Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Όταν κανείς κρατά έστω και λίγο αριστερό, δηλαδή κακό, λογισμό για κάποιον, οποιαδήποτε άσκηση και αν κάνη, νηστεία, αγρυπνία κ.λπ., πάει χαμένη. Σε τί θα τον βοηθήση η άσκηση, αν δεν αγωνίζεται παράλληλα να μη δέχεται τους κακούς λογισμούς; Γιατί να μην αδειάση από το πιθάρι πρώτα όλο το κατακάθι του λαδιού, που είναι μόνο για σαπούνι, και ύστερα να βάλη το καλό λάδι, αλλά βάζει το καλό με το άχρηστο και το μουρνταρεύει;
Όσιος Παΐσιος ο
Αγιορείτης: Να αισθάνεσαι σαν μικρό παιδί, και τον Θεό να Τον αισθάνεσαι Πατέρα
σου και να Τον παρακαλάς για ό,τι έχεις ανάγκη. Μιλώντας έτσι με τον Θεό, δεν
θα θέλης μετά να ξεκολλήσεις από κοντά Του, γιατί μόνο στον Θεό βρίσκει κάνεις
την ασφάλεια, την παρηγοριά, την ανέκφραστη αγάπη με την θεία στοργή. Προσευχή
είναι να βάλουμε τον Χριστό μέσα στην καρδιά μας,
να Τον αγαπήσουμε με όλο μας το είναι, «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεό σου εξ’ όλης
της καρδίας σου και εξ’ όλης της ψυχής σου και εξ΄όλης της ισχύος σου
και εξ’ όλης της διανοίας σου», λέει η Αγία Γραφή. Όταν ο άνθρωπος αγαπήσει τον
Θεό και έχει επικοινωνία μαζί Του, δεν τον συγκινεί τίποτε το γήινο… Ο Θεός
είναι στοργικός Πατέρας κα μας αγαπάει. Γι’ αυτό πρέπει να λαχταράμε πότε θα
έρθει η ώρα της προσευχής και να μη χορταίνουμε να μιλάμε μαζί Του… Να
κρεμαστείς από τον Θεό όπως κρεμιέται το παιδάκι από τον λαιμό του πατέρα του,
και να Τον σφίξεις έτσι που να μην μπορεί να σε απομακρύνει από κοντά Του. Τότε
θα νιώσεις σιγουριά και δύναμη.
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Πάνε να ηρεμήσουν οι άνθρωποι είτε με ηρεμιστικά είτε με θεωρίες γιόγκα, και την πραγματική ηρεμία, που έρχεται, όταν ταπεινωθή ο άνθρωπος, δεν την επιδιώκουν, για να έρθη η θεία παρηγοριά μέσα τους.