ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΟΙ "ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ" ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ;


Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών Ι.Μ.Πειραιώς

Δεν θα πάψουμε να τονίζουμε πως η ρίζα της κακοδαιμονίας του κόσμου τους τελευταίους δέκα αιώνες είναι η χριστιανοκαπηλεία από τους δυνάστες του δυτικού κόσμου. Είναι γνωστό ότι τα βαρβαρικά βορειοευρωπαϊκά φύλα,(Γότθοι, Βησιγότθοι Οστρογότθοι, Βάνδαλοι, Φράγκοι, κ.λ.π), τα οποία κατέκλυσαν την ευρωπαϊκή ήπειρο μετά τον 5ο μ. Χ. αιώνα, ουδέποτε μπόρεσαν να κατανοήσουν και να υιοθετήσουν την χριστιανική Ορθοδοξία, διότι δεν γνώριζαν την ελληνική γλώσσα και δεν είχαν το ανάλογο πολιτισμικό υπόβαθρο και τις πνευματικές προϋποθέσεις, για να εκτιμήσουν τις υψηλές αλήθειες της χριστιανικής πίστεως.

 Οι φιλότιμες προσπάθειες των Ορθοδόξων ιεραποστόλων, (άγιοι Βονιφάτιος, Κύριλλος και Μεθόδιος, κ.α.), να μεταφέρουν το θησαυρό της Ορθοδοξίας στην καρδιά της Ευρώπης, συνάντησαν την σφοδρή αντίσταση των Φράγκων και είχαν ελάχιστη επιτυχία. Ως βάρβαροι, άξεστοι και απολίτιστοι, κατανόησαν τον Χριστιανισμό ως μια θρησκεία, η οποία θα τους βοηθούσε στα κατακτητικά τους σχέδια. Η επέλασή τους στην κεντρική και νότια Ευρώπη, έσπειρε τον όλεθρο. Κατέστρεψαν τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και μαζί την χριστιανική Ορθοδοξία και έφεραν τον μεσαίωνα. Εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ή υποδουλώθηκαν σ’ αυτούς και αποτέλεσαν μέχρι τους τελευταίους αιώνες, την τάξη των δουλοπαροίκων. Πάμπολλοι ορθόδοξοι λαοί και πολυάριθμες ορθόδοξες κοινότητες της ευρωπαϊκής ηπείρου εξαφανίστηκαν, όταν αρνήθηκαν να τους επιβληθεί ο δικός τους αιρετικός φράγκικος χριστιανισμός. Οι κατακτητές έγιναν φεουδάρχες ηγεμόνες και το χειρότερο: κατέλαβαν και τα επισκοπικά αξιώματα. Αυτό είχε σαν αναπόφευκτη συνέπεια την κατάπτωση του κλήρου στη Δύση, η οποία ήταν αποτέλεσμα αυτού του σφετερισμού και της ιερατικής εξουσίας από τους κατακτητές.

  Από τον 8ο αιώνα η δυτική Ορθοδοξία σταδιακά θα υποταχθεί στους αιρετικούς Φράγκους, οι οποίοι τελικά από το 1012 μ. Χ. και εντεύθεν θα καταλάβουν και αυτόν τον θρόνο του Πατριαρχείου της Ρώμης και θα επιβάλλουν τις αιρετικές τους κακοδοξίες. Στο εξής ο Φράγκος Πάπας θα προβάλλεται ως ο «αντιπρόσωπος του Θεού στη γη», από τον οποίο «πηγάζουν όλες οι εξουσίες του κόσμου», αλλά και ως ο υπερεπίσκοπος της Εκκλησίας, αφού θα εισάγει ως δόγμα το δαιμονικό «πρωτείο», χαλκεύοντας προς τον σκοπόν αυτόν ψευδεπίγραφα κείμενα, (Ψευδοκωνσταντίνειος Δωρεά, Ψευδοκλημέντια, Ψευδοϊσιδώριες Διατάξεις, Ψευδοπιπίνειος Δωρεά, κ.λ.π). Στην ουσία όμως θα είναι ο Φράγκος υπερηγεμόνας, ο οποίος υπήγαγε στην απόλυτη εξουσία του ολόκληρη την Δυτική Ευρώπη, πολιτικά και θρησκευτικά. Τον 16ο αιώνα, όταν η διαφθορά του Παπισμού θα φθάσει στο έσχατο σημείο της καταπτώσεώς του, ο Παπισμός θα διασπασθεί και ένα μεγάλο κομμάτι του θα αποτελέσει τον Προτεσταντισμό, ο οποίος θα απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο από την Ορθοδοξία, απορρίπτοντας την Ορθόδοξη Παράδοση, και εισάγοντας νέα κακόδοξα δόγματα.

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από ένα άρθρο της εφημερίδος «Δρόμος της Αριστεράς» (φύλλο 6-1-2018), το οποίο επιγράφεται «Ας μιλήσουμε (επί τέλους) για τους “χριστιανιστές”». Συντάκτης του ο κ. Νικόλαος Κοσματόπουλος. Ο αρθογράφος προσπαθεί σ’ αυτό να αποδείξει ότι τα σύγχρονα, παγκοσμίου ενδιαφέροντος, τεκταινόμενα, είναι έργα των «χριστιανιστών». Με τον όρο «χριστιανιστές», χαρακτηρίζει τους  σύγχρονους «χριστιανούς πολιτικούς φονταμενταλιστές» και κατ’ επέκταση κάποιες ακραίες φονταμενταλιστικές προτεσταντικές ομάδες της Αμερικής, οι οποίοι έχοντας τεράστια οικονομική και πολιτική δύναμη, προωθούν την παγκόσμια δική τους πολιτική, μέσω των δυτικών κυβερνήσεων και κύρια των Η.Π.Α. Είναι οι φυσικοί και πνευματικοί απόγονοι των προαναφερόμενων φράγκων ευρωπαίων βαρβάρων, οι οποίοι συνεχίζουν να βιώνουν τον φράγκικο «χριστιανισμό», με παρεπόμενά του τον ατομισμό και τον υλικό ευδαιμονισμό, ως «ευλογίες του Θεού». Είναι άλλωστε γνωστό, πως οι ρίζες του ατομοκεντρικού καπιταλιστικού συστήματος βρίσκονται στον Προτεσταντισμό (βλ. Μαξ Βέμπερ: Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού).

  Μελετήσαμε με προσοχή το άρθρο και διαπιστώσαμε πολλές ακρίβειες, αλλά και ανακρίβειες. Ο συντάκτης του προφανώς δεν είναι σε θέση να διακρίνει το γνήσιο από το νόθο στη χριστιανική πίστη και γι’ αυτό «τσουβαλιάζει» τους πάντες, μαζί και την Ορθοδοξία, στις δικές του ιδεοληψίες, οι οποίες φυσικά στόχο έχουν να πλήξουν τον Χριστιανισμό και ιδίως την Ορθοδοξία.
  
  Ο αρθρογράφος πήρε αφορμή από την πρόσφατη απόφαση του Αμερικανού Προέδρου Ντ. Τραμπ, να ανακηρύξει ως πρωτεύουσα του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ και να «κοντραριστεί» με τον αραβικό μουσουλμανικό κόσμο, ο οποίος αντιδρά, διότι την θεωρεί «δική» του, ως ιερή πόλη. Χαρακτηρίζει τον Αμερικανό Πρόεδρο ως «τον κοσμικό εκπρόσωπο των απανταχού ‘χριστιανιστών’». Και συνεχίζει: «Ακριβώς εκατό χρόνια μετά, ο Τραμπ έπαθε… Μπαλφούρ. Τότε, ο χριστιανιστής υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας υπέγραψε την παράδοση της Παλαιστίνης στους Σιωνιστές, εμφορούμενος από ένα μείγμα θρησκευτικού φονταμενταλισμού κι αποικιοκρατίας. Τώρα ο Τραμπ παραδίδει την Ιερουσαλήμ επιστρέφοντας την… θεία χάρη στους βορειοαμερικάνους χριστιανιστές ψηφοφόρους και Σιωνιστές χρηματοδότες του. Κάθε προσπάθεια να συσκοτιστεί η χριστιανιστική αφετηρία της κίνησης είναι εκ του (ισλαμοφοβικού) πονηρού και πρέπει να εξοβελιστεί στο πυρ το εξώτερο». Δε νομίζουμε ότι σφάλει στην εκτίμησή του αυτή. Είναι γνωστό το ισχυρό κίνημα στις Η.Π.Α. των πάμπολλων προτεσταντικών ομολογιών, οι οποίες εμφορούνται από φιλοσιωνιστικές απόψεις. Θεωρούν τον Εβραϊσμό ότι συνεχίζει να είναι ο «περιούσιος λαός του Θεού» παραβλέποντας τους λόγους του Κυρίου, ο Οποίος έκλαψε για το κατάντημα των Εβραίων, να μη Τον δεχτούν ως Μεσσία και Λυτρωτή και προφήτευσε την εγκατάλειψή τους από τον Θεό: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η αποκτέννουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήνν! ποσάκις ηθέλησα επισυναγαγείν τα τέκνα σου, ον τρόπον επισυνάγει όρνις τα νοσσία εαυτής υπό τας πτέρυγας, και ουκ ηθελήσατε. Ιδού αφίεται υμίν ο οίκος υμών έρημος» (Ματθ.23,37-38). Θέλουν να λησμονούν ότι ο «οίκος του εβραϊσμού» παραμένει ακόμη έρημος από τη Χάρη του Θεού, διότι συνεχίζει να αρνείται να τεθεί «υπό τας πτέρυγας» της Εκκλησίας Του. Μέσα στην πλάνη τους πιστεύουν ότι προωθώντας τα σιωνιστικά σχέδια, θα προωθήσουν και την εσχατολογική προοπτική του χριστιανικού μηνύματος. Έτσι δε διστάζουν να υποστηρίζουν και να χρηματοδοτούν πολιτικούς, οι οποίοι προάγουν τις δικές τους βλέψεις. Δεν είναι μυστικό πως η εκλογή των Αμερικανών Προέδρων καθορίζεται από την οικονομική δύναμη και τις ψήφους των προτεσταντικών αυτών ομολογιών.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι η ενέργεια αυτή του κ. Ντ. Τραμπ χαιρετίστηκε από ενθουσιασμό, όχι μόνο από τον όπου γης Εβραϊσμό, αλλά και από τον Προτεσταντισμό. Κατ’ αυτούς, η ανάκτηση της Ιερουσαλήμ, ως πρωτευούσης από τους Εβραίους και το χτίσιμο του 3ου Ναού, όπως είναι ήδη δρομολογημένο, θα φέρει πιο κοντά τις πλανεμένες τους εσχατολογικές προσδοκίες, περί της δήθεν «χιλιετούς βασιλείας του Χριστού στη γη», η οποία θα φέρει την απόλυτη υλική ευημερία στην ανθρωπότητα. Είναι απαραίτητο να σημειώσουμε πως η πλάνη της «χιλιετούς βασιλείας» είναι «δόγμα πίστεως» στο σύνολο σχεδόν του προτεσταντικού κόσμου. Μάλιστα η προσδοκία αυτή είναι τόσο έντονη σε πολλές ομάδες, ώστε παίρνει συχνά το χαρακτήρα του φανατισμού και του φονταμενταλισμού. Όποιος στέκεται εμπόδιο σ’ αυτή την προσδοκία, θεωρείται «εχθρός του Θεού» και των (προτεσταντών) πιστών του.

Στους «χριστιανιστές» κατατάσσει ο αρθρογράφος επίσης και τους Ορθοδόξους. Ερωτά: Γιατί να μην χαρακτηρίζουμε «τους διάφορους εγχώριους ιεράρχες με πολιτικές ονειρώξεις; Γιατί να μην αναφερόμαστε σε κοινωνικούς ‘χριστιανιστές’ όταν αριστεροί ανήμερα των Χριστουγέννων αναφέρονται στον σύντροφο Ναζωραίο;». Δυστυχώς, όπως είπαμε δεν έχει τη δυνατότητα, ή χειρότερα τη θέληση, να κάμει τους απαραίτητους διαχωρισμούς μεταξύ γνησιότητας και παρεκτροπής. Εκλαμβάνει τον Χριστιανισμό ως μια «αναλυτική γεωπολιτική κατηγορία», επειδή «ο Μπους καταλαμβάνει το Ιράκ στο όνομα του Ιησού Χριστού, (και όχι μόνο του μαύρου χρυσού), κι ο Τραμπ παραδίδει την Ιερουσαλήμ για να ανοίξει δρόμο για τη Δευτέρα Παρουσία». Δεν διαχωρίζει τον κανόνα από την εξαίρεση. Δεν έκαμε καμιά αναφορά στην Ορθόδοξη πίστη, η οποία είναι πέρα και πάνω από όλες αυτές τις χριστιανικές παραχαράξεις.

Αλλά στους «χριστιανιστές» κατατάσσει και το ριζοσπαστικό Ισλάμ, διερωτώμενος: «γιατί δεν ονομάζουμε “ισλαμοδημοκράτες” τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, ή το κίνημα Νάχντα στην Τυνησία, οι οποίοι πιστεύουν στην αστική δημοκρατία;». Εξισώνει τους, ισλαμοφασίστες δολοφόνους (κατά κανόνα) των Χριστιανών με τα θύματά τους! Κλασική περίπτωση μαρξιστικής ανάλυσης, με βάση την (χρεωκοπημένη πλέον) μέθοδο του «ιστορικού υλισμού»! 

   Περαίνοντας, θα θέλαμε να εκφράσουμε για μια ακόμη φορά την έκπληξή μας, πως ο Μαρξισμός, παρά τον φιλοσοφικό και πολιτικό του «θάνατο», συνεχίζει να ζει, ως νοοτροπία, σε ευτυχώς λίγους ακόμη θιασώτες του. Θέλει να παρουσιασθεί ως «αντιχριστιανικός», αλλά δεν καταλαβαίνει ότι τελικά σκέπτεται και λειτουργεί «χριστιανικά», σύμφωνα βεβαίως με τον παραφθαρμένο «χριστιανισμό» της Δύσεως, δηλαδή απόλυτα υλιστικά, έχοντας ως υπέρτατο στόχο την υλική ευημερία. Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς, πως ο μαρξιστικός και γενικά ο αθεϊστικός «παράδεισος», δεν διαφέρει σε τίποτε από τον γήινο «παράδεισο» του φράγκικου (δυτικού) «χριστιανισμού». 

Αν ήταν αντικειμενικός ερευνητής και έψαχνε, θα εύρισκε εύκολα, δυτικού τύπου «χριστιανιστές», και μέσα στο χώρο του άθεου Μαρξισμού, ο οποίος εφαρμόστηκε, όπως εφαρμόστηκε με τους απάνθρωπους τρόπους του, στις χώρες του πρώην υπαρκτού Σοσιαλισμού των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Θα διαπίστωνε μάλιστα πως οι αθεϊστές και οι μαρξιστές αποδείχτηκαν ασύγκριτα φανατικότεροι από τους «χριστιανιστές» «χριστιανούς», στους οποίους επιρρίπτει την ευθύνη για την διαχρονική κακοδαιμονία του κόσμου.

Τον συμβουλεύουμε να διαβάσει προσεκτικότερα τη νεώτερη ευρωπαϊκή ιστορία, όπου θα διαπιστώσει αβίαστα τις εκατόμβες των θυμάτων από τους φονταμενταλιστές μαρξιστές. Θα βεβαιωθεί σαφέστατα πως, τόσο οι «χριστιανιστές» της Δύσεως, όσο και οι σύγχρονοι αθεϊστές και άθεοι μαρξιστές, έχουν κοινή καταγωγή, κοινές πνευματικές καταβολές και κοινούς πάτρωνες, τους βαρβάρους της μεσαιωνικής Ευρώπης! 

Η μόνη σχέση ημών των ανατολικών με αυτούς είναι το αλγεινό φαινόμενο του μιμητισμού, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις υπερβαίνει και αυτόν τον πιθηκισμό! 
Δυστυχώς!

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών Ι.Μ.Πειραιώς

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ: ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΛΛΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΖΩΗΣ!


Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης: Ουδεμία άλλη Χριστιανική Ομολογία, εκτός από την Ορθοδοξία, μπορεί να φέρει ένα Χριστιανό στην τελειότητα της Χριστιανικής ζωής ή αγιότητος και να ολοκληρώση την κάθαρσι από τις αμαρτίες και να οδηγήση στην αφθαρσία, διότι οι άλλες ομολογίες κατέχουν την αλήθεια εν αδικία (Ρωμ. α', 18), ανέμιξαν την δεισιδαιμονία και το ψεύδος με την αλήθεια και δεν κατέχουν εκείνα τα θεόσδοτα μέσα για την κάθαρσι, τον αγιασμό, την αναγέννησι και ανανέωσι τα οποία κατέχει η Ορθόδοξος Εκκλησία.

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Κανὼν ΜΕ´
Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω.

Κανὼν ΞΔ´
Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω.


https://kosmas-agrinio-gr.blogspot.gr

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Η διαφορά μεταξύ της Ορθοδοξίας και των θρησκειών είναι απλή: Η Ορθοδοξία θεραπεύει την ιδιοτέλεια και μαζί με αυτήν θεραπεύει και τις σωματικές και ψυχικές ασθένειες του ανθρώπου και αποδίδει στην κοινωνία καλούς και αγαθούς πολίτες, ενώ οι θρησκείες θεωρούν την ανιδιοτέλεια ανέφικτη και αδυνατούν να θεραπεύσουν τον κόσμο, επειδή χρειάζονται κι οι ίδιες θεραπεία.
Η βάση της θεραπευτικής της Ορθοδοξίας είναι «ιατρέ θεράπευσε τον εαυτό σου για να θεραπεύσεις και τους άλλους». Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν καλοί ή κακοί χριστιανοί. Υπάρχουν θεραπευμένοι και αθεράπευτοι. Ο θεραπευμένος γίνεται θεραπευτής των άλλων.

Ορθοδοξία που δεν θεραπεύει τον κόσμο, δεν είναι Ορθοδοξία. Το ερώτημα είναι, υπάρχουν σήμερα θεραπευμένοι στην Ορθοδοξία; Η ύπαρξη των Αγίων μαρτυρεί κατ’ αρχήν ότι η Ορθοδοξία θεραπεύει τον κόσμο. Προϋπόθεση για την θεραπεία αυτού που θέλει να θεραπευτεί είναι να έχει καθαρή καρδιά. Γι’ αυτό όταν ο χριστιανός πηγαίνει το δώρο του στην Εκκλησία, πρέπει να έχει συμφιλιωθεί με τον εχθρό του και κατόπιν να προσφέρει το δώρο του.

Ο Δυτικός Κόσμος επέλεξε να μην είναι ο Χριστός το θεμέλιο της κοινωνίας κι η κοινωνία του είναι σχεδόν διαλυμένη. Γιατί είναι διαλυμένη και γιατί η Ορθοδοξία κρατάει ακόμα την οικογένεια και την κοινωνία; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό περιέχεται στα λόγια του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, ότι τις ενώσεις τις δημιουργεί το ωραίο, και η ιδιοτέλεια δεν είναι ωραία.

 Δεν μπορεί κανείς να βάλει άλλο θεμέλιο εκτός από αυτό που υπάρχει. Αν εμβαθύνεις στην αιτία, η οποία αρρωσταίνει τους ανθρώπους, που είναι να θεωρείς εκ των προτέρων ανέφικτη την αγάπη και την ανιδιοτέλεια, θα αντιληφθείς γιατί οι κοινωνίες, που απομακρύνονται από το Θεό, διαλύονται.Η ορθή δογματική συνείδηση έχει πρακτικές συνέπειες στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου.

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ;

ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ;
του π.Αθανασίου Πολ.Τύμπα

Συχνά ακούμε πολιτικούς, εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους να λένε πως δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στις θρησκείες, γι’ αυτό πρέπει να σεβόμαστε και να αποδεχόμαστε τους πιστούς όλων των θρησκειών. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως ο Χριστός, ο Μωάμεθ, ο Βούδας ή κάποιος σπουδαίος φιλόσοφος, λίγο – πολύ πρεσβεύουν τα ίδια πράγματα.
Τα γεγονότα όμως στη Γαλλία αλλά και σε όλο τον κόσμο με τα «κατορθώματα» των τζιχαντιστών μας υπενθυμίζουν ότι δε μπορούμε να βάζουμε στο ίδιο καλάθι όλες τις θρησκείες. Οφείλουμε να υπενθυμίζουμε στα παιδιά μας την ανωτερότητα του Χριστιανισμού λέγοντάς τους , πως ο Χριστός δεν είναι ένας απλός προφήτης ή φιλόσοφος αλλά ο μοναδικός αληθινός Θεός που έδωσε το αίμα Του για να ελευθερώσει τον άνθρωπο από το θάνατο, την αμαρτία και τον διάβολο.

Επίσης ο Χριστός είναι ο μοναδικός Θεός που σέβεται απόλυτα την ελευθερία του ανθρώπου λέγοντας «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν». Όποιος χριστιανός επιθυμεί μπορεί , χωρίς καμιά επίπτωση, να αρνηθεί την πίστη του και να μην πάει ξανά στην Εκκλησία. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει εύκολα ούτε ένας Χιλιαστής ή πολύ περισσότερο ένας Μωαμεθανός. Το Κοράνι λέει πως, όποιος αρνηθεί τον προφήτη Μωάμεθ, είναι άξιος θανάτου. Μ’ αυτή την κατηγορία, ως αρνητές δηλαδή του Μωάμεθ, θυσιάστηκαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας χιλιάδες νεομάρτυρες όπως ο άγιος Νικόλαος ο εκ Μετσόβου, ο άγιος Δημήτριος εκ Σαμαρίνης, ο άγιος Σεραφείμ Φαναρίου και τόσοι άλλοι. Το Κοράνι πάλι λέει ότι για να είσαι σωστός Μωαμεθανός πρέπει να εκδικείσαι όσους προσβάλουν την πίστη σου και έτσι δημιουργήθηκε το κίνημα των τζιχαντιστών. Από την άλλη το Ευαγγέλιο διδάσκει τη συγχώρεση και την αγάπη• αν σε χαστουκίσουν, λέει ο Χριστός, από το ένα μάγουλο γύρνα και το άλλο.

Θα μου πείτε: «δεν υπήρχαν στην ιστορία φανατισμένοι χριστιανοί όπως οι Σταυροφόροι ή οι Καθολικοί Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές που νομιμοποίησαν το δουλεμπόριο;». Θα απαντήσω ότι 1ον: Οι ορθόδοξοι χριστιανοί ποτέ δε λειτούργησαν κατακτητικά γι’ αυτό και η πατρίδα μας, η Μεγάλη Ελλάδα, συρρικνώθηκε τόσο. 2ον: Ο καθολικισμός είναι η χειρότερη αίρεση του χριστιανισμού και γέννησε τα πιο ακραία πολιτικά συστήματα που εκμεταλλεύονται το σύγχρονο άνθρωπο, τον Καπιταλισμό και το Μαρξισμό.

Παλαιότερα οι Σταυροφόροι και οι ιμπεριαλιστές μισσιονάριοι έκρυβαν πίσω από το σύμβολο του σταυρού τη θεοποίηση του πλούτου και της ύλης. 3ον:Να γιατί είναι υποκρισία οι διαδηλώσεις που γίνονται στη Γαλλία κατά του φόβου. Οι γάλλοι και οι άλλοι δυτικοί ψευτοχριστιανοί που σκορπούσαν και σκορπούν, μέσω των τραπεζών, το φόβο σε όλο τον κόσμο, τώρα δέχονται τις επιπτώσεις του πνευματικού νόμου, γι’ αυτό, όπως και οι Αμερικανοί μετά την πτώση των δίδυμων πύργων θα ζουν κι αυτοί με τα ψυχοφάρμακα στις τσέπες τους.

Καμιά σπουδαία αυτοκρατορία ή κράτος δεν προόδευσε χωρίς ενιαίο θρήσκευμα, γι’ αυτό και η Ενωμένη Ευρώπη κάποια στιγμή θα καταρρεύσει. Δεν είναι τόσο απλό να δίνουμε εύκολα την ελληνική υπηκοότητα σ’ έναν άνθρωπο οποιουδήποτε θρησκεύματος. Δεν είναι τόσο απλό, για την ψυχική υγεία των παιδιών μας και για το μέλλον των οικογενειών τους, να ερωτεύονται έναν Καθολικό, έναν Χιλιαστή, έναν Προτεστάντη ή έναν Μωαμεθανό.
Ξέφραγο αμπέλι έγινε η πατρίδα μας. Σε λίγα χρόνια οι αλλόδοξοι θα είναι περισσότεροι από τους Ορθόδοξους. Ένας φοιτητής στην Αθήνα κινδυνεύει από εξακόσιες αιρέσεις.

Καλό λοιπόν είναι να ενημερώνουμε τα παιδιά μας πως δεν πρέπει να υποχωρούν σε θέματα πίστεως, διότι η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία όπως οι άλλες αλλά ορθός τρόπος ζωής, ο οποίος θα τους εξασφαλίσει την ευτυχία σ’ αυτήν αλλά και στην αιώνια ζωή.

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΛΕΙΔΙ...


Κάποτε ένας ιεροκήρυκας δέχτηκε επιθετικά λόγια από κάποιους νεαρούς:

- Και πως εσύ τολμάς και λες πως ο Χριστιανισμός κατέχει την μοναδική αλήθεια; Διάβασες ινδική φιλοσοφία, διάβασες θρησκείες της ανατολής να συγκρίνεις και να πεις ποια είναι η Αλήθεια;

Το επιχείρημα φάνηκε σωστό. Μα, ο ιεροκήρυκας δεν τα έχασε. Αφού χαμογέλασε τους είπε:

- Ακούστε, κάποτε βρέθηκα μπροστά σε μια κλειδωμένη πόρτα. Μου έδωσαν ένα σωρό κλειδιά... Τότε αρχίζω και δοκιμάζω ένα ένα τα κλειδιά. Βλέπω ότι δεν ανοίγουν. Μα ξαφνικά ένα κλειδί ανοίγει την πόρτα και μπαίνω μέσα. Έπρεπε να κοιτάζω σε όλη μου τη ζωή, όλα τα κλειδιά που υπάρχουν, αν ανοίγουν την πόρτα; Το κλειδί που με οδηγεί στην Αλήθεια, στην Χαρά, στην αιώνια Ζωή, είναι ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!
Ο Ίδιος εξάλλου είπε για τον εαυτό Του:
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΟΔΟΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ! (Ιωάν. ιδ, 6).

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟΝ

Κάθε 6 λεπτά δολοφονείται ένας χριστιανός για θρησκευτικούς λόγους. Μέσα στο 2016 σφαγιάστηκαν 90.000 χριστιανοί σε ολόκληρο τον κόσμο εξαιτίας της πίστεώς τους! Το 70% των δολοφονικών επιθέσεων εναντίον χριστιανών έγινε στην αφρικανική ήπειρο. 

Το υπόλοιπο 30% των θυμάτων σκοτώθηκε σε τρομοκρατικές επιθέσεις, κατά τη διάρκεια ολοσχερών καταστροφών που προκλήθηκαν σε χωριά χριστιανών ή κατόπιν κυβερνητικών εντολών! Επιπλέον, περίπου μισό δισεκατομμύριο χριστιανοί δεν μπορούν να εκφραστούν ανοιχτά για τη θρησκεία τους. Στατιστικές εφιαλτικές που φωτίζουν τα σκότη της παραπληροφόρησης. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της έρευνας του Κέντρου για τη Μελέτη του Παγκόσμιου Χριστιανισμού και τα οποία επικαλέστηκε σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Βατικανού ο Μάσιμο Ιντροβίνιε, κοινωνιολόγος και διευθυντής του Κέντρου για τη Μελέτη των Νέων Θρησκειών.

Αυτοί οι αριθμοί, αν και άγνωστοι στο ευρύ κοινό, δεν επιδέχονται αμφισβητήσεως. Οι διωγμοί, οι σφαγές, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, οι καταστροφές χριστιανικών εκκλησιών, όλα, είναι τεκμηριωμένα ένα προς ένα. Παρά το γενικό κλίμα της απόπειρας αποσιώπησης για το φριχτό αντιχριστιανικό κλίμα που έχει επικρατήσει σε Ανατολή και Δύση, υπάρχουν άνθρωποι που καταγράφουν, τεκμηριώνουν και αποκαλύπτουν την αλήθεια. Συνεργοί στις δολοφονίες των αθώων ομοθρήσκων μας είναι εκείνοι που προσπαθούν να συσκοτίσουν την πραγματικότητα και να υποτιμήσουν το αδικοχυμένο αίμα χιλιάδων θυμάτων της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.

Τα κατεστημένα, εξωνημένα ΜΜΕ, τα μέσα παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημοσιολόγοι και πολιτικοί που επιδεικνύουν... υπερευαισθησία σε ζητήματα σεβασμού του ισλαμισμού και προπαγανδίζουν, προωθούν ή ψηφίζουν ενθουσιωδώς υπέρ της ανέγερσης τζαμιών θεωρούν «ανάξια» αναφοράς και καυτηριασμού περιστατικά όπου παραβιάζονται κατάφωρα τα δικαιώματα όσων ακολουθούν τις διδαχές του Χριστού και πιστεύουν σε Εκείνον. Δυστυχώς, αδιαφορία για τη ζωή, την ελευθερία και την ασφάλεια των χριστιανών έχει και μια μερίδα θρησκευτικών λειτουργών, οι οποίοι επιδεικνύουν μια ανεξήγητη προθυμία προσαρμογής σ’ έναν εφιαλτικό κόσμο νεοταξικού αντιχριστιανικού πνεύματος. Ζούμε σε εποχές αντίστοιχες με εκείνες του Διοκλητιανού - με τη διαφορά ότι σήμερα οι αντιχριστιανικές λεγεώνες φέρουν το έμβλημα της ημισελήνου.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΠΟΥ ΖΑΛΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ

Δυστυχώς ο δυτικός ορθολογισμός έχει επιδράσει  και σε ανατολικούς ορθόδοξους άρχοντες και έτσι βρίσκονται σωματικά μόνο στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, ενώ όλο το είναι τους βρίσκεται στη Δύση που τη βλέπουν να βασιλεύη κοσμικά.

Εάν έβλεπαν τη Δύση πνευματικά, με το φως της Ανατολής, με το φως του Χριστού τότε θα έβλεπαν το πνευματικό ηλιοβασίλεμα της Δύσης, που χάνει σιγά-σιγά το φως του νοητού ήλιου, του Χριστού, και προχωρεί για το βαθύ σκοτάδι. Μαζεύονται και συνεδριάζουν* και κάνουν συζητήσεις ατελείωτες για πράγματα που δεν χωράει συζήτηση, που ούτε οι Άγιοι Πατέρες συζήτησαν εδώ και τόσα χρόνια. 
Όλες αυτές οι ενέργειες είναι του πονηρού, για να ζαλίζουν και να σκανδαλίζουν τους πιστούς, και να τους σπρώχνουν άλλους στην αίρεση και άλλους σε σχίσματα, και να κερδίζει έδαφος ο διάβολος.  Πα, πα… βασανίζουν και μπερδεύουν τον κόσμο αυτοί οι άνθρωποι!


Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Η ΠΟΛΩΝΙΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΩΣ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Στις 19 Νοεμβρίου 2016, σε μια μεγαλοπρεπή τελετή στον Καθολικό Ναό του Θείου Ελέους στην Κρακοβία της Πολωνίας, οι Καθολικοί Επίσκοποι της Πολωνίας με την παρουσία του Προέδρου Andrzei Duda και πολλών καθολικών προσκυνητών, αναγνώρισαν επίσημα τον Ιησού Χριστό ως Βασιλιά της Πολωνίας και Τον κάλεσαν να καθοδηγήσει το έθνος τους, το λαό τους και τους πολιτικούς τους ηγέτες.

«Αθάνατε Βασιλέα των Αιώνων Κύριε Ιησού Χριστέ, Θεέ μας και Σωτήρα μας, σκύβοντας τα κεφάλια μας ενώπιόν Σου, Βασιλέα του Σύμπαντος, αναγνωρίζουμε την κυριαρχία Σου πάνω από την Πολωνία, σε εκείνους που ζουν στην πατρίδα μας και σε όλο τον κόσμο. Επιθυμώντας να προσκυνήσουμε το μεγαλείο της δύναμής Σου και της δόξας Σου, με μεγάλη πίστη και αγάπη, θα φωνάξουμε: κυβέρνησέ μας, Χριστέ!», ανέφεραν οι Πολωνοί.
«Έχουμε αποκηρύξει τον διάβολο και όλα τα έργα του," είπαν ακόμη οι Πολωνοί.

Σημειώνεται πως το μεγαλύτερο άγαλμα του Χριστού στον κόσμο έχει κατασκευαστεί στην Πολωνία!


Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν ενωμένη με τους Καθολικούς μέχρι το 1054, οπότε και επήλθε οριστικά ο χωρισμός Της από εκείνους.
Ο Άγιος και Μέγας Βασίλειος βέβαια (330-379 μ.Χ.), τον οποίο ως γνωστόν, αναγνωρίζουν ως Άγιο και Μέγα και οι Καθολικοί, είχε μιλήσει από τον 4ο ακόμη αιώνα για τα σφάλματα των Καθολικών, λέγοντας χαρακτηριστικά:
« Εάν συνεχισθή η εναντίον μας οργή του Θεού, ποια βοήθεια μπορεί να μας προσφέρη η Δυτική αλαζονεία και υπεροψία; Αυτοί ούτε την αλήθειαν γνωρίζουν, ούτε θέλουν και ανέχονται να την μάθουν, αλλά καθώς είναι προκατειλημμένοι από αστηρίκτους υποψίας... εμάχοντο εκείνους που τους έλεγαν την αλήθειαν και εστήριζαν την αίρεσιν με την στάσιν τους. Εγώ μάλιστα σκέπτομαι να γράψω προς τον πρώτον (τον Πάπα Ρώμης Δάμασον) και κορυφαίον από αυτούς... ότι ούτε την αλήθειαν γνωρίζουν, ούτε καταδέχονται να ακολουθήσουν την οδόν δια της οποίας θα ηδύναντο να την μάθουν... και να μην θεωρούν ως αρετήν την υπερηφάνειαν, η οποία είναι αμάρτημα αρκετόν να δημιουργήση, από μόνον του αυτό, έχθραν προς τον Θεόν » (Μεγάλου Βασιλείου, ΕΠΕ 1, 304).

Τον 4ο επίσης αιώνα, το 381 μ.Χ., η Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδος με τον τρίτο Κανόνα της, όρισε ότι ο Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως έχει τα πρωτεία τιμής μετά τον Επίσκοπο Ρώμης, επειδή η Κωνσταντινούπολη ήταν η «νέα Ρώμη». Στον Επίσκοπο Ρώμης ανεγνώριζε «πρεσβεία τιμής», επειδή υπήρξε η αρχαιότερη πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους.
Τρεις αιώνες αργότερα, το 680 μ.Χ., η Έκτη Οικουμενική Σύνοδος υπέδειξε στους Καθολικούς ορισμένες καινοτομίες τους, αλλά αυτοί δεν έδωσαν σημασία. Η Δύση προχωρούσε για τον χωρισμό.
Ώσπου φτάνουμε στον 9ο αιώνα, κατά τον οποίο, προς έκπληξη όχι μόνο των Ανατολικών αλλά και των Δυτικών ακόμη, ο Πάπας θέλησε να εμφανιστεί «Θείω δικαίω» (!), άρχοντας της Εκκλησίας και όλου του κόσμου, πάνω από όλους τους Πατριάρχες και τις Οικουμενικές Συνόδους (οι Οποίες του αναγνώριζαν το πρωτείο τιμής, το προβάδισμα δηλαδή μεταξύ ίσων, ωστόσο εκείνος αξίωσε υπέρτερη εξουσία)!!! Από φιλοδοξία ανακατεύθηκε στα εσωτερικά ζητήματα της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, όταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Ιγνάτιος και ο Φώτιος.
Από εκείνη τη χρονική στιγμή και μετά, επειδή οι Δυτικοί, όλο και περισσότερο απομακρύνονταν από την Ιερή Παράδοση της Αγίας του Χριστού Εκκλησίας, οι Ανατολικοί τόσο περισσότερο δεν συμφωνούσαν με τις αυθαίρετες καινοτομίες τους. Το Σχίσμα στην Εκκλησία του Χριστού, ήταν πλέον κάτι παραπάνω από ορατό.

Τέλος, το 1054 φτάσαμε στον οριστικό χωρισμό. Συνέβη το εξής γεγονός: Τριμελής αντιπροσωπεία απεσταλμένη δήθεν από τον Πάπα Λέοντα τον 9ο (ο οποίος εν τω μεταξύ είχε πεθάνει), αφού προκάλεσε πολλά επεισόδια στην Κωνσταντινούπολη, όρμησε με βρισιές στον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας κατά τη διάρκεια της Θείας Λατρείας, και ο Καρδινάλιος Ουβέρτος άφησε πάνω στην Αγία Τράπεζα έγγραφο, με το οποίο αναθεμάτιζε τον τότε Ορθόδοξο Πατριάρχη Κωνσταντίνο Μιχαήλ Κηρουλάριο και όλους τους Ορθόδοξους σαν αιρετικούς!
Από τότε οι Καθολικοί έπαψαν να έχουν επικοινωνία με την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως επίσης και με τα τέσσερα άλλα Πατριαρχεία, γεγονός θλιβερό που έρχεται σε αντίθεση με τον Ευαγγελικό Νόμο, ο Οποίος δεν θέλει να υπάρχει Σχίσμα μέσα στην Εκκλησία του Χριστού.
Και ερχόμαστε στο σήμερα, στο 2012, όπου οι Καθολικοί αντί να αναθεωρήσουν την στάση τους και να επανέλθουν από εκεί που έφυγαν, ζητούν από την Ορθόδοξη Εκκλησία να αρνηθεί την αρχαία Αγία της Πίστη και να υποταχθεί στον Πάπα της Ρώμης!

Ας δούμε όμως παρακάτω τις βασικές δογματικές διαφορές μας με τους Καθολικούς:
1) Στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”), πρόσθεσαν αυθαίρετα την φράση «και εκ του Υιού εκπορευόμενο» (filioque), διδασκαλία ξένη που δεν υπάρχει στο Ευαγγέλιο. Αντιθέτως, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, Λέει καθαρά ότι το Άγιο Πνεύμα παρά τους Πατρός εκπορεύεται (Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 15, Εδάφιο 26), γεγονός που ανεγνώρισαν και επικύρωσαν η Πρώτη και η Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδος.

2) Οι Καθολικοί υποστηρίζουν πως ο Πάπας έχει το αλάθητο! Η Αίρεση των Καθολικών, το 1870, κατά την πρώτη Βατικάνιο Σύνοδο, ανεγνώρισε το αλάθητο. Δηλαδή, πως όταν μιλάει ο εκάστοτε Πάπας περί πίστεως από καθέδρας, είναι αλάνθαστος!
Αυτή όμως η ιδέα, ότι ο εκάστοτε Πάπας δεν κάνει λάθη, είναι αντίθετη προς την Αγία Γραφή και την Αποστολική Παράδοση, διότι σημαίνει Απόλυτη Θεοπνευστία! 
Εμείς γνωρίζουμε, ότι Απόλυτα Θεόπνευστοι και συνεπώς αλάθητοι, ήσαν μόνο οι Άγιοι Απόστολοι, οι οποίοι Φωτίστηκαν ιδιαιτέρως από το Άγιο Πνεύμα, και είπαν και έγραψαν αυτά που είδαν και άκουσαν (Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 6, Εδάφιο 10, και, Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 14, Εδάφιο 26, και, Κεφάλαιο 16, Εδάφιο 13). 
Εξ άλλου, οι Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, ουδέποτε ζήτησαν να γίνει το δικό τους θέλημα, αλλά συζητούσαν αρκετά, όλοι μαζί οι Φωτισμένοι Άγιοι Απόστολοι, και κατόπιν, κατέληγαν με αυτόν τον τρόπο, στα Θεόπνευστα Συμπεράσματά τους, και ουδέποτε με τον δικτατορικό τρόπο που ενεργεί ο Πάπας, ο οποίος έφθασε στο σημείο να ανακηρύξει τον εαυτό του διάδοχο του Αποστόλου Πέτρου και αντιπρόσωπο του Χριστού, ορατή κεφαλή της Εκκλησίας (το λεγόμενο «πρωτείο του Πάπα») και αλάνθαστο διδάσκαλο της Χριστιανικής Πίστεως!!! Κι αυτό συμβαίνει, ενώ η Καινή Διαθήκη Αναφέρει σαφέστατα, πως μόνο ο Χριστός είναι η Κεφαλή και ο Αρχηγός της Εκκλησίας, τόσο της Στρατευομένης εδώ στη Γη, όσο και της Θριαμβευούσης Εκκλησίας στον Ουρανό (Προς Εφεσίους Επιστολή, Κεφάλαιο 1, Εδάφια 22-23).

3) Οι Καθολικοί επέβαλαν στους κληρικούς τους την υποχρεωτική αγαμία! Ενώ, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη και ολόκληρη την Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση, ο Κληρικός είναι ελεύθερος να διαλέξει μεταξύ Γάμου και αγαμίας.

4) Διδάσκουν ότι υπάρχει το καθαρτήριο πυρ, γεγονός που δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε και στην Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση! Δηλαδή, ότι οι ψυχές μετά τον θάνατο, καθαρίζονται από κηλίδες αμαρτιών, που δεν είχαν καθαριστεί όταν ζούσαν με το σώμα στη Γη! 
Από την άλλη, η Καινή Διαθήκη μας Διδάσκει με σαφήνεια, πως ο Κύριος Ιησούς Χριστός, με την Σταυρική Του Θυσία, Αναδείχθηκε "Ιλασμός περί των αμαρτιών μας", δηλαδή, η Χάρη του Χριστού που Προήλθε από την Σταυρική Του Θυσία, Δίνει την άφεση των αμαρτιών για όσο είμαστε στη Γη και Εξομολογούμαστε (Α' Καθολική Επιστολή Ιωάννου, Κεφάλαιο 2, Εδάφιο 2).
Και ακόμα, πως όταν φύγουμε από την ζωή αυτή, δεν θα υπάρξει καμία κάθαρση των ψυχών μας, παρά μονάχα η Κρίση τους από τον Κύριο.

5) Διδάσκουν τα περί αξιομισθίας των Αγίων, μία ακόμα αυθαίρετη διδασκαλία, η οποία και αυτή δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε στην Αγία Γραφή, ούτε και στην Ιερά Εκκλησιαστική Παράδοση!
Αξιομισθία των Αγίων σημαίνει, πως τα καλά έργα της Θεοτόκου και των Αγίων, είναι περισσότερα από όσα χρειάζονται για να σωθούν αυτοί, και επομένως περισσεύουν και για τους άλλους ανθρώπους, που δεν έχουν τέτοια έργα. Τα καλά λοιπόν έργα που περισσεύουν από τους Αγίους, νομίζει ο Πάπας πως μπορεί να τα διαθέτει (!) για την συγχώρηση αμαρτιών άλλων ανθρώπων, που υστέρησαν σε έργα αρετής ή πέθαναν αμαρτάνοντες!
Αντιθέτως, ο Κύριος και οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, μας Διαβεβαιώνουν πως η κάθε ψυχή, θα Κριθεί σύμφωνα με τις πράξεις της και μόνο, δηλαδή, πως ο Θεός θα Κρίνει τον καθένα, σύμφωνα με τα έργα του και μόνο. 

6) Διδάσκουν ότι η Θεοτόκος γεννήθηκε χωρίς το προπατορικό αμάρτημα (με τη λεγόμενη «άσπιλη σύλληψη»), ενώ η Αλήθεια της Αγίας μας Εκκλησίας μας Υποδεικνύει, ότι το Άγιο Πνεύμα Την Καθάρισε από κάθε μολυσμό της προπατορικής αμαρτίας, όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είπε κατά τον Ευαγγελισμό Της «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε» (Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 1, Εδάφιο 35).

7) Έχουν πέσει στην αίρεση της Μαριολατρείας, αφού πιστεύουν ότι η Θεοτόκος ανελήφθη όπως ο Χριστός στους Ουρανούς με Σώμα άφθαρτο και πνευματικό και την λατρεύουν σαν θεά! 
Ενώ όπως μας Διδάσκει η Αγία μας Εκκλησία μέσα από την Ιερή Της Παράδοση, η Παναγία μας δεν αναστήθηκε λαμβάνοντας Σώμα άφθαρτο και πνευματικό (όπως μόνο ο Κύριός μας Έλαβε κατά την Ανάστασή Του), δεν έλαβε δηλαδή το σώμα που θα λάβουμε όλοι οι άνθρωποι όταν θα γίνει η καθολική ανάσταση των νεκρών (κατά την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας).
Όπως μας διδάσκει περί της Αναστάσεως του Χριστού ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, "μετά την Ανάστασή Του συνανέστησε και το σώμα Του άφθαρτο, πνευματικό, όλο θείο και άυλο". 
Δεν συνέβη όμως κάτι τέτοιο στην περίπτωση της Παναγίας μας, αλλά Εκείνη μετέστη με το υλικό Σώμα Της (αφού αυτό ενώθηκε με την Παναγία ψυχή Της) στους Ουρανούς την τρίτη ημέρα από την Κοίμησή Της, για να μην γνωρίσει εκείνο φθορά, αλλά και διότι «δεν ήταν δυνατό να παραμείνει κάτω από τη γη το Σώμα Εκείνης, χάριν της Οποίας ο Θεός έπλασε όλο τον κόσμο» (όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Άγιος και Μέγας Βασίλειος).

8) Τέλος, οι Καθολικοί επιδεικνύουν αιρετική συμπεριφορά και στα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Δεν Βαπτίζουν όπως Δίδαξε ο Κύριος (Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 16, Εδάφιο 16, και Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 28, Εδάφιο 19), αλλά ραντίζουν!
Βαπτίζω σημαίνει βυθίζω, βουτάω εξ ολοκλήρου στο νερό. Αντιθέτως, εκείνοι κατήργησαν την τριπλή κατάδυση και ραντίζουν απλώς και μόνο τον βαπτιζόμενο.
Εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι ραντίζουμε κατ’εξαίρεση το νήπιο, μόνο σε περίπτωση ύψιστης ανάγκης, μόνο δηλαδή όταν κινδυνεύει να πεθάνει αβάπτιστο (οπότε και του κάνουμε Αεροβάπτισμα), και αργότερα εάν ζήσει κάνουμε μόνο το Χρίσμα.
Οι Καθολικοί το Χρίσμα το τελούν στα αγόρια στην ηλικία των 14ων ετών και στα κορίτσια στην ηλικία των 12 ετών, ενώ εμείς σε νηπιακή ηλικία μαζί με το Βάπτισμα, και κατόπιν τα Κοινωνούμε, κάνοντας έτσι πράξη τα Θεόπνευστα Λόγια των Αγίων Πατέρων μας, οι οποίοι Διδάσκουν πως κατά τον νηπιοβαπτισμό υπάρχει ωφέλεια Πνευματική, την οποία ο άνθρωπος λαμβάνει ακόμα και χωρίς να καταλαβαίνει κάτι. Μιλάνε για την Πνευματική Ωφέλεια που προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα και που λαμβάνει κάποιος στο Βάπτισμα και στο Χρίσμα, η Οποία εργάζεται μυστικά στο πνεύμα του βαπτιζόμενου, ενώ τονίζουν πως κατά το Μυστήριο του Χρίσματος, ο βαπτιζόμενος δέχεται από νήπιο ακόμη τα Χαρίσματα και τις Δωρεές του Αγίου Πνεύματος.
Όσο για το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, οι Καθολικοί χρησιμοποιούν άζυμο άρτο, ενώ κάποια στιγμή μετά από το 1200, έπαψαν να μεταδίδουν στους πιστούς το Σώμα και το Αίμα όπως εμείς, αλλά μεταδίδουν μόνο αγιασμένο άρτο!
Όμως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, Είπε καθαρά πως «αλήθεια, αλήθεια σας λέω, αν δεν φάτε την σάρκα του Υιού του ανθρώπου και δεν πιείτε το αίμα του, δεν έχετε ζωή μέσα σας. Εκείνος που μου τρώει τη σάρκα και μου πίνει το αίμα έχει ζωή αιώνια, κι εγώ θα τον αναστήσω την έσχατη ημέρα» (Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 6, Εδάφιο 53-54).
Εάν τώρα εδώ στην Ελλάδα (ή και σε άλλες Ορθόδοξες χώρες), συμβαίνει οι Καθολικοί να βουτάνε τον αγιασμένο άρτο μέσα στον αγιασμένο οίνο πριν τον δώσουν στους πιστούς τους, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να δείξουν πως δεν τους αποκλείουν από το Αίμα του Κυρίου (γιατί μόνο στις χώρες αυτές άραγε;), και με σκοπό να καλλιεργήσουν την εντύπωση (σε Καθολικούς και Ορθοδόξους) πως δήθεν οι Καθολικοί δεν έχουν δα και μεγάλες διαφορές με τους Ορθοδόξους, αυτό είναι μία άλλη ΜΕΓΑΛΗ ιστορία και συζήτηση, που έχει τις ρίζες της στις προθέσεις του εκάστοτε Πάπα να συνενώσει κάποια στιγμή την Μοναδική Αληθινή και Ανόθευτη Πίστη του Χριστού, την Ορθοδοξία, με τον Ρωμαϊκό Καθολικισμό, υποτάσσοντάς Την σε αυτόν, δηλαδή να υποτάξει το Φως του Χριστού στο Σκοτάδι του παπισμού.

Αυτό όμως ουδέποτε πρόκειται να συμβεί, διότι ο Ίδιος ο Κύριος Προφήτευσε πως η Εκκλησία Του δεν θα γνωρίσει θάνατο ποτέ. Και μία τέτοια υποτακτική ένωση μεταξύ Φωτός και Σκότους θα ισοδυναμούσε με πνευματικό θάνατο!
Τέλος, το Ιερό Ευχέλαιο οι Καθολικοί το τελούν μόνο προ του θανάτου ως εφόδιο, ενώ αντιθέτως η Αγία Γραφή μας Διδάσκει πως το Ιερό Ευχέλαιο, τελείται για τους πιστούς προς ίαση όταν αυτοί ασθενούν (Επιστολή Ιακώβου, Κεφάλαιο 5, Εδάφιο 14). Πάνω στο Θέμα αυτό οι Άγιοι Πατέρες της Ορθοδοξίας μας, Διδάσκουν με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος πως τα Εφόδια προ του θανάτου για τους Χριστιανούς, είναι πρωτίστως και απαραιτήτως η Εξομολόγηση και ακολούθως η Θεία Κοινωνία.

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

TO 80% ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΤΙΣ «ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ»

Τα Δημοτικά σχολεία της Μόσχας δουλεύουν με διαφορετικό σύστημα σε σύγκριση με τα δικά μας, ωστόσο είναι ολοφάνερο σε ποια μαθήματα δίνουν έμφαση!
Η πλειοψηφία των γονέων των παιδιών της τετάρτης Δημοτικού των σχολείων στην περιοχή της Μόσχας επιλέγουν ως μάθημα τις «Βασικές αρχές του Ορθοδόξου Πολιτισμού» και μάλιστα σε ποσοστό 80%!

Οι γονείς καλούνται να επιλέξουν μαθήματα, μεταξύ των οποίων είναι το προαναφερθέν και άλλα όπως «τα Βασικά στοιχεία της κοσμικής ηθικής». «Πάνω από το ογδόντα τοις εκατό στην περιοχή μας, επέλεξε ‘τις βασικές αρχές της θρησκευτικής γνώσης, και συγκεκριμένα του Ορθόδοξου Πολιτισμού» τόνισε η υπουργός Παιδείας της περιοχής της Μόσχας Μαρίνα Ζαχάροβα.

Το ευρύτερο μάθημα «βασικές αρχές της θρησκευτικής γνώσης», δίνει την ελευθερία της επιλογής, καθώς περιλαμβάνει σχεδόν όλες τις θρησκείες που υπάρχουν στη Ρωσία, ωστόσο δεν επιβάλλει την υποχρεωτική μελέτη άλλων θρησκειών, παρά μόνο εκείνης που προτιμάται!

«Σχετικά λίγοι μουσουλμάνοι και Εβραίοι κατοικούν στην περιοχή της Μόσχας, έτσι οι περισσότεροι από τους γονείς μας επιλέγουν την Ορθοδοξία, σε αντίθεση με τη Δημοκρατία του Ταταρστάν, όπου η πλειοψηφία επιλέγει το Ισλάμ. Αλλά αν κάποια παιδιά της περιοχής μας έρχονται από την μουσουλμανική κουλτούρα, μπορούν ακόμα να επιλέξουν το θέμα «Βασικές αρχές της Ορθοδοξίας», διότι δεν είναι μόνο ένα θρησκευτικό ζήτημα, αλλά και πολιτιστικό», τόνισε η Υπουργός.

Γιατί η Ορθόδοξη Θρησκεία είναι συνυφασμένη με τη ρωσική κουλτούρα και πολιτισμό! Και αντιστοίχως και με την Ελληνική!

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ, ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΝΟΘΕΥΣΟΥΝ

Άρθρο του δασκάλου Σάββα Ηλιάδη
(Φώτης Κόντογλου, «Μυστικά Άνθη»)

Έχω τη γνώμη πως όποιος παίρνει το Χριστιανισμό σαν ένα ηθικό σύστημα, τον κατεβάζει στις ανθρώπινες και κοσμικές σκοπιμότητες, για να τον κάνει πιο βολικόν, επειδή δεν έχει μέσα του τη φωτιά, που τον κάνει να πετά στον υπερφυσικό κόσμο, που μας αποκάλυψε ο Κύριος κι οι άγιοί του. 

Και γι` αυτό ο τέτοιος άνθρωπος  είναι ψυχρός, ακατάνυκτος και άπιστος στα μεγαλεία του Θεού και ξεπέφτει σε  άδειες γενικότητες και ηθικολογίες. Εμάς, οι τέτοιοι «φιλελεύθεροι» χριστιανοί, μας λένε μισαλλόδοξους, φανατικούς, παλιοημερολογίτες.
Εκείνοι είναι όλο αγάπη και γι` αυτό ζητάνε, τάχα το αδέλφωμά μας με τους αιρετικούς, ενώ η αλήθεια είναι πως το θέλουνε για να γίνουμε ευρωπαϊκοί, μοντέρνοι χριστιανοί.
Γι` αυτό ποτέ δε μιλάνε για την ένωσή μας με τους ετεροδόξους της Ανατολής, που τους περιφρονούμε. Λοιπόν, αυτοί δεν είναι μισαλλόδοξοι σαν τον άγιο Βασίλειο, σαν τον Αθανάσιο, σαν τον Φώτιο, σαν τον Συμεών τον νέον Θεολόγο, σαν τον Μάρκο τον Ευγενικό. Μάλιστα, τούτοι οι νέοι κήρυκες, νοιώθουνε μέσα τους περισσότερη αγάπη κι από το Θεό, που καταδίκασε τον Εωσφόρο και τον Ιούδα και γι` αυτό μιλάνε με συμπάθεια γι` αυτούς και για κείνους που παραμορφώσανε τη χριστιανική θρησκεία και την κάνανε ένα κοσμικό σύστημα. Αυτοί μυρίζουνε από μακριά τη μούχλα, που μυρίζουνε τα ορθολογιστικά εκτρώματα της χριστιανικής θρησκείας, που φωλιάζουνε στις παγωμένες και σκοτεινές σπηλιές της Δύσης.
Επήρα δυο γράμματα από κάποιους τέτοιους, που υποπτεύουμαι πως είναι ξενοφώτιστοι χριστιανοί Έλληνες. Κατά τα συνηθισμένα τους μιλούνε με γλυκό ύφος. Ο ένας επιστολογράφος βάζει, αντί για υπογραφή τις λέξεις: «ένας χριστιανός». Φαίνεται πως θα `ναι από κείνους τους Έλληνες, που δεν τους ικανοποιεί μήτε ο Χρυσόστομος μήτε ο Βασίλειος μήτε ο Αθανάσιος μήτε ο Δαμασκηνός μήτε όλοι οι Πατέρες, που στερεώσανε την Εκκλησία με τη διδαχή τους και με την αγιασμένη ζωή τους και γι` αυτό γίνουνται οπαδοί σε μια από τις ασήμαντες αιρέσεις που ήρθανε απ` έξω, μαζί με τ` άλλα  καλά του μοντέρνου πολιτισμού. Κι όπως όλα αυτά τα αγαθά είναι βολικά και ευκολύνουνε τη ζωή, έτσι κι αυτές οι καινούριες ερμηνείες της χριστιανικής θρησκείας είναι πολύ βολικές, κι επειδή είναι βολικές, τραβάνε στα δίχτυα τους όσους μπορούνε να ξεγελάσουνε.
«Τι τα θέλετε όλα αυτά τα περιττά πράγματα, λένε αυτοί οι καινούριοι απόστολοι, λειτουργίες, μυστήρια, νηστείες, προσευχές, αγρυπνίες, παπάδες, μνημόσυνα, Παναγίες, αγίους, θαύματα και τ` άλλα; Αυτά τα κάνανε οι άνθρωποι και νοθέψανε τη διδασκαλία του Χριστού. Πάρε το Ευαγγέλιο, διάβασέ το και νοιώσε το κατά το κέφι σου, βαλ` το πάλι στην τσέπη σου ή στο ράφι, όπως βάζεις το ρομάντζο που διαβάζεις, πες κι ένα τραγουδάκι και τελείωσε. Ο Θεός όλους θα τους συγχωρέσει. Έτσι κι εσύ, δεν είναι ανάγκη μήτε να τον παρακαλέσεις με δάκρυα μήτε να νηστεύσεις μήτε να` χεις τον φόβο του, νοιώθοντας πως είσαι αμαρτωλός. Μη σε νοιάζει! Ό,τι και να κάνεις απ` αυτά που τα λένε αμαρτίες οι φανατικοί ορθόδοξοι, όλα είναι συγχωρεμένα. Κανένας δεν θα κολαστεί, γιατί ο Θεός είναι φιλάνθρωπος».
Βλέπεις πόσο εύκολη, πόσο βολικιά, πόσο αστενοχώρητη είναι η θρησκεία του Χριστού και δεν το ξέραμε;
«Μα, μας έχουνε τρομοκρατήσει, βρε αδερφέ, αυτοί οι παπάδες κι οι θεοφοβούμενοι! Ορίστε, πάλι η Ευρώπη τα `βαλε τα πράγματα στη σωστή θέση τους! Γλέντησε τη ζωή σου, κάνε και τις παρατιμονιές σου σαν άνθρωπος κι ο Θεός θα σε συγχωρέσει, δεν είναι Αρβανίτης. Ακούς εκεί πως πρέπει να κλαις και να θλίβεσαι, για να σε λυπηθεί ο Θεός! Τι χρειάζουνται οι εκκλησιές, οι παπάδες, τα εικονίσματα, οι ψαλτάδες, όλα αυτά τα αδιαφόρετα πράγματα; Ο Χριστός είπε να μην πειράξεις κανέναν, τίποτ` άλλο! Αλλά, για να τομοκρατήσουνε τον κόσμο, βάλανε στο στόμα του Χριστού ένα σωρό φοβέρες, όπως τούτες εδώ: «Μακάριοι οι πενθούντες, μακάριοι οι δεδιωγμέμοι. Στενή και τεθλιμμένη η οδός. Εισέλθετε διά της στενής πύλης, ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν. Έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων διά το όνομά μου. Ει τις έρχεται προς με και ου μισεί τον πατέρα αυτού και την μητέρα και τη γυναίκα και τα τέκνα και τους αδελφούς και τας αδελφάς, έτι δε και την εαυτού ψυχήν, ου δύναταί μου μαθητής είναι». Είναι δυνατόν να είπε τέτοια πράγματα ο Χριστός; Κι ακόμα, τι δεν βάλανε στο στόμα του, σαν και τα παρακάτω: «Πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος εστι της αμαρτίας. Όσοι ήλθον προ εμού, κλέπται εισί και λησταί. Ει ο κόσμος υμάς μισεί, γινώσκετε ότι εμέ πρώτον υμών μεμίσηκεν. Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Κι ένα σωρό άλλα τέτοια φοβερά κι απάνθρωπα, που μας τρομοκρατούνε».
Τέτοιος «χριστιανός» είναι κι αυτός  που βάζει για υπογραφή στο γράμμα του: «ένας χριστιανός». Μου γράφει, λοιπόν: «Επιθυμώ να πιστεύσητε ενσυνειδήτως ότι τα όσα γράφω δεν προέρχονται από θρησκευτικήν μισαλλοδοξίαν, αλλά αποβλέπουν εις το να σας κατατοπίσουν ότι, όταν κανείς δεν ακολουθεί την γραφικήν και υγιαίνουσαν διδασκαλίαν, αλλ` ακολουθεί τας παραδόσεις (όχι τας αποστολικάς τοιαύτας) και τας διδασκαλίας και τα εντάλματα των ατελών ανθρώπων, καταλήγει σε παραμύθια».
Παραμύθια λέγει ο επιστολογράφος τα θαύματα και τα φανερώματα των αγίων, όπως φανερωθήκανε ολοζώντανα οι δύο άγιοι στη Μυτιλήνη, που έγραψα με συντομία την ιστορία τους και που τους είδανε και τους βλέπουνε, στον ύπνο ή στον ξύπνο τους, παραπάνω κι από εκατό άνθρωποι.
Γι` αυτό γράφει και παρακάτω: «Πάσα προσπάθεια τείνουσα να ανυψώσει ή να αποδώσει τιμήν εις πλάσμα, δέον να απορρίπτεται, ως αντιτιθεμένη εις την Α΄ και Β΄ εντολήν». Μ` αυτά θέλει να πει πως δεν πρέπει να τιμούμε τους αγίους, όπως αυτούς που ανέφερα, που σφαχτήκανε για τα` όνομα του Χριστού. Κι από όσα γράφει παρακάτω, φανερώνει πως, κατά βάθος, δεν πιστεύει στην αιώνια ζωή. Και μ` όλα ταύτα, γράφει πως είναι «ένας χριστιανός». Τέτοιοι ξενοφώτιστοι «χριστιανοί» Έλληνες υπάρχουνε, αλλοίμονο! Χριστιανοί, χωρίς μυστήρια, χωρίς αγίους, χωρίς μέλλουσα ζωή, χωρίς πίστη και χωρίς Χριστό, γιατί μήτε και στο Χριστό μπορεί να πιστεύει ένας τέτοιος άνθρωπος, αλλά φοβάται να το πει. Η απιστία του στα άλλα, φανερώνει τι είδους πίστη μπορεί να έχει και στον Χριστό. Και όμως, όπως είδες, γράφει πως «ακολουθεί την υγιαίνουσαν γραφικήν διδασκαλίαν, και όχι τα εντάλματα ατελών ανθρώπων», δηλαδή: των αγίων.
Αυτοί λοιπόν είναι οι Έλληνες που αρνηθήκανε την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, που είναι η Μία, Αγία και Αποστολική Εκκλησία, που τη θεμελίωσε ο ίδιος ο Χριστός, όπου ευδόκησε να κηρυχθεί στον κόσμο η διδασκαλία του με την ελληνική γλώσσα, αυτοί λοιπόν οι Έλληνες δεν την βρήκανε σωστή τούτη τη διδασκαλία που κηρύχτηκε από τους μεγάλους στύλους της Εκκλησίας και πήγανε κι ανακαλύψανε πως οι αληθινοί διδάσκαλοι του Ευαγγελίου είναι κάποιος αλλόγλωσσος ιεροκήρυκας ή καμιά υστερική γυναίκα, που διαβάσανε το Ευαγγέλιο από τρίτη μετάφραση και κατασκευάσανε ένα καινούριο σύστημα με τα` όνομα: «Ευαγγελική Εκκλησία» και μ` ένα πλήθος άλλα ονόματα.
Τούτοι οι νεοφώτιστοι ήρθανε στην Ελλάδα, που στάθηκε το προζύμι της Χριστιανικής Εκκλησίας, για να διδάξουνε στους Έλληνες τον «σωστό» Χριστιανισμό, τον μοντέρνο, έναν Χριστιανισμό παγωμένον από την απιστία, από τον ορθολογισμό κι από το πρακτικό πνεύμα.
Αλλά η θρησκεία του Χριστού είναι φωτιά, όπως είπε ο ίδιος κι όσοι τη διδάσκουνε κι όσοι τη δέχουνται στις ζεστές καρδιές τους, είναι «τω πνεύματι ζέοντες», όπως γράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων, δηλαδή βράζουν οι ψυχές τους από τη φλόγα της πίστης κι από τον αγιασμένον ενθουσιασμό και την αγαλλίαση που χαρίζει στον άνθρωπο η πίστη.

Ηλιάδης Σάββας
Δάσκαλος
Κιλκίς, 17-10-2016

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΘΑ ΕΝΩΘΕΙ!

Θα μηχανευτούν πολλά, αλλά από τον διωγμό που θα προκύψει, ο χριστιανισμός ολόκληρος θα ενωθεί. Όχι όμως έτσι που το θέλουν αυτοί που μηχανεύονται την παγκόσμια ένωση των εκκλησιών, θέλοντας να υπάρχει επικεφαλής ένας θρησκευτικός ηγέτης. Θα ενωθεί, γιατί οι καταστάσεις που θα δημιουργηθούν θα έχουν ως αποτέλεσμα να ξεχωρίσουν τα πρόβατα του Χριστού από τα ερίφια. Το κάθε πρόβατο θα κοιτά να είναι κοντά με τ' άλλα πρόβατα και έτσι θα πραγματοποιηθεί το "μία ποίμνη, είς ποιμήν".

Πρόσεξες; Το βλέπουμε εν μέρει να πραγματοποιείται: Οι χριστιανοί, είδες, έχουν αρχίσει να αισθάνονται ότι βρίσκονται μέσα σε ανθυγιεινό κλίμα και προσπαθούν να φεύγουν απ' τις αρρωστημένες καταστάσεις και να τρέχουν κατά χιλιάδες στα μοναστήρια και στις εκκλησίες.

Σε λίγο θα δείτε σε μια πόλη να υπάρχουν μόνο δύο μερίδες ανθρώπων, αυτοί που θα ζουν άσωτοι και μακριά από τον Χριστό ζωή και οι άλλοι που θα τρέχουν στις αγρυπνίες και στα προσκυνήματα. Μεσαία κατάσταση, που υπήρχε ως τώρα, δεν θα μπορεί πλέον να υπάρχει.

Σκεύος Εκλογής, σελ 208.

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΠΑΡΘΕΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ

Πολλές φορές οι ιστορικοί έχουν αναρωτηθεί γιατί η Ρώμη, ενώ ακολούθησε απαρέγκλιτα μια πολιτική ανεξιθρησκίας έναντι των κατακτημένων λαών, με την πολυθεΐα να είναι το επίσημο θρησκευτικό της καθεστώς, αντιμετώπισε με τόση βαρβαρότητα το χριστιανισμό. Επί τρεις αιώνες οι χριστιανοί κυνηγήθηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, δέχτηκαν στα κορμιά τους καυτή πίσσα και λάδι, ρίχτηκαν στις αρένες και στα θηρία.
Αυτά γινόντουσαν την ίδια στιγμή που οποιοσδήποτε άγνωστος θεός από τη Δύση ή την Ανατολή έκανε αμέσως ανεμπόδιστα καριέρα μόλις εμφανιζόταν στη Ρώμη. Κατά τους μελετητές, ένας λόγος που έφερε τις φοβερές διώξεις ήταν η κοσμοθεωρία της νέας θρησκείας, που αμφισβητούσε ευθέως κάθε είδους επίγεια δύναμη και κυριαρχία, δίνοντας προτεραιότητα σε ψυχικά και πνευματικά αγαθά που ο άνθρωπος θα απολάμβανε μετά τον θάνατο του. Αυτό ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με την παγκόσμια κυριαρχία της Ρώμης.

Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ο τρόπος ζωής που επέλεγαν οι χριστιανοί, η εγκράτεια, η αγνότητα και η εγκαρτέρηση, ήταν εντελώς αντίθετος με την κρατούσα αντίληψη περί ζωής στην αυτοκρατορία, η οποία διαπνεόταν από το κυνήγι των απολαύσεων και της ηδονής.
Η ιδέα της αγνότητας και της διατήρησης της παρθενίας, ειδικά στις γυναίκες, ιδέα που εισήγαγε ο χριστιανισμός, φάνηκε στους Ρωμαίους εντελώς εξωφρενική στην αρχή και στη συνέχεια προκλητικά ανατρεπτική. Η κακή οικονομική κατάσταση του κράτους είχε οδηγήσει σε μείωση των γεννήσεων. Σε αυτά τα άσχημα ήρθε να προστεθεί κι ο χριστιανισμός με αυτές τις θεωρίες περί παρθενίας. Όμως οι αυτοκράτορες ήθελαν παιδιά που θα στελέχωναν τις αυριανές ανίκητες λεγεώνες της Ρώμης. Ήταν συνεπώς μια θεωρία που δυναμίτιζε τα θεμέλια του ίδιου του κράτους. Κι έπειτα, αυτός που ακολουθούσε σε τόσο «ακραίες» επιλογές τις επιταγές του θεού του ήταν εν δυνάμει επικίνδυνος για την κρατούσα τάξη.
Μόνο έτσι εξηγείται η αγριότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους η ιδέα της παρθενίας, με την προσαρμογή του επίσημου δικαίου της Ρώμης προκειμένου να την καταπολεμήσει. Η εφαρμογή των συγκεκριμένων νόμων τον 1ο και το 2ο μ.Χ. αιώνα δημιούργησε μια ειδική κατηγορία αγίων και οσίων γυναικών, που ονομάστηκαν παρθενομάρτυρες. Πάνω από 50 αναφέρονται στο εορτολόγιο.
Όταν μια Χριστιανή συλλαμβανόταν και οδηγείτο στο δικαστήριο, η πρώτη ερώτηση που της έθεταν ήταν αν ήταν παρθένα και αν πίστευε στην διατήρηση της παρθενίας. Εφόσον η απάντηση ήταν θετική, τότε η απόφαση όριζε να βιαστεί πριν από την εκτέλεσή της.
Τα πρώτα χρόνια τον βιασμό αναλάμβανε ο ίδιος ο δήμιος μπροστά στο κοινό που είχε συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει τον απαγχονισμό ή τον στραγγαλισμό.
Στις διώξεις του 1ου αιώνα αυτό γινόταν κατά παράβαση των διατάξεων, διότι ο ρωμαϊκός νόμος απαγόρευε να εκτελούνται έφηβοι ή γυναίκες που δεν είχαν περάσει περίοδο ήβης έτσι στα μεν αγόρια φορούσαν μια τήβεννο για να μοιάζουν με άνδρες και τις κοπέλες τις βίαζαν για να γίνουν γυναίκες και να είναι νόμιμή η εκτέλεσή τους. Μετά τον Διοκλητιανό όμως, ο Νέρων, ο Μαξιμιανός και ο Μαξιμίνος με σειρά νόμων θέσπισαν το δημόσιο βιασμό ως κανονική ποινή. Οι αυτοκράτορες αυτοί ήταν κατά βάση εγκληματικές φυσιογνωμίες και συχνότατα αναλάμβαναν οι ίδιοι να εφαρμόσουν την ποινή, όταν επρόκειτο για μικρές και όμορφες χριστιανές. Ο Μαξιμίνος ειδικά είχε κανονική μανία να βιάζει παρθένες και ήθελε κάθε μέρα και από μία τρομοκρατημένη κοπέλα στο κρεβάτι του.
Όσο περνούσαν τα χρόνια η εφαρμογή της ποινής γινόταν όλο και πιο φρικαλέα. Έγδυναν τις χριστιανές μέσα στο δικαστήριο, τις εξευτέλιζαν και τις βασάνιζαν, έπειτα τις βίαζαν και τις σκότωναν. Επί Μαξιμιλιανού, το 307, 600 χριστιανές παρθένες βιάστηκαν μέσα στο κατάμεστο Κολοσσαίο από λεγεωνάριους και έπειτα άφησαν τα θηρία να τις κατασπαράξουν.
Πολύ συχνά τις οδηγούσαν στην πορνεία όπου περνούσαν μερικούς μήνες με τις πιο φρικτές ταπεινώσεις, πριν τις σκοτώσουν. Χριστιανές παρθένες έριχναν επίσης στα κελιά των μονομάχων τελευταίο βράδυ πριν μπουν στην αρένα για να αγωνιστούν μέχρι θανάτου. Καμιά φορά εάν ο δικαστής ήταν επιεικής, έδινε διαταγή να οδηγηθεί η κοπέλα σε ένα δωμάτιο πίσω προκειμένου να βιαστεί και έπειτα την ξαναφέρναν αμέσως μπροστά του και τη ρωτούσε αν παρέμεινε χριστιανή, αφού είχε χάσει την αγνότητά της. Αν η κοπέλα απαντούσε καταφατικά, τότε την καταδίκαζε σε θάνατο.
Τα φοβερά αυτά μαρτύρια δημιουργούσαν και μια ολόκληρη σειρά από φημολογούμενα θαύματα, όπως συνέβη στην Περπετούα, που όταν την έγδυναν μέσα στο δικαστήριο, τα μαλλιά της μάκρυναν αμέσως για να σκεπάσουν τη γύμνια τους, ή στην Αγνή, που το κορμί της έγινε τόσο βαρύ ώστε στάθηκε αδύνατον να τη σηκώσουν για να την βάλουν στο κρεβάτι της διακόρευσης. Όλοι αυτοί οι νόμοι καταργήθηκαν από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο μετά το 325 μ.Χ., και όταν ο Μέγας Θεοδόσιος ανακήρυξε το Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του κράτους, οι παρθενομάρτυρες ονομάστηκαν Αγίες.