Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ!

 Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη είναι τα δύο κουπιά που πρέπει να χειρίζεσαι για να οδηγήσεις τη λέμβο της ύπαρξής σου στο ουράνιο λιμάνι. Χωρίς αυτά είναι αδύνατο να διασχίσει κανείς το πέλαγος της αμαρτίας. 

Οι χρυσοχόοι έχουν μια πέτρα πολύτιμη, που την ονομάζουν λυδία λίθο. Η πέτρα αυτή έχει την ιδιότητα να ξεχωρίζει το πραγματικό χρυσάφι από το κίβδηλο. Μία τέτοια πέτρα, μία τέτοια «λυδία» λίθος, με την οποία μπορούμε να ξεχωρίσουμε την αρετή από την κακία, τους πραγματικούς χριστιανούς από τους ψεύτικους, είναι η Αγία Γραφή. Θέλεις να δεις αν είσαι γνήσιος ή ψεύτικος χριστιανός; Σε συμβουλεύω να αγοράσεις αυτή τη λυδία λίθο, τη Γραφή και να αρχίσεις να τη μελετάς προσεκτικά. Κάθε φορά που θα διαβάζεις ένα στίχο να ελέγχεις τον εαυτό σου και να ρωτάς: αυτό που διάβασα εδώ το εφάρμοσα; Από τη στιγμή αυτή θα αρχίσεις να μπαίνεις στο μεγάλο νόημα του χριστιανισμού και να γίνεσαι συνειδητός χριστιανός. 

Θα έπρεπε να μην είχαμε ανάγκη από τη βοήθεια των βιβλίων, αλλά να είναι τόσο καθαρή η ζωή μας, ώστε το άγιο Πνεύμα να αποκαλύπτει στις ψυχές μας το θέλημα του Θεού. Διότι και στον Νώε και στον Αβραάμ και στον Μωυσή δε μιλούσε ο Θεός με βιβλία, αλλά κατευθείαν, πρόσωπο με πρόσωπο. Και στους Αποστόλους το ίδιο, δεν έδωσε τίποτα γραπτό. Επειδή όμως με τα χρόνια απομακρύνθηκαν οι άνθρωποι από την ευθεία οδό, χρειάστηκε να μας υπενθυμίσει ο Θεός και γραπτώς τον νόμο Του. Όπως τα σώματα που δεν καθαρίζονται στο λουτρό είναι γεμάτα ρύπο και ακαθαρσία, έτσι και η ψυχή που δεν απολαμβάνει πνευματική διδασκαλία έχει επάνω της πολλές κηλίδες από τα αμαρτήματά της. Όπως η γη που δεν καλλιεργείται μεταβάλλεται σε χέρσα και γεμίζει αγριόχορτα, έτσι και η ψυχή που δεν απολαμβάνει πνευματική διδασκαλία, φυτρώνει αγκάθια και τριβόλια.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΚΡΕΜΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΟΤΑΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Κρε­μάς τον εαυ­τό σου στον σταυ­ρό όταν αφή­νεις τον Θεό να κα­τευ­θύ­νει τη ζωή σου χω­ρίς τις δι­κές σου λο­γι­κές παρεμ­βά­σεις.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΔΙΚΕΙΤΑΙ!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Μην κλαίς για αυτόν που αδικείται, κλάψε γιά αυτόν που αδικεί.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΟΣ!

Από τον βίο του αγίου Ιωάννου του ελεήμονος 

Ποιος θα μπορούσε να περιγράψει στην εντέλεια τη λιτότητα της διατροφής και την ευτέλεια και απλότητα της ενδυμασίας και της στρωμνής του αξιοθαύμαστου πατριάρχη Ιωάννη; Γιατί μαζί με τις άλλες, φρόντιζε και για τούτη την αρετή, ώστε και από αυτά τα πράγματα να μην έχει τίποτε περισσότερο από ό,τι οι πολλοί και ευκαταφρόνητοι. Κάποιος όμως από τους κατοίκους της πόλης, πολύ γνωστός του, όταν το έμαθε, αγόρασε ένα μακρύ επανωφόρι (*) αξίας τριάντα έξι νομισμάτων και το έστειλε στον μακάριο, παρακαλώντας τον πάρα πολύ να μην το αρνηθεί, αλλά να το πάρει και να σκεπάζεται με αυτό.

Επειδή ο δωρητής και καλή διάθεση είχε, και παρακάλεσε επίμονα και θερμά, ο άγιος θέλησε να του κάνει τη χάρη· δεν έπαψε όμως όλη τη νύχτα να ελεεινολογεί τον εαυτό του, όπως διηγήθηκαν μετά εκείνοι που έμεναν μαζί του.

«Και ποιος δεν θα με καταδικάσει», έλεγε, «τον ταλαίπωρο Ιωάννη, που σκεπάζομαι με σκέπασμα αξίας τριάντα έξι νομισμάτων, ενώ, αλίμονο, οι εν Χριστώ αδελφοί μου υποφέρουν παγώνοντας άστεγοι στο κρύο, χωρίς να έχουν ούτε ένα μικρό, φτηνό κουρέλι! Και οι πιο πολλοί από αυτούς ξάπλωσαν με άδειο στομάχι, χωρίς να φάνε το βράδυ, και λαχταρούν –αλίμονό μου!– ακόμη και τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι μου, σαν τον φτωχό Λάζαρο!

»Αχ, πόσοι ξένοι και περιπλανώμενοι έχουν έρθει τώρα σε αυτή την πόλη! Αυτοί, χωρίς να έχουν πού να γείρουν το κεφάλι, νηστικοί, διψασμένοι, είναι ξαπλωμένοι στη μέση της αγοράς, ενώ εγώ, που καλοπερνώ μέσα σε όλα τα καλά, κοντά στις άλλες ανέσεις, σκεπάζομαι τώρα και με αυτό το πανάκριβο σκέπασμα. Τι περιμένω λοιπόν να ακούσω την ημέρα της κρίσεως; Τι άλλο από το: “Εσύ απόλαυσες την ευτυχία στη ζωή σου, ενώ οι φτωχοί τη δυστυχία· γι’ αυτό τώρα αυτοί χαίρονται, ενώ εσύ δίκαια υποφέρεις” (Λουκ. 16:25). Όμως ας έχει δόξα ο Θεός: άλλο πια δεν θα σκεπαστεί με αυτό ο ταλαίπωρος Ιωάννης, αλλά με την αξία του θα ντυθούν φτωχοί».

Μόλις λοιπόν έφεξε, έστειλε το επανωφόρι στην αγορά για να πουληθεί. Όταν το είδε ο δωρητής, το ξαναγόρασε και του το ξαναχάρισε. Εκείνος το δέχτηκε, το ξανάστειλε όμως στην αγορά.

Αυτό έγινε και δύο και περισσότερες φορές, οπότε ο μέγας Ιωάννης μήνυσε στον δωρητή: «Να δούμε ποιος από τους δυο μας θα βαρεθεί πρώτος· εγώ να το πουλώ ή εσύ να το αγοράζεις και να μου το προσφέρεις;» Γιατί βέβαια εκείνος ήταν από τους πολύ πλούσιους, και γι’ αυτόν τον λόγο ο μέγας Ιωάννης ήθελε επίτηδες να κερδίζει από αυτόν, ώστε τα χρήματά του να καταλήγουν στους φτωχούς. 

(*) Η σισύρα, όπως λέγεται στο κείμενο, ήταν πολυτελής γούνινος μανδύας που χρησίμευε την ημέρα ως επανωφόρι και τη νύχτα ως σκέπασμα. 

Από το βιβλίο: ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ, τόμος Α’, Υπόθεση ΜΘ’ (49), σελ. 463. Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, Θεσσαλονίκη 2001.

ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ: ΕΙΔΑ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΟΛΗ ΜΑΣ Η ΖΩΗ, ΕΡΓΑ, ΛΟΓΙΑ, ΣΚΕΨΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ!

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης: Είδα, παιδί μου, ότι όλη μας η ζωή, έργα, λόγια, σκέψεις είναι γραμμένα, θα δώσουμε για όλα λόγο.