμιοιποίησης καί τῆς Πανθρησκείας.
Αὐτό ἄς τό λάβη σοβαρά ὑπ’ ὄψιν του ὁ θεολόγος συντάκτης τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καί οἱ συμφρονοῦντες μέ αὐτόν.

Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΒΑΣ. ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΨΕΥΤΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΒΑΣ. ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Σὲ ὁμολογιακὴ καὶ θαρραλέα ἐπιστολή του πρὸς τὸν π. Θεόδωρο Ζήση
12 Ἰουλίου 2017

Πρὸς
Τὸν Αἰδεσιμολογιώτατον
Πρωτοπρεσβύτερον
Πατέρα Θεόδωρον Ζήσην
Περαία Θεσσαλονίκης

Σεβαστὲ Πατέρα Θεόδωρε,
Ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἤθελα νὰ ἐπικοινωνήσω μαζί Σας διὰ τηλεφώνου, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατόν, γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀποφάσισα νὰ Σᾶς γράψω τὴν παροῦσαν ἐπιστολή. Ὁ λόγος εἶναι ἡ μεγάλη ὑποχρέωση ποὺ αἰσθάνομαι στὸ σεβαστὸ πρόσωπό Σας, νὰ Σᾶς εὐχαριστήσω ὡς ἁπλὸ μέλος τῆς Ἐκκλησίας Τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἀναλάβατε μὲ πρωτοχριστιανικὸ ζῆλο καὶ ἁγιοπατερικὸ θυσιαστικὸ πνεῦμα ὑπὲρ τῆς διαφυλάξεως ἀλωβήτου καὶ ἀκεραίας τῆς ἀμώμητης ὀρθόδοξης πίστεώς μας, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν σύγκληση τῆς δῆθεν πανορθόδοξης ψευτοσυνόδου τῆς Κρήτης, ἡ ὁποία κάθε ἄλλο παρά «ὀρθόδοξη» ἀπεδείχθη, ἀφοῦ ἀπομακρύνθηκε τῆς ὀρθόδοξης συνοδικῆς καὶ πατερικῆς παραδόσεως, υἱοθετήσασα πλήρως τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀναγνωρίζοντας γιὰ πρώτη φορὰ τὸν παπισμὸν καὶ προτεσταντισμὸν ὡς «ἐκκλησίες», ἐνῶ οἱ πάντες γνωρίζομε ὅτι πρόκειται γιὰ αἱρέσεις, ποὺ καταδικάσθηκαν συνοδικῶς καὶ ἑπομένως εἶναι ἐκτὸς τοῦ Σώματος τῆς «Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας». Ἐσεῖς, ἐχόμενος τῶν «πατρικῶν παραδόσεων», μὲ τὸ ἀκαδημαϊκό Σας κῦρος, τὶς ἀκένωτες ἁγιοπατερικὲς γνώσεις Σας καὶ προπάντων τὴν ἀταλάντευτη ὀρθόδοξη πίστη Σας, ἀγωνίζεσθε γιὰ τὴν τήρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τὴν κανονικὴ εὐταξία στὴν Ἐκκλησία, ὡς ἐξέχων ἱερεὺς αὐτῆς, προβάλλοντας τὰ ἱερατικά Σας στήθη, ὥστε νὰ μὴν περάσουν στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἀντορθόδοξες καὶ ἄκρως αἱρετικὲς ἀποφάσεις τῆς ὡς εἴρηται ψευτοσυνόδου, φθάνοντας μέχρι τῆς διακοπῆς τῆς μνημόνευσης τοῦ ἐπιχωρίου μητροπολίτη, ὡς αἱρεσιάζοντος, λόγω τῆς υἱοθετήσεως ἐκ μέρους του τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευτοσυνόδου τῆς Κρήτης, ὅπως ἐπιτάσσουν οἱ ἱεροὶ κανόνες, τοὺς ὁποίους μετ᾽ εὐλαβείας πιστῶς ἐφαρμόζετε, ὅπως πιστῶς καὶ ἀκλινῶς τοὺς ἐδιδάσκατε ἀπὸ τῆς πανεπιστημιακῆς ἕδρας, τιμώντας ἔτσι τὴν ἀκαδημαϊκή Σας ἰδιότητα. Τὸ σθένος Σας, ἡ σύνεση καὶ μετριοπάθεια, ἡ διάκριση, ἡ σταθερότητα καὶ ἡ ἀταλάντευτη προσήλωσή Σας στὶς ἁγιογραφικὲς καὶ ἁγιοπατερικὲς παραδόσεις εἶναι αὐτὰ ποὺ Σᾶς διακρίνουν στοὺς ἀγῶνες Σας γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ποὺ ἐμπνέουν σὲ μᾶς τοὺς ἁπλοὺς πιστοὺς αἰσιοδοξία καὶ πίστη.
Ἐμεῖς οἱ ἁπλοὶ χριστιανοὶ αἰσθανόμαστε προδομένοι ἀπὸ τήν «Διοικοῦσα» Ἐκκλησία, ἐννοῶ τὰ διοικητικά της ὄργανα, ὅπως τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τοὺς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία εἶναι ἐπιλήσμονες τῆς ἱερωσύνης τους, «μεριμνῶντες καὶ τυρβάζοντες περὶ πολλά» ἄλλα, τὰ ὁποῖα ὅμως δυστυχῶς δὲν εἶναι  μόνο ἁπλῶς περιττά, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄκρως ἐπικίνδυνα καὶ πνευματικῶς θανατηφόρα, ἀφοῦ εἶναι αἱρετικὰ καὶ ἀντορθόδοξα. Ἀντὶ οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας μας μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο νά «ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας» τοῦ Θεοῦ, ἀντὶ νὰ πολεμοῦν μὲ κάθε μέσον καὶ ἐν παντὶ καὶ πάντοτε τὶς ποικιλώνυμες αἱρέσεις, καὶ κυρίως τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, αὐτοὶ ἀφήνουν ἐγκαταλελειμμένα τὰ ποίμνιά τους «εἰς βοράν» τῶν αἱρετικῶν λύκων, ἀσχολούμενοι μὲ τά «φαγοπότια» καὶ «τσιμπούσια», τοὺς βδελυροὺς ἐναγκαλισμοὺς καὶ πομπώδεις φαρισαϊκοὺς ἀσπασμοὺς μετὰ τῶν αἱρετικῶν ἐκπροσώπων τοῦ πάπα καὶ τῶν προτεσταντῶν, ἀναλισκόμενοι σὲ ἐπιδεικτικοὺς ἀτέρμονες διαλόγους ὑπὲρ δῆθεν «τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως», καταπατώντας ἔτσι ἀπροκάλυπτα ὄχι μόνο τοὺς ἀπαγορευτικοὺς ὅλων αὐτῶν τῶν βδελυρῶν ἐκδηλώσεων θείους καὶ ἱεροὺς κανόνες τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ Ἅγιον καὶ ἱερὸν Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον παραγγέλλει ρητῶς«αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει..» (Τίτ. γ´ 10). Καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὁ μαθητὴς τῆς ἀγάπης, λέγει ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἀθετεῖ τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καὶ δὲν μένει πιστὸς σ᾽ αὐτὴν τηρώντας την μὲ ἀκρίβεια, δὲν ἔχει τὸν Θεὸν μέσα του, ἀλλὰ εἶναι χωρισμένος ἀπὸ αὐτόν, καὶ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο, δηλαδὴ τὸν αἱρετικό, «μὴ λαμβάνετε εἰς οἰκίαν καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε» (Β´ Ἰω. 10). Αὐτοὶ ὅμως οἱ πατριάρχες, οἱ ἀρχιεπίσκοποι καὶ ἐπίσκοποι, ὅσοι ἀκολουθοῦν τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὄχι μόνο ἀνταλλάσσουν χαιρετισμὸν μὲ τὸν ἀρχιαιρεσιάρχη Πάπα, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ὀρθοδόξους ναοὺς τὸν ὑποδέχονται καὶ συμπροσεύχονται μαζί του καὶ ἐναγκαλίζονται ὡς ἀδελφοὶ περιπόθητοι καὶ ἐπιπόθητοι! Καὶ τὸ χειρότερο, μετέχουν, ἂν καὶ ὀρθόδοξοι, στὸ σιωνιστικὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ παρακάθηνται σὲ κοινὰ τραπέζια τρώγοντες καὶ πίνοντες μὲ παπικούς, προτεστάντες, μουσουλμάνους, βουδδιστές, ἰνδουϊστὲς καὶ ὅ,τι ἄλλο βάλλει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ὡς δῆθεν «ἐκκλησία», προδίδοντες ἔτσι τὴν ὀρθόδοξη πίστη μας, καί «ὀρθοτομοῦντες (ἀντὶ τῆς ἀληθείας) τὸν λόγον τῆς πανθρησκείας», ὡς γνήσια τέκνα τοῦ οἰκουμενισμοῦ! Ὅλοι αὐτοὶ οἱ «κύριοι», (διότι πῶς ἀλλιῶς νὰ τοὺς πεῖ κανείς, ἀφοῦ ὡς αἱρεσιάρχες ἀπώλεσαν πλέον τὴν χάρη τῆς ἱερωσύνης καὶ δὲν θεωροῦνται ὡς ἐκ τούτου ἐπίσκοποι καὶ πατριάρχες), ἐξακολουθοῦν νὰ συμπεριφέρονται ὡς ἐπίσκοποι, νὰ εἰσέρχονται εἰς τοὺς ἱεροὺς ναούς, ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐντὸς τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, καὶ περιβεβλημένοι τὶς αὐτοκρατορικὲς ἁλουργίδες νὰ καμαρώνουν «ὡς δεσπότες καὶ αὐθέντες», διεκδικοῦντες ἔτσι τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία τοῦ «ἀλαθήτου», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχουμε δυστυχῶς καὶ ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἀντὶ ἕνα ἀλάθητο πάπα, τόσους ἀλάθητους, ὅσοι καὶ οἱ αἱρεσιάρχες οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοπο!
Ἐσεῖς, πατέρα Θεόδωρε, ἐγκαίρως, ἐπικαίρως καὶ εὐκαίρως διαγνώσατε τὸν κίνδυνον καὶ ὀρθώσατε τὸ ὀρθόδοξο ἀνάστημά σας καταδικάζοντας ὅλους αὐτοὺς τοὺς πατριάρχες, ἀρχιεπισκόπους καὶ ἐπισκόπους ὡς αἱρεσιάρχες, ἐπειδὴ ἐγκολπώθηκαν τὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ ἐπρόδωσαν ἔτσι τὴν ὀρθοδοξία μας. Ἡ γενναία ἀπόφασή Σας νὰ διακόψετε τὴν μνημόνευση τοῦ μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ὡς αἱρεσιάρχου οἰκουμενιστῆ, ἀναλαμβάνοντας ἀγώνα πρὸς ὑπεράσπιση τῆς φιλτάτης ὀρθοδοξίας, Σᾶς ἀνύψωσε στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν ὡς ἄλλον Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικόν, τὸν Ἀνθενωτικόν, ἀλλὰ καὶ ὡς ἄλλον Ἅγιον Μ. Φώτιον, κι ἀκόμη ὡς ἄλλον Ἅγιον Γρηγόριον Παλαμᾶν, τὰ ἀνεξίτηλα ὀρθόδοξα ἴχνη τῶν ὁποίων ἀκολουθεῖτε πιστῶς καὶ ἀπαρασαλεύτως! Στὸ πάνσεπτο πρόσωπό Σας ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἁπλοὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἀναγνωρίζομε τὸν μεγάλο μαχητὴ τῆς πίστως, τὸν ἀρχηγὸ τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγώνα κατὰ πάσης αἱρέσεως, κυρίως δὲ τῆς σύγχρονης αἱρετικῆς πανώλους τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Νὰ εἶστε βέβαιος, πατέρα Θεόδωρε, ὅτι χιλιάδες καὶ μυριάδες πιστῶν ἀνὰ τὸν κόσμον βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὸ λάβαρο τῶν δικῶν Σας ἀντιαιρετικῶν ἀγώνων, ἕτοιμοι νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη μας!
Τὸ κατ᾽ ἐμὲ πρέπει κατ᾽ ἀρχὴν νὰ δηλώσω ὅτι οὔτε θεολόγος εἶμαι, οὔτε ἔχω τέτοιες καὶ τόσες γνώσεις ποὺ νὰ μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ὁμιλῶ γιὰ πολὺ λεπτὰ ὅσο καὶ κρίσιμα θέματα τῆς πίστεώς μας. Γι᾽ αὐτὸ παρακαλῶ πολὺ νὰ συγχωρέσετε τὰ ὅποια τυχὸν σχετικὰ λάθη ἐντοπίσετε στὴν ἐπιστολή μου αὐτή. Φρονῶ ὅμως ταπεινῶς ὅτι τὸ γεγονὸς ὅτι εἶμαι βαπτισμένος «εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχω ἐνδυθῆ Τὸν Χριστὸν κατὰ τὴν διαβεβαίωση τοῦ Ἀπ. Παύλου, μοῦ δίνει τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ μοῦ ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρέωση ὡς χριστιανοῦ, νὰ ἀγωνίζομαι γιὰ τὴν πίστη μου, ὁμολογώντας κυρίως αὐτὴν ἐν παντὶ καὶ πάντοτε. Σὲ θέματα πίστεως ὅλοι οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἀγωνιζόμαστε, χωρὶς νὰ σκοντάφτομε σὲ τίτλους καὶ περγαμηνές. Εἶμαι χριστιανὸς ὀρθόδοξος καὶ ὁμολογῶ τὴν πίστη μου, ἀναλαμβάνοντας ὁποιαδήποτε θυσία πρὸς ὑπεράσπισή της. Τάσσομαι κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι Σας, πατέρα Θεόδωρε, στὸν μεγάλο ἀντιαιρετικὸ ἀγώνα, χωρὶς αὐτὸ νὰ ἔχει γιὰ κανέναν ἄλλο κάποια ἰδιαίτερη σημασία. Γιὰ μένα ὅμως συνιστᾶ πράξη ὁμολογίας, τὴν ὁποία αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος νὰ κάνω ὡς ἁπλός, ἀφανὴς καὶ ἐλάχιστος χριστιανός. Καὶ ναὶ μὲν δὲν διαθέτω, ὅπως εἶπα, θεολογικὲς γνώσεις καὶ συνεπῶς δὲν μπορῶ νὰ μιλήσω γιὰ εἰδικὰ δογματικὰ θέματα, πλὴν ὅμως διαθέτω τὶς βασικὲς γνώσεις τῆς πίστεώς μας, ὅπως μᾶς τὶς δίδαξαν τὰ ὡραῖα ἐκεῖνα παλιὰ χρόνια τῆς δεκαετίας τοῦ πενήντα (1950) οἱ δάσκαλοί μας στὸ σχολεῖο, Δημοτικὸ καὶ Γυμνάσιο, οἱ ὁποῖες μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ πῶ καὶ νὰ διακηρύξω ὅτι ὁ παπισμὸς δὲν εἶναι ἐκκλησία, ἀλλὰ αἵρεση. Εἰδικότερα μὲ βάση ἐκεῖνες τὶς ἐγκύκλιες, «θεολογικές», ἐλλιπεῖς, ἀλλὰ καθόλου ἀτελεῖς, γνώσεις μου ἔμαθα νὰ λέω ὅτι: «τὸ 1054 μ.Χ. ἡ Ἐκκλησία Τοῦ Χριστοῦ ἐσχίσθη στὰ δύο, σὲ Ἀνατολικὴ καὶ Δυτική, προσδιορισμοὶ γεωγραφικοί, οἱ ὁποῖοι ὅμως μὲ τὸν καιρὸ προσέλαβαν δογματικὸ περιεχόμενο. Ἡ Δυτικὴ ἐκκλησία μὲ ἡγέτη τὸν πάπα Ρώμης ἀπομακρύνθηκε δογματικῶς ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία, ἀπώλεσε τὴν καθαρότητα τῆς πίστεως μὲ νοθεύσεις ἀποκλειστικῶς παπικῆς ἐμπνεύσεως, ποὺ δὲν στηρίζονται στὶς Γραφὲς παρὰ πᾶσαν ἔρευναν αὐτῶν, καὶ προσέλαβε κοσμικὴ ὀργάνωση μεταξελιχθεῖσα σὲ Κράτος, τὸ ὁποῖον τῆς ἐστέρησε τὴν ἐκκλησιαστικὴ της ὀντότητα. Πρόκειται γιὰ τὸ γνωστὸ κρατίδιο τοῦ Βατικανοῦ. Ἔτσι ἀναφερόμενοι σ᾽ αὐτὴν δὲν μποροῦμε πλέον νὰ κάνομε λόγο γιὰ Ἐκκλησία καὶ μάλιστα γιὰ Ἐκκλησία Τοῦ Χριστοῦ, οὔτε βέβαια καὶ γιὰ χριστιανικὴ πίστη μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀλήθειας, ἀλλὰ μόνο περὶ θρησκείας καὶ μάλιστα κρατικίστικης, ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται ὡς ἀνθρώπινο πλέον κατασκεύασμα ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Βατικανοῦ, οἱ ὁποῖες τὴν στηρίζουν ἀνὰ τὸν κόσμον. Ὅπως ἐξελίχθηκε λοιπὸν ἡ Δυτική-Παπική «ἐκκλησία» ἀπώλεσε τόν «ἀποκαλυπτικό» της χαρακτήρα καὶ περιέπεσε σὲ ἀνθρώπινο ὀργανισμὸ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν θεωρεῖται πλέον Ἐκκλησία, οὔτε πίστη. Ὁ πάπας τῆς Ρώμης κατ᾽ ἐπίφαση θεωρεῖται ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι παρὰ πολιτικός-κρατικὸς ἄρχων». (ἀπὸ τὸ βιβλίο μου: «Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΘΕΟΣ» σελ. 112). Ὅλα αὐτὰ βεβαίως εἶναι ξένα πρὸς τὸν χριστιανισμὸ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἀποβλητέα ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας Τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὲς τὶς στοιχειώδεις βασικὲς γνώσεις τῆς πίστεώς μας εἶμαι βέβαιος, πατέρα Θεόδωρε, ὅτι τὶς ἐγνώριζαν καλλίτερα ἀπὸ ἐμένα καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ συμμετεῖχαν στὴν ψευτοσύνοδον τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης, καὶ παρόλα αὐτὰ προχώρησαν στὴν ἐπαίσχυντη πράξη τῆς ἀναγνώρισης τοῦ παπισμοῦ ὡς Ἐκκλησίας, προδίδοντας, ὅπως προεῖπα, μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τὴν ὀρθόδοξη πίστη μας. Ὀρθῶς λοιπὸν καὶ δικαίως Ἐσεῖς, πάτερ Θεόδωρε, τοὺς κατηγορεῖτε ὡς αἱρεσιάρχες καὶ διακόψατε τὴν μνημόνευση ὅλων ἐκείνων ποὺ δέχονται τὴν ἀπόφαση αὐτὴ τῆς ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου, κολυμπώντας στὰ λασπόνερα τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πλάνης.
Τελειώνοντας δεχθεῖτε Σᾶς παρακαλῶ τὶς ἄπειρες εὐχαριστίες μου γιὰ τὸν μεγάλο ἀγώνα ποὺ ἀναλάβατε καὶ νὰ εἶστε πλέον ἢ βέβαιος ὅτι θὰ στεφθῆ ὑπὸ πλήρους ἐπιτυχίας, ὅπως κάθε ἀγώνας ποὺ δόθηκε ἀνὰ τοὺς αἰῶνες γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς πίστεως, διότι τὸ εἶπε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός: «θαρσεῖτε ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον»! Περιττὸν νὰ Σᾶς βεβαιώσω ὅτι τάσσομαι ὡς ἁπλὸς χριστιανὸς στὸ πλευρό Σας, ὄχι γιατὶ Ἐσεῖς μὲ χρειάζεστε, ἀλλὰ διότι ἐγὼ τὸ αἰσθάνομαι ὡς ἀνάγκη. Γι᾽ αὐτὸ καὶ Σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε αὐτὴν τὴν διαβαβαίωσή μου. Σᾶς εὐχαριστῶ καὶ πάλι γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς στηρίζετε στὴν ὀρθόδοξη πίστη μας καὶ Σᾶς εὔχομαι ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν νὰ Σᾶς ἐνισχύει στὸν δύσκολο ἀγώνα Σας καὶ νὰ Σᾶς χαρίζει πολλὰ καὶ καρποφόρα γιὰ τὴν πίστη μας ἔτη, εὐλογημένα καὶ πάνω ἀπ᾽ ὅλα ὀρθόδοξα χριστιανικά.