ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΟΓΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΟΓΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ!


Μητροπολίτης Σισανίου καί Σιατίστης Παύλος: Δεν με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που η θρησκεία τους είναι ο «χριστιανισμός». Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι για τους οποίους ο Χριστός είναι η ανακάλυψη της ζωής τους και γι’ αυτό επιλέγουν την Εκκλησία σαν τη ζωή της ζωής τους.

Κυριακή, 3 Μαΐου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΟΣΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑΝ ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΤΕΛΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!


Η Ιστορία είναι η ίδια η ζωή. Στο διάβα των δύο χιλιάδων χρόνων και στο τέλος αυτής της χιλιετίας ο Χριστός αποδείχθηκε το κέντρο και η αναφορά της. Όσοι επιχείρησαν να αρνηθούν τον Χριστό, το μόνο που πέτυχαν είναι να αρνηθούν και να ευτελίσουν τον άνθρωπο. Όσοι πολέμησαν τον Χριστό, τελικό στόχο είχαν τον άνθρωπο. Τον πολέμησαν γιατί ακριβώς ήταν και παραμένει το μέτρο και το κριτήριο της αξίας του ανθρώπου. Εσύ που έχεις το τραγικό προνόμιο να ζεις αυτό τον ευτελισμό του ανθρώπου, αυτόν τον ευτελισμό που αγγίζει και σένα, να θυμάσαι πάντα ότι γι’ αυτόν τον άνθρωπο, για την αξία και την αξιοπρέπεια του, ένας Θεός έγινε άνθρωπος. Αυτός ο Θεός και άνθρωπος ανέβηκε επάνω στον Σταυρό και κατέβηκε στον τάφο και στον θάνατο ώστε με την Ανάσταση Του να του χαρίσει τη σωτηρία. Είναι ο ένας και μοναδικός, ο Ιησούς Χριστός.

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος
από το βιβλίο «Γεννημένοι για την χαρά»

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ: «ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΠΕΣΕΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ» - «ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΙΟ!»

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ: «ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΣΟ ΖΕΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ | ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΠΕΣΕΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ | ΟΤΑΝ ΠΕΣΕΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ | ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΙΟ!»

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: «Στις μέρες μας, σε εισαγωγικά, «δικαιολογημένα», κατά την άποψή μου άμα ξέρεις τον Θεό, αδικαιολόγητα, προσπαθούν κάποιοι να μας φοβίσουν πάρα πολύ και είναι ο Ερντογάν και η παρέα του. Και μου είπε ένας άνθρωπος του Θεού, με όλους αυτούς τους εκφοβισμούς που κάνει και στο Αιγαίο και στην Θράκη και «κουρδίζει» και τους άλλους εκεί στην Μακεδονία, στα Σκόπια και εδώ στην Κύπρος με τα δικά μας αέρια.., έναν στόχο έχουν. Να γεμίσουν την καρδιά των Κυπρίων και των ηγετών μας, το προσθέτω αυτό και των ηγετών μας με φόβο. Και κάτω από το κράτος του φόβου να υπογράψουμε μια λύση όπως όπως.. Αυτό είναι! Με το πιστόλι στον κρόταφο. Γι’ αυτό αυτήν την περίοδο που διανύουμε μέχρι το Πάσχα, είναι περίοδος μετανοίας και προσευχής πολλής και στο σπίτι μας και στην Εκκλησία. ΠΑΡΑΚΑΛΩ! Όσοι προσεύχεστε, να προσεύχεστε με τα ονόματα των πολιτικών μας. Εγώ το κάνω. Για να τους κρατήσει την καρδιά τους ο Θεός άφοβη. Να μη φοβηθούν αυτά τα τερτίπια που κάνει ο Ερντογάν. Δεν μπορεί να κάνει πολλά πολλά γιατί δεν τον αφήνει η Παναγία. Όχι γιατί έχουμε συμμάχους.., δεν έχουμε κανέναν! Κανέναν! Ούτε η Ελλάδα, ούτε εμείς. Έχουμε μόνο τους Αγίους μας. Και την Παναγία μας και το ξέρουνε αυτό, πόσο μας σκεπάζει η Παναγία μας όλα αυτά τα χρόνια. Γι’ αυτό να μην έχετε κανέναν φόβο, δεν θα κάνουν τίποτα! Μόνον εκφοβισμόν. Αλλά έχω έγνοια αυτούς που η καρδιά τους είναι μακριά από τον Χριστό. Και πολλοί εκ των ηγετών του συγχρόνου Ελληνισμού έχουν σχεδόν ελάχιστη ή και καθόλου σχέση με τον Χριστό. Και αυτό είναι ένα από τα προβλήματά μας, των συγχρόνων νεοελλήνων. Τι ηγέτες έχουμε! Χωρίς Θεό! Χωρίς φώτιση, δηλαδή. Άρα αντιλαμβάνεστε αγαπητοί μου πατέρες, η ευθύνη η δική μας είναι δεκαπλάσια. Να αναπληρώσουμε τα υστερήματα των ηγετών μας με πολλές προσευχές γι’ αυτούς. Όχι κατηγορώντας τους! Όχι κατακρίνοντάς τους όπως κάνουν δημοσιογράφοι και άλλοι και πολιτικοί και αντιπολίτευση. Όχι έτσι! Έτσι μεγαλώνουν τα δαιμόνια! Με αγάπη και συμπόνια, προσευχόμενοι με τα ονόματά τους. Και με αυτόν τον τρόπο θα δώσουν δυνατότητα να φύγει αυτή σιγά σιγά η απειλή και αυτός ο φόβος.
Και να πω και κάτι και όπως θέλετε πάρτε το: Δεν θα γίνουν τίποτε σοβαρά πράγματα όσο ζει αυτός ο Ερντογάν. Να το ξέρετε. Τα σοβαρά θα γίνουν όταν πέσει ο Ερντογάν. Αυτό μας λένε οι σύγχρονοι Άγιοι που βλέπουν. Διότι θα πέσει ο καημένος.. Όταν πέσει αυτός τότε θα γίνουν τα μεγάλα.. Να το έχετε αυτό σαν ΣΗΜΕΙΟ! Αλλά και όταν θα γίνουν τα μεγάλα, η Κύπρος θα έχει μεγάλη προστασία. Και θα είναι μεγαλύτερη εάν αξιοποιήσουμε αυτούς τους μήνες με πολλή προσευχή με πολλή μετάνοια, όλοι σας να εξομολογηθείτε. Να μην μείνει κανείς από την Μητρόπολη Μόρφου που να πάει να κοινωνήσει το Πάσχα, χωρίς εξομολόγηση. Δεν το θέλει αυτό ο Θεός. Να βγούμε μέσα μας έστω δύο αμαρτίες και να πάω να πω εκείνες τις δύο. Θα μου πεις, - και τις υπόλοιπες; Θα σε βοηθήσει ο Άγιος Αυξίβιος να τις βρεις ύστερα. Να βρεις δύναμη, δηλαδή, να τις πεις ύστερα. Ξεκινάτε από το λίγο. Ο Θεός ευλογεί το λίγο! Δεν ευλογεί το καθόλου! Όλοι σας να εξομολογηθείτε για να μπορέσει να έχει δύναμη η οικογένειά σας. Να έχει δύναμη και ελπίδα ο τόπος μας. Και να μη φοβόμαστε γιατί εμείς είμεθα με την τελείαν αγάπη, που είναι ο Χριστός.»

Απόσπασμα από το κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Αὐξιβίου Α΄ Ἐπισκόπου Σόλων τῆς κοινότητος Ἀστρομερίτου,
τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (18.2.2018).




Κυριακή, 26 Απριλίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΤΑΓΩΝ: «ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΑΣ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟ»


Του Αιμίλιου Πολυγένη
''Από σήμερα ανοίγουμε τις εκκλησιές μας και είμαστε εδώ ώστε όποιος θέλει να έρθει να μας ζητήσει το λόγο'' τόνισε χαρακτηριστικά στο κήρυγμά του ο Σεβ. Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος σήμερα, Κυριακή του Θωμά.
Ο Σεβασμιώτατος με αφορμή την χθεσινή εν κινήσει συναυλία από την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στις γειτονιές της Αθήνας μίλησε για δύο μέτρα και δύο σταθμά.
"Αυτές τις μέρες κάναμε υπακοή στο κράτος για την ασφάλεια όλων μας και τηρήσαμε τα μέτρα, σφραγίσαμε τις εκκλησίες σταματήσαμε τις καμπάνες κλπ. Όμως είδαμε χθες, αυτούς που θεσπίσαν τους νόμους με πρώτο και καλύτερο τον πρωθυπουργό, να έχουν συνωστιστεί μαζί με τους συνεργάτες του και πολλούς άλλους, ώστε να ακούσουν μία περιφερομένη συναυλία" - ανέφερε ο Μητροπολίτης Σταγών κ. Θεόκλητος.
"Χωρίς τα μέτρα ασφάλειας, χωρίς τις αποστάσεις κλπ. Δεν γίνεται να υπάρχουνε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γι' αυτό και εμείς από σήμερα ανοίγουμε τις εκκλησιές μας και είμαστε εδώ ώστε όποιος θέλει να έρθει να μας ζητήσει το λόγο" - συμπλήρωσε ο Σεβασμιώτατος.
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο κ. Θεόκλητος υπογράμμισε: "οι επιτάφιοι και η λιτανεία πείραξαν, που υπό την ευθύνη μας θα ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα οι πιστοί".

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ: "ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΙ; ΤΟΣΗ ΑΣΕΒΕΙΑ; ΤΟΣΗ ΑΠΙΣΤΙΑ;"

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη 12η Απριλίου 2020
ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς:
«Έξοδος Μεσολογγίου: το πολυτιμότερο στεφάνι της Ελλάδος!»

Κεκλεισμένων των θυρών, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, πραγματοποιήθηκαν χτες Σάββατο του Λαζάρου, αλλά κυρίως σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, οι θρησκευτικές τελετές της 194ης Επετείου της Εξόδου της Ηρωικής Φρουράς των Ελευθέρων Πολιορκημένων (1826), λόγω των εκτάκτων μέτρων για τη διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, στο τέλος της αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση «υπέρ αναπαύσεως των αειμνήστων αγωνιστών και προμάχων της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου, Ιωσήφ και Πορφυρίου των Αρχιερέων και πάντων των μετ’ αυτών πατέρων και αδελφών». Στη συνέχεια της Θ. Λειτουργίας, ώρα 10:30΄, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τη Δοξολογία για την 194ην Επέτειο της Εξόδου, με τη συμμετοχή μόνο των Κληρικών της Ιεράς Πόλεως.
Επισημαίνεται ότι, κατά την ώρα που γίνεται συνήθως η λιτάνευση της Εικόνας της Εξόδου, οι καμπάνες όλων των Ιερών Ναών της Ιεράς Πόλεως, την 20:00΄ ώρα του Σαββάτου σήμαναν πένθιμα, ενώ πανηγυρικά την 11:00΄ της Κυριακής, αποδίδοντας έτσι, λόγω των σημερινών συνθηκών, έστω και την ελάχιστη τιμή προς τους Ήρωες της Πατρίδος μας.

Αναφερόμενος στην απόδοση Τιμής προς τους Ήρωες που έπεσαν μαχόμενοι υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης κ. Κοσμάς, τόνισε ότι «η ηρωική Έξοδος του Μεσολογγίου μας υπαγορεύει το δικό μας καθήκον, την ευγνωμοσύνη την οποία οφείλουμε στον Κύριο και Θεό μας, στην αγάπη Του, στην προστασία Του, στη βοήθειά Του. Ευγνωμοσύνη η οποία οφείλει να μας δυναμώσει την πίστη, την καθαρή και συνειδητή πίστη στη Θεότητα, στην Παντοδυναμία, στην Αγάπη του Χριστού μας».
Ο Σεβασμιώτατος, είπε ότι «οι προπάτορες αγωνιστές της Εξόδου του Μεσολογγίου αγωνίστηκαν με αγάπη και θυσιάστηκαν με τη φλογερή πίστη τους στο Χριστό μας». Επισημαίνοντας την ετοιμασία των αγωνιστών για την Έξοδο, τόνισε τα εξής: «Εκείνη την ημέρα, τελέσθηκε η τελευταία Θεία Λειτουργία, την οποία ετέλεσε ο ιερομάρτυρας και εθνομάρτυρας επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ και οι κληρικοί του. Από τα μισογκρεμισμένα αρχοντικά, από τις καλύβες έτρεξαν γέροι και παιδιά, από τις ντάπιες οι αρματωμένοι, όσοι μπορούσαν έτρεξαν και έφτασαν στον Ιερό Ναό. Γονάτισαν, προσευχήθηκαν, κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων, ενώθηκαν με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας και ετοιμάσθηκαν για την Έξοδο. Απέθαναν βέβαια, ενίκησαν όμως! Στεφάνωσαν την Ελλάδα με το πολυτιμότερο στεφάνι που λέγεται «Έξοδος Μεσολογγίου!».
Συνδέοντας τα ιστορικά γεγονότα με την σημερινή δύσκολη κατάσταση που ζούμε, ο Μητροπολίτης κ. Κοσμάς, είπε πως «οι αγωνιστές άφησαν σε όλους εμάς μια αλήθεια: Η Ελλάδα πάντοτε αγωνίσθηκε με τη βοήθεια και τη σκέπη του Χριστού μας, της Παναγίας μας και τις πρεσβείες των Αγίων, σε κάθε δυσκολία. Οι Έλληνες αυτοί, οι ηρωικοί, οι γενναίοι, με τη θερμή πίστη τους και με την προστασία του Τριαδικού Θεού μας και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Αγίων, ξεπέρασαν κάθε δυσκολία…
Είναι φοβερά, αγαπητοί, τα γεγονότα που ζούμε σήμερα. Ναι, υπάρχει και σήμερα ένας μεγάλος πειρασμός, μια δοκιμασία, μια επιδημία. Πώς όμως αντιμετωπίζουμε εμείς τον κίνδυνο; Πώς αντιμετώπισαν τον κίνδυνο εκείνοι οι γενναίοι, οι μαρτυρικοί πρόμαχοι, οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι;; Την ημέρα των Βαΐων δεν ελησμόνησαν την αγάπη του Θεού μας. Δεν λησμόνησαν την Θεότητά Του, την Παντοδυναμία Του. Έστω κι αν κινδύνευαν, στο Χριστό μας κατέφυγαν! Ούτε αποθαρρύνθηκαν, ούτε ολιγοψύχησαν, ούτε πρόδωσαν Χριστό και Πατρίδα. Εδόξασαν και τον Λυτρωτή τους, αλλά και την Ελλάδα!
Πόσο διαφέρουμε εμείς σήμερα, αγαπητοί. Τη δοκιμασία μας την αντιμετωπίζουμε μόνο με ανθρώπινα κριτήρια, με εγωισμό και περιφρόνηση στο Χριστό. Φοβόμαστε μήπως ο Χριστός μας μεταδώσει ασθένειες! Αποφεύγουμε τη Θεία Κοινωνία, δεν ασπαζόμαστε εικόνες, μάλιστα μας προέτρεψαν μερικοί να μην ασπασθούμε τον Επιτάφιο, τον Εσταυρωμένο, το Ευαγγέλιο! Αγαπητοί, δεν φοβόμαστε καθόλου; ..είμαστε παντοδύναμοι; Τόση ασέβεια; Τόση απιστία; Ξεχνάμε τις θεραπείες που μας χάρισε η Παναγία μας και τόσα άλλα θαύματα;
Ας γονατίσουμε όλοι μας σήμερα, αγαπητοί. Ας ζητήσουμε το έλεος του Θεού. Ας δυναμώσουμε την πίστη μας. Ας μιμηθούμε τους προμάχους του Μεσολογγίου. Όχι άλλη απιστία! Όχι άλλος πόλεμος κατά της Εκκλησίας του Χριστού μας και των Αχράντων Μυστηρίων. Ας συνέλθουμε! Έρχεται Μεγάλη Εβδομάδα».

Εκ  του  Γραφείου  Τύπου  και  Επικοινωνίας
της  Ιεράς  Μητροπόλεως

http://thriskeftika.blogspot.com

Σάββατο, 4 Απριλίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΘΕΟΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!


Δεν θα νικήσουν οι άθεοι, δεν θα νικήσουν οι άπιστοι, θα νικήσει ο Χριστός. Αν έρθη ημέρα καταραμένη που όλοι στο σπίτι σου αρνηθούν τον Χριστό, εσύ παιδί μου, να μήν τον αρνηθείς.
Και εάν έρθη ημέρα που όλοι στην πόλη σου αρνηθούν τον Χριστό και γίνουν γιαχωβάδες, προτεστάντες, παπικοί και άπιστοι, εσύ να μείνεις πιστός στο Χριστό και να λες· Πιστεύω Κύριε.
Και αν έρθη ημέρα που θα μείνεις μόνος στον κόσμο όλο, να μη φοβηθείς, εσύ ο ένας με το Χριστό θα νικήσεις.

Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης
Αυγουστίνος Καντιώτης

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ Κ. ΝΕΟΦΥΤΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΗ, ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥΣ ΜΑΡΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥΣ ΠΑΛΑΜΑΔΕΣ!


ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ Κ. ΝΕΟΦΥΤΟΣ
Ο ΚΥΡΙΟΣ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΗ, ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥΣ ΜΑΡΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥΣ ΠΑΛΑΜΑΔΕΣ!

Σήμερα, ὅμως, ποὺ σπανίζει ἡ νοερὰ προσευχὴ στοὺς Ἐπισκόπους, ἂν συνέλθει μία Σύνοδος ἐξ Ἐπισκόπων καὶ σηκωθοῦν κατὰ τὴν ἔναρξη νὰ ποῦν ὅλοι μαζί: ‘‘Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν…’’, θὰ ἔλθει ὁπωσδήποτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο νὰ τοὺς φωτίσει;
Ἐπειδὴ δηλαδὴ εἶναι κανονικοὶ Ἐπίσκοποι καὶ συνέρχονται σὲ Σύνοδο καὶ κάνουν προσευχή; Ὅμως δὲν ἐνεργεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἔτσι, μόνο δηλαδὴ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις. Χρειάζονται καὶ ἄλλες. Χρειάζεται ὁ προσευχόμενος νὰ ἔχει ἤδη ἐνεργουμένη τὴν νοερὰ προσευχὴ μέσα του, ὅταν προσέρχεται στὴν Σύνοδο, γιὰ νὰ τὸν φωτίσει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ. Στὶς ψευδο-συνόδους οἱ προσερχόμενοι δὲν εἶχαν αὐτὴν τὴν προσευχητικὴ κατάσταση. Οἱ παλαιοὶ Ἐπίσκοποι ὅμως εἶχαν τέτοια πνευματικὴ ἐμπειρία καί, ὅταν προσήρχοντο ὡς Σῶμα, ἤξεραν τί τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο τοὺς πληροφοροῦσε μέσα στὴν καρδιὰ γιὰ ἕνα συγκεκριμένο θέμα. Καί, ὅταν ἔβγαζαν ἀποφάσεις, ἤξεραν ὅτι οἱ ἀποφάσεις τους ἦταν σωστές. Διότι εὑρίσκοντο σὲ κατάσταση φωτισμοῦ, ἐνῶ ὁρισμένοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶχαν φθάσει καὶ στὸν δοξασμό, δηλαδὴ τὴν θέωση.»
Εἶναι γι᾽ αὐτὸ ποὺ ἔλεγε προφητικὰ λίγο πρὶν κοιμηθεῖ τὸ 2001 ὅτι, «ἀπὸ δῶ καὶ πέρα τὸ πρόβλημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας θὰ εἶναι οἱ Ἐπίσκοποί της, τί πίστη ἔχουν!»
Κάτι ποὺ ἐπισήμανε σὲ ἐπιστολή του τὸ 1969 καὶ ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας δὲν ἔχει καμμίαν ἔλλειψιν. Ἡ μόνη ἔλλειψις, ποὺ παρουσιάζεται, εἶναι ἡ ἔλλειψις σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καὶ Ποιμένων μὲ πατερικὲς ἀρχές. Εἶναι ὀλίγοι οἱ ἐκλεκτοί. Ὅμως, δὲν εἶναι ἀνησυχητικόν. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ Αὐτὸς τὴν κυβερνάει. Δὲν εἶναι ναός, ποὺ χτίζεται ἀπὸ πέτρες, ἄμμο καὶ ἀσβέστη ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ καταστρέφεται μὲ φωτιὰ βαρβάρων, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. ‘‘Καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται, ἐφ᾽ ὃν δ᾽ ἂν πέσῃ λικμήσει αὐτὸν’’ (Ματθ. 21, 44 - 45). Ὁ Κύριος, ὅταν θὰ πρέπη, θὰ παρουσιάση τοὺς Μάρκους τοὺς Εὐγενικοὺς καὶ τοὺς Γρηγόριους Παλαμάδες, διὰ νὰ συγκεντρώσουν ὅλα τὰ κατασκανδαλισμένα ἀδέλφια μας, διὰ νὰ ὁμολογήσουν τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν, νὰ στερεώσουν τὴν Παράδοσιν καὶ νὰ δώσουν χαρὰν μεγάλην εἰς τὴν Μητέρα μας (Ἐκκλησίαν).»

Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης καὶ ἡ σύγχρονη ἐκκοσμίκευση
Εἰσήγηση στὴν Α΄ συνάντηση (23.11.2016) τοῦ Ἐπιμορφωτικοῦ Σεμιναρίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου Ε΄ Ἀκαδημαϊκοῦ Ἔτους (2016-2017)
Εἰσηγητής: Ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΕΔΕΣΣΗΣ ΙΩΗΛ: ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΝΤΩΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ; ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ, ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΕΟ; ΣΕ ΕΝΑΝ ΒΑΡΛΑΑΜΙΤΙΚΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ;

Τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς καθ᾿ Ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

Μὲ ἀφορμὴ ὅσα ἔγιναν τὶς τελευταῖες μέρες μὲ τὴν παύση τῶν ἱεροπραξιῶν, ἐξ αἰτίας τοῦ πρωτοφανοῦς ἰοῦ, ταπεινὰ θὰ θέλαμε νὰ διατυπώσουμε τὴν θέση τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας ὡς πρὸς τὸ ἐὰν μεταδίδονται οἱ ἀσθένειες μέσῳ τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, ἢ μέσῳ τῶν ἁγιαστικῶν μέσων της, τὴν προσκύνηση τῶν Ἁγίων εἰκόνων, τὸν ἀσπασμὸ τῶν χειρῶν τῶν ἱερέων ἢ ἀκόμη καὶ τὴν παραμονή μας μέσα στοὺς ἱεροὺς ναούς.

1. Ὡς πρὸς τὸ μυστήριο τῆς Θείας εὐχαριστίας: Ὑπάρχει κοινὴ παραδοχὴ ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ὅτι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταδώσει ἀσθένειες. Αὐτὸ πιστεύει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ ἀποδεικνύει καὶ ἡ πράξη. Ἱερεῖς ποὺ ἐπὶ δεκαετίες ὑπηρέτησαν σὲ νοσοκομεῖα μὲ λοιμώδη νοσήματα, πολὺ μεταδοτικὰ καὶ ἀνίατα γιὰ τὴν ἐποχή τους, οὐδέποτε νόσησαν. Γι' αὐτὸ ἦταν μέγα λάθος ἡ πράξη ἑνὸς ἱερέως τῆς Μητροπόλεώς μας νὰ κοινωνήσει τοὺς πιστοὺς μὲ κοχλιάρια (κουταλάκια) τῆς μιᾶς χρήσεως.

2. Ὁ ἀσπασμὸς τῶν χειρῶν τῶν ἱερέων καὶ ἡ παραμονὴ στοὺς ἱεροὺς ναούς: Ἡ συζήτηση γι' αὐτὰ ἔχει ἕναν ἐξίσου ἰσχυρὸ συμβολισμὸ στὸν χρόνο ποὺ γίνεται. Τὴν Β΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν ποὺ ἑορτάσαμε τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος διετράνωσε καὶ διεκήρυξε μὲ λόγια καὶ ἔργα τὴν δυνατότητα τῆς μετοχῆς τοῦ ἀνθρώπου στὶς ἄκτιστες θεῖες ἐνέργειες, πολλοὶ ἀπὸ μᾶς μὲ τὴν ἀποχὴ μας ἀπὸ τὸν Κυριακάτικο ἐκκλησιασμὸ σπεύσαμε νὰ διακηρύξουμε τὴν αἵρεση τοῦ Βαρλαὰμ ποὺ ἀρνοῦνταν τὴν μετοχὴ τοῦ ἀνθρώπου στὶς ἄκτιστες θεῖες ἐνέργειες. Ὁ ἱερέας εἶναι ἄνθρωπος, ἀσθενής, πεπτωκώς, ἀγωνιζόμενος γιὰ τὴν κάθαρση τοῦ ἔσω ἀνθρώπου. Ὁ ἱερέας «ἐνδεδυμένος τὴν τῆς ἱερωσύνης χάριν» μετέχει καὶ μεταδίδει τὶς ἄκτιστες θεῖες ἐνέργειες διὰ τῆς ἱερωσύνης καὶ ὄχι διὰ τοῦ προσωπικοῦ του ἁγιασμοῦ. Ὅταν ὑπάρχει καὶ αὐτός, φυσικά, ἔχει διπλὴ τὴν χάρη. Ὅταν ὅμως ἀσπαζόμαστε τὰ χέρια τῶν ἱερέων, μετέχουμε τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ καὶ λαμβάνουμε τὴν Θεία Χάρη ἐν τῷ μέτρω τῆς πίστεως καὶ τῆς εὐλαβείας μας. Ὅπως ἔλεγε ὁ Ὅσιος Παΐσιος, ὁ ὁποῖος ἀσπαζόταν μὲ πολὺ πόθο τὰ χέρια τοῦ ἱερουργήσαντος ἱερέως μετὰ τὴν Θεία Λειτουργία, «ὁ ἱερέας δὲν ἔχει δικά του χέρια». Ἂν πιστεύουμε ὅτι μπορεῖ ὁ ἱερέας νὰ μεταδώσει ἀσθένειες ἀρνούμαστε τὴν χάρη τῆς ἱερωσύνης, ἀρνούμαστε τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἀμφιβάλλουμε ἢ ἀρνούμαστε μὲ τὶς πράξεις μας τὶς ἄκτιστες Θεῖες ἐνέργειες, κατασκευάζουμε ἕναν ἄλλο Θεὸ καὶ ἀρνούμαστε τὸν ἀληθινὸ Θεό. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς ἱεροὺς ναούς. Ὁ ναὸς εἶναι Σῶμα τοῦ ζῶντος Θεοῦ γι' αὐτὸ καὶ φέρει τὸ σχῆμα τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι μόνο συμβολικό. Μέσα στὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία οἱ τύποι καὶ τὰ σύμβολα περιέχουν τὴν οὐσία, τὴν Ἀλήθεια καὶ γι' αὐτὸ τοὺς τηροῦμε. Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ὁ ἱερὸς ναὸς ὡς Σῶμα Χριστοῦ δὲν δύναται νὰ εἶναι χῶρος μετάδοσης ἀσθενειῶν. Ἂν ἀμφιβάλλουμε γι' αὐτό, ἀμφιβάλλουμε γιὰ τὸ ἐὰν ὑπάρχει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. Ἐξομοιώνουμε τὸν Ναὸ μὲ μία αἴθουσα συναθροίσεων.

Ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτηση καταλήγει σ’ ἕναν ἔντονο προβληματισμὸ καὶ σὲ μία λυπηρὴ διαπίστωση. Ὁ προβληματισμὸς εἶναι: πιστεύουμε ὄντως στὸν Θεό; Καὶ ἄν ναί, σὲ ποιὸν Θεό; Σὲ ἕναν βαρλααμιτικὸ Θεὸ ποὺ κατασκευάζει ἡ λογική μας; Σὲ ἕναν Θεὸ στὸν ὁποῖο ἀναγνωρίζουμε τόση χάρη, ὅση χωρᾷ τὸ φτωχὸ μυαλό μας;
Ἡ πικρὴ διαπίστωση εἶναι ὅτι χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε καὶ νὰ τὸ θέλουμε, βλασφημοῦμε κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πάσχουμε ἀπὸ αἱρετικὸ φρόνημα, ἐνῶ διακηρύσσουμε τὴν Ὀρθοδοξία μας. Βλασφημοῦμε κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ κινδυνεύουμε νὰ μὴν συγχωρεθοῦμε οὔτε ἐδῶ οὔτε αἰώνια ἀμφισβητώντας τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅταν φοβόμαστε νὰ προσκυνήσουμε τὶς ἱερὲς εἰκόνες, νὰ ἀσπασθοῦμε τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, νὰ βρεθοῦμε μέσα στὸν ἱερὸ ναό, ἀρνούμαστε στὴν πράξη τὴν σωστικὴ καὶ ἁγιαστικὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Θεωροῦμε ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι δυνατὸν νὰ μεταδώσει κάτι «κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον» καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μεγίστη βλασφημία.
Ἂς ὁμολογήσουμε καὶ μὲ τὶς πράξεις μας, ὅπως ὁμολογήσαμε μὲ τὰ χείλη μας, ὅτι πιστεύουμε στὴν ἐνοικοῦσα, στὶς ἱερὲς εἰκόνες, στοὺς ἱερεῖς, στοὺς ἱεροὺς ναούς, Θεία Χάρη. Ἡ μετοχή μας σὲ αὐτὴ τὴν Χάρη εἶναι ἐξάρτηση τῆς δικῆς μας πίστεως. Ὅσο πιστεύουμε, τόση Χάρη λαμβάνουμε. Ἡ ὕπαρξή της ὅμως δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δική μας πίστη. Ὁ Θεός, «ὁ Ὤν καὶ ὁ Ἦν καὶ ὁ Ἐρχόμενος» δὲν καταργεῖται, ἐὰν ἐμεῖς δὲν Τὸν πιστεύουμε.
Κατὰ τὰ ἀνωτέρω, τὴν παύση τῶν ἱεροπραξιῶν μὲ νόμο τῆς Πολιτείας, τὴν δεχόμαστε ὡς Θεία παιδαγωγία, διότι «ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν, οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼς ἐνετείλατο ἡμῖν» ὁ Κύριος. Δὲν ἀποδεχόμαστε ὅμως τὴν αἰτιολόγηση τῆς Πολιτείας, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος μετάδοσης τῆς ἀσθένειας μέσῳ τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἱερουργουμένων μυστηρίων.
Ἤδη ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ιερώνυμος καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἔστειλαν ἐπιστολὴ στὴν Ὑπουργὸ Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τὸν Γενικὸ Γραμματέα Θρησκευμάτων ἀναφορικὰ μὲ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ βάζουν τὰ πράγματα στὴν θέση τους.

Ἐν ὀλίγοις, εἶναι ἀδύνατον νὰ μολυνθοῦμε ἢ νά κολλήσουμε ὁποιαδήποτε ἀσθένεια ἀπὸ τὴν Θεία Μετάληψη, τὶς Ἅγιες εἰκόνες, τὸν ἀσπασμὸ τῶν χειρῶν τῶν ἱερέων καὶ τοὺς ἱεροὺς ναούς. Ἂν πιστεύουμε ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ καὶ στὴν ἐν αὐτοῖς ἐνοικοῦσα θεία Χάρη, θὰ ἔχουμε καὶ πλούσια τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας. Ἐὰν τὴν ἀρνούμαστε ἢ ἀμφιβάλλουμε, πάσχουμε τὴν αἵρεση τοῦ Βαρλαὰμ καὶ τῶν εἰκονομάχων. Ἀρνούμαστε τὸν Θεὸ καὶ βλασφημοῦμε κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Διὰ τοῦτο, στῶμεν καλῶς!
Πιστεύσωμεν ἁπλῶς καὶ ὀρθῶς,
καὶ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός,
καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
ἔσται πάντοτε μετὰ πάντων ἡμῶν.
ΑΜΗΝ.

Πρὸς Θεὸν Εὐχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας ΙΩΗΛ

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2020

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΒΕΡΚΙΟΣ ΤΟΣΕΒ: ΟΛΗ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ!


Ἀρχιεπ. Ἀβέρκιος Τοσέβ Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς: Ὅλη ἡ σύγχρονη ζωή, στό δημόσιο ἐπίπεδο, εἶναι μιά προετοιμασία γιά τόν ἐρχομό τοῦ ἀντιχρίστου! Ὁ χριστιανικός κόσμος, εἶναι τρομερό νά τό λέει κανείς, παρουσιάζει σήμερα μιά φρικτή εἰκόνα τῆς πιό βαθιᾶς θρησκευτικῆς καί ἠθικῆς παρακμῆς. Ὁ πειρασμός τῆς ἐγκόσμιας ἡδονῆς καί εὐημερίας ὁδηγεῖ τόν Θεό μακριά ἀπ΄ τήν ψυχή. Οἱ ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου, πασχίζουν περισσότερο ἀπ΄ ὁτιδήποτε ἄλλο νά ἐκδιώξουν τόν Θεό ἀπό τή ζωή τῶν ἀνθρώπων, ὥστε οἱ τελευταῖοι, ἱκανοποιημένοι μέ τά ὑλικά ἀγαθά τους, δέν θά νιώθουν καμιά ἀνάγκη νά στραφοῦν πρός τόν Θεό στήν προσευχή τους, ἴσως δέν θά Τόν θυμοῦνται κάν, ἀλλά μᾶλλον θά ζοῦν σάν ὁ Θεός νά μήν ὑπῆρξε ποτέ.

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ!


Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί,
Κυριακή της Ορθοδοξίας σήμερα! Εορτάζει η Ορθοδοξία μας∙ η μεγάλη και αγία μητέρα μας, η ορθόδοξος Εκκλησία μας. Αστράφτει και λάμπει η Εκκλησία του Χριστού και τα παιδιά της, οι ορθόδοξοι χριστιανοί, όταν ζουν με υπακοή, με ευσέβεια και με ευλάβεια μέσα στην αγκάλη της, δέχονται φως από το φως της, δέχονται τη χάρι του Τριαδικού Θεού, έχουν χαρά και ειρήνη μέσα τους, χαίρουν και πανηγυρίζουν.
Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τη χαρά και την ειρήνη των αδελφών, διαπιστώνουμε ότι αυτή τη χαρά και την ειρηνική ζωή δεν τη ζουν, δεν την ομολογούν όλοι οι βαπτισμένοι και μυρωμένοι χριστιανοί.
Η φοβερή σύγχυσι που απλώθηκε παντού, δυστυχώς και μέσα στην πατρίδα μας, συκοφάντησε και συκοφαντεί, πολεμάει την ορθόδοξο Εκκλησία μας, εθόλωσε και θολώνει τον νου και την καρδιά των μη αγωνιζομένων ορθοδόξων και δεν μπορούν να δουν το φως και την λαμπρότητα της ορθοδοξίας μας, της ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Οι φανεροί και περισσότερο οι κρυφοί και ύπουλοι εχθροί της Ορθοδοξίας μας, απλώνουν και επιβάλλουν τις πλάνες τους, τους τελευταίους δε καιρούς τον συγκρητισμό, την πανθρησκεία και την παγκοσμιοποίηση για να κλονίσουν την καθαρή πίστι των Ελλήνων στον Χριστό, στην θεότητά του, να νοθεύσουν το Ευαγγέλιο, να αλλοιώσουν την αγία παράδοσι της Εκκλησίας μας, να οδηγήσουν τους Έλληνες, τους απογόνους των προμάχων της πίστεως, στην προδοσία της Ορθοδοξίας.
Παράλληλα, η υλιστική εκκοσμίκευση, η οποία κατέκλυσε την πατρίδα μας, αναγκάζει τους ορθοδόξους χριστιανούς να αγαπήσουν την υλιστική και ηδονιστική ζωή, η οποία δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να κατανοήση και να ζήση το μεγαλείο της Ορθοδοξίας.
Με αυτόν τον τρόπο πολλοί βαπτισμένοι και μυρωμένοι ορθόδοξοι χριστιανοί, ιδιαιτέρως νέοι και νέες, παρουσιάζονται αδιάφοροι, ασυγκίνητοι, ψυχροί και ξένοι, εμπρός στο μεγαλείο και την προσφορά της Ορθοδοξίας. Δεν τους συγκινούν ούτε οι άγιοι, ούτε η Παναγία μας, ούτε οι φωτισμένες εορτές, ούτε ο χτύπος της καμπάνας, ούτε η ουρανία λατρεία της Εκκλησίας μας, ούτε και αυτή η Αγία Τράπεζα.
Και ενώ οι σύγχρονοι Έλληνες βλέπουν ότι χωρίς Χριστό και Ορθοδοξία, χωρίς εκκλησιαστική βιοτή, ζουν χωρίς χαρά και ειρήνη, χωρίς οικογενειακή ενότητα και αληθινή αγάπη για τους συνανθρώπους, επιμένουν με τον εγωισμό τους να περιφρονούν την αγιάζουσα και σώζουσα Ορθοδοξία.
Πονούμε για όλους αυτούς τους αδελφούς μας και προσευχόμαστε να οδηγηθούν στην συναίσθησι, στην μετάνοια και στην σωτηρία.
Σήμερα, αγαπητοί, αυτή την αγία Κυριακή της Ορθοδοξίας, σήμερα που εορτάζει η σώζουσα ορθόδοξος πίστι μας, σήμερα που η Εκκλησία μας μας υπενθυμίζει τους αγώνες των αγίων πατέρων της και τους ποταμούς αιμάτων τους οποίους έχυσαν για την διαφύλαξι της ορθοδόξου αληθείας, εμείς ας θυμηθούμε την προτροπή του αρχαγγέλου Μιχαήλ και ας την στερεώσουμε στην καρδιά μας∙ «Στώμεν καλώς»!
Μην αφήσουμε τους, πάσης φύσεως, κλονισμένους και συσχηματισμένους με τους πολεμίους της Ορθοδοξίας μας να αλλοιώσουν την αδαμάντινη και αγιοπνευματική αλήθεια, όπως και την ιερά ορθόδοξο παράδοσι της Εκκλησίας μας.
Η ορθοδοξία μας δεν είναι εγωκεντρικός και ανθρωποκεντρικός παπισμός, ούτε ανθρώπινος ορθολογιστικός προτεσταντισμός. Η αγία μας Εκκλησία ονομάζεται Ορθόδοξος γιατί διατηρεί, φρονεί, πιστεύει και ασπάζεται ορθά την γνησία αποκεκαλυμμένη διδασκαλία του Χριστού, των θεοκηρύκων Αποστόλων και Πατέρων περί του Τριαδικού Θεού και των όντων.
«Ορθοδοξία εστί αψευδής περί Θεού και κτίσεως υπόληψις» διδάσκει ο όσιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει: «Η πίστις μου είναι αυτή την οποία ήκουσα από τα θεία λόγια, την οποία εδιδάχθην παρά των αγίων πατέρων, την οποία εδίδαξα κατά πάντα καιρόν ομοίως, χωρίς να συμμορφούμαι προς τας διαφόρους περιστάσεις και τους διαφόρους καιρούς. Την πίστην αυτήν δεν θα παύσω να διδάσκω. Μαζί της εγεννήθην και με αυτήν απέρχομαι της παρούσης ζωής».
Μέσα στην ορθόδοξο Εκκλησία δεν έχουμε μόνο καταφανή αδιάκοπη ιστορική συνέχεια, από την εποχή του Κυρίου και των Αποστόλων. Έχουμε κυρίως και προπαντός την ιδία πίστι, το ίδιο πνεύμα, το ίδιο ήθος με την πρώτη Εκκλησία.
Ακριβώς επειδή κατέχει η ορθοδοξία ανόθευτη και σώζουσα την αλήθεια, ο διάβολος και τα όργανά του επί είκοσι αιώνες, αγωνίζονται να εξαλείψουν την ορθόδοξο πίστι.
Οι Ιουδαΐζουσες αιρέσεις εζήτησαν να νοθεύσουν την αλήθειά της. Οι προσκυνούντες τα είδωλα εθνικοί φιλόσοφοι έστρεψαν την γραφίδα τους και το λόγο τους εναντίον των θεμελίων της ορθοδόξου πίστεως. Οι αιμοχαρείς χριστιανομάχοι αυτοκράτορες, έβαψαν τη γη με ποταμούς αιμάτων των ορθοδόξων χριστιανών. Ο Άρειος, ο Μακεδόνιος, ο Νεστόριος, γνωστοί και άγνωστοι αιρεσιάρχες, τότε και σήμερα, αγωνίσθηκαν και αγωνίζονται να χύσουν το δηλητήριο της αιρέσεως μέσα στην Εκκλησία.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί, επί δέκα αιώνες, περιέρχονται γη και θάλασσα με τους πράκτορες της Ουνίας για να προσυλητίσουν τους ορθοδόξους και να καταντήσουν την ορθόδοξο Εκκλησία υποτακτική του Πάπα. Το αυτό ποθούν και οι προτεστάνται.
Η δε μεγαλυτέρα αίρεσι του εικοστού αιώνος, ο οικουμενισμός, κατά τον όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς, με το να κηρύσσει θρησκευτικό συγκρητισμό και πανθρησκεία, εξισώνει όλες τις χωρίς αλήθεια ομολογίες με την αδαμάντινη Ορθοδοξία και αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη σωτηρία των ορθοδόξων.
Βέβαια, όσο και αν πολεμείται η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, ως αληθινή που είναι, δεν φοβάται.
Σε όσους την πολεμούν απαντά ο ιερός Χρυσόστομος: «Άνθρωπον εάν πολεμής η ενίκησες η ενικήθης. Εκκλησίαν εάν πολεμείς, νικήσαι αμήχανον. Ουδείς Εκκλησίας δυνατώτερος, άνθρωπε. Λύσον πόλεμον ίνα μη καταλύση σου την δύναμιν. Μη είσαγε πόλεμον εις ουρανόν».
Η Εκκλησία μας δεν κινδυνεύει αλλά κινδυνεύουμε εμείς, εάν μείνουμε κοντά και συσχηματιζόμαστε με εκείνους που πολεμούν και αλλοιώνουν την ορθόδοξο αλήθεια.
«Στώμεν καλώς» λοιπόν! Όπως οι άγιοι Απόστολοι, οι άγιοι Πατέρες, ομολογηταί, μάρτυρες, νεομάρτυρες, δεν πρόδωσαν την ορθόδοξο αλήθεια και την Εκκλησία, έτσι κι εμείς ας θελήσουμε να μιμηθούμε το παράδειγμά τους.
Τίποτα άλλο παρά μόνον η ορθόδοξος πίστι και η ορθόδοξος Εκκλησία θα σώση τον κόσμο και τον καθένα μας. Αμήν.

Με αγάπη Χριστού
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ: ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ, ΑΛΛΑ Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΑΣΕΒΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΤΗΣ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑΣ!


Ἡ πανδημία τῆς γρίπης καὶ ἡ θεία Κοινωνία

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Πρόσφατα, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐνσκήψασα πανδημία τῆς γρίππης τῶν χοίρων, ἀνεφύη, ὡς μὴ ὤφειλε, καὶ τὸ θέμα τοῦ ἐνδεχομένου τῆς μεταδόσεως ἀσθενειῶν μέσῳ τῆς Θείας Κοινωνίας.
Δυστυχῶς, συχνὰ μὲ διάλεκτο ἀσεβῆ, ὕφος εἰρωνικὸ καὶ ἐπιχειρηματολογία ὄχι καλοπροαίρετη, ἔγινε ἀκόμη μιὰ προσπάθεια ἀποδόμησης τῆς πίστης μας σὲ μέρες ποὺ δὲν μᾶς ἔχει μείνει κανένα ἄλλο στήριγμα νὰ κρατηθοῦμε.
Μὲ τὴν εὐκαιρία λοιπὸν αὐτήν, θεωρῶ πὼς καλὸ θὰ ἦταν νὰ ποῦμε κάποιες ἀλήθειες, ἀναγκαῖες γιὰ νὰ περισωθεῖ ὁ πολύτιμος θησαυρὸς τῆς πίστης μέσα μας.
Ἡ Ἐκκλησία μας δυό χιλιάδες χρόνια μεταδίδει τὴ χάρι τῶν μυστηρίων της μὲ τὸν γνωστὸ τόσο ἀνθρώπινο καὶ ταυτόχρονα εὐλογημένο τρόπο πρὸς «ἴασιν καὶ θεραπείαν ψυχῆς καὶ σώματος».
Ποτὲ δὲν προβληματίστηκε μὲ τὴ σύγχρονη λογικὴ τῆς ἀσεβοῦς ἀμφισβήτησης, ἀλλὰ καθημερινὰ ζεῖ μὲ τὴν ἐμπειρία τῆς ἐπιβεβαίωσης ἑνὸς μεγάλου θαύματος. Εἶναι δυνατὸν ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει...αἰτία ἀσθένειας ἡ παραμικρῆς βλάβης;
Εἶναι δυνατὸν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας νὰ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα μας; Εἶναι δυνατὸν καθημερινὴ ἐμπειρία δυό χιλιάδων χρόνων νὰ συντριβεῖ ἀπὸ τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὴν ψυχρὴ ρηχότητα τῆς ἐποχῆς μας;
Ἀπὸ αἰῶνες μεταλαμβάνουν οἱ πιστοί, ὑγιεῖς καὶ ἀσθενεῖς, ἀπὸ τὸ ἴδιο ἅγιο ποτήριο καὶ ἀπὸ τὴν ἴδια ἁγία λαβίδα, ποὺ ποτὲ δὲν πλένουμε, ποὺ ποτὲ δὲν απολυμαίνουμε, καὶ ποτὲ δὲν παρατηρήθηκε κάτι.
Οἱ ἱερεῖς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀκόμη καὶ τῶν λοιμωδῶν, μεταλαμβάνουν τοὺς πιστοὺς καὶ μὲ εὐλάβεια καταλύουν τὴ Θεία Κοινωνία καὶ μακροζωούν.
Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ὁ,τί ἱερώτερο ὡς Ἐκκλησία καὶ ἄνθρωποι ἔχουμε, τὸ μεγαλύτερο φάρμακο ψυχῆς καὶ σώματος. Αὐτὸ εἶναι καὶ διδασκαλία, διδασκαλίᾳ καὶ ἐμπειρία, ἐμπειρίᾳ τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὅσοι δυσπιστοῦν στὸ θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ὅσοι εἰρωνεύονται τὴν ἐκ παρθένου γέννησή Του, ὅσοι ἀρνοῦνται τὴν εὐωδία τῶν ἁγίων λειψάνων, ὅσοι περιφρονοῦν τὰ ἱερὰ καὶ ὅσια, ὅσοι βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσοι ζητοῦν νὰ ἐξαφανίσουν καὶ τὸ ἐλάχιστο ἴχνος πίστης ἀπὸ τὶς ψυχὲς μᾶς φυσικὸ εἶναι νὰ προσπαθοῦν νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν εὐκαιρία νὰ προσβάλουν καὶ τὸ ἱερώτατο μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Αγγλικανοί καὶ οἱ Καθολικοὶ ἀποφάσισαν, γιὰ προληπτικοὺς λόγους, τῇ,τή διακοπῇ,διακοπή τῆς μετάδοσης τῆς θείας κοινωνίας στὴν Ἀγγλία καὶ τὴ Νέα Ζηλανδία ἀντίστοιχα, ἂν ἀληθεύει, δὲν φανερώνει, ὅπως μερικοὶ ὑποστηρίζουν, σύνεση καὶ ἐλευθερία, ἀλλὰ καταδεικνύει μὲ τὸν καλύτερο τρόπο τὴν τεράστια ἀπόσταση τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ εἶναι Eυχαριστιακὴ στὴ θεολογία καὶ ζωή της, ποὺ ζεῖ, πιστεύει καὶ κηρύττει τὸ Μυστήριο, ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες χριστιανικὲς ὁμάδες, ποὺ ἔμμεσα ὁμολογοῦν τὴν ἀπουσία τῆς χάριτος καὶ τῶν σημείων τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ λεγόμενα μυστήριά τους καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταυτότητάς τους. Ζωὴ χωρὶς Μυστήριο μοιάζει μὲ σοβαρὴ ἀσθένεια χωρὶς φάρμακο.
Δυστυχῶς, τὸ μεγάλο πρόβλημα δὲν εἶναι ὁ ἰὸς τῆς γρίπης -ὅπως διατείνονται τὰ ΜΜΕ- οὔτε ὁ ἰὸς τοῦ παγκόσμιου πανικοῦ -ὅπως ὑποστηρίζουν οἱ ἰατρικοὶ σύλλογοι- ἀλλὰ ὁ ἰὸς τῆς ἀσεβείας καὶ τὸ μικρόβιο τῆς ὀλιγοπιστίας.
Καὶ τὸ καλύτερο ἐμβόλιο εἶναι ἡ «μετὰ καθαροῦ συνειδότος» καὶ «ἀκατάκριτος» συχνὴ συμμετοχή μας στὸ μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας. Ἡ ἀπάντησή μας στὴν ἀνίερη αὐτὴ πρόκληση τῶν ἡμερῶν εἶναι ἡ δική μας ζωή.
Καλὸ θὰ εἶναι οἱ πνευματικοί μας, μετὰ διακρίσεως, ὅπου κρίνουν ὅτι δὲν ὑπάρχουν πνευματικὰ κωλύματα, νὰ προτρέπουν τοὺς πιστοὺς νὰ μεταλαμβάνουν συχνότερα τοῦτες τὶς δύσκολες μέρες, ὅσοι δὲ ἔχουμε τὴν εὐλογία τους νὰ προσερχόμαστε συχνὰ στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς, πάντοτε ὅμως «μετὰ φόβου Θεοῦ, πολλῆς πίστεως καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης».

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΗΛΕΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ: Ο ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ, ΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΦΥΑΔΕΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ!


Μὲ παρρησίαν καὶ ἀπόλυτoν συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς του ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἠλείας κ. Γερμανὸς ἐδήλωσε γραπτῶς ὅτι μόνη Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος καὶ ὁ παπισμός, ὁ προτεσταντισμὸς ἀλλὰ καὶ ὁ οἰκουμενισμὸς εἶναι αἱρέσεις! Ἡ δήλωσίς του ἔχει ἰδιαιτέραν βαρύτητα καθὼς εἶναι ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων Ἐπισκόπων τῆς Ἱεραρχίας καὶ ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα διὰ τὴν ποιμαντικὴν καὶ τὴν ὁμολογίαν του. Παραθέτομεν τὴν δημοσίαν δήλωσιν τοῦ Σεβασμιωτάτου τῆς 4ης Σεπτεμβρίου 2019:

«Νεαρὸς Θεολόγος ἐξ Ἀμαλιάδος καὶ κάτοικος Ἀμαλιάδος , μέχρι χθὲς Συνεργάτης μου, διὰ τῆς ἀπὸ 25-8-2019 πρὸς ἐμὲ ἐπιστολῆς του, μὲ κατηγορεῖ πὼς πιστεύω καὶ κηρύττω ὅτι ὁ Πάπας τῆς Ρώμης καὶ ὁλόκληρη ἡ Παπικὴ χριστιανοσύνη, ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ Προτεσταντικαὶ Παραφυάδες καὶ ὁ λεγόμενος «παναιρετικὸς συγκρητιστικὸς οἰκουμενισμός», εἶναι ἀληθινὴ Ἐκκλησία καὶ ΟΧΙ αἱρετικές.
Ὅμως ἡ ἀνωτέρω βαρυτάτη εἰς βάρος μου κατηγορία εἶναι ἀναληθὴς καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα. Διότι ΑΛΗΘΕΙΑ εἶναι ἡ παροῦσα δημόσια δήλωσίς μου:

Ἐγώ, ὁ Μητροπολίτης Ἠλείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ (Παρασκευόπουλος),
Πιστεύω, ἀποδέχομαι, ὁμολογῶ καὶ κηρύττω, ὅτι ὁ Πάπας τῆς Ρώμης καὶ πάντες οἱ εἰς αὐτὸν πιστεύοντες καὶ αὐτὸν ἀκολουθοῦντες ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ Προτεσταντικαὶ παραφυάδες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες αὐτὲς καὶ ὁ λεγόμενος «παναιρετικὸς συγκρητιστικὸς οἰκουμενισμός», εἶναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ καὶ δὲν ἀποτελοῦν ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ εἶναι μία, ἡ ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ καὶ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ Ἐκκλησία, ὅπως τὴν ὁρίζει τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως τῶν Α΄ καὶ Β΄ Οἰκουμενικῶν Συν­όδων καὶ ὅπως ὀρθῶς τὸ ἀποδέχονται καὶ τὸ ἑρμηνεύουν οἱ Μεγάλοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

Ο ΔΗΛΩΝ 
† Ὁ Μητροπολίτης Ἠλείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ»

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ "ΕΓΩ ΑΥΤΟΣ ΕΙΜΑΙ Ή ΕΓΩ ΑΥΤΗ ΕΙΜΑΙ, ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΩ"!


Μητροπολίτης Σισανίου καί Σιατίστης Παύλος: Όταν ακούω ανθρώπους να λένε: «εγώ αυτός είμαι ή εγώ αυτή είμαι, δεν αλλάζω», τους λέω: «Κακώς παντρευτήκατε, γιατί όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει.» Δεν αλλάζω σημαίνει δεν αγαπάω. Τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΣΗΜΕΡΑ, ΜΑΣ ΛΕΙΨΑΝΕ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΓΙΑΤΙ ΣΒΗΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ!


Σήμερα, μας λείψανε οι ήρωες γιατί σβήσαμε από την ζωή των παιδιών μας τους Αγίους..
Δεν καλλιεργήσαμε την ψυχή μας. Απομακρυνθήκαμε απλά από τον Θεό επειδή πλανηθήκαμε και πιστέψαμε στη δύναμη μας.
«Γίναμε εγωιστές και εγωιστές φτιάξαμε και τα παιδιά μας. Ο εγωιστής άνθρωπος είναι ανίκανος και ανάπηρος και να ερωτευτεί και να αγαπήσει.
Η σιωπή της κοινωνίας μας για όλα αυτά που βλέπουμε να υπάρχουν γύρω μας, είναι ενταγμένη σ’ αυτόν τον εγωισμό μας.
Ουσιαστικά, όλα αυτά που προωθούνται σήμερα στην Παιδεία και την Πολιτεία μας, τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους φτιάχνουν, γιατί τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους χρειάζεται το σύστημα για να λειτουργήσει.»
Και είναι δυστυχισμένα τα παιδιά, συνέχισε. Και επαναστατούν τα παιδιά γιατί δεν βρίσκουν τα δύο βασικά πράγματα που έχουν ανάγκη, την αλήθεια και την αγάπη.
Επομένως, πρόσθεσε ο Σεβασμιώτατος, το ερώτημα είναι αν εμείς θα τα αφήσουμε να αλλάξουν τον κόσμο, ή θα είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα τους σταθούμε εμπόδιο.
Είναι απαραίτητο οι γονείς να προστατεύσουν και να στηρίξουν τα παιδιά τους με την αγαπητική παρουσία και ζωή τους στο σπίτι.
Αν τα παιδιά ακουμπήσουν κάπου καλά, τότε θα προχωρήσουν. Θα ανακαλύψουν νόημα ζωής και θα νιώσουν την ομορφιά της δημιουργίας, της θυσίας, της προσφοράς.
Σε άλλο σημείο δε της τοποθέτησης του, σημείωσε:
«Σήμερα, μας λείψανε οι ήρωες γιατί σβήσαμε από την ζωή των παιδιών μας τους Αγίους. Κι έτσι το ηρωικό φρόνημα το παγιδεύουμε και το χειρότερο, το στρέφουμε σε λάθος κατεύθυνση. Θέλουμε παιδιά σήμερα που να ενοχλούν όλους μας. Αλλά με μια ξεκάθαρη θέαση. Και πιο ξεκάθαρη θέαση, από το να βλέπει ο άνθρωπος με τα μάτια του Χριστού δεν υπάρχει. Γιατί αυτός ο άνθρωπος θα αντιμετωπίσει όμορφα, ακόμα κι αυτούς που σήμερα τον διώκουν.»
Η μόνη ελπίδα είναι η μετάνοια μας, τόνισε. Χωρίς την μετάνοια μας δεν θ’ αλλάξει τίποτα. Η μετάνοια είναι κάτι που ξεκινάει από μένα. Εμείς οι χριστιανοί έχουμε μία μεγάλη ευθύνη. Αντί να είμαστε άνθρωποι μετάνοιας, είμαστε άνθρωποι που φωνάζουμε, που καταγγέλλουμε, που κατηγορούμε, αλλά δεν μετανοούμε εμείς. Δεν νιώθουμε το φταίξιμο μας, την ευθύνη μας.

Μητροπολίτης Σιατίστης και Σισανίου Παύλος

*Απόσπασμα από ομιλία στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017...

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2020

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ ΥΠΟΦΕΡΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ


«...Αυτό που χαρακτηρίζει το χριστιανό, είπε, είναι η αγάπη και η συγγνώμη... Δεν μπορείς να αγαπάς αν δεν συγχωρείς. Και δεν αγαπάς ούτε το Θεό ούτε τους ανθρώπους παρά το δικό σου θέλημα. Και η συγγνώμη βγαίνει χωρίς δυσκολία απ’ την καρδιά που αγαπά το Θεό και επειδή αγαπά το Θεό αγαπά και τον αδελφό του.Έτσι μπαίνουμε σε ένα στάδιο πνευματικού αγώνα και καλούμεθα να ετοιμάσουμε τον εαυτό μας, να τον συμμαζέψουμε. Και η Εκκλησία μας, μαζί με αυτά, μας καλεί να εξετάσουμε τον εαυτό μας και να προετοιμαστούμε.

Αγάπη – Συγγνώμη – Εξομολόγηση είναι τα βασικά δεδομένα αυτής της περιόδου. Χωρίς αυτά, όχι σαράντα, ογδόντα μέρες να νηστέψουμε μας είναι άχρηστες. Είναι πολύ σημαντικό, να το καταλάβουμε αυτό.

Όσες μέρες και να νηστέψω χωρίς συγγνώμη και αγάπη, είναι άχρηστες. Δεν με ωφελούν σε τίποτα και ίσως με βλάπτουν. Γιατί καλλιεργούν την υποκρισία μου.

Φαίνομαι στους άλλους ότι νηστεύω, αλλά εγώ γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια, του Θεού το θέλημα. Και ο αγώνας του πιστού ανθρώπου, αυτός είναι. Και η εξομολόγηση δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η αποκατάστασή μας στο Σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία του, την οποία ενότητα την έχει διασπάσει ο εγωισμός δια της αμαρτίας μας.

Ο πιο μεγάλος Σταυρός, όσων είμαστε πνευματικοί, είναι η δυσκολία των Χριστιανών μας να συγχωρήσουνε. Αλλά πόσο πιο απλά να τους πούμε ότι, δεν είστε καν χριστιανοί, ακόμη και αν κοινωνείτε χωρίς συγγνώμη και χωρίς αγάπη.

Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, γιατί όλα δείχνουν μια καρδιά που δεν είναι αγαθή, μια καρδιά που προσπαθεί, και το Θεό να τον εμπαίξει, και να τον κοροϊδέψει, αλλά στην ουσία κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.

Η εξομολόγηση δεν είναι για να πάμε να πούμε τα συνηθισμένα πράγματα, τα οποία θα τα επαναλάβουμε στην άλλη μας εξομολόγηση, γιατί τα έχουμε επαναλάβει στην καθημερινότητά μας. Τότε, δεν είμαστε ειλικρινείς στην εξομολόγησή μας και είναι μια εξομολόγηση χωρίς μετάνοια και με πολύ εγωισμό.

Να φανώ στο Θεό ή στον Ιερέα καλός, που εξομολογούμαι, αλλά όμως το θέλημα του Θεού δεν θέλω να το κάνω. Και αυτό είναι πραγματικά το μεγάλο σκάνδαλο. Ερχόμαστε να εξομολογηθούμε, αλλά χωρίς μετάνοια. Ο Θεός ξέρει τις αμαρτίες μας. Αυτό που ζητά είναι να δει τη μετάνοιά μας, γιατί αυτή είναι μία πράξη δική μας.

Και αυτή είναι η βασικότερη αιτία, που ο κόσμος μας δεν αλλάζει. Γιατί δεν αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι. Γιατί ο χριστιανός είναι το αλάτι, αλλά αυτό το αλάτι έχει χαλάσει και είναι άχρηστο και όχι μόνο δεν σώζει αλλά συνεργεί στο σάπισμα της κοινωνίας μας.

Και γι’ αυτό είπα, ότι, είναι η ώρα να αρχίσουμε να ξεχωρίζουμε. Ο χριστιανός ζει στον κόσμο, αλλά «δεν είναι εκ του κόσμου». Διότι υποτασσόμενος στον κόσμο και στην νοοτροπία του, τότε πλέον έχει χάσει τη χάρη του Θεού. Και πορεύεται και μόνος του και μπερδεμένος. Και γι’ αυτό δεν έχει χαρά στη ζωή του.

Σήμερα, όπως πάντα, ο διάβολος πολεμά την Εκκλησία. Η Εκκλησία πάντοτε παράγει Αγίους. Και τώρα τελευταία, ο Θεός μας χάρισε πολλούς Αγίους, για να μείνουμε τελείως αναπολόγητοι. Ο Θεός με τους Αγίους μας καλεί σε μετάνοια. Δεν έχει νόημα να θαυμάζω τους Αγίους, να μιλάω για τους Αγίους, αλλά να μην μιμούμαι τους Αγίους στην ταπείνωσή μου ενώπιον του Θεού, στην υπακοή μου στο θέλημα του Θεού. Και μέσα στην Εκκλησία υπάρχει ενότητα και τάξη.

Έτσι, λοιπόν, δεν μπορεί να είναι γνήσια η εξομολόγησή μας και αυτό φαίνεται καθαρά, γιατί δεν αλλάζουμε. Γιατί δεν είμαστε ταπεινοί. Ο Τελώνης της Παραβολής, αυτός δεν έδειξε το Φαρισαίο.

Εμείς σήμερα παριστάνουμε τους τελώνες, για να δείξουμε τους Φαρισαίους. Και αποδεικνυόμαστε ότι, εμείς είμαστε οι Φαρισαίοι. Διότι ο Τελώνης ξέροντας τις αμαρτίες του δεν έκρινε απολύτως κανένα. Εμείς κρίνουμε τους πάντες. Γιατί, ακριβώς, μας λείπει η ταπείνωση, μας λείπει η αγάπη. Είμαστε μπερδεμένοι….

Με την αγάπη κερδίζεις τον άλλον, όχι με την κριτική. Με την σιωπή και την ταπείνωση κερδίζεις τον άλλον. Με το να ζεις ταπεινά και όχι με το να επιδεικνύεσαι, γιατί έτσι χάνεις και τον Θεό τον ίδιο, που μας είπε: «μάθετε από μένα ότι είμαι πράος και ταπεινός τη καρδία».

Και είστε εσείς πρώτοι, που πρέπει να ξέρετε γιατί πάτε να εξομολογηθείτε, και πάνω από όλα πρέπει να είστε αποφασισμένοι για τη συγνώμη και την αγάπη, ακόμα και στους εχθρούς σας. Αλλιώς δεν έχει αξία η εξομολόγησή σας, και θα μας πει ο ίδιος ο Χριστός, «δι υμών το όνομα του Θεού βλασφημείται εν τοις έθνεσι».

Εξ αιτίας σας. Δεν είναι καθαρή η εξομολόγησή μας, όχι γιατί δεν λέμε την αλήθεια, αλλά γιατί δεν έχουμε πραγματικά μετανοήσει, γιατί, όπως σας είπα, δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε. Και εμείς οι πιστοί χριστιανοί, εκείνο το λόγο που λέει: «εάν μη αφήτε…, ούτε ο Πατήρ ο ουράνιος θα αφήσει τα δικά σας παραπτώματα…», δεν τον υπολογίζουμε και συνεχίζουμε μία πορεία φαρισαϊκή, που διώχνει τους ανθρώπους και όχι μια ταπεινή πορεία που ελκύει τους ανθρώπους.

Το γνώρισμα όλων των μεγάλων Αγίων μας ήταν ότι, ήταν πολύ αυστηροί στον εαυτό τους και πολύ επιεικείς στους άλλους ανθρώπους. Εμείς είμαστε πολύ αυστηροί στους άλλους αλλά πολύ επιεικείς σε μας. Κι αυτή είναι η πλάνη μας…

Να ζήσουμε, λοιπόν, την Μεγάλη Τεσσαρακοστή με όλο της το ευλογημένο και πολυδύναμο πνευματικό περιεχόμενο που μας προσφέρεται. Και αυτό θα το δούμε στη ζωή μας ο καθένας. Πρέπει να γινόμαστε καλύτεροι.

Ο Άγιος Μάξιμος λέει: «κάθε φορά που μπαίνεις στην Εκκλησία πρέπει να γυρίσεις πίσω καλύτερος. Να ’χεις ανεβεί ένα σκαλοπάτι». Αλλά εμείς πολλές φορές, ενώ ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια της Εκκλησίας κατεβαίνουμε μέσα στην Εκκλησία πολλά σκαλοπάτια, γιατί πολλές φορές ούτε το χώρο σεβόμαστε ούτε τίποτα… Για ποιον πάμε στην Εκκλησία; Πάμε για τον Θεό; Πάμε να μαζέψουμε τον νου μας; Πάμε για την προσευχή μας;

Ή πάμε να δούμε για να πούμε; Ο Τελώνης δεν έβλεπε τίποτα, ούτε τον Φαρισαίο που τον έδειχνε και γι’ αυτό έγινε δεκτός από το Θεό. Και εδώ, αγαπητοί αδελφοί, μπαίνει το τελικό ερώτημα. Μας ενδιαφέρει να είμαστε δεκτοί από το Θεό; Ή μας ενδιαφέρει να γινόμαστε δεκτοί από τους ανθρώπους; Αυτό είναι το ερώτημα, που πρέπει όλοι μας να απαντήσουμε…

…Πρέπει να επαναστατήσουμε στον εαυτό μας. Αυτή είναι η μόνη επανάσταση που θα μας σώσει. Να γίνουμε άλλοι άνθρωποι. Διαφορετικά είμαστε το αλάτι, που όχι μόνο δε σώζει αλλά βοηθάει στο σάπισμα παραπέρα.

Να ευχηθούμε, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, ευχηθείτε και εσείς για μένα, να ζήσουμε αυτή τη Μεγάλη Σαρακοστή όπως την θέλει ο Χριστός, όπως την όρισε η Εκκλησία, με συγγνώμη, με αγάπη, με ταπείνωση, με προσευχή και με συμμετοχή στις ακολουθίες της Εκκλησίας μας.

Αλλιώς δεν θα είναι Σαρακοστή, γιατί αυτά είναι τα γνωρίσματά της. Αν αυτά δεν τα ζήσουμε, τότε δεν είναι Σαρακοστή. Είναι κατ’ ευφημισμόν.

Έτσι, λοιπόν, να το προσπαθήσουμε, για να μας λυπηθεί ο Θεός, να του εκφράσουμε την αληθινή μετάνοιά μας, διότι το είπαν και οι Πατέρες μας, τότε που έπεσε η Κωνσταντινούπολη. Για έναν λόγο, είπαν, «έπεσε για τις αμαρτίες μας». Και για έναν λόγο υποφέρει η πατρίδα μας.

Για τις δικές μας αμαρτίες και δη των χριστιανών, διότι εμείς θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά για να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει να αλλάξουμε εμείς, κατά το θέλημα του Θεού, χωρίς «ναι μεν αλλά» και χωρίς κρατούμενα.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια επανάσταση στην προσευχή μας, με αγάπη στην συγγνώμη, στην ταπείνωση, και τότε ο Θεός, θα δείτε ότι, θα σκύψει και θα μας προσέξει».