ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ: ΚΑΜΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!


Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης: Καμιά αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη από το έλεος του Θεού. Ένα κομποσχοίνι που κάνεις για τον αδελφό σου, για τον συγγενή σου, δεν πάει χαμένο. Ο Θεός θα τον βοηθήσει, όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση. Το κομποσχοίνι, όχι βοηθάει, αλλά και ψυχή από την κόλαση μπορεί να βγάλει! Τόση δύναμη έχει η προσευχή.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΝΕΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΑΓΙΟΙ: ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ, ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ, ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ!



Από αριστερά, οι Άγιοι, Δανιήλ Κατουνακιώτης, Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης, Ιωσήφ Ησυχαστής και Εφραίμ Κατουνακιώτης.

Τέσσερις Αγιορείτες Γέροντες θα κατακτούν στις δέλτους των Αγίων!

Η Εκκλησία πανηγυρίζει, το Άγιον Όρος αγάλλεται, η οικουμένη δοξολογεί!
Σημερινοί ησυχαστές, σπηλαιώτες, ερημίτες, κελλιώτες και σκητιώτες εμφορούνται και αυτοί αίγλη Αγιότητας!
Κοινόβια του Άθωνα, έχουν πλέον τις βάσεις τους, τα αγκωνάρια και τα θεμέλια τους με διαπίστευση επίσημης Αγιότητας.
Μοναστήρια της Ελληνικής Επικράτειας, της Κύπρου και της Οικουμένης συμπάσχουν ανάλογης ευλογίας, προγονικής Αγιότητας!
Αρχιερείς, Αρχιμανδρίτες, Ιερομόναχοι, Ιερείς, Μοναχοί, Μοναχές και λαϊκοί αντικρίζουν τους γέροντες τους, τους πνευματικούς τους και καθοδηγητές τους εις Χριστόν να υψώνονται εις “τάξιν” Αγίου!
Η αγγελία της επίσημης ανάδειξης, της ήδη εγνωσμένης από το σώμα της Εκκλησίας Αγιότητάς τους, μοιάζει να αποτελεί το διακεκριμένο τελικό «πιστοποιητικό» της αληθούς εν Χριστώ βιοτής τους!
Ζωής εν Αληθεία. Κατάφορτης πνευματικών κόπων και καρπών!

Επείνασαν και εδίψασαν ολοκληρωτικά για τον Χριστόν και χόρτασαν και ξεδίψασαν αιωνίως! Μετεβλήθησαν, μάλιστα, και οι ίδιοι άρτοι και ύδατα ζωής για τον κόσμο!
Επείνασαν και εδίψασαν σωματικά, νηστεύοντες -ευκαίρως ακαίρως και καθ’ υπερβολήν- για να αποκτήσουν και να διατηρήσουν την Θεία Χάρη!
Εδόθησαν σε έρωτα θείο, μανικό, πάνυ ακριβό και ανεπανάληπτο!
Επείνασαν και εδίψασαν για να χορταίνουμε και να ξεδιψάμε και εμείς, διαβάζοντας, αναλογιζόμενοι και ενστερνιζόμενοι τον διά Χριστόν βίο και πολιτεία τους! Την εν Χριστώ κακοπάθειά τους που τους εξήγαγε εις Θεία αναψυχή και Αγιότητα!

Βίοι, πέρα για πέρα, συγκλονιστικοί και συνάμα καρποφόροι Αγιότητας και ομολογίας Χάριτος και μέθεξης Θεού!

Αληθή και γνήσια παιδιά και τέκνα της Υπεραγίας Θεοτόκου!

Ευλαβείς τρόφιμοι του κήπου και του περιβολιού Της, που η ίδια και ο Υιός της, τους ανέδειξαν σε Γέροντες, Αγίους και Ομολογητές των ευλογιών της Θείας Χάριτος που αξιώθηκαν!
Και μάλιστα σε μια εποχή που το Άγιον Όρος έμοιαζε να καταρρέει, να βρίσκεται σε πλήρη αποσύνθεση -και δεν αναφερόμαστε στα κτίρια του- ενώ ακόμη εκκλησιαστικοί και παρεκκλησιαστικοί παράγοντες προέβλεπαν το τέλος του, απαξιώνοντάς το!

Ο ίδιος όμως ο Άθωνας, δηλαδή η Υπεραγία Θεοτοκός, κατεργαζόταν εν σιωπή, πτωχεία, υπομονή και κακοπάθεια την λαμπρή αναγέννησή του, μέσα σε πέπλο μυστηρίου.
Και όχι, βεβαίως, προς ιδίαν αίγλη, αλλά για να βρει στην έσχατη και πλήρη πνευματική του απόγνωση και εξαθλίωση του ο κόσμος απάγκιο, καταφυγή, σκέπη και παραμυθία!

Εφαλτήριο πνευματικής προσδοκίας, δηλαδή ζωή περίσσια και αειφόρο!

Οι νέοι Άγιοι μας, αλλά παλιοί μας “γνώριμοι”, Δανιήλ Κατουνακιώτης, Ιωσήφ Ησυχαστής, Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης και Εφραίμ Κατουνακιώτης, ας δεχτούν για μια ακόμη φορά τις ικεσίες μας, για να πρεσβεύουν για μας ενώπιον του θρόνου του Θεο, όπως επίσης και τις ευχαριστίες μας για την αναγέννηση του Κήπου της Θεοτόκου, που μαζί με τους λοιπούς κοπιάσαντες στον τόπο αυτό τον μετέτρεψαν σε Κήπο Θείας Χάριτος!
Η ομαδική αγιοκαταταξή τους το φανερώνει. Άλλωστε δεν πέρασαν πολλά χρόνια από την αναγραφή και των Αγίων Παϊσίου και Πορφυρίου στις δέλτους των Αγίων!
 

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΝΟΕΡΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

Διάλογος ενός υποτακτικού με τον γέροντά του, (του πατέρα Εφραίμ τον Κατουνακιώτη):

-Γέροντα, λέω την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.
-Δεν καταλαβαίνεις εσύ που τη λες την ευχή, αλλά καταλαβαίνει ο διάβολος και καίγεται, και φεύγει.
Ε, καλά παιδί μου, θέλεις να δείς θαύμα, από την ευχή, απ’ την προσευχή;
-Και βεβαίως θέλω!
-Καλά, του λέει, θα προσευχηθώ στον Θεό να σού δείξει ένα θαύμα να καταλάβεις πόση δύναμη έχει η ευχή. Αυτό το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» που στην οποίαν ευχή αναφέρονται όλα τα πατερικά μας βιβλία∙ και ειδικότερα βέβαια η Φιλοκαλία.

Έκανε προσευχή ο γέροντας, έκανε νηστεία, τριήμερο νηστεία, μόνο με λίγο νερό.
-Έλα δω παιδί μου τώρα, του λέει, ύστερα από τις τρεις ημέρες, του έδωσε ένα καλάθι – ξέρετε τι ήταν τα καλάθια;- και
- Πήγαινε να το γεμίσεις νερό.
- Γέροντα, λέει, με συγχωρείς, τα μυαλά τα έχω, το λογικό το έχω, πως θα γεμίσει αυτό νερό; Γεμίζει το καλάθι νερό; Βρέχεται, ναί, αλλά να γεμίσει νερό;
- Καλά, παιδί μου, του λέει, δεν ήθελες να δείς ένα θαύμα;
Λέει:
- Μάλιστα.
- Ε, και να δείς τι δύναμη έχει η ευχή; Το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» τι δύναμη έχει; Γιατί την παντοδυναμία της ευχής την παίρνει απ’ τον παντοδύναμο Θεό, διότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι και σωτήρας του κόσμου, αλλά είναι και Θεός αληθινός, εκ Θεού αληθινού. Δε θέλεις να τη δείς;
- Πως, πως, πως!
- Ε, κάνε αυτό που λέω, αλλά θα λες την ευχή, όλο την ευχή. Θα πας και θάρθεις χωρίς να την διακόψεις καθόλου. Θα λες συνέχεια «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
- Να’ναι ευλογημένο. Πάει λοιπόν στο δρόμο, περπατάει να πάει μέχρι την, εκεί που ήταν το νερό,
-«Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», «Κύριε Ισηού Χριστέ ελέησόν με».
Και βάζει το καλάθι στη βρύση και κάτω. Το νερό γεμίζει το καλάθι! Και το καλάθι δεν τρέχει! Δεν βγάζει ούτε από τα πλάγια, ούτε από κάτω σταγόνα νερό. Συνέχεια όμως, δεν διακόπτει την ευχή και τη λέει.
- «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», «Κύριε, Ιησού Χριστέ ελέησόν με».
Εννοείται βέβαια ότι ο γέροντας, στο κελάκι του προσηύχετο για να δείξει ο Θεός θαύμα στον υποτακτικό του. Το γέμισε το καλάθι. Μόλις το είδε, τρέχει λοιπόν, να το δείξει στον γέροντά του. Να του πεί δηλαδή ότι «Γέροντα, το καλάθι γέμισε νερό, και δεν τρέχει». Στον δρόμο λοιπόν πηγαίνοντας αυτά τα πενήντα μέτρα, φανερώνεται ο διάβολος, αλλά με ανθρώπινη μορφή. Σαν καλόγεροι, σαν καλόγερος.
Του λέει:
- Καλόγερε, του λέει, που πας;
- Πάω στο γέροντά μου.
- Πως σε λένε;
- Γεώργιο.
- Πόσα χρόνια έχεις εδώ;
- Λέει, πέντε – έξι.
- Και τι δουλειά κάνεις; Τι διακόνημα κάνεις;
- Φτιάχνουμε σφραγίδια.

Με το διάλογο, αδειάζει το καλάθι και το νερό φεύγει από κάτω ολόκληρο. Έπιασε αργολογία, άφησε την ευχή. Πήγε στο γέροντά του με άδειο το καλάθι.
- Τι συμβαίνει παιδί μου; Γιατί μου φέρνεις το καλάθι άδειο;
- Γέροντα έτσι κι’ έτσι.

Άαα. Άφησες την ευχή παιδί μου. Και έπιασες διάλογο και διάλογο με αυτόν που φαινόταν σαν καλόγερος αλλά δεν ήταν καλόγερος, αλλά ήταν ο διάβολος. Εάν δεν του μιλούσες, το καλάθι θα ήταν γεμάτο νερό. Τώρα όμως που μίλησες και άφησες την ευχή, έφυγε το νερό. Βλέπεις λοιπόν, όταν έλεγες και όσο έλεγες την ευχή το καλάθι κρατούσε το νερό. Όταν τη σταμάτησες και άρχισες την αργολογία σου, έφυγε το νερό. Η προσευχή, το κομποσχοίνι με το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», η ελεημοσύνη, η πνευματική, διότι το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» είναι πνευματική ελεημοσύνη, νικά το έλεος του Θεού. Καμμιά αμαρτία δεν είναι μεγαλύτερη απ’ αυτό το έλεος του Θεού (δηλ. το έλεος του Θεού μπορεί να σβήσει κάθε δική μας αμαρτία). Το έλεος του Θεού είναι μεγάλο.