ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: ΜΗΝ ΛΕΣ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΚΙ ΟΠΟΙΟΝ ΤΙΣ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΣ ΣΟΥ!

Είπε Γέρων: Μην λες σε όποιον κι όποιον τις στεναχώριες σου. Οι μισοί αδιαφορούν οι άλλοι μισοί χαίρονται!

ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ: Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΗ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΑΓΑΘΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ!

Άγιος Αντώνιος: Η ζωή είναι πάρα πολύ σύντομη και πρέπει να φροντίζουμε, όχι για την απόκτηση των υλικών αγαθών, αλλά των αιωνίων, όπως για σωφροσύνη, ανδρεία, αρετή, αγάπη.

ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ: ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΡΕΣΤΟΣ Ο ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ!

Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα: Στον Θεό εί­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρο αρε­στός ο με­τα­νο­η­μέ­νος αμαρ­τω­λός, παρά ο καυ­χό­με­νος άν­θρω­πος, ο οποί­ος δεν αμάρ­τη­σε. Κα­λύ­τε­ρα αφού αμαρ­τή­σεις, να με­τα­νο­ή­σεις, παρά να μην έχεις αμαρ­τή­σει και να καυ­χιέ­σαι γι' αυτό. Ο Φα­ρι­σαί­ος απεί­χε της αμαρ­τί­ας, αλλά λόγω της αλα­ζο­νεί­ας του και των επι­κρί­σε­ών του κατά του τε­λώ­νη, έχα­σε ενώ­πιον του Θεού το δί­κιο του, ενώ ο τε­λώ­νης, αν και εξό­χως αμαρ­τω­λός, μέσω της τα­πει­νό­φρο­νος πα­ρα­δο­χής και των επι­κρί­σε­ων που δέ­χτη­κε από τον Φα­ρι­σαίο, όχι μόνο έλα­βε άφε­ση αμαρ­τιών, αλλά και απέ­σπα­σε την συγ­γνώ­μη του Φα­ρι­σαί­ου.

ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΑΝ ΟΙ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ!

 Πώς πέθαναν οι 12 Απόστολοι;

Το ιερό και τιμητικότατο όνομα, Απόστολοι, δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο στους Μαθητές Του.

Η ζωή των Αποστόλων υπενθυμίζει την ενότητα που είχαν μεταξύ τους, αλλά και την ηθική τους.

Πώς όμως, πέθαναν οι Δώδεκα Απόστολοι και τι συνέβαλε στην πνευματική εν Χριστώ αναγέννηση του κόσμου; 

Ο Πέτρος : Τον σταύρωσαν! Επειδή εκεί ένίκησε με υπερφυσικό τρόπο το μάγο Σίμωνα, σταυρώθηκε από τον αυτοκράτορα Νέρωνα κατακέφαλα, (πάνω τα πόδια – κάτω το κεφάλι), όπως ό ίδιος το ζήτησε καί έτσι έλαβε το άφθαρτο στεφάνι του μαρτυρίου, μεταξύ των ετών 66 καί 69, αφού άφησε δύο καθολικές επιστολές στην Εκκλησία του Χριστού. 

Ο Ανδρέας : Τον σταύρωσαν! Στήν Πάτρα ενήργησε πολλά θαύματα καί επειδή πολλοί επίστευαν στον Χριστό ό Ανθύπατος της πόλεως Αιγεάτης έκάρφωσε τον Απόστολο του Χρίστου σε ένα Σταυρό ανάποδα κι’ εκεί παρέδωσε το πνεύμα του. Το λείψανο του μετά από πολλά χρόνια μεταφέρθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως. 

Ο Ιάκωβος ο του Ζεβεδαίου :Τον έσφαξαν. Ό Ηρώδης ό Άγρίππας για την πολλή παρρησία πού είχε, τον έθανάτωσε με μαχαίρι το 44 μ.Χ. καί έτσι έγινε ό δεύτερος μάρτυρας της πίστεως μας μετά τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο ( 43 μ.Χ.). 

Ο Ιωάννης ο Θεολόγος : Πέθανε με φυσικό θάνατο. Όταν επέστρεψε στην Εφεσο αναπαύθηκε εν ειρήνη (περίπου 95 χρονών). Ενωρίτερα μας άφησε το Ευαγγέλιο του, τρεις Καθολικές επιστολές καί την Αποκάλυψη. 

Ο Φίλιππος : Τον κρέμασαν ανάποδα. Μαρτύρησε τρυπημένος στους αστραγάλους καί καρφωμένος σ’ ένα ξύλο στην Ίεράπολη. Λόγω σεισμού πού ακολούθησε οι συνοδοί του αφέθησαν ελεύθεροι. 

Ο Βαρθολομαίος : Τον σταύρωσαν! Από τους απίστους όμως σταυρώθηκε στην Ούρβανούπολη. Εκεί παρέδωσε το πνεύμα του καί έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου. 

Ο Θωμάς : Τον θανάτωσαν με τόξα και λόγχες. Ό βασιλεύς των Ινδών, επειδή ό Θωμάς έβάπτισε καί τον υιό του, τον φυλάκισε και τελικά τον καταδίκασε σε θάνατο: Οι στρατιώτες τον κατατρύπησαν με τις λόγχες τους. 

Ο Ιάκωβος του Αλφαίου: Κηρύττοντας και ελέγχοντας τους απαίδευτους λαούς κρεμάστηκε σε σταυρό και έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό.

Ο Σίμωνας ο Ζηλωτής : Τον σταύρωσαν! 

Ο Ματθαίος : Τον έκαψαν ζωντανό άπιστοι σε ένα καμίνι. 

Ο Ιούδας ο Θαδδαίος : Τον θανάτωσαν με τόξα. Πήγε καί στην Εδεσσα, οπού έθεράπευσε τον Τοπάρχη. Τελικά τον κρεμάσανε καί τον θανάτωσαν με έκτοξευόμενα βέλη. 

Ο Ματθίας (που πήρε την θέση του Ιούδα του Ισκαριώτη): Με φρικτά βασανιστήρια. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στην Αιθιοπία καί αφού ύπέμεινε πολλά βασανιστήρια από τους απίστους παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού. 

pronews.gr

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΣ: ΠΑΥΛΟΣ- Ο ΜΕΓΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ!

 Παύλος: Ο Μέγας Απόστολος των Εθνών
(Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος – Καθηγητής) 

Ο μέγας Απόστολος των Εθνών Παύλος δεν ανήκε στη χορεία των δώδεκα Αποστόλων. Δε γνώρισε τον Κύριο όσο ζούσε στη γη, αλλά αποκαλύφτηκε κατόπιν σε αυτόν και κλήθηκε να γίνει απόστολός Του, όντας αυτός πολέμιος της Εκκλησίας.

Γεννήθηκε γύρω στο 15 μ. Χ. στην Ταρσό της Κιλικίας από Ιουδαίους γονείς. Ονομαζόταν Σαούλ, έχοντας και το ρωμαϊκό όνομα Παύλος. Οι εύποροι γονείς του έδωσαν υψηλή παιδεία. Επίσης το αξιόλογο ελληνιστικό πνευματικό κλίμα της Ταρσού επέδρασαν θετικά στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Ανήκε δε στην αίρεση των Φαρισαίων.

Γύρω στο 34 μ. Χ. βρέθηκε στην Ιερουσαλήμ να σπουδάζει κοντά στον ονομαστό νομοδιδάσκαλο Γαμαλιήλ. Ο νεαρός φαρισαίος Παύλος έδειξε ιδιαίτερο ζήλο για τη διάσωση της θρησκείας του. Τον συναντούμε συμμέτοχο στον λιθοβολισμό του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου και λίγο αργότερα φανατισμένο διώκτη των Χριστιανών. Παρασυρμένος από τον υπέρμετρο ζήλο του και το μίσος του κατά των πιστών του Ιησού, ζήτησε από τον αρχιερέα να τεθεί επικεφαλής αποσπάσματος, που θα βάδιζε προς τη Δαμασκό, για να συλλάβει τους εκεί Ιουδαίους που είχαν γίνει Χριστιανοί και να τους σύρει δεμένους στην Ιερουσαλήμ.

Όμως καθ’ οδόν είδε ένα εκτυφλωτικό φως, το οποίο τον τύφλωσε. Ταυτόχρονα άκουσε μια φωνή να του λέγει: «Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις;». Ο τρομοκρατημένος Παύλος ρώτησε: «ποιος είσαι Κύριε;» και απάντησε: «Εγώ είμαι ο Ιησούς τον οποίο εσύ διώκεις» (Παρξ. 9, 4-6). Το συγκλονιστικό αυτό γεγονός συντάραξε τον Παύλο, μετανόησε και αφού μπήκε στην πόλη συναντήθηκε με τον επί κεφαλής της Εκκλησίας Ανανία, ο οποίος τον θεράπευσε θαυματουργικά από την τύφλωση, τον κατήχησε και τον βάπτισε.

Από τότε ο Παύλος έθεσε τον εαυτό του στην υπηρεσία της Εκκλησίας. Ύστερα από μια επιμελή προετοιμασία ανέλαβε να εκχριστιανίσει τους εθνικούς, δηλαδή τους μη Ιουδαίους. Μετά την απόσυρσή του στην έρημο της Αραβίας και με συνοδεία του Βαρνάβα και του Μάρκου, ξεκίνησε το 48 μ. Χ. για την πρώτη αποστολική περιοδεία του. Πρώτος σταθμός τους ήταν η Σαλαμίνα και ύστερα η Πάφος της Κύπρου, όπου κήρυξαν και ίδρυσαν εκκλησίες. Κατόπιν διάβηκαν στην Μικρά Ασία και περιόδευσαν στις πόλεις Πέργη της Παμφυλίας, στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στο Ικόνιο, τα Λύστρα, την Δέρβη και αλλού. Παρ’ όλες τις δυσκολίες που συνάντησαν και τις διώξεις που υπέστησαν, το κήρυγμά τους σημείωσε επιτυχία. Σε όλες τις πόλεις ίδρυσαν τοπικές εκκλησίες. Μέσω της Αττάλειας επέστρεψαν στην Αντιόχεια.

Στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Σύνοδο της Ιερουσαλήμ (48 μ. Χ.), η οποία έλυσε σοβαρά θέματα ιεραποστολής. Σε αυτή ο Παύλος έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Κατόρθωσε να πείσει ότι η αποστολή του Ιουδαϊσμού τελείωσε και πως η χάρη του Θεού έρχεται σε κάθε άνθρωπο, που συντάσσεται με το Χριστό. Πως ο αναγκαστικός νόμος της Παλαιάς Διαθήκης παραχώρησε τη θέση του στην ελευθερία της χάρητος του Θεού.

Ύστερα με συνεργάτη του τον Σίλα αναχώρησε για την δεύτερη αποστολική περιοδεία του. Μέσω της Συρίας και Κιλικίας περιόδευσε τις πόλεις της Ασίας Δέρβη και Λύστρα. Εκεί συνάντησαν τον ευσεβή νέο Τιμόθεο, το οποίο πήραν και μαζί τους. Διάβηκαν την Φρυγία, την Γαλατία, έφτασαν στην Μυσία και ακολούθως στην Τρωάδα. Κατόπιν οράματος πέρασαν στην Μακεδονία και ίδρυσαν εκκλησίες στους Φιλίππους, την Θεσσαλονίκη, την Βέροια, την Αθήνα και την Κόρινθο, στην οποία έμειναν περίπου ενάμισι χρόνο στο σπίτι του Ακύλα και της Πρισκίλας. Με το τέλος και της δεύτερης περιοδείας ο Παύλος έφτασε στην Έφεσο και από εκεί μέσω Καισάρειας στην Ιερουσαλήμ. Κατόπιν επέστρεψε στην Αντιόχεια.

Σύντομα πραγματοποίησε την Τρίτη αποστολική περιοδεία του. Επισκέφτηκε την Γαλατία, την Φρυγία και κατέληξε στην Έφεσο, όπου έμεινε τρία χρόνια διδάσκοντας και στηρίζοντας τους πιστούς. Μετά ήλθε στην Τρωάδα, πέρασε ξανά στους Φιλίππους, στην Θεσσαλονίκη, στην Βέροια, ίσως στην Ήπειρο και τερμάτισε στην Κόρινθο, όπου έμεινε τρεις μήνες.

Μέσω Τρωάδος, Μιλήτου και Καισάρειας έφτασε και πάλι στην Ιερουσαλήμ. Εκεί συνελήφθη ως ταραχοποιός και οδηγήθηκε σε δίκη. Ως ρωμαίος πολίτης, απαίτησε να δικαστεί στο αυτοκρατορικό δικαστήριο της Ρώμης. Γι’ αυτό αναχώρησε δέσμιος ακτοπλοϊκώς για την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας. Κοντά στη νήσο Μελίτη ναυάγησε το πλοίο και βγήκαν στην ξηρά όπου κήρυξε και ίδρυσε και εκεί εκκλησία. Τελικά έφθασε στη Ρώμη, όπου ύστερα από δύο χρόνια σχετικού περιορισμού δικάστηκε και αθωώθηκε.

Από την Ρώμη έπλευσε στην Κρήτη, όπου αφήκε επίσκοπο τον συνεργάτη του Τίτο, ανέβηκε στην Κόρινθο, στην Μακεδονία και επισκέφτηκε πιθανότατα την Νικόπολη της Ηπείρου το Φθινόπωρο του 66 μ. Χ., όπου και παραχείμασε. Μετά πέρασε και πάλι στην Ασία, όπου αφήκε τον Τιμόθεο, αφού τον κατέστησε επίσκοπο στην Έφεσο. Η τέταρτη και τελευταία περιοδεία του μεγάλου αποστόλου τερματίστηκε στην Ισπανία. Κατόπιν κατάκοπος και τσακισμένος από τις κακουχίες κατέληξε στην Ρώμη. Οι διωγμοί κατά των Χριστιανών, που είχε κηρύξει ο Νέρων βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Ο Παύλος κατέστη ο κύριος στόχος των ειδωλολατρών. Έτσι γύρω στο 67 μ. Χ. συνελήφθη και αποκεφαλίσθηκε, σφραγίζοντας έτσι το τιτάνιο ιεραποστολικό του έργο με το μαρτύριό του.

Ο μεγάλος αυτός Απόστολος μας άφησε και δεκατέσσερις επιστολές, οι οποίες κατέχουν σπουδαία θέση στον Κανόνα της Καινής Διαθήκης. Αυτές είναι: 1) Η προς Ρωμαίους, 2) προς Κορινθίους Α΄, 3) προς Κορινθίους Β΄ 4) προς Γαλάτας, 5) προς Εφεσίους, 6) προς Φιλιππησίους, 7) προς Κολασσαείς, 8) προς Θεσσαλονικείς Α΄, 9) προς Θεσσαλονικείς Β΄,10) προς Τιμόθεον Α΄,11) προς Τιμόθεον Β΄,12) προς Τίτον, 13) προς Φιλήμονα και 14) προς Εβραίους.

Η σεπτή του μνήμη εορτάζεται ομού με του άλλου κορυφαίου αποστόλου Πέτρου στις 29 Ιουνίου.

ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟ

 Το «Σπήλαιο του Αγίου Παύλου» στην Έφεσο 

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Εφέσου, περισσότερες από 3.500 επιγραφές έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Μερικές από τα πιο ενδιαφέρουσες βρίσκονται σε μια μικρή σπηλιά στην πλαγιά του βουνού Bülbül Dagh (Nightingale Mountain). Το σπήλαιο έχει τρία ονόματα, τα οποία το παλαιότερο Κρυφή Παναγία, και προέρχεται από τον τοπικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο, όταν ο άγιος Ιωάννης έφερε την Παναγία στην Έφεσο από την Ιερουσαλήμ, δεν είχαν κανένα μέρος για να μείνουν. 

Ο Ιωάννης βρήκε σπήλαιο και κρύφτηκε η Παναγία εκεί για την ασφάλειά της. Κάποια στιγμή αργότερα  ο Ιωάννης βρήκε ένα πιο κατάλληλο σπίτι για την Παναγία ψηλά στο βουνό, στην τοποθεσία που είναι γνωστή ως Παναγιά Capouli. Στα πιο πρόσφατα χρόνια, το σπήλαιο έχει μετονομασθεί σε “Σπήλαιο του Αγίου Παύλου,” λόγω των παλαιοχριστιανικών τοιχογραφιών και επιγραφών στους τοίχους που αναφέρονται στον Παύλο. Το όνομα δόθηκε από έναν από τους σημαντικότερους ερευνητές, αρχαιολόγος Δρ Renate Pillinger της Βιέννης. 

Το σπήλαιο έχει ένα χριστιανικό ιερό χώρο από τον 1ο ή 2ο αιώνα. Οι τοίχοι του είναι διακοσμημένοι με τοιχογραφίες και επιγραφές κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων, σοβαντισμένοι αρκετές φορές, στη συνέχεια εκ νέου ζωγραφισμένοι με νέες εικόνες. Ανακαλυφθηκαν ανάμεσα στα άλλα και (6ο αι.) τοιχογραφίες, που συνοδεύονται από επιγραφές, και απεικονίζουν την Παναγία, τον Απ. Παύλο και τη Αγία Θέκλα. 

Το σπήλαιο αποτελείται από ένα διάδρομο που οδηγεί σε ένα  δωμάτιο λαξευμένο στην πέτρα, που χρησιμοποιήθηκε ως παρεκκλήσι…

Σύμφωνα με το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, κατά τη διάρκεια της συστηματικής ανασκαφής του σπηλαίου, πάνω από 500 τοιχογραφίες και επιγραφές, που χρονολογούνται από τον 5ο έως τις αρχές του 20ου αιώνα.