Γέρων Εφραίμ
Αριζόνας: Η Ελλάδα κοιμάται στην αμαρτία, όπως τα ζώα στην κοπριά τους! Πέντε
λεπτά ποιοτική προσευχή κάθε νύχτα αρκεί για να γίνει συναγερμός και μπορούν τα
πράγματα να αλλάξουν, γιατί τα δεινά έρχονται, και όχι αργά αργά, αλλά έρχονται
καλπάζοντας. Η αιτία των δεινών είναι ο πανσεξουαλισμός.
ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.
Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014
Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΚΑΙ Η… ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
Φαίνεται πως οι Νεοέλληνες είναι οι πιο «ευτυχισμένοι» πολίτες όλου του κόσμου! Και γιατί να μην είναι ; Πίνουν αμέριμνοι το πρωί τα φρέντο τους, απολαμβάνουν το αυγουστιάτικο φεγγάρι με γιορτές και πανηγύρια, τρώνε τα σουβλάκια τους και τις πίτσες τους σε περίοδο νηστείας έστω και υπερτιμημένα, τσαλαβουτούν στα ρηχά γιατί οι πιο πολλοί δεν ξέρουν να κολυμπούν και στήνονται σε μεγάλες ουρές στις εισόδους των πλοίων που θα τους μεταφέρουν ομαδικά στα πανέμορφα νησιά αυτού του ευλογημένου τόπου, για να κάνουν τις διακοπές τους, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω στις έρημες πολιτείες όπου το καυσαέριο και το τράφικ τους ταλαιπωρούσαν τους προηγούμενους μήνες.
Αυτή η έξοδος είναι, όπως την έχουν χαρακτηρίσει με μεγάλο στόμφο οι «μέντορες» που πληροφορούν τους Νεοέλληνες για το τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, (χα, χα), η… μεγάλη «Έξοδος των Διακοπών»!!
Θλιβερή αντίθεση σε όλο αυτό το πανέμορφο τοπίο, μια μικρή μειοψηφία που κάπως ανησυχεί γιατί τα γεγονότα τρέχουν και δεν μπορεί να τα παρακολουθήσει. Στην γειτονική χώρα ανατέλλει το άστρο του νέου σουλτάνου που αγναντεύει λαίμαργα προς τα δυτικά, γιατί από την άλλη μεριά καίνε φωτιές που δεν μπορεί να τις σβήσει. Πιο νότια μαίνονται φρικτές πολεμικές συγκρούσεις. Φανατικοί μουσουλμάνοι τζιχαντιστές υπερηφανεύονται για το «θεάρεστο» έργο τους και αρέσκονται να φωτογραφίζονται με τα αποκεφαλισμένα χριστιανικά θύματα τους. Ακόμα νοτιότερα το αίμα έρεε στην λωρίδα της Γάζας από τους «ευσπλαχνικούς» βομβαρδισμούς των Ισραηλινών.
Πιο βόρεια εκτυλίσσεται το μεγάλο δράμια της Ουκρανίας, αλλά και το μεγάλο θέατρο μιας γκροτέσκο Ευρώπης. Μια Ευρώπη, που το μεγαλύτερο κατόρθωμα της των τελευταίων ετών ήταν να εγκαταστήσει στην Αθήνα κυβερνήσεις ανδρείκελων που τις προβάλει και τις διαφημίζει σαν το μοντέλο της επιτυχίας της. Αυτές οι κυβερνήσεις, που τα «κατάφεραν» όλα τόσο «καλά», τώρα εκτελούν με μεγάλη επιτυχία το νέο τους «κατόρθωμα»! Να σπρώξουν την Τουρκία στις αγκαλιές της Ρωσίας και αφού «κάψουν» τα προϊόντα των δικών τους ανθρώπων, να προωθήσουν με μεγάλο ζήλο τις τουρκικές εξαγωγές γιατί η… «σύμμαχος» μας Τουρκία είχε πληγεί ανεπανόρθωτα από τους πολέμους στην Μέση Ανατολή και είχε αρχίσει να έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Έτσι, σαν από μηχανής θεός για τους Τούρκους και τον νέο τους σουλτάνο, ήρθε η Αθήνα να τους αφήσει ελεύθερο το πεδίο να γεμίσουν το ρωσικό τραπέζι με αγροτικά προϊόντα, made by Turkey, όπως πολύ χαρακτηριστικά το έγραψε και η τουρκική εφημερίδα, Sabah. Πραγματικά είμαστε οι «υπερήφανοι ευεργέτες» των Τούρκων!!!
Αλήθεια τι φοβερή κυβέρνηση έχουμε σε αυτή την χώρα όπου οι κάτοικοι της ευτυχισμένοι κάνουν τις διακοπές τους στα καταγάλανα νερά της υπό την «υψηλή εποπτεία» των τουρκικών φρεγατών που κάνουν κρουαζιέρες στο Σούνιο! Υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των Αμερικανών και των Γερμανών, διαλύοντας ότι ακόμα έχει απομείνει από την ελληνική οικονομία. Διώχνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τους Ρώσους, τους μόνους που είχαν ενδιαφερθεί σοβαρά να βοηθήσουν την ελληνική οικονομία. Πραγματικά είμαστε μια πολύ «τυχερή» χώρα που τώρα προσβλέπει στην μεγάλη «σωτηρία» της από κάποιους πάμπτωχους βαλκάνιους τουρίστες που έχουν κατακλύσει τις ακτές μας γεμίζοντας τες με τα σκουπίδια τους.
Πέρα όμως από όλα αυτά τα «ανούσια» κάντε… ησυχία γιατί οι Νεοέλληνες κάνουν διακοπές και συνεχίζεται η μεγάλη έξοδος του Αυγούστου του 2014. Έχουμε όμως μεγάλη προϊστορία στις μεγάλες εξόδους. Μια από αυτές ήταν και η μεγάλη έξοδος του Μεσολογγίου. Τότε οι Έλληνες με μια ηρωική έξοδο έπεσαν ηρωϊκά γιατί δεν ήθελαν να παραδοθούν στους Τούρκους. Σήμερα, οι ημίγυμνοι Νεοέλληνες, με μια νέα μεγάλη έξοδο «πέφτουν ηρωϊκά», (αλήθεια κανείς δεν μας πληροφορεί πόσες αυτοκτονίες έχουν γίνει μέχρι σήμερα από την έναρξη των μνημονίων), σαν λαός γιατί δεν θέλουν να χάσουν την… καλοπέραση τους! «Αυτοκτονούν», γιατί έχουν την «καλλίτερη» κυβέρνηση εδώ και πολλές δεκαετίες!
Πέρα όμως από όλα αυτά τα «ανούσια» κάντε… ησυχία γιατί οι Νεοέλληνες κάνουν διακοπές και συνεχίζεται η μεγάλη έξοδος του Αυγούστου του 2014. Έχουμε όμως μεγάλη προϊστορία στις μεγάλες εξόδους. Μια από αυτές ήταν και η μεγάλη έξοδος του Μεσολογγίου. Τότε οι Έλληνες με μια ηρωική έξοδο έπεσαν ηρωϊκά γιατί δεν ήθελαν να παραδοθούν στους Τούρκους. Σήμερα, οι ημίγυμνοι Νεοέλληνες, με μια νέα μεγάλη έξοδο «πέφτουν ηρωϊκά», (αλήθεια κανείς δεν μας πληροφορεί πόσες αυτοκτονίες έχουν γίνει μέχρι σήμερα από την έναρξη των μνημονίων), σαν λαός γιατί δεν θέλουν να χάσουν την… καλοπέραση τους! «Αυτοκτονούν», γιατί έχουν την «καλλίτερη» κυβέρνηση εδώ και πολλές δεκαετίες!
«Αυτοκτονούν», γιατί ξεπουλούν όσο όσο τα εθνικά τους θέματα και χαμογελούν ευτυχισμένοι για τις νέες «επιτυχίες» της φοβερής εξωτερικής πολιτικής τους που διώχνει τους Ρώσους, ανεβάζει τους Τούρκους και υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τους «συμμάχους» και «ευεργέτες» μας Ευρωπαίους, που «έσωσαν» αυτή την χώρα! Από την μια η ιστορική Έξοδος του Μεσολογγίου και από την άλλη η Έξοδος των χρυσών διακοπών μας! Τι φοβερή, ίσως για κάποιους αιθεροβάμονες άστοχη σύγκριση!
Αλήθεια τι ευτυχία να ζει κανείς σήμερα στην Ελλάδα του 2014! Αλήθεια τι ευτυχία να είσαι αγρότης, ελεύθερος επαγγελματίας, νέος επιστήμονας ακόμα και ένστολος στην Ελλάδα του σήμερα και να κάνεις αμέριμνος τις διακοπές σου στα κάτασπρα πανέμορφα νησιά της! Μόνο, που τι να κάνουμε, κάποτε οι διακοπές τελειώνουν και κάπου θα πρέπει να προσγειωθούμε, αλλά που;
Το Μεσολόγγι μετά την έξοδο ήταν ένα θλιβερό αιματοβαμμένο ερείπιο αλλά έγραψε με χρυσά γράμματα την δική του ένδοξη ιστορία. Η Ελλάδα μετά την έξοδο θα είναι το ερείπιο της νέας εθνικής μας τραγωδίας. Εμείς ποια ιστορία θα γράψουμε και τι θα παραδώσουμε για το μέλλον αυτού του τόπου;
ΠΗΓΗ: ΟΣΙΑ ΕΥΧΗ
Κυριακή 10 Αυγούστου 2014
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMUo4puVDYc8dJWVsIR8am6BwZwYxQ2YBixLtrqF0mMJlnrRLFA8Ipwkn0d37OSYs9IAcXxyfXxrvZ6m2Gi-52EHJ_Z6DN-Y1bXk426uIOalVdo_IJ3bFKzkft4kVDng-_7GQVeUkwhb4/s320/Kapodistrias.jpg)
Ἱστορικοῦ
Ἡ ἐνίσχυση τοῦ κύρους τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ βάση γιὰ τὴν ἀναγέννηση τοῦ Ἔθνους. Αὐτὸ τονίζει σὲ βαρυσήμαντη ἐγκύκλιο ἐπιστολὴ ποὺ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Ἕλληνες στὶς 18 Ἀπριλίου 1819 ὁ Ἰωάννης Καπποδίστριας.
Προφητικὸς ὁ λόγος
τοῦ Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας ποὺ γράφεται δύο χρόνια, πρὶν ξεσπάσει ἡ
Ἐπανάσταση τῆς Παλιγγενεσίας καὶ ἐννιὰ χρόνια προτοῦ κληθεῖ νὰ
κυβερνήσει τὸ μικρὸ, ἀλλὰ ἐλεύθερο Ἑλληνικὸ κράτος.
Ὁ Καπποδίστριας ἀπευθύνεται
στοὺς «ἀδελφούς του» Ἕλληνες, ὡς σὲ παιδιὰ τῆς «Ἁγίας μας Μητέρας Ἐκκλησίας».
Τοὺς συνιστᾶ νὰ ἀγαποῦν μόνο τὸ καλὸ καὶ νὰ μὴν κοιτάζουν μόνο τὸ προσωπικὸ
συμφέρον. Τοὺς λέει νὰ βελτιώσουν τὴ ζωή τους καὶ νὰ ἑτοιμασθοῦν γιὰ
τὰ μεγάλα πλεονεκτήματα ποὺ προσφέρει ἕνας ἠθικὸς καὶ χριστιανικὸς
πολιτισμός.
Τοὺς συνιστᾶ ἀκόμη
νὰ καλλιεργήσουν τὰ γράμματα, διότι ἔτσι θὰ γίνουν οἱ πολίτες ἄξιοι
τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Πολιτείας καὶ βαθμιαίως ἡ Πολιτεία
θὰ μάθει νὰ σέβεται καὶ νὰ ἀκούει καὶ νὰ ἐμπιστεύεται τοὺς πολίτες
της. Οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ ἀσχοληθοῦν ἀποκλειστικὰ μὲ τὴν ἠθικὴ καὶ
ἀνθρωπιστικὴ ἐκπαίδευση, γιατί χωρὶς αὐτὴν κάθε ἄλλο ἀντικείμενο
μόρφωσης εἶναι μάταιο καὶ κάθε ἐργασία ἐπικίνδυνη. Καὶ ἡ ἠθικὴ
ἐκπαίδευση θὰ πρέπει νὰ ξεκινήσει, κατὰ τὸν Καπποδίστρια, ἀπὸ τὴν
κατάρτιση τοῦ κλήρου.
Κατὰ τὴν ἄποψή του,
τὸ τεράστιο κῦρος τῆς Ἐκκλησίας ἐνισχυμένο μὲ τὴν κατάρτιση καὶ τὸ
ἦθος τῶν κληρικῶν της θὰ ἀποτελεῖ τὴν ἐγγύηση τῆς συνέχειας τοῦ Ἔθνους.
Ἔτσι ἔβλεπε ὁ Κυβερνήτης τὴν Ἑλλάδα μέσα ἀπὸ τὴν παράδοση καὶ τὴν
κληρονομιά της. Καὶ παρακάτω γράφει πὼς τὸ Ἔθνος ὀφείλει ὁλοκληρωτικὴ
ἀφοσίωση στὴν Ἐκκλησία, γιατί ἔτσι θὰ προοδεύσει.
Τὸ δεύτερο ποὺ ὁ Καπποδίστριας
συνιστᾶ εἶναι ἡ κατάρτιση τῶν νέων σὲ θέματα ἐπιχειρήσεων καὶ στὸ
ἐλεύθερο ἐπάγγελμα καὶ ἐμπόριο. Καὶ συνιστᾶ οἱ νέοι γιὰ τὴν ἠθικὴ
ζωὴ νὰ μεταβαίνουν στὴ Ρωσσία ὅπου ἡ Ἐκκλησία συμβάλλει ἀποφασιστικὰ
στὴν εὐημερία τῆς χώρας καὶ στὴν πρόοδο τοῦ πολιτισμοῦ της. Ἀλλὰ ὅσον
ἀφορᾶ τὶς ἐπιστῆμες, τὶς τέχνες καὶ τὴν ἐλευθερία στὸ ἐπιχειρεῖν
καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῶν ἱκανοτήτων στὸ ἐμπόριο καὶ τὴν παραγωγή, συνιστᾶ
οἱ νέοι νὰ πᾶνε σὲ χῶρες ποὺ διακρίνονταν γιὰ τὶς ἐπιδόσεις τους
στοὺς τομεῖς αὐτοὺς ὅπως ἦταν καὶ εἶναι οἱ ΗΠΑ, ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἑλβετία.
Ὁ Καπποδίστριας
θεωροῦσε ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔχουν μεγάλες ἱκανότητες στὸ ἐμπόριο
καὶ τοὺς συμβούλευσε νὰ ἀναπτυχθεῖ σὲ κάθε μικρὴ Κοινότητα μία μαγιὰ
ἀπὸ χρήματα καὶ νὰ ἐπιλεγοῦν ἄνθρωποι μὲ εὐαισθησίες, μὲ ἦθος κι ἱκανότητες
γιὰ νὰ διαχειριστοῦν τὴν περιουσία αὐτὴ καὶ νὰ τὴν αὐξήσουν. Τὴν ἐλευθερία
λοιπὸν στὶς ἐπιχειρήσεις ὁ Καπποδίστριας τὴν ἔβλεπε ὡς παράλληλη
μὲ τὴν ἀφοσίωση στὴ Ἐκκλησία καὶ μὲ τὴν ἀπόκτηση δι᾿ αὐτῆς ἐντίμου
καὶ ὑγιοῦς φρονήματος.
Τέλος, ὁ Ἰωάννης Καπποδίστριας
προειδοποιεῖ ὅτι ἂν οἱ Ἕλληνες δὲν ἀκολουθήσουν αὐτὴ τὴ γραμμή,
τῆς ἀφοσίωσης στὴν Ἐκκλησία καὶ τῆς ἐπίδοσης στὴν ἐκπαίδευση, στὶς
ἐπιστῆμες, τὶς τέχνες καὶ τὸ ἐμπόριο, τότε οἱ θυσίες τους θὰ πᾶνε χαμένες
καὶ δυστυχία θὰ προστεθεῖ στὴν Ἑλλάδα. Γιατί ἡ ἀνάπτυξη καὶ ἡ εὐημερία,
κατὰ τὴ γνώμη του, ἔρχεται μὲ τὸ νὰ ἀπαλλαγεῖ ὁ Ἕλληνας ἀπὸ μάταιες
φιλοδοξίες καὶ ἀπὸ ἰδιοτελῆ συμφέροντα καὶ νὰ ἀφιερωθεῖ στὰ συμφέροντα
μόνο τῆς γενέθλιας γῆς του. Καὶ ὁλοκληρώνει τὴν ἐγκύκλιο ἐπιστολὴ
του τονίζοντας ὅτι ἐλπίζει πὼς δὲν θὰ ὑπάρξει ὁ κίνδυνος νὰ ἔχει καὶ
ἄλλα δεινὰ ἡ Πατρίδα, διότι «οἱ συνέπειες τῶν λαθῶν τῶν προηγουμένων
γενεῶν μετροῦν ἀκόμη στὶς κεφαλὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους». Τὴν ἀπαραίτητη
συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἀνάπτυξη καὶ εὐημερία τῆς Ἑλλάδος τὴν
παραδέχονται καὶ Τοῦρκοι εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, ἀλλὰ τὴν ἀρνοῦνται
οἱ δικοί μας «διανοούμενοι»… Ἀναφέρει ὁ καθηγητὴς Ἀντνὰν Ἐκσιγκὶλ
ὅτι σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ Ἰσλάμ, τοῦ ὁποίου ὁ ρόλος ἦταν ἀρνητικὸς στὴν
ἀνάπτυξη τοῦ Τουρκικοῦ Ἔθνους-κράτους, στὴν Ἑλλάδα «ἡ Θρησκεία ἔπαιξε
ἕνα ρόλο μᾶλλον θετικὸ καὶ καθοριστικὸ στὴν ἀνάπτυξή της». Καὶ συμπληρώνει:
«Ἀναλογισθεῖτε τοὺς πολυάριθμους Ἕλληνες ἥρωες ποὺ ἦταν ἱερεῖς
καὶ ἄνθρωποι τῆς Θρησκείας. Οἱ Τοῦρκοι δὲν ἔχουν καμμία ἀνάλογη θρησκευτικὴ
μορφὴ στὴν ἱστορία τους».
ΠΗΓΗ: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014
ΤΟ ΠΑΝΕΡΙ ΜΕ ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ
Μια φτωχιά γυναίκα
περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια.
«Πως θα 'θελα να είχα ένα τσαμπί απ' αυτά!»
Εκείνη τη στιγμή, περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:
-Κυρούλα, θα 'θελες κανένα σταφύλι;
Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ' αμπέλι για να κόψει.
Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί.
Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει.
Μα να! Την ίδια στιγμή, φορτωμένος ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:
-Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά.
«Πως θα 'θελα να είχα ένα τσαμπί απ' αυτά!»
Εκείνη τη στιγμή, περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:
-Κυρούλα, θα 'θελες κανένα σταφύλι;
Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ' αμπέλι για να κόψει.
Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί.
Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει.
Μα να! Την ίδια στιγμή, φορτωμένος ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας:
-Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά.
Πολλές φορές, στην
προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι.
Και μην παίρνοντας
άμεση απάντηση, θαρρούμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας. Αλλά, μετά από λίγο
καιρό, η απάντηση του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούσαμε να τη
φανταστούμε. Και μας πιάνει τότε ντροπή για την ολιγοπιστία μας.
Ο Θεός είχε αργήσει,
γιατί ήθελε να γεμίσει το πανέρι των ευλογιών του, πριν το προσφέρει στη ψυχή,
που ζητούσε ένα μόνο τσαμπί.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ
Μια γυναίκα φρόντιζε
τον κήπο του σπιτιού της, όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες, φορτωμένους με
τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού.
Παρ’ όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
Δεν σας γνωρίζω, όμως
πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
- Ο άντρας σου είναι
στο σπίτι;
- Όχι, δεν είναι εδώ,
απάντησε εκείνη.
- Τότε δεν μπορούμε
να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο
σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
- Ας έρθουν τώρα που
επέστρεψα! ……..
Η γυναίκα βγαίνει έξω
να προσκαλέσει ξανά τους γέροντες στο τραπέζι, μιας και ήταν ακόμη εκεί.
- Δεν μπορούμε να
έρθουμε όλοι μαζί, της λένε οι τρεις γέροντες.
Η γυναίκα, έκπληκτη,
τους ρωτά γιατί!
Ο πρώτος, λοιπόν, από
τους τρεις της εξηγεί ξεκινώντας να της συστήνεται:
Είμαι ο Πλούτος, της λέει.
Της συστήνει, μετά,
τον δεύτερο που είναι η Ευτυχία.
Και, τέλος, τον τρίτο
που είναι η Αγάπη.
Τώρα, της λένε,
πήγαινε στον άντρα σου και διαλέξτε ποιος από τους τρεις μας θα έρθει να φάει
μαζί σας.
Η γυναίκα επιστρέφει
στο σπίτι και διηγείται στον άντρα της αυτά που της είπαν οι γέροντες.
Ο άντρας ενθουσιάζεται και λέει:
-Τι τυχεροί που
είμαστε! Να έρθει ο Πλούτος! Έτσι θα έχουμε όλα όσα επιθυμούμε!
Η σύζυγός του όμως δε συμφωνούσε:
-Και γιατί να μην
έχουμε τη χαρά της Ευτυχίας;
Η κόρη τους που άκουγε από μια γωνιά, τότε, τους λέει:
-Δε θα’ταν καλύτερα
να καλούσαμε την Αγάπη; Το σπίτι μας θα είναι πάντα γεμάτο αγάπη!
-Ας ακούσουμε αυτό
που λέει η κόρη μας, λέει ο σύζυγος στη γυναίκα του.
-Πήγαινε έξω και πες
στην Αγάπη να περάσει στο σπιτικό μας.
Η γυναίκα βγαίνει έξω και ρωτά:
-Ποιος από εσάς είναι
η Αγάπη; Ας έρθει να δειπνήσει μαζί μας.
Η Αγάπη τότε ξεκινά να προχωρά προς το σπίτι……
και οι δύο άλλοι να την ακολουθούν!
Έκπληκτη η γυναίκα, ρωτά τον Πλούτο και την Ευτυχία:
-Εγώ κάλεσα μόνο την
Αγάπη. Γιατί έρχεστε κι εσείς;!;!;
Και απαντούν κι οι
τρεις γέροντες μαζί:
- Αν είχες καλέσει τον
Πλούτο ή την Ευτυχία, οι άλλοι δύο θα έμεναν απ’ έξω. Τώρα όμως που κάλεσες την
Αγάπη… όπου πάει η Αγάπη, πάμε κι εμείς μαζί της!
Δεν έχει σημασία πού!
Όπου υπάρχει Αγάπη, θα υπάρχει επίσης Πλούτος κι Ευτυχία!
Τρίτη 5 Αυγούστου 2014
Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEga5kpQZtwYyjoBgHnEzBV4siXnrKN-SsONsclA5soaYuiGTn4qb3kzDclcOr-aKZZ7s8r9jasPcq3GON74f0IcL5a-HjTQnez8X3X-j6Z-HqQdRgR7aCLQdl3pJkbeWuP9NQ_QE91bELI/s1600/panagia_Ierosolumwn.jpg)
Εικόνα της Παναγίας
που βρίσκεται αποθησαυρισμένη στον Πανάγιο Τάφο, στο Ναό της Αναστάσεως στα
Ιεροσόλυμα, ανοιγοκλείνει περιστασιακά τα μάτια της.
Αυτόπτες μάρτυρες
κατέγραψαν την μυστηριώδη κίνηση των ζωγραφισμένων οφθαλμών της Παναγίας.
Ελληνορθόδοξη τοπική εκκλησιαστική πηγή επιβεβαίωσε το γεγονός.
Οι πιστοί το
εκλαμβάνουν ως σημείο και προσεύχονται για ειρήνη στα χειμαζόμενα εδάφη της
Παλαιστίνης. Η εικόνα σύμφωνα με διηγήσεις και την παράδοση βρίσκεται στο
σημείο όπου η Παναγία αντικρύζοντας Σταυρωμένο το Γιο της έκλαψε.
Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014
Ο ΖΗΤΙΑΝΟΣ, Η ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ!
Το χιονόνερο που έπεφτε ήταν
εκνευριστικό. Ο δυνατός βοριάς δεν άφηνε τίποτε όρθιο. Το τσουχτερό κρύο ήταν
ανυπόφορο.
Ο Μάρκος τυλίχθηκε με μία κουβέρτα και ζάρωσε πάνω στα πρόχειρα χαρτόκουτα που είχε στρώσει. Αναστέναξε βαριά. Ήπιε μία γουλιά νερό από το μπουκάλι. Όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η νύκτα που θα ακολουθούσε θα ήταν εφιαλτική.
Ο Μάρκος τυλίχθηκε με μία κουβέρτα και ζάρωσε πάνω στα πρόχειρα χαρτόκουτα που είχε στρώσει. Αναστέναξε βαριά. Ήπιε μία γουλιά νερό από το μπουκάλι. Όλα τα στοιχεία έδειχναν πως η νύκτα που θα ακολουθούσε θα ήταν εφιαλτική.
Αναρωτιόταν αν θα ξημέρωνε
ζωντανός η αν θα πάγωνε. Κοιτούσε δεξιά -αριστερά μη τυχόν και περάσει κάποιος
περαστικός και ανοίξει κουβέντα. Το εμπορικό Κέντρο δίπλα του είχε σχεδόν
αδειάσει. Ασυναίσθητα κοίταξε τον ουρανό. «Γιατί Θεέ μου έφθασα σ’ αυτήν
την κατάσταση; Γιατί με τιμωρείς τόσο σκληρά;» ψέλλισε! Κοιτούσε σαν να
προσδοκούσε μία απάντηση. Μάταια όμως περίμενε. Το ρολόι που ήταν αναρτημένο
στο εμπορικό κέντρο έδειχνε 1:45 π.μ.
Κοίταξε τις απέναντι
πολυκατοικίες. Τα φώτα των διαμερισμάτων ήταν όλα κλειστά. Μόνο ένα εξ αυτών
ήταν ανοικτό. Κάποιος άρρωστος η κανένα μωρό θα τους κρατά ξάγρυπνους,
σκέφτηκε. Τουλάχιστον είναι στα ζεστά και θα έχουν κάποιον να τους φροντίσει. Ξαφνικά
βλέπει μία μπλε ακτίνα φωτός να φεύγει από τον ουρανό και να εισέρχεται μέσα
από την μπαλκονόπορτα στο διαμέρισμα. Ξαφνιάστηκε! Τρόμαξε. Άρχισε να
τρίβει τα μάτια του μη τυχόν και έχει παραισθήσεις.
«Βρε τι ζημιά μπορείς να πάθεις
από μία μπύρα!» σκεφτόταν. Προσπάθησε να σκεφθεί κάτι άλλο για να ξεφύγει από
την παραίσθηση. Τα μάτια του όμως δεν τα όριζε. Ήταν καρφωμένα σ’ αυτό το
περίεργο μπλε φως που κατέληγε στο διαμέρισμα. Άρχισε να τσιμπιέται μη τυχόν
και κοιμόταν. Νόμιζε πως έβλεπε όνειρο. Αποφάσισε να σηκωθεί λίγο και να
περπατήσει. Έτσι πίστευε πως θα ξέφευγε από τις παραισθήσεις. «Λες να είχε
κανένα περίεργο χόρτο το σουβλάκι που έφαγα και μου έφερε αυτή την αναστάτωση;»
αναλογιζόταν καθώς προχώρησε δύο τρία βήματα. «Μήπως πάλι είναι η τελευταία
μου νύκτα αυτή και ο Θεός έδωσε αυτό το σημάδι;»
Ξανακοίταξε προς την πολυκατοικία.
Το φως γινόταν πιο δυνατό. «Μπορεί να πρόκειται για κάποιο λέιζερ. Μπορεί αυτός
που μένει στο διαμέρισμα να δημιουργεί όλο αυτό το θέαμα και ενώ το φως φεύγει
από το διαμέρισμα να πιστεύω πως έρχεται από τον ουρανό. Αυτό είναι… Με το κρύο
αυτό φαίνεται χάζεψα εντελώς» μονολόγησε ο Μάρκος και επέστρεψε στη θέση του!
Άδικα σηκώθηκα, έλεγε. Ξανακάθισε κάτω και τυλίχθηκε με τις κουβέρτες.
Ασυναίσθητα έκανε το σταυρό του και έγειρε πίσω το κεφάλι του.
«Τρεις ώρες απομένουν θα περάσουν.
Πες ότι κάνω γερμανικό νούμερο στο στρατό…Α! ρε μανούλα ευτυχώς που δεν ζεις,
να δεις πως κατάντησε ο γιος σου. Βέβαια αν ζούσες θα ήταν όλα
διαφορετικά. Δεν νομίζω να κατέληγα ζητιάνος και άστεγος. Πολλά λάθη μάνα έκανα
στη ζωή μου. Την κατέστρεψα. Έχασα τα πάντα. Πίστευα πως όλος ο κόσμος γυρίζει
γύρω από μένα. Δεν υπολόγιζα τίποτε. Πούλησα και το πατρικό μας. Και εκείνο το
χωραφάκι που είχα ενθύμιο από τον πατέρα μου. Εκείνο που έλεγες πως κάποτε
βρισκόταν εκεί το ξωκκλήσι της Παναγίας μας. Εκείνο που έκαψαν οι αντάρτες. Κι
εκείνο το πούλησα. Τα λεφτά τα ξόδεψα στα ξενύχτια και στα χαρτιά.
Δεν σεβάστηκα ούτε την υπόσχεση
που σου έδωσα παιδί ακόμη, λίγο μετά το θάνατο του πατέρα μου ότι θα ανοικοδομήσω
το σπίτι της Παναγίας και θα ανάβω το καντηλάκι της… Αχ ρε μάννα κι σ’
άκουγα θα είχα οικογένεια με τη Χρυσούλα, που μ’ αγαπούσε αληθινά. Αλλά ήθελα
τη μεγάλη ζωή. Και να τώρα έγινα ένα ρεμάλι. Και το περίεργο είναι πως τα βάζω
και με το Θεό. Με εκείνον δηλαδή που πολεμούσα γιατί τον έβλεπα εμπόδιο στη ζωή
μου… Θυμάσαι που σου έλεγα πόσο ανόητος ήταν ο άσωτος υιός που αν και μπορούσε
να περνά ζωή χαρισάμενη κοντά στο σπίτι προτίμησε και εκείνος τη μεγάλη ζωή.
Ε! μάννα πολύ πιο ανόητος από
εκείνον είναι ο γιος σου. Ακολούθησα τα βήματα του ασώτου. Και να τρώω τώρα τα
αποφάγια των άλλων και ζητιανεύω. Ούτε στο χωριό δεν τολμώ να πάω, τέτοιο
τομάρι που είμαι». Αυτά συλλογιόταν ο Μάρκος προσπαθώντας να ανταπεξέλθει στην
παγωμένη νύχτα.
Ασυναίσθητα κοίταξε και πάλι προς
την πολυκατοικία. Το μπλε ουράνιο φως παρέμενε σταθερό. Τότε είδε μία ακτίνα
φωτός να έρχεται προς το μέρος του. Όλα γύρω φωτίσθηκαν και μία ζεστασιά γέμισε
τον χώρο. Ένιωσε τότε ένα χέρι να τον ακουμπά. Γύρισε να δει ποιος ήταν
αλλά δεν είδε κανένα. Σε κλάσματα του δευτερολέπτου κάποιος τον σήκωσε στα
χέρια του. Λουσμένος όπως ήταν από το φως βρέθηκε πάνω στο μπαλκόνι της
απέναντι πολυκατοικίας. Κοίταξε μέσα. Είδε μία νεαρή κοπέλα να έχει υψώσει τα
χέρια της και να προσεύχεται. Την έβλεπε λες και ήταν δίπλα του και τα
πατζούρια να έχουν εξαφανιστεί. Άγγελοι φωτεινοί στέκονταν δίπλα της.
Διάβαζε από ένα βιβλίο προσευχές.
Το πρόσωπό της έλαμπε σαν τον ήλιο. Ακούμπησε το βιβλίο στην άκρη. Ψαλτήριο
ήταν ο τίτλος του. Η κοπέλα στη συνέχεια άνοιξε ένα τετράδιο και άρχισε να
διαβάζει διάφορα ονόματα. Ο άγγελος που έστεκε δεξιά της σημείωνε. «Κύριε,
στείλε τη ζεστασιά σου και στον φτωχό άγνωστο άστεγο που στέκεται εκεί απέναντι
μέσα στη βαρυχειμωνιά. Σώσε τον Χριστέ μου. Κάλεσέ τον και πάλι κοντά σου και
οδήγησε τον στη μετάνοια» είπε η κοπέλα αμέσως μετά την ικεσία που έκανε
για να περάσει η κρίση στην Ελλάδα.
Για την κρίση είπε: «Κύριε στείλε
την Παναγία μας και τους αγίους να διαλύσουν τον εγωισμό μας και να δώσουν
τέλος στην αποστασία μας. Στείλε τους αγγέλους σου να μαλακώσουν τις ψυχές και
τις καρδιές μας και να επαναφέρουν την αγάπη και την αληθινή πίστη στον
ελληνικό λαό. Βοήθησε την πατρίδα μου να λούζεται πάλι με το ανέσπερον
αναστάσιμο φως Σου και να εκδιώξει τους δαίμονες που τη διασύρουν και τη
ξευτιλίζουν. Κύριε, έλα γρήγορα και μην αργείς. Ιδού η δούλη σου Μαρία έτοιμη
να θυσιαστεί για σένα…»!
- «Τέτοιες προσευχές δεν είχα
ακούσει ποτέ στη ζωή μου. Δάκρυα άρχισαν να τρέχουν στα μάγουλά μου. Ήταν τόσο
όμορφα εκεί πάνω στο μπαλκόνι. Ήταν τόσο ζεστά. Δεν ξέρω πόσο έμεινα. Ξέρω μόνο
πως όταν το ίδιο χέρι που με θαυμαστά με ανέβασε στο μπαλκόνι όταν με γύρισε
πίσω είχε σχεδόν ξημερώσει. Ήταν η πιο γλυκιά νύχτα της ζωής μου. Το ρολόι του
εμπορικού κέντρου έδειχνε σχεδόν έξι και τα συνεργεία καθαριότητας είχαν
αναλάβει εργασία. Το μπλε φως είχε εξαφανισθεί.
Αν και δεν είχα κοιμηθεί ένιωθα
ξεκούραστος και δυνατός. Έτρεξα απέναντι και κάθισα σε ένα απάγκιο
μέρος. Ήθελα να συναντήσω αυτή την κοπέλα, να την ευχαριστήσω για το δώρο
που μου έκανε και για τις προσευχές της. Γύρω στις 9 παρά κάτι την είδα να
βγαίνει από την πολυκατοικία. Έτρεξα κοντά της. Μόλις με είδε έβαλε το χέρι στη
τσάντα της, πιστεύοντας ότι θα της ζητήσω βοήθεια.
- Όχι, Όχι Μαρία δεν θέλω βοήθεια.
Να σε ευχαριστήσω θέλω για το μεγάλο δώρο που μου έκανες και για τις προσευχές
σου.
- Πως ξέρεις το όνομά μου», είπε
τότε εκείνη.
- Να άκουσα χθες το βράδυ τις
προσευχές σου, ψέλλισα αμήχανος καταπίνοντας τη γλώσσα μου. Είμαι ο άστεγος
ζητιάνος που ικέτευες το Θεό να τον σώσει και να τον βοηθήσει να μετανοήσει.
Πες μου Μαρία τι να κάνω;
Α! κατάλαβα είσαι εσύ που έκανες
το σταυρό σου, του είπε τότε εκείνη. Σε κοιτούσα από τις γρίλιες της
μπαλκονόπορτας. Ήθελα να σε φωνάξω να έρθεις να κοιμηθείς μαζί μας αλλά δεν
ήξερα πως θα αντιδράσουν οι γονείς μου γιατί ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Και
επειδή δεν μπορούσα να σε βοηθήσω ζήτησα να το κάνει ο Χριστός μας για να
βγάλεις τη νύχτα και να μην παγώσεις.
Ο Χριστός έκανε πάλι το θαύμα του.
Περίμενε να χτυπήσω στη μάνα μου να σου φτιάξει ένα καλό πρωινό γιατί εγώ
πρέπει να φύγω για διαφορετικά θα αργήσω στη δουλειά μου.
Πριν προλάβω να μιλήσω η Μαρία με
έβαζε στο ασανσέρ.
- Γλυκιά μου μητερούλα θα φτιάξεις
ένα ζεστό τσάι στον κύριο, γιατί πρέπει να φύγω;
- Ευχαρίστως Μαρία μου,
ευχαρίστως! είπε εκείνη και μου έγνεψε να περάσω μέσα.
Ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν ξέρω πόσο
καιρό είχα να μπω σε σπίτι. Κοίταξα στο σαλόνι. Εκεί υπήρχε μία εικόνα της
Παναγίας και μπροστά έκαιγε το καντηλάκι. Στο λιβανιστήρι, δίπλα στο νεροχύτι
έκαιγε ακόμη το λιβάνι. Η Μαρία έφυγε λέγοντάς μου:
- Νιώσε άνετα και μην
στεναχωριέσαι. Ο Χριστός σ’ αγαπά.
Σε λίγο ήρθε από το διπλανό
δωμάτιο ο πατέρας της Μαρίας ο κυρ – Λάμπρος, όπως μου συστήθηκε. Με καλημέρισε
και κάθισε δίπλα μου. Ευτυχώς που οι άνθρωποι έχουν λιβανίσει, γιατί από τη
βρώμα μου δεν θα μπορούσαν ούτε να σταθούν. Η κυρά – Ουρανία ψιθύρισε κάτι στον
άνδρα της και εκείνος πήγε στο δωμάτιο και γύρισε με φρεσκοσιδερωμένα
ολοκαίνουργια ρούχα.
-Μάρκο παιδί μου, πιστεύω πως αυτά
θα σου κάνουν. Αν δεν σου κάνουν θα πεταχτώ απέναντι στο εμπορικό κέντρο να σου
πάρω ένα παντελόνι και ένα πουκάμισο. Μπουφάν και μπλούζες έχω πολλές και είναι
στα μέτρα σου. Η Ράνιά μου έβαλε ήδη το θερμοσίφωνο να κάνεις ένα μπάνιο, μέχρι
να φτιάξει κάτι να φάμε.
- Δεν είναι ανάγκη κυρ – Λάμπρο.
Θα πιω ένα τσάι και θα φύγω, είπα και έσκυψα από αμηχανία και ντροπή το κεφάλι
μου.
-Μην ντρέπεσαι παιδί μου οι
χριστιανοί είναι αδέλφια. Έχουν τον ίδιο Πατέρα και την ίδια μάνα την Παναγία
μας.
Ο κυρ – Λάμπρος την ώρα που ήμουν
στο μπάνιο έτρεξε και μου πήρε δύο-τρία παντελόνια, εσώρουχα, μία ζώνη κι ένα
σακβουαγιάζ. Τα ρούχα του μου έκαναν κουτί. Είχα πολλούς μήνες να φορέσω
φρεσκοσιδερωμένα ρούχα. Άλλωστε δεν πρέπει να ήταν και πολύ μεγαλύτερός μου. Η
κυρά Ράνια, πρόσθεσε δύο-τρεις μπλούζες, ένα τάπερ με γλυκίσματα και αρκετές
κάλτσες, στο σακβουαγιάζ. Με ρώτησε αν το νούμερο των παπουτσιών που φοράω ήταν
43 και όταν απάντησα καταφατικά, μου έφερε και ένα ζευγάρι μποτάκια.
Έμεινα δύο-ώρες μαζί τους και τους
εξιστόρησα με το νι και με το σίγμα τι είχα ζήσει το προηγούμενο βράδυ. Εκείνοι
έκαναν συχνά το σταυρό τους και ευχαριστούσαν το Θεό. Όπως μου είπε η κυρά
Ράνια, η Μαρία της θέλει να μοιάσει στην Αγία Παρασκευή. Να αξιωθεί όπως εκείνη
να δίδει το φως του Χριστού στους ανθρώπους…
Φεύγοντας ο κυρ – Λάμπρος μου έδωσε
τριακόσια ευρώ και μου πρότεινε να μεταβώ στην Πελοπόννησο, σ’ ένα μοναστήρι
κοντά στην Κόρινθο. Εκεί βρίσκεται ο τάδε γέροντας. Πες του ότι σε έστειλα
εγώ και ζήτησέ του να δουλέψεις στο μοναστήρι ως εργάτης.
Το ότι συνήλθε και μπήκε πάλι σε
μία σειρά είναι ένα θαύμα. Αλλά το μεγαλύτερο θαύμα είναι πως υπάρχουν ακόμη
οικογένειες άγιες, οικογένειες χριστιανικές, οικογένειες Ορθόδοξες,
εξομολογείτο στον γέροντα ο Μάρκος. Του ζήτησε ακόμη να γίνει μοναχός και
να αξιωθεί να ξαναζήσει το άκτιστο φως.
Να ξαναζήσει τη γλυκιά εκείνη
ζεστή νύχτα που διέλυσε τη βαρυχειμωνιά και το παγετό της καρδιάς του. Να
βιώσει το φως του Χριστού που του πρόσφεραν οι αγνές προσευχές της Μαρίας.
Σάββατο 2 Αυγούστου 2014
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
Η Ορθοδοξία ενοχλεί την Νέα Τάξη Πραγμάτων, ως
θεματοφύλακας της Θείας Γνώσης και του Ελληνισμού. Δεν επιθυμεί να υπάρχουν
φάροι της Ελευθερίας και της Πνευματικότητας, ώστε μέσω του Υλισμού να μετατρέψει
τις κοινωνίες σε μάζες ανθρώπινου πολτού, χωρίς έθνος, θρησκεία, και
οικογένεια, και εύκολα διαχειρίσημες και υποταγμένες σε ποταπά ιδεώδη και πάθη,
άρα μη έχοντας ουδεμία διάθεση να αμφισβητήσουν την εξουσία της. Για να
επιβληθεί η Παγκοσμιοποίηση, απαιτείται μια κοινή Πανθρησκεία, για να γίνει
αυτό πρέπει να εξαφανιστούν οι παλιές θρησκείες ή να στρογγυλέψουν τόσο πολύ
που να γίνουν ίδιες, ώστε να ενωθούν σε μια. Το Άγιο Όρος διαθέτει μια
πνευματική ανεξαρτησία που καθιστά κάτι τέτοιο αδύνατο.
Βασικό γεωπολιτικό εμπόδιο για την επικράτηση των Παγκοσμιοποιητών είναι η Ορθόδοξη Ρωσία του Β. Πούτιν, στην οποία στρέφονται τα μάτια και τα ώτα όλων των ορθόδοξων πληθυσμών του πλανήτη, δεν είναι τυχαία η εκρίζωση πανάρχαιων ορθόδοξων κοινοτήτων από τους ισλαμιστές της Αλ Κάιντα και του ΙSIL σε Ιράκ και Συρία, όπως και έντεχνη μετατροπή της άλλοτε βαθιά θρησκευόμενης Ελλάδας σε χώρα άθεων και άθρησκων (είναι της μόδας να είσαι άθεος, για να σε αποδέχονται κοινωνικά) μέσω του lifestyle που επί δύο δεκαετίες κατέστρεψε στην χώρα οτιδήποτε άξιο λόγου, στο όνομα της ελευθερίας της "έκφρασης". Στο Άγιο Όρος υπάρχει μεγάλος αριθμός Ρώσων μοναχών και ο ίδιος ο Β. Πούτιν είναι λάτρης του Ιερού Βουνού.
Δεν ήταν τυχαίες οι δηλώσεις του γνωστού νεοταξίτη και ανθέλληνα Σουηδού ΥΠΕΞ Καρλ Μπιλντ προ μερικών μηνών.
Ο φιλότουρκος (γνωστή η υπόθεση με τις αμοιβές του από την Τουρκία ως λομπίστας των τουρκικών συμφερόντων) και γνωστός θαμώνας της Λέσχης Μπίλνερμπεργκ (2006, 2008, 2009, 2013) του Council on Foreign Relations (CFR) και της Τριμερούς Επιτροπής, ο Σουηδός ΥΠΕΞ Καρλ Μπιλντ (Nils Daniel Carl Bildt) προχώρησε σε πρωτοφανείς δηλώσεις κατά της Ορθoδοξίας.
Δηλώσεις οι οποίες δεν έχουν απαντηθεί από την ελληνική κυβέρνηση.
Ο Καρλ Μπιλντ, ο οποίος υπήρξε και πρωθυπουργός της Σουηδίας (1991-1994), δήλωσε συγκεκριμένα ότι "Η Ορθοδοξία αποτελεί απειλή για το δυτικό πολιτισμό" και ο Β. Πούτιν δεν δεσμεύεται από τις διεθνείς αξίες, αλλά δεσμεύεται από την Ορθοδοξία"!
Κηρύσσοντας κατ'αυτόν τον τρόπο έναν θρησκευτικό "πόλεμο" στην Ευρώπη που είναι ότι πιο σίγουρο όχι απλά για να διαλυθεί αλλά για να κυλήσει πάλι σε πολυαίμκτους θρησκευτικούς πολέμους.
Ο Σουδός ΥΠΕΞ προφανώς για να βρει κάτι πρωτότυπο να πει για τον Β. Πούτιν, υποστήριξε ότι : "Έδειξε σύνδεση με τις δυτικές αξίες κατά την πρώτη δεκαετία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και προσπάθησαν να τις επιβάλλει στους πολίτες της, αλλά η σημερινή ηγεσία της Ρωσίας παίρνει μια σταθερή στάση κατά της Δύσης'.
Σύμφωνα με τα λόγια του Bildt, "ο Βλαντιμίρ Πούτιν καταδεικνύει την προσήλωσή του όχι στις παγκόσμιες αξίες, αλλά στις αξίες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας", σε σχετικό post στο Twitter του.
"Η νέα αυτή συμπεριφορά κατά της Δύσης του Πούτιν βασίζεται στο βαθύ συντηρητισμό των ιδεών της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας", είναι πεπεισμένος ο Καρλ Μπιλντ.
Ο Σουηδός υπουργός εξηγεί την επιδίωξη να καταστραφεί η ουκρανική εκκλησία και να φερθεί η ουκρανική αυτοκέφαλη εκκλησία πίσω στις πτέρυγες του Πατριαρχείου Μόσχας, με τον Πούτιν να επιδιώκει να αποκτήσει τον έλεγχο της Ουκρανίας. Αλλά ακριβώς η Ανατολική Ορθοδοξία, σύμφωνα με τον Mpild, είναι η κύρια απειλή για τον δυτικό πολιτισμό.
Η δήλωση του Καρλ Μπίλντ είναι η ακόλουθη και το θέμα το ανέδειξε το εξαιρετικό ιστολόγιο redskywarning.blogspot.gr (Κόκκινος Ουρανός) το οποίο κάνει κταπληκτικη δουλειά.
«Στη σημερινή Ρωσία, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Ο Πούτιν δείχνει ότι δεν δεσμεύεται από τις διεθνείς αξίες, αλλά δεσμεύεται από την ορθοδοξία και πυροδοτεί το φόβο και το μίσος.
Η υποστήριξή που προσέφερε στον Άσαντ στη Συρία μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο Άσαντ προστατεύει την Ορθοδοξία στη Συρία.
Επιπλέον, η ορθοδοξία είναι πιο επικίνδυνη από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ως εκ τούτου, αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για το δυτικό πολιτισμό».
Ο Καρλ Μπιλντ, ο οποίος είναι διαβόητος για τον ανθελληνισμό του, αφού όπου υπάρχει αντίπαλος της Ελλάδας αυτός εμφανίζεται να τον υποστηρίζει (Σκόπια, κατεχόμενα στην Κύπρο, Τουρκία), προέκυψε ότι είναι και πληροφοριοδότης των Αμερικανών.
Ο Τζούλιαν Ασάντζ του «WikiLeaks», έδωσε το «πράσινο φως» στους συνεργάτες του να δείξουν στη σουηδική εφημερίδα Expreseen απόρρητο τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στη Στοκχόλμη προς το State Department, από το οποίο προκύπτει ότι ο Μπιλντ «συνεργάστηκε με την αμερικανική κυβέρνηση με παράνομο τρόπο».
Ο Καρλ Μπιλντ αποκαλύπτεται στο τηλεγράφημα ότι είναι πράκτορας των Αμερικανών από τα μέσα της δεκαετίας του 1970!
Φέρεται να στρατολογήθηκε από τον υπεύθυνο στρατηγικής του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, Καρλ Ρόουβ με τον οποίο διατηρεί φιλική σχέση από παλιά.
Δεν είναι τυχαία η νέα επίθεση εναντίον του άβατου του Αγίου Όρους, βλέπετε η Παράδοση λέει κάτι πολύ σημαντικό. Στα χρόνια του Αντιχρίστου, σε ένα από τα τρία μέρη που ο "υιός της απωλείας" δεν θα περπατήσει ποτέ θα είναι το Άγιο Όρος.
Δεν είναι τυχαία η νέα επίθεση εναντίον του άβατου του Αγίου Όρους, βλέπετε η Παράδοση λέει κάτι πολύ σημαντικό. Στα χρόνια του Αντιχρίστου, σε ένα από τα τρία μέρη που ο "υιός της απωλείας" δεν θα περπατήσει ποτέ θα είναι το Άγιο Όρος.
Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhi8dRIvEeGuPqF5z4C4BKX431gFaXFgPWfBD3fWWK5jssiK0DNv4OgsdudWdBwAuCnMth7VfGnaU0oSz76NADeIFJU7Y-3Jg5HvU10N5zDNyy19POXIQWcefhsR-W03vz1B6OeDrBQEYk/s400/%25CE%2591%25CE%2593%25CE%2599%25CE%259F+%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%259F%25CE%25A3.jpg)
Πρόκειται για μια κατά
μέτωπο επίθεση ενάντια στο σκληρό πυρήνα της Ορθοδοξίας, καθώς οι νεοταξίτικες
δυνάμεις επιχειρούν να χτυπήσουν τους Φρουρούς της Ζώσας και Αληθινής θρησκείας.
Την είδηση δημοσίευσε η εφημερίδα «Ορθόδοξος
Τύπος», που αναφέρει ότι αποφασίσθηκαν επίσης «διοργανώσεις πορειών προς όλα τα
θρησκευτικά κέντρα του πλανήτου, ιδιαιτέραν αναφοράν εις το Άγιον Όρος, εις την
Πάτμον και την Ρόδον, ανακήρυξις ιερών βουνών, ελευθερία εις όλας τας χώρας των
θρησκευτικών πεποιθήσεων και ανέγερσις ναών, διοργάνωσις ειδικών χώρων εις τας
Ι. Μονάς διά την πραγματοποίησιν Συνεδρίων, κατάργησις της Ι. Παραδόσεως».
Συγκεκριμένα, σύμφωνα
με την εφημερίδα, υπεγράφησαν 16 Συμφωνίες των Χριστιανικών «Εκκλησιών» και 16
άλλες, μετά των άλλων θρησκειών.
Τρεις από τις
Συμφωνίες των Χριστιανικών «Εκκλησιών» αφορούν και στο Άγιον Όρος:
7η Συμφωνία:
Αλλαγή διαρρυθμίσεως
εις Ιεράς Μονάς και διοργάνωση Συνεδρίων εντός αυτών όπως ήδη γίνεται διά
ποίηση (εκφώνηση ποιημάτων) και εορτάς Ισημερίας, κατάργηση πολλαπλών
Ακολουθιών εις Ιεράς Μονάς.
8η Συμφωνία:
Κατάργησις ΑΒΑΤΩΝ σε
διάφορα μέρη του πλανήτη κόσμου των Χριστιανικών “Εκκλησιών” καθώς και διαφόρων
θρησκειών.
16η Συμφωνία:
Διεξαγωγή κοινών
Ακολουθιών μεταξύ Χριστιανικών «Εκκλησιών» και κοινής Λατρευτικής Ακολουθίας,
μεταξύ «Εκκλησιών» με μήνυμα διά την Νέαν Εποχήν.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Αγγλ. World Council of Churches, συντομογρ. ΠΣΕ) είναι μια οικουμενική χριστιανική οργάνωση, της οποίας σκοπός είναι η προώθηση της "χριστιανικής ενότητας". Αποτελεί κοινωνία 340 εκκλησιών, από τις οποίες οι 157 είναι μέλη του, και αντιπροσωπεύει πάνω από 550 εκατομμύρια Χριστιανούς, σε περισσότερες από 100 χώρες.
Ιδρύθηκε τις 23
Αυγούστου 1948, και στα ιδρυτικά μέλη του συμπεριλαμβάνονταν το Οικουμενικό
Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος και η Εκκλησία της
Κύπρου.
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αν και δεν είναι εκκλησία-μέλος, συνεργάζεται στενά με το ΠΣΕ, στο οποίο αποστέλλει παρατηρητές και εκπροσώπους. Από την Ελλάδα, εκτός από την Εκκλησία της Ελλάδος, στο ΠΣΕ συμμετέχει και η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)