ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020

ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΑΓΩΝΑΣ!


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Τὸ μυστικὸ εἶναι ὁ ταπεινὸς καὶ φιλότιμος ἀγώνας, ποὺ συνοδεύεται μὲ προσευχὴ καὶ Μετάληψη τῶν ἀχρά­ντων Μυστηρίων. Αὐτὰ τρέφουν τὴν ψυχή, τρέφουν καὶ τὸ σῶμα. Ὅταν κοινωνοῦμε, παίρνουμε τὸ ἰσχυρότερο ἰαματικὸ φάρμακο, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2020

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: ΑΝ ΤΥΧΗ ΕΝΑΣ ΙΕΡΕΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ, ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ!


Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Και αν τύχη ένας ιερεύς και ένας βασιλεύς τον ιερέα να προτιμήσης και αν τύχη ένας ιερεύς και ένας άγγελος, τον ιερέα να προτιμήσης διότι ο ιερεύς είναι ανώτερος από τους Αγγέλους. Ο δε ιερεύς οπού θέλει το καλόν του, να διαβάση τον Νόμον, να καταλάβη το χρέος του. Διά τους αγίους ιερείς δεν έχω να σας πω τίποτε. Εγώ έχω χρέος όταν απαντήσω ιερέα να σκύψω να του φιλήσω τα χέρια και να τον παρακαλέσω να παρακάλι τον Θεών δια φας αμαρτίας μου. Διότι όλος ο κόσμος να παρακάλεση τον Θεών δεν δύναται να τελειώσουν τα Άχραντα Μυστήρια, και ένας ιερεύς, έστω και αμαρτωλός, δύναται με την χάριν του Αγίου Πνεύματος να τα τελείωση.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ!


Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Τα μυστήρια της Εκκλησίας κάνουν θαύματα. Όσο πλησιάζει κανείς στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, θεώνεται, και επόμενο είναι να ακτινοβολή και να προδίδεται από την θεία Χάρη.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ: ΟΤΑΝ Ο ΠΑΠΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ, ΣΤΕΛΝΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΚΑΙ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΙΑ!


Αγία Σοφία της Κλεισούρας: Συμβουλέψτε τά κορίτσια σας νά φυλάξουν τήν τιμή τους, μέχρι τόν γάμο τους, νά βαδίσουν τόν δρόμο τοῦ Χριστοῦ. Τά ἀγόρια νά μένουν καθαρά μέχρι τόν γάμο. Ὅταν ὁ παπάς ἀνοίγει τό Εὐαγγέλιο στόν γάμο, στέλνει ὁ Χριστός τόν ἄγγελο καί στεφανώνει τήν παρθενία.

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ: ΝΑ ΠΙΝΕΤΕ ΑΓΙΑΣΜΟ!


Άγιος Λουκάς Κριμαίας: Να πίνετε αγιασμό, όσο πιο συχνά μπορείτε. Αυτό είναι το καλύτερο και αποτελεσματικότερο φάρμακο. Μιλάω όχι μόνο σαν ιερέας, αλλά ως γιατρός. Από την εμπειρία μου στον τομέα της Ιατρικής.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ!


Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: Να ζούμε τα μυστήρια, ιδιαίτερα το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Σ’ αυτά βρίσκεται η Ορθοδοξία. Προσφέρεται ο Χριστός στην Εκκλησία με τα μυστήρια και κυρίως με την Θεία Κοινωνία.

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ “ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΩΝ” ΚΑΙ Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Ἅγιον Ὄρος Αὔγουστος 2017 (ἐκ. ἡμ.)

Τὸ ζήτημα τῶν οἰκουμενιστικῶν προβληματικῶν “βαπτισμάτων”
 καὶ ὁ ἐμπαιγμὸς τῶν θείων Μυστηρίων

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες οἱ γονεῖς ἑνὸς βρέφους προσήλθαν σ᾽ ἕναν ἱερέα, ὁ ὁποῖος ἐτύγχανε καὶ πνευματικός τους, διὰ νὰ τελέσουν τὸ μυστήριο τοῦ θείου βαπτίσματος.

Κάποιος ἱερομόναχος, συγγενὴς ὤν τῶν γονέων τοῦ βρέφους, θεώρησε ὡς πνευματικόν του καθῆκον νὰ συστήσει στοὺς γονεῖς νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν ἱερέα νὰ τελέσει σωστὰ τὸ μυστήριον δηλαδὴ νὰ βαπτίσει τὸ παιδί, καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ τὸ λούσει, ὅπως ἐπικρατεῖ πλέον νὰ γίνεται, καθότι βάπτισμα σημαίνει ὁλοκληρωτικὸ βύθισμα στὸ νερό. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ γονεῖς δὲν εἶχαν τὸ θάρρος νὰ ζητήσουν καὶ νὰ ἐπιμείνουν ἀπὸ τὸν ἱερέα νὰ βαπτίσει σωστὰ τὸ παιδί τους, ἀνέλαβε ὁ ἱερομόναχος νὰ τηλεφωνήσει στὸν ἱερέα καὶ μὲ τὸν ἁρμόζοντα σεβασμὸ νὰ τὸν ἐνημέρωσει στὸ πόσο μεγάλη εὐθύνη ἔχει στὴν ὀρθὴ τέλεση τοῦ βαπτίσματος, σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ ὁρίζουν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, διαβάζοντάς του μάλιστα ἀπὸ τὸ Πηδάλιο τὸν 50ον Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, καὶ τὴν σχετικὴ ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅπως ἀποδείχθηκε ἦταν, ἀντὶ γιὰ βάπτισμα ὁ ἱερέας νὰ κάνει ἕνα ἁπλὸ λουτρὸ στὸ βρέφος, βουτώντας το μέχρι τοὺς ὤμους καὶ στήν τρίτη «κατάδυσι» ἁπλὰ ἔρριξε νερὸ καὶ μούσκεψε τὸ κεφαλάκι του, ξεγελώντας ἔτσι τοὺς γονεῖς καὶ τὴν συνείδησίν του ὅτι δῆθεν ἔκανε βάπτισμα...

Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἁπλὰ ὁ συγκεκριμένος ἱερέας, ὁ ὁποῖος ἴσως ποτέ του δὲν διδάχθηκε πῶς ἐπιτελεῖται σωστὰ καὶ ὀρθόδοξα τὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος, ἴσως μάλιστα οὔτε κἄν νὰ προβληματίστηκε, ἀφοῦ ἄλλωστε σήμερα ἔτσι «βαπτίζουν» οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ἱερέων. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία ὅμως τὸ βάπτισμα εἶναι τὸ πρώτιστο ἐκ τῶν μυστηρίων ἐπὶ τοῦ ὁποίου θεμελιώνονται ὅλα τὰ ὑπόλοιπα μυστήρια: τὸ χρῖσμα, ἡ θεία Εὐχαριστία καὶ φυσικὰ ἡ ἱερωσύνη. 

Μὲ ἀφορμὴ λοιπὸν τὸ γεγονὸς αὐτὸ θά ἤθελα νὰ κάνω κοινωνοὺς τῆς βαθυτάτης θλίψεώς μου, τόσο τοὺς ἱερεῖς ποὺ βαπτίζουν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τεραστία εὐθύνη, ὅσο καὶ τὸν κάθε Ὀρθόδοξο χριστιανὸ γονέα, ποὺ ἀναμένει ἐκ τοῦ ἱερέως νὰ τοῦ βαπτίσει τὸ παιδί του, καὶ ὄχι βεβαίως νὰ τὸ λούσει... Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖο θά πρέπει νὰ μᾶς προβληματίσει πολὺ σοβαρὰ ὅλους μας. 

Τὸ πρόβλημα μάλιστα καθίσταται πολύ σοβαρότερο, καθὼς εἶναι ἀπόρροια μὰ καὶ ἀποδεικνύει συνάμα τὸ πόση μεγάλη ζημιὰ ἔχει κάνει ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν Ἐκκλησία, προσβάλλοντας ἔτσι τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ἦταν πρὶν ἀπὸ κάποιες δεκαετίες ἡ πλέον παραδοσιακὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Οἱ οἰκουμενιστὲς μὲ πρωτοστάτη πάντα τὸ οἰκουμενιστικὸ Πατριαρχεῖο Κων/λεως ἐδῶ καὶ 115 χρόνια, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, ἔχουν φροντίσει νὰ τοποθετήσουν παντοῦ νεωτεριστὲς-οἰκουμενιστὲς ἀρχιεπισκόπους, μητροπολῖτες καὶ ἀρχιμανδρῖτες. Ὅλοι αὐτοὶ κάνουν «τὰ στραβὰ μάτια» καὶ ἀφήνουν ἐδῶ καὶ ἀρκετὲς δεκαετίες νὰ ἀλλοιώνονται τὰ μυστήρια, πολλὲς φορὲς καὶ νὰ γελοιοποιοῦνται, π.χ ἀπὸ δεδηλωμένους ἀθέους πολιτικάντιδες, ὅταν αὐτοὶ συμμετέχουν σὲ “μυστήρια” (κυρίως γάμους καὶ βαπτίσεις) χάριν ἄγρας ψήφων καὶ γιὰ τὸ θεαθῆναι...

Ἔτσι πολλοὶ ἱερεῖς παραλείπουν εὐχὲς κατὰ τὴν τέλεσιν τῶν μυστηρίων καὶ ἕκαστος αὐτοσχεδιάζει κατὰ τὸ δοκοῦν. Ἰδιαιτέρως δὲ στὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος δὲν διαβάζονται ὅλες οἱ εὐχὲς τῶν ἐξορκισμῶν, ἐνῶ δὲν βάζουν καὶ τὸ ἀπαραίτητο νερὸ στὶς κολυμβῆθρες μὲ φυσικὸ ἐπακόλουθο τὴν ἀδυναμία ὀρθῆς ἐπιτέλεσης τῶν τριῶν καταδύσεων, εἰς τῦπον τῆς τριημέρου Ταφῆς καὶ Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Ὅλα αὐτὰ γίνονται ὄχι τυχαῖα καὶ ὁ λόγος εἶναι προφανής, διότι κατ᾿ αὐτοὺς τοὺς μοντέρνους λατινόφρονες αἱρετικοὺς οἰκουμενιστές -ἐφαρμόζοντας τὶς ἀρχὲς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ-, θὰ πρέπει νὰ ἐξομαλύνονται οἱ -κατ᾿ αὐτούς- ἱστορικὲς καὶ ὄχι δογματικὲς διαφορὲς μὲ τοὺς αἱρετικούς, καθὼς τὸ ὀρθόδοξο βάπτισμα δὲν ταιριάζει μὲ τὸ αἱρετικό, καθὼςσ’ αὐτὸ δὲν ἐπιτελεῖται βάπτίσμα ἀλλὰ ράντισμα ἤ ἐπίχυσι. Διὰ τὸ μόνον βέβαια τὸ ὁποῖο ἀνησυχοῦν ὑπερβαλλόντως καὶ καίγονται κυριολεκτικὰ οἱ οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοποι εἶναι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ ὀνοματός τους ἀπὸ τοὺς ἐλαχίστους ἡρωϊκοὺς ὀρθοδόξους ἱερεῖς. Τότε πανικόβλητοι τρέχουν νὰ ἐπιβάλλουν τὴν “τάξιν” καὶ ἀρχίζουν διωγμούς, ἐξορίες, κόβουν τοὺς μισθοὺς κ.ἄ.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει τὸ δικὸ της Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, κάτι ἀνάλογο ὅπως συμβαίνει καὶ σὲ κάθε εὐνομούμενο κράτος, ὅπου εἶναι οἱ Ἱεροὶ Κανόνες, οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καὶ σύνολη ἡ ἱερὰ Παράδοσις, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει πρῶτα αὐτοὶ οἱ ἐπίσκοποι νά σέβονται καὶ νὰ ἐφαρμόζουν. Αὐτὰ ὅλα ἐμπεριέχονται σὲ ἕνα ὀγκώδη τόμο ποὺ λέγεται τὸ Πηδάλιον τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖο εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ἔργα τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, καὶ εἶναι ἕνα νομοκάνονο καὶ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἅγιο ὡς τὸ πηδαλίο-τιμόνι ποὺ ὁδηγεῖ μὲ ἀσφάλεια τὴν κιβωτὸ τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸν εὔδιον λιμένα τῆς Βασιλείας τοῦ Χριστοῦ. Δὲν γνωρίζουμε, ὅμως πόσοι Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς σήμερα τὸ ἔχουν μελετήσει ἤ τὸ συμβουλεύονται…

Παραθέτουμε τὸν σχετικὸν Ἱερὸν Κανόνα περὶ τῆς σωστῆς τελέσεως το μυστηρίου τοῦ βαπτίσματος ἀπὸ τὸ Πηδάλιον, καθὼς καὶ τὴν ἑρμηνεία ποὺ κάνει ὁ ἅγιος Νικόδημος:


ΚΑΝΩΝ Νʹ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

«Εἴ τις Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος μὴ τρία βαπτίσματα μιᾶς μυήσεως ἐπιτελέσῃ, ἀλλὰ ἕν βάπτισμα, τὸ εἰς τόν θάνατον τοῦ Κυρίου διδόμενον, καθαιρείσθω. Οὐ γάρ εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τόν θάνατὸν μου βαπτίσατε, ἀλλὰ πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

Ἑρμηνεία: Τρία εἶναι τὰ ἀναγκαιότατα, καὶ πάντη πάντως ἀπαραίτητα ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος· Νερόν ἡγιασμένον· Κατάδυσις τριτὴ καὶ ἀνάδυσις ἐν τῷ ὕδατι, καὶ ἐπίκλησις τῶν τριῶν ὑπερθέων Ὑποστάσεων. Εἰς τὸν ἀνώτερον μθʹ (49ον) Κανόνα οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι περί τῶν τριῶν ἐπικλήσεων ἐπρόσταξαν καὶ ἐδίδαξαν, ποῖα νὰ λέγωμεν ὀνόματα καὶ μὲ ποίαν τάξιν. Εἰς τόν παρόντα νʹ (50ον) διατάττουσιν ἀκολούθως περὶ τῶν τριῶν καταδύσεων καὶ ἀναδύσεων. Ὡσὰν ὅπου εἴπομεν εἶναι ἀναγκαῖαι κατὰ τὰ ἁπλῶς λεγόμενα ἀναγκαῖα, καὶ συστατικαὶ τοῦ ἀληθοῦς καὶ ὀρθοδόξου βαπτίσματος. Καὶ χωρὶς αὐτὰ, ὄχι μόνον δὲν συνίσταται τὸ βάπτισμα, ἀλλ᾿ οὐδὲ ὅλως βάπτισμα ἠμπορεῖ νὰ ὀνομάζηται. Διότι ἄν τὸ βαπτίζω θέλει νὰ εἰπῇ κοινότερον βουτῶ, λοιπόν ἀπὸ τὰς καταδύσεις τὰς ὲν τῷ ὕδατι, ταὐτὸν εἰπεῖν ἀπὸ τὰ τρία βουτήματα ἤ βαπτίσματα, βούτημα καὶ βάπτισμα ὸνομάζεται καὶ ὄχι ἄλλο τι. Ἀλλ᾿ ἴδωμεν καὶ τὶ ἐπὶ τῆς λέξεως διορίζουσιν οἱ Ἀπόστολοι…Ὅποιος Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος ἐν τῷ ἑνὶ μυστηρίῳ τοῦ βαπτίσματος δὲν ἐπιτελέσει τρία βαπτίσματα ἤ καταδύσεις (κατάδυσις ὑπεθυμίζουμε, σημαίνει βύθισμα ὁλόκληρο τὸ σῶμα ἐντὸς τοῦ ὕδατος, ὄχι μέχρι τὸ κεφάλι ἤ τὰ πόδια), ἀλλὰ μίαν μόνον κατάδυσιν, γινομένην τάχα εἰς τὸν ἕνα θάνατον τοῦ Κυρίου, ἄς καθαίρεται… Μὲ τὰς τρεῖς δὲ καταδύσεις καὶ ἀναδύσεις καὶ ἡ εἰς τὴν ἁγίαν Τριάδα πίστις σαφῶς καταγγέλλεται καὶ ὁ τριημερονύκτιος θάνατος καὶ ταφὴ καὶ ἀνάστασις τοῦ Σωτῆρος ἐν ταὐτῷ εἰκονίζεται. Καὶ ἀκολούθως διὰ τοὺτων τὸ ἡμέτερον βάπτισμα συνέχει ἐν ἑαυτῷ τὰ δύο πρώτιστα τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ὀρθοδόξου πίστεως δόγματα, τῆς θεολογίας λὲγω τῆς ζωοποιοῦ Τριάδος καὶ τῆς ἐνσάρκου τοῦ Θεοῦ Λόγου οἰκονομίας.» Καὶ συνεχίζει ὥστε νὰ μή ὑπάρχει καμμία ἀσάφεια: « …καὶ ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ προσέχωμεν καλῶς εἰς τὸ ἰδικόν μας (βάπτισμα), νὰ μὴ γίνεται μέσα εἰς σκαφίδια, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα, μόλις ὀλίγον τι μέρος τῶν ποδῶν τῶν βαπτιζομένων παιδίων βουτᾶται. Καὶ ἀφίνω νὰ λέγω πῶς πολλάκις περιτρέπονται καὶ τὰ σκαφίδια ἐκεῖνα καὶ χύνεται τὸ ἁγίασμα. ὅθεν ἄν ἐλέγχουμε τοὺς Λατίνους, πῶς ἠθέτησαν τὸ ἀποστολικόν βάπτισμα, πρέπει ἐκ τοῦ ἑναντίου ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὸ ἰδικὸν μας ἀκίνδυνον καὶ ἀνεπίληπτον. Καὶ περὶ τούτου καθὼς καὶ διὰ τὰ ἄλλα πάντα ἡ φροντὶς καὶ τὸ χρέος ἐπίκειται εἰς τοὺς ποιμένας τῶν ψυχῶν».(Πηδάλιον, σελ. 62, ὑποσημείωσις 1, ἔκδ. Παπαδημητρίου, 2003).

Παραθέτουμε ἐπίσης κάτι σχετικὸ ἀπὸ τὶς Διδαχὲς τοῦ μεγάλου διδασκάλου τοῦ Γένους τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ καὶ Ἁγιορείτου: « Καὶ νὰ φτιάσετε κολυμβῆθρες μεγάλες, ἕως ὅπου νὰ βουτᾶτε τὸ παιδίον ὅλον μέσα, διότι ὁ Διάβολος παρατηρεῖ ἐκεῖ καὶ διὰ τοῦτο μερικὰ παιδιὰ δαιμονίζονται καὶ ταράζονται καὶ λέγετε ὅτι σελινιάζονται». ( Ἰωάννου Μενούνου, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς Διδαχὲς καὶ Βιογραφία, Διδαχὴ Δʹ 2, σελ. 72). Καὶ ἐπίσης: « Ἅγιοι ἱερεῖς, πρέπει νὰ ἔχετε κολυμβῆθρες μεγάλες εἰς τὰς Ἐκκλησίας ἕως ὅπου νὰ χώνεται ὅλον τὸ παιδίον μέσα, νὰ κολυμβᾶ, ὅπου νὰ μὴ μείνῃ ἴσα μὲ τοῦ ψύλλου τὸ μάτι ἄβρεχο, διότι καὶ ἐκεῖ προχωρεῖ ὁ Διάβολος καὶ διά τοῦτο τὰ παιδιὰ σας σελινιάζονται, δαιμονίζονται, ἔχουν φόβον, γίνονται κακορίζικα διότι δὲν εἶναι καλὰ βαπτισμένα», (ὅ.π. Διδαχὴ Βʹ 2 σελ. 112).

Παραθέτουμε καὶ ἀπὸ μία σύγχρονη ἱστορικοκανονικὴ μελέτη τὰ σχετικὰ μὲ τὶς τρεῖς καταδύσεις τοῦ βαπτίσματος:

«Ἡ ἀναγκαιότης τῆς τριπλῆς καταδύσεως διὰ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Μυστηρίου ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν δογματικήν του φύσιν. Διὰ τῆς τριπλῆς καταδύσεως «ὁμολογοῦμεν τὸ δόγμα τῆς θεαρχικῆς Τριάδος κατὰ τὰς ἐπικλήσσεις ἐκφωνούμενον», ἀλλὰ καὶ «τὸ δόγμα τῆς οἰκονομίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν, οὗ τὸν θάνατον ματὰ τῆς ταφῆς καὶ τὴν τριήμερον ἀνάστασιν συμβολικῶς ἐκτυποῦσιν, αἱ τρεῖς καταδύσεις καὶ ἀναδύσεις.». (Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνοῦ, Προσδοκῶ ἕν Βάπτιμα, Ἀθήνα 1983, σελ. 19).

Ὅσοι ἱερεῖς δὲν ἐπιτελοῦν σωστὰ τὶς τρεῖς καταδύσεις στὸ βάπτισμα δὲν προσβάλλουν μόνον τὸν συμβολισμὸ τοῦ Μυστηρίου ἀλλὰ ἀρνοῦνται αὐτὸ τοῦτο τὸ δόγμα τῆς θείας Οἰκονομίας, τὴν σάρκωσιν, τὴν ταφὴν καὶ τὴν ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου. Δὲν πρόκειται ἄλλωστε περὶ ἁπλοῦ συμβολισμοῦ ἀλλὰ περὶ δογματικοῦ ἡμαρτημένου.

Ἄς τὰ ἀναλογισθοῦν λοιπὸν, πολὺ σοβαρὰ ὅλα αὐτὰ οἱ ποιμένες τῶν ψυχῶν, οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ὁποίων δὲν φροντίζουν διὰ τὴν τήρησιν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν Ἱερῶν Κανόνων, καίτοι γνωρίζουν ὅτι ὑπόκεινται εἰς καθαίρεσιν διὰ τὴν παράβασίν των. Ἀψηφοῦν τὸ «καθαιρείσθω» τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἀπλούστατα διὰ τὸν λόγον ὅτι κανεὶς οἰκουμενιστὴς-ἀγαπολόγος Δεσπότης καὶ κανένα Συνοδικὸν δικαστήριον δὲν πρόκειται νὰ καταδικὰσει τὸν ἱερέα ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτελεῖ ὀρθόδοξα τὸ βάπτισμα καὶ ἀφήνει τὰ παιδιὰ τῶν πιστῶν ἀβάπτιστα. Τὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ ἐπίσκοποι πλέον δίδουν ἐντολὴ νὰ μὴν ἐπιτελεῖται σωστὰ καὶ ὀρθόδοξα τὸ βάπτισμα διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀναφέραμε. Ἄς μὴ ξεχνοῦν ὅμως, ὅτι εἶναι ὑπὸ καθαίρεσιν καὶ τὸ «καθαιρείσθω» ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Κριτηρίου θὰ ἱσχύσει, πλὴν τότε θά εἶναι ἀργά γιὰ νὰ μετανοήσουν. Στὸ παλαιὸ Ἅγιον Ὄρος οἱ παλαιοὶ ἁγιορεῖτες πνευματικοὶ συμβούλευαν«καλύτερα μὲ τὸ κομποσχοίνι στὸν παράδεισο παρὰ μὲ τὸ πετραχήλι στὴν κόλαση».

Εὐχόμεθα μὲ πολὺ πόνο καὶ ἀγάπη Χριστοῦ νὰ ἀφυπνισθοῦν ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς, καὶ νὰ ἀγωνισθοῦν κατὰ τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Καλὴ φώτηση καὶ μετάνοια σὲ ὅλους μας, τὴν ὁποίαν ἅπαντες ἔχουμε ἀνάγκη, κλῆρος καὶ λαὸς.

Ἀμήν.

Ἱερομόναχος Χαρίτων Ἁγιορείτης 
Ἱερὸν Κελλίον Θείας Ἀναλήψεως
Καρυές, Ἅγιον Ὄρος

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

EΙΝΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΜΕΝΟ ΟΤΙ ΜΟΝΟ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΛΑΕΙ

«Είναι γνωστό ότι ο Αγιασμός έχει πολύ ισχυρή και σταθερή δομή. Αυτό το νερό μπορεί να μεταβιβάσει τις ιδιότητές του. Πάρτε μόνο 10 γραμμάρια και αραιώστε τα σε 60 λίτρα κοινό νερό και όλο πλέον θα έχει τις ιδιότητες του αγιασμού»!
Πρέπει να τονισθεί ότι η εμπειρία μας είναι μόνο στο υλικό πεδίο. Δεν μπορούμε να πειραματισθούμε με την ίδια την ψυχή, και βέβαια είναι αδύνατο να κατανοήσομε πως δρα ο Θεός με τις άκτιστες ενέργειές Του μέσα από τα αληθινά Μυστήρια, που τελούνται αποκλειστικά μέσα στην Εκκλησία. Και είναι παρατηρημένο ότι μόνο ο Ορθόδοξος Αγιασμός διατηρείται χωρίς να χαλάει.
Στα άλλα δόγματα και θρησκείες υπάρχουν μόνο τύποι και σκιές της αλήθειας, από πλυσίματα και βουτήγματα στο νερό που είναι ανωφελή πνευματικά. Γι’ αυτό και «ο Χριστός έδειξε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε βουτήγματα στο νερό και έθιμα ανωφελή, και εντολές ανθρώπων και διδασκαλίες»…καθώς λέει ο άγιος Επιφάνιος της Κύπρου.
Αν και μόνο οι πιστοί (Ορθόδοξοι Χριστιανοί) μπορούν μυστηριακά να ωφεληθούν πνευματικά, στο φυσικό πεδίο των ανθρώπινων συναισθημάτων όλοι μπορούν να αλληλεπιδράσουν, και αυτό φαίνεται να καταγράφεται στο νερό. Στην περίπτωση της ψυχής επειδή η σπουδαιότητα της σημασίας της λέξης μας διαφεύγει, η καταγραφή δείχνει πολλά κενά! Επομένως οι λέξεις «καταγράφονται» στο νερό σύμφωνα με τις αντιλήψεις μας γι’ αυτές.
Ο πατριάρχης Ιακώβ έκανε όπως αναγράφεται στο 30ό κεφάλαιο της Γένεσης ένα μυστηριώδη γενετικό προγραμματισμό, μέσω τριών ειδών χλωρών απολεπισμένων ράβδων, τοποθετημένων μπροστά στο νερό που ποτίζονταν τα πρόβατα!
Γενικά το νερό είναι πιο υγιεινό όταν προέρχεται από πηγή, και όταν είναι «σταθεροποιημένο».
Αλλά το πιο σταθερό, και σταθεροποιητικό μάλιστα των άλλων, είναι αυτό του Αγιασμού.
Και ο άγιος Λουκάς ο ιατρός, από την Κριμαία, με την πείρα από τις παρατηρήσεις στους ασθενείς του, μας συνιστά: «Πίνετε πολύ Αγιασμό. Αυτό σας το λέω σαν γιατρός, όχι σαν πνευματικός»!

Λεόντιος Μοναχός Διονυσιάτης, 14 (27) – 4 – 2015, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΑΘΩΣ

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Ο Ορθόδοξος Αγιασμός είναι ένα ζωντανό θαύμα του Ουρανού…

Παίρνεις από την ίδια βρύση, την ίδια ώρα και ημέρα, δυο ποτήρια νερό. Το ένα το «διαβάζει» ο ιερέας, κάνοντας το νερό «Αγιασμό». Το άλλο το αφήνεις χωρίς προσευχή. Μένουν και τα δυο ποτήρια εκτεθειμένα στον αέρα. Αποτέλεσμα; Το νερό που δεν έγινε Αγιασμός βγάζει φυσαλίδες, φθείρεται, και αλλοιώνεται.

Αντίθετα, το νερό που έγινε Αγιασμός, παρόλο που είναι κι αυτό εκτεθειμένο, παρόλο που πάρθηκε από την ίδια πηγή, και την ίδια στιγμή, παραμένει πάντα καθαρό και φρέσκο, λες και μόλις βγήκε από την πηγή.
 
* * *

Ο 70χρονος ηπειρώτης κληρικός Γ. Π., έλεγε το 1980: «Πρόσφατα γκρεμίσαμε το σπίτι, που έχτισε ο πάππους μου, τον περασμένο αιώνα. Και βρήκαμε στα Θεμέλια τον σπιτιού, και στις τέσσερις γωνίες, τέσσερα σφραγισμένα μπουκαλάκια, που μέσα είχαν Αγιασμό. Και ήταν το νερό πεντακάθαρο».
■ Ήταν (το νερό) κλεισμένο στο μπουκάλι.
■ Ήταν θαμμένο στη γη εκατό περίπου χρόνια.
Και «συντηρητικά» να είχε, θα χαλούσε. Δε θα άντεχε σ’ αυτές τις δυσμενέστατες συνθήκες.
Σίγουρα, σιγουρότατα, το νερό του Αγιασμού δε χαλά από μόνο του. Έχει μέσα του μία “ουσία”, που το κάνει να μη χαλά. Έχει ένα ισχυρό και αναλλοίωτο «συντηρητικό»: την αόρατη Θεία Χάρη, που κάνει τα φυσικά υπερφυσικά, τα φθαρτά άφθαρτα.

* * *

Η Θεία Χάρη κάνει και κάτι άλλο: Εκπέμπει μια ουράνια και καταπληκτική θεία ευωδιά. Μ’ άλλα λόγια, η Θεία Χάρη, ανάμεσα στ’ άλλα κάνει το νερό του Αγιασμού να ευωδιάζει.
Ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέβτιτς διηγείται:
«Σε ένα σπίτι ζούσε μια μάνα με το γυιό της.
Μια ημέρα η μάνα κάλεσε τον ιερέα της ενορίας τους στο σπίτι να τους κάνει Αγιασμό. Έκαμε τον Αγιασμό και έφυγε.
Το μεσημέρι γύρισε ο νεαρός γιος (είκοσι χρονών), κατάκοπος από τη δουλειά του, στο σπίτι.
— Μάνα, γιατί μοσχοβολάει το σπίτι; Τι έγινε;
— Ήλθε ο παπάς, παιδί μου, και μας έκαμε Αγιασμό! Έλα να φας, παιδί μου! Θα πεινάς!
— Άσε, μανούλα μου, να χορτάσω πρώτα την ευωδιά από τον Αγιασμό!
Ζούσε σεμνά· και η ψυχή του αισθανόταν την ευωδιά από την αγιαστική χάρη του Αγιασμού». (βλ. «Λυχνία» Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως).

* * *

«Αγιασμό» κάνουν και οι ιερείς των Καθολικών χριστιανών. Όμως το νεράκι, που αγιάζουν οι ιερείς τους, δε διαφέρει από το κοινό νερό. Φθείρεται και αλλοιώνεται.
Κατά τον 18ο περίπου αιώνα, συνέβη στη Ρουμανία ένα γεγονός, που τάραξε τους εκεί χριστιανούς. Οι Καθολικοί έλεγαν στους Ορθοδόξους: «εμείς έχουμε την αλήθεια, εσείς την πλάνη».
Το ίδιο έλεγαν και οι Ορθόδοξοι στους Καθολικούς.
Ξέσπασαν μεγάλες έριδες.
Συναντήθηκαν οι δυο αρχηγοί των ‘Εκκλησιών (ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος και ο Καρδινάλιος) και είπαν: «Κάτι πρέπει να κάνουμε για να ηρεμήσουν τα πνεύματα». Αποφάσισαν και οι μεν και οι δε, να κάνουν την ακολουθία του Αγιασμού.
Έκαναν (ο καθένας ξεχωριστά) την ακολουθία. Σφράγισαν τις δυο κολυμβήθρες με τους «Αγιασμούς».
Ο Ορθόδοξος είπε στον Καθολικό: Αν χαλάσει ο δικός μας Αγιασμός και δε χαλάσει ο δικός σας, τότε εμείς είμαστε σε πλάνη και εσείς στην Αλήθεια. Αν όμως χαλάσει ο δικός σας, τότε εσείς είσθε σε πλάνη».
Ο Καθολικός το δέχθηκε.
Συμφώνησαν ν’ ανοίξουν τις «κολυμβήθρες» μετά από σαράντα ημέρες.
Δεν πέρασαν δέκα ημέρες και φανερώνεται η Παναγία στον Ορθόδοξο Αρχιεπίσκοπο, και του λέει: «Τρέξε! Πάρε και τον Καρδινάλιο, πηγαίνετε στην εκκλησία να ελέγξετε τον Αγιασμό».
Πήγαν. Και τι είδαν; Ο Αγιασμός των Καθολικών μύριζε ανυπόφορα. Των Ορθοδόξων ήταν πεντακάθαρος.
Το μεγάλο αυτό γεγονός παριστάνεται σε τοιχογραφία στο Πατριαρχείο Ρουμανίας, στο Βουκουρέστι.

* * *

Λένε μερικοί: «Εγώ αν δε δω Θαύμα, δεν πι­στεύω στο Θεό». Τους λες: «Ό Αγιασμός δεν είναι Θαύμα; Γιατί δε χαλά»; Απαντούν: «Φταίει ο βασιλι­κός, πού έβαλε μέσα ο παπάς». Τους λες: «Βάλε και συ βασιλικό». Δε βάζουν.
Τους λες ξανά: Εξέτασε τον Αγιασμό στο χη­μείο”. Δεν πάνε! Και συνεχίζουν και λένε: «Εγώ, αν δε δω θαύμα, δεν πιστεύω στο Θεό»!
Λέει η παροιμία μας: «Όποιος βαριέται να ζυ­μώσει, πέντε ημέρας κοσκινά». Και όποιος δε Θέλει να πιστέψει, προσπαθεί (αγωνίζεται!) να μην πιστέψει…

* * *

Ο Αγιασμός δεν είναι απλώς από μόνο του ένα θαύμα, άλλα κάνει και θαύματα. Το θαύμα που κάνει θαύμα.
Ταξίδευε κάποιος οικογενειακώς με το αυτοκίνητο του. Ξαφνικά, η μηχανή του αυτοκινήτου έπιασε φωτιά. Φούντωνε η φωτιά! Τα ‘χασε η οικογένεια. Ο κίνδυνος εγγύς!
Κατά θεία οικονομία είχαν στο αυτοκίνητο τους ένα μπουκαλάκι από «Αγιασμό». Έρριξαν μερικές σταγόνες στη φωτιά, κι αμέσως υποχώρησε. Χάρις στον Αγιασμό!

(Αρχιμ. Βασιλείου Π. Μπακογιάννη, Μικρός και μεγάλος αγιασμός, § Τo θαύμα, Β’ Έκδοση συμπληρωμένη, Πάτρα 2002).

* * *


Ο Αγιασμός είναι ένα ζωντανό θαύμα του Ουρανού. Για όσους δεν πιστεύουν στο Θεό ή για όσους αμφιβάλλουν για την ορθόδοξη πίστη, ας γίνει αφορμή να προβληματιστούν.
Η σύστασή του δεν αλλοιώνεται, επιτελεί θαύματα σε όσους Τον χρησιμοποιούν με την πίστη πως ο Θεός ενεργεί μέσω της αγιαστικής του δύναμης, προστατεύει τους πιστούς, εξαγνίζει χώρους, ζώα, τρόφιμα...
Ο Αγιασμός είναι δώρο του Ουρανού!
Σε ευχαριστούμε Κύριε για την ευλογία σου αυτή!