ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΑΝ ΗΛΘΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΗΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΕΚΑΝΕΣ ΛΑΘΟΣ!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Άν ήλθες στήν έκκλησία για νά βρής άγίους    άνθρώπους, έκανες λάθος. 'Άν ήλθες να βρης τόν Θεό, διάλεξες σωστά.

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ

 Ο αδελφός του Αγίου Παϊσίου για τα θαύματα του Οσίου Αρσενίου

Τα πρώτα επτά χρόνια της ζωής του, ο αδελφός του Αγίου Παϊσίου, Ραφαήλ Εζνεπίδης, τον έζησε από κοντά τον Άγιο Αρσένιο και τα θαύματά του στην πατρίδα, στα Φάρασα της Καππαδοκίας.

Ήτανε τόσο φιλεύσπλαχνος ὁ Ὅσιος Αρσένιος ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὰ τὰ περιφρονημένα ζῶα.
Γιαυτό και ποτέ δὲν καταδέχτηκε στὴν ζωή του νὰ καθήσει πάνω σὲ ζῶο, ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὰ τα ταλαίπωρα γαϊδούρια, λέγοντας μὲ συντριβὴ:

«Ἐγὼ τὸ μεγάλο Γαϊδούρι νὰ καθήσω σὲ τοῦτο τὸ γαϊδουράκι;»
Μόνο φεύγοντας για την προσφυγιά,γεροντάκι τότε, τον ανάγκασαν να καθίσει απάνω στο κάρο πηγαίνοντας στην Μερσίνα.

Επίσης μία φορά ἔστειλε τὸν μακαριστό Ραφαὴλ ἡ γιαγιά του ἡ Χατζή-Χριστίνα, ἕξι χρονῶν ἦταν τότε, νὰ πάει στὸν Ἅγιο Ἀρσένιο ἕνα πήλινο δοχεῖο μὲ φέσκο γιαούρτι ποὺ εἶχε φτιάξει.
Στὸν δρόμο ὅμως γλύστρισε ὁ μικρὸς Ραφαὴλ καὶ πέφτωντας ἦρθε ἡ γάστρα μὲ τὸ περιεχόμενο στὸ πρόσωπό του κάμνοντας κάτασπρο σὰν τὸν ἀσβέστη.
Βλέποντας τὸν ὁ Ὅσιος ἔτρεξε νὰ τὸν βοηθήσει καὶ χαμογελόντας τοῦ λέγει:
-Πῶς ἔγινες ἔτσι εὐλογημένε; ἄντε πήγαινε γρήγορα νὰ πλυθεῖς.

Μα είχε αυτή η ευλογημένη ψυχή συνάμα και πολύ χιούμορ.
Αφού συνομιλήσαμε εκείνο το καλοκαιράκι στο πατρικό του, στην Κόνιτσα, απ’ όπου κατάγεται η Πρεσβυτέρα μου Φωτεινή, του λέγω φεύγοντας:
-Άντε κυρ-Ραφαήλ και του χρόνου να μας αξιώσει ο Θεός να ξαναβρεθούμε και να μας μιλήσεις για τον Άγιο Αρσένιο.
-Ουοουου…μέχρι του χρόνου θα έχω πεθάνει. Το είδα και στον ύπνο μου ότι πέθανα και κατέβηκε από τον ουρανό ένα μεγάλο αεροπλάνο έξω από το σπίτι για να με παραλάβει. Εεε βρε λέγω του εαυτού μου, τι τιμές και δόξες είναι αυτές βρε Ραφαήλ, να κατέβει ολόκληρο αεροπλάνο για την αφεντιά σου.
-Όχι κυρ-Ραφαήλ, θα ζήσετε κι’ άλλο, τον παρηγόρησα. Και στην ενορία μου ο χοράρχης πήγε 103 ετών. Θάρρος λοιπόν.
-Αααα καλά που μου το ’πες. Άμα έρθει ο Άγγελος να με πάρει θα του το πώ, για να με αφήσει κι’ άλλο!

Να ευχαριστήσουμε θερμά την οικογένεια και τους συγγενείς του Αγίου Παϊσίου που με αξιοπρέπεια, φιλότιμο και σεμνότητα διακονούν τόσα χρόνια την τιμή και μνήμη αυτών των δύο μεγάλων Καππαδοκών Αγίων, που έλαμψαν σαν αστέρια παρηγορητικά, για να φωταγωγούν όλους τους ερχόμενους αιώνες, όπως επίσης στην ενορίτισσά μας και ηθοποιό Δέσποινα Γκάτσιου, καθώς και όλους τους συνεργάτες της, που με φόβο Θεού συνετέλεσαν και συντελούν στην παραγωγή της Χριστόπνευστης σειράς «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασας στον Ουρανό»

(Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του μακαριστού κ.Ραφαήλ, στην Κόνιτσα, όταν ήταν σε ηλικία 94 χρονών).
π.Διονύσιος Ταμπάκης – Ι.Ν.Γενεσίου της Θεοτόκου Ναυπλίου

athensmagazine.gr

ΠΡΩΤΟΠΡ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΤΣΗΣ: ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΕΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΣΠΕΙΡΑΝ!

 Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης
Οι σύγχρονοι άνθρωποι θερίζουν ό,τι έσπειραν 

Εἶναι μεγάλη ἡ ἀνησυχία τῶν ἀληθινῶν χριστιανῶν ἀπὸ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴ σύγχρονη κοινωνία. Ἔχουν τὴν αἴσθηση ὅτι οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί τους εἶναι νεοειδωλολάτρες καὶ στὴ ζωή τους δὲν ἔχουν τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, κινοῦνται χωρὶς προσανατολισμὸ καὶ οἱ ἐπιλογές τους δὲν ἀκολουθοῦν τὶς ἠθικὲς ἐντολές. Ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους μὲ κάθε τρόπο. Ἡ ἐπιλογὴ τους αὐτὴ συντελεῖ στὴν ἐξαθλίωση τῆς κοινωνίας, χωρὶς νὰ συναισθάνονται τὸ μεγάλο κακὸ ποὺ δημιουργοῦν καὶ μέσα στὸ ὁποῖο εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ οἱ ἴδιοι νὰ ζήσουν. Ὡστόσο, ὅταν τὸ κακὸ πλήξει τὴν προσωπική τους ζωή, θορυβοῦν κατηγορώντας τοὺς ἄλλους καὶ ἐπιπόλαια ἀθωώνουν τὸν ἑαυτό τους!

Ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος, ποὺ ἦταν γνώστης τῶν προβλημάτων τῶν σύγχρονων ἀνθρώπων καὶ ἐργαζόταν ἀκούραστα γιὰ τὴν πνευματική τους ἀφύπνιση, τόνιζε ὅτι ἡ κατάσταση εἶναι ἀξιοθρήνητη καὶ ἐλλεινὴ καὶ τὴ δημιούργησαν οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι μὲ τὶς πολλές τους ἁμαρτίες καὶ κακοπραγίες καὶ τώρα «θερίζουν ὅ,τι ἔσπειραν καὶ τρυγοῦν τοὺς καρποὺς τῶν ἀνομιῶν καὶ ἁμαρτιῶν τους. Καὶ δυστυχῶς δὲν μετανοοῦν οὔτε συναισθάνονται νὰ ἀφήσουν καὶ νὰ μισήσουν τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ πλησιάσουν τὸ Θεό». Μέσα σ’ αὐτὴ τὴν εἰδωλολατρικὴ κοινωνία οἱ λίγοι γρηγοροῦντες χριστιανοί, ἀκολουθώντας τὶς ὑποδείξεις τοῦ ὁσίου Φιλοθέου «μένουν στερροὶ καὶ ἀσάλευτοι στὴν ὀρθόδοξη πίστη, ἑνωμένοι μὲ τὸ Θεὸ διὰ τῆς προσευχῆς, τῶν καλῶν ἔργων καὶ τῆς ἀγάπης», ἐλπίζοντας ὅτι θὰ ἀξιωθοῦν τοῦ μακαρίου τέλους καὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

Μερικοὶ χριστιανοὶ ζώντας στὴ σύγχρονη κοινωνία χάνουν τὴν ὑπομονή τους καὶ μειώνεται ἡ ἐλπίδα τους γιὰ κάτι καλύτερο. Δὲν ἔχουν σταθερότητα στὴν αἴσθηση τῆς πανταχοῦ παρουσίας τοῦ Θεοῦ καὶ εὔκολα λησμονοῦν – ἐντυπωσιασμένοι ἀπὸ τὰ καθημερινὰ δυσάρεστα γεγονότα – τὴν ἀπέραντη φιλανθρωπία τοῦ οὐράνιου Πατέρα. Χρειάζεται πολλὴ προσοχὴ στὸ θέμα αὐτό, γιατί τὴ συγκεκριμένη τους ἀδυναμία μπορεῖ νὰ τὴν ἀξιοποιήσει ὁ διάβολος καὶ νὰ τοὺς δημιουργήσει πολλοὺς πειρασμούς, γιὰ νὰ τοὺς ἀποσυνδέσει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ τοὺς ἐντάξει μοιραίως στὴ σύγχρονη εἰδωλολατρικὴ κοινωνία.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος λέει ὅτι ἡ ἐργήγορση πρέπει νὰ εἶναι τρόπος ζωῆς. Ἀναγκαία καὶ στὰ εὐχάριστα γεγονότα καὶ στὰ δυσάρεστα, γιὰ νὰ ὑπάρχει πάντα πνευματικὴ ἀσφάλεια καὶ διαρκής εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Συγκεκριμένα τονίζει: «Πρέπει νὰ εἴμαστε νηφάλιοι καὶ ἄγρυπνοι καὶ προετοιμασμένοι γιὰ ὅλα, ὥστε καὶ στὸν καιρὸ τῆς ἄνεσης νὰ εἴμαστε συγκροτημένοι καὶ στὶς ἐπερχόμενες θλίψεις νὰ εἴμαστε προσεκτικοὶ καὶ νὰ δείξουμε μεγάλη εὐγνωμοσύνη, ἀναπέμποντας συνεχῶς τὴν εὐχαριστία μας πρὸς τὸν φιλάνθρωπο Θεό». Ἐπίσης ὁ γρηγορῶν Χριστιανὸς ξεπερνᾶ ὅλα τὰ ἐμπόδια ποὺ παρουσιάζονται στὴν κατὰ Θεὸν ζωή του. Ὁ ἅγιός μας προτρέπει: «Ὅταν ἡ ψυχὴ βρίσκεται σὲ ἐγρήγορση καὶ προσοχή, ὑπερνικᾶ ὅλα τὰ ἐμπόδια καὶ ἀφοσιώνεται ἐξ ὁλοκλήρου σ’ αὐτὰ ποὺ ποθεῖ καὶ δὲν ἐμποδίζεται ἀπὸ καμιὰ δυσκολία ποὺ παρεμβάλλεται, ἀλλὰ τὰ προσπερνάει ὅλα καὶ δὲν σταματᾶ νωρίτερα, παρὰ μόνο ὅταν ἐπιτύχει αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει».

Πηγή: “Ορθόδοξος Τύπος”

ΟΤΑΝ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ!

 Όταν η Αγία Σοφία της Κλεισούρας συνάντησε την Παναγία! 

Μια μέρα η Σοφία [οσία Σοφία της Κλεισούρας] δούλευε στον μπαχτσέ. Την πλησιάζει μια γυναίκα που έλαμπε, της έδειξε τα κηπουρικά και της λέει:
– Πότισέ τα κόρη μου, να φάει ο κόσμος.

Η Σοφία, χωρίς να καταλάβει είπε σ’ αυτήν την κυρία να περάσει μέσα στην Παναγία να προσκυνήσει [στην Ιερά Μονή Παναγίας Κλεισούρας].
Πράγματι εκείνη μπήκε στο μοναστήρι και σε λίγο ήρθε και η ίδια να την χαιρετήσει από κοντά. Αλλά πουθενά δεν βρέθηκε η γυναίκα.
Ύστερα διηγήθηκε το συμβάν στον π. Γρηγόριο [ο Ηγούμενος της Μονής, ο π. Γρηγόριος Μαγδάλης, παλαιός αγιορείτης] που την βεβαίωσε ότι εκείνη η γυναίκα ήταν η Παναγία. 

Από το βιβλίο: «Σοφία Χοτοκουρίδου, Μια λαϊκή ασκήτρια, 6 Μαΐου 1974», των εκδόσεων Μυγδονία, Θεσσαλονίκη.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ!

 
Ο θάνατος του Φώτη Κόντογλου 
και η θαυμαστή «πληροφορία» από τον Άγιο Εφραίμ 

Ο Φώτης Κόντογλου γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας στις 8 Νοεμβρίου 1895 και πέθανε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 1965. Το παρακάτω περιστατικό αναφέρεται στις τελευταίες του στιγμές στο νοσοκομείο και την θαυμαστή πληροφορία που είχε η γυναίκα του από τον Άγιο Εφραίμ τον θαυματουργό. 

-Περνούσε δύσκολες ημέρες στο νοσοκομείο ο αείμνηστος Φώτης Κόντογλου, και η γυναίκα του Μαρία Κόντογλου, ήταν γονατιστή και προσευχόταν για την θεραπεία του, επικαλούμενη τον Μεγάλο μας Άγιο Εφραίμ. Ας μην ξεχνάμε, ότι η αγιασμένη χείρα του χαρισματούχου αγιογράφου, είχε φιλοτεχνήσει την πρώτη εικόνα του Αγίου μας! Η Μαρία Κόντογλου περίμενε λοιπόν από τον Άγιο κάτι. 

Και τι μεγαλύτερη βοήθεια θα μπορούσε να βρει απ’ αυτή, το να δει εκείνη ακριβώς την ώρα που προσηύχετο, την ψυχή του Φώτη Κόντογλου να την κρατά ο Άγιος Εφραίμ, και μέσα σε τόση δόξα να την οδηγεί στον Ουρανό! 

Παραξενεύτηκε βλέποντας όλα αυτά! Τι τάχα να σήμαιναν; Κείνη την ώρα λοιπόν διέλυσε την απορία της κάποιο τηλεφώνημα από το νοσοκομείο, που της ανακοίνωνε ότι ο άνδρας της πέταξε ανάλαφρα στον Ουρανό! Ο Άγιος ήταν στ’ αλήθεια ο συνοδός του! 

από το βιβλίο: «Οπτασίαι και Θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού» – Γ΄τόμος (Έκδοση  Ι.Μ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου – Όρος Αμώμων Αττικής).

ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ, Ο ΘΕΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΔΡΟΜΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ!

Μη βιάζεσαι, ο Θεός μπορεί να ανοίξει δρόμο εκεί που δεν το περιμένεις!

ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ!

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΝΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΒΙΘΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΕΤΡΟ!

 Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
Κυριακή του Παραλύτου: Για την θεραπεία του Αινέα
και την ανάσταση της Ταβιθά από τον απόστολο Πέτρο 

Αποστολική περικοπή: Πράξ. 9, 32-42

«Ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν (: Καθώς ο Πέτρος περιόδευε σε όλα αυτά τα μέρη, κάποια μέρα κατέβηκε και στους Χριστιανούς που κατοικούσαν στην Λύδδα)» [Πράξ. 9, 32]. Σαν κάποιος στρατηγός που περιερχόταν τις τάξεις του στρατεύματος επιθεωρώντας, ποιο μέρος ήταν συγκροτημένο, ποιο ήταν σε τάξη πορείας, ποιο χρειαζόταν την παρουσία του.

Πρόσεχε ότι αυτός παντού περιτρέχει, και παντού πρώτος βρίσκεται. Όταν επρόκειτο να εκλεγεί ο απόστολος, αυτός ήταν που πρωτοστάτησε· όταν έπρεπε να μιλήσουν στους Ιουδαίους, ανάλαβε τον λόγο για να τους δείξει ότι δεν ήταν μεθυσμένοι όταν έπρεπε να θεραπεύσουν τον χωλό [Πράξ. 3, 2-8], όταν έπρεπε να μιλήσουν [Πράξ. 3, 12-26] αυτός πρωτοστατεί των άλλων· όταν έπρεπε να μιλήσουν προς τους άρχοντες [ Πράξ. 4, 8 – 20. 5,  29-32], αυτός μιλάει· όταν προς τον Ανανία [Πράξ. 5, 1-11], όταν και από την σκιά του ακόμη γινόταν θεραπείες [Πράξ. 5, 14-15: «μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν (: Έτσι ολοένα και περισσότερο προσελκύονταν πλήθη ανδρών και γυναικών, οι οποίοι πίστευαν στον Κύριο και γίνονταν μέλη της Εκκλησίας, αυξάνοντας κατά πολύ τον αριθμό των πιστών. Τόσο πολύ μάλιστα τους σεβόταν ο λαός, ώστε έβγαζαν τους αρρώστους από τα σπίτια τους στις πλατείες και τους έβαζαν πάνω σε πολυτελή κρεβάτια οι πλουσιότεροι, και σε φτωχικά και πρόχειρα φορεία οι φτωχότεροι, έτσι ώστε, όταν θα περνούσε από το πλήθος εκείνο ο Πέτρος, να πέσει έστω και η σκιά του σε κάποιον από τους αρρώστους αυτούς για να τον θεραπεύσει)»], αυτός επίσης πάντοτε πρωτοστατούσε. Και όπου μεν υπήρχε κίνδυνος, αυτός ήταν παρών, καθώς και όπου έπρεπε να διευθετηθούν προβλήματα, ενώ όπου υπήρχε γαλήνη, βρίσκονται όλοι μαζί· τόσο πολύ δεν απαιτούσε τιμή μεγαλύτερη από τους άλλους. Πάλι όταν έπρεπε να γίνει θαύμα, αυτός τρέχει πρώτος· και σε αυτή πάλι την περίπτωση αυτός πάλι υποφέρει και οδοιπορεί.

«Εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραβάττῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος (: εκεί συνάντησε κάποιον άνθρωπο που λεγόταν Αινέας και ήταν οκτώ χρόνια κατάκοιτος πάνω σε ένα κρεβάτι, διότι ήταν παράλυτος). καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος· Αἰνέα, ἰᾶταί σε ᾿Ιησοῦς ὁ Χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ (: Και ο Πέτρος του είπε: ‘’Αινέα, ο Ιησούς, που είναι ο χρισμένος από τον Θεό Μεσσίας, σε γιατρεύει από την παραλυσία σου. Σήκω και στρώσε μόνος σου το κρεβάτι σου’’)». Ο λόγος αυτός δεν είναι ανθρώπου που επιδεικνύεται, αλλά που έχει την βεβαιότητα ότι θα γίνει αυτό που λέει. Εγώ πάλι πιστεύω ότι ο ασθενής πίστεψε πάρα πολύ σε αυτόν τον λόγο και έγινε υγιής: «καὶ εὐθέως ἀνέστη (: και αυτός αμέσως σηκώθηκε)».

Και γιατί δεν περίμενε να εκδηλώσει πρώτα την πίστη του ο άνθρωπος, ούτε τον ρώτησε αν ήθελε να θεραπευτεί; Το θαύμα λοιπόν αυτό έγινε προπάντων και για την παρηγοριά πολλών. Άκουσε λοιπόν και πόσο ήταν το κέρδος· διότι προσθέτει τα εξής: «καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον (: Και τον είδαν όλοι όσοι κατοικούσαν στη Λύδδα και στην πεδιάδα του Σάρωνα. Και έτσι, καθοδηγημένοι από το θαύμα αυτό, επέστρεψαν στον Κύριο Ιησού, αφού Τον πίστεψαν και Τον αναγνώρισαν Θεό και Σωτήρα τους)». Άρα δεν έλεγαν μάταια οι απόστολοι ότι τα θαύματα γίνονταν για να πιστέψουν  οι άνθρωποι και να παρηγορηθούν.

Καλώς λοιπόν μίλησε έτσι ο Πέτρος· διότι ο άνδρας ήταν σε πολλούς γνωστός· γι΄αυτό και σαν απόδειξη του θαύματος, παρουσιάζει την δυνατότητά του να σηκώσει το κρεβάτι· διότι οι απόστολοι δεν απάλλασσαν μόνο από την ασθένεια τους ασθενείς, αλλά και μαζί με την υγεία παρείχαν σε αυτούς πλέον και την σωματική δύναμη. Εξάλλου επίσης και τότε δεν υπήρχαν ακόμα αποδείξεις της θαυματουργικής δύναμης που διέθεταν οι Απόστολοι, ώστε δικαιολογημένα δεν ζητήθηκε η πίστη από τον άνθρωπο, αφού ούτε από τον χωλό ζήτησαν.

Όπως ακριβώς λοιπόν ο Χριστός όταν άρχισε τα θαύματα, δεν ζητούσε πίστη, έτσι ούτε και αυτοί· διότι στα μεν Ιεροσόλυμα δικαιολογημένα ζητούνταν προηγουμένως η πίστη των ασθενών, γι’ αυτό και από πίστη, όσοι κατέχονταν από ασθένειες, ξάπλωναν στους δρόμους, έτσι ώστε όταν περνούσε ο Πέτρος, να πέσει ακόμα και η σκιά του σε κάποιον από αυτούς: «ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν (: τόσο πολύ μάλιστα σεβόταν τους αποστόλους ο λαός, ώστε έβγαζαν τους αρρώστους από τα σπίτια τους στις πλατείες και τους έβαζαν πάνω σε πολυτελή κρεβάτια οι πλουσιότεροι, και σε φτωχικά και πρόχειρα φορεία οι φτωχότεροι, έτσι ώστε, όταν θα περνούσε από το πλήθος εκείνο ο Πέτρος, να πέσει έστω και η σκιά του σε κάποιον από τους αρρώστους αυτούς για να τον θεραπεύσει)» [Πραξ. 5,15]· καθόσον στα Ιεροσόλυμα πολλά θαύματα γινόταν, εδώ όμως [:στη Λύδδα και στην πεδιάδα του Σάρωνα], αυτό είναι το πρώτο θαύμα που συμβαίνει· διότι άλλα από τα θαύματα γίνονταν για να προσελκύσουν τους άλλους και άλλα επιτελούνταν για παρηγοριά εκείνων που πίστευαν.

«᾿Εν ᾿Ιόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει (: Στην Ιόππη πάλι υπήρχε κάποια μαθήτρια του Κυρίου, που λεγόταν Ταβιθά. Το όνομα αυτό μεταφράζεται με τη λέξη Δορκάδα, δηλαδή ζαρκάδι. Αυτή ήταν γεμάτη από αγαθοεργίες και ελεημοσύνες που έκανε συνεχώς)· ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ (: Τις ημέρες εκείνες όμως συνέβη να αρρωστήσει και να πεθάνει. Και αφού την έλουσαν και την ετοίμασαν, την έβαλαν στο πάνω διαμέρισμα της οικίας)».

«Ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ ᾿Ιόππῃ οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν (: καθώς λοιπόν η πόλη Λύδδα ήταν κοντά στην Ιόππη, σαν άκουσαν οι μαθητές ότι ο Πέτρος είναι στην πόλη αυτή, του έστειλαν δύο άνδρες και τον παρακαλούσαν να πάει σε αυτούς όσο γίνεται πιο γρήγορα)». Πρόσεχε ότι άλλους στέλνουν και τον καλούν. Και αυτός πείθεται και έρχεται, χωρίς να θεωρεί το πράγμα προσβλητικό, ότι δηλαδή προσκλήθηκε· τόσο μεγάλο αγαθό είναι η θλίψη· αυτό σφυρηλατεί τις δικές μας ψυχές. Πουθενά εκεί επίσης δεν ακούγεται κοπετός, πουθενά θρήνος· «λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ (: και αφού έλουσαν τη νεκρή Ταβιθά και την ετοίμασαν, την έβαλαν στο πάνω διαμέρισμα της οικίας)», δηλαδή πρόσφεραν όλη την απαραίτητη φροντίδα για ένα νεκρό σώμα.

Και γιατί περίμεναν να πεθάνει η Ταβιθά και δεν τον κάλεσαν νωρίτερα; Γιατί να μην είχε προσκληθεί ο Πέτρος και πριν από τον θάνατο της Ταβιθά, όσο αυτή ήταν ακόμη βαριά άρρωστη, ώστε να τη θεραπεύσει; Διότι σκεπτόμενοι πλέον, θεωρούσαν ανάξιο να ενοχλούν τους μαθητές για τέτοια θέματα, και να τους αποσπούν από το κήρυγμα· καθόσον και γι΄ αυτό τον λόγο λέει ότι η Λύδδα ήταν κοντά στην Ιόππη, ώστε να δείξει ότι ζητούσαν αυτό σχεδόν ευκαιριακά (διότι ήταν μαθήτρια), ενώ προηγουμένως όχι.

«Ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον (: Πράγματι ο Πέτρος σηκώθηκε και πήγε μαζί με τους δύο αυτούς απεσταλμένους. Μόλις έφτασε στην Ιόππη, τον ανέβασαν στο ανώγειο)· καί παρέστησαν αὐτῶ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς (: και εκεί παρουσιάστηκαν μπροστά του όλες οι χήρες κλαίγοντας για τον θάνατο αυτής που τις προστάτευε. Και ως δείγματα της προστασίας της έδειχναν στον Πέτρο τους χιτώνες και τα πανωφόρια που είχε φτιάξει γι’ αυτές η Δορκάδα όσο ζούσε μαζί τους)»: δεν τον παρακαλούν να την αναστήσει, αλλά αφήνουν σε αυτόν να χαρίσει με τη δική του πρωτοβουλία την ζωή σε αυτήν· έτσι εδώ πραγματοποιείται το: «ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ῥύεται, καὶ αὐτὴἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς (: η ελεημοσύνη γλιτώνει τον άνθρωπο από τον θάνατο)» [Τωβίτ 12, 9]).

Εκεί μπροστά όπου ήταν τοποθετημένη νεκρή η Ταβιθά, οδηγούν λοιπόν τον Πέτρο· το έκαναν αυτό ίσως και επειδή νόμιζαν ότι παρέχουν σε αυτόν την ευκαιρία για διδασκαλία. Είδες πόση πνευματική πρόοδος έχει γίνει; Και δεν αναφέρεται τυχαία και χωρίς λόγο το όνομα της γυναίκας, αλλά για να μάθουμε ότι επάξια φέρει το όνομα, έτσι αγρυπνούσε και πρόσεχε, όπως ακριβώς το ζαρκάδι, η δορκάδα· διότι πολλά ονόματα και σκόπιμα αναφέρονται, όπως πολλές φορές σας είπα.

«Αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει (: Αυτή ήταν γεμάτη από αγαθοεργίες και ελεημοσύνες που έκανε συνεχώς)», λέει το ιερό κείμενο. Είναι μεγάλο το εγκώμιο για την γυναίκα αυτή, εφόσον βέβαια και τα δύο τα έκανε ώστε να είναι πλήρης και από τα δύο. Είναι φανερό ότι πρώτα ενδιαφέρθηκε για εκείνα και μετά φρόντισε για αυτό. «ὅσα ἐποίει (: όσα είχε φτιάξει γι’ αυτές)», λέει, «μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς (: η Δορκάδα όσο ζούσε μαζί τους)». Μεγάλη είναι η ταπεινοφροσύνη· διότι όχι όπως εμείς, αλλά όλοι μαζί ενδιαφέρονταν για την ελεημοσύνη.

«Ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε· Ταβιθά, ἀνάστηθι. ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε (: αφού λοιπόν ο Πέτρος τούς έβγαλε όλους έξω από το ανώγειο που ήταν η νεκρή, γονάτισε και προσευχήθηκε. Κατόπιν στράφηκε στο νεκρό σώμα και είπε: ‘’Ταβιθά, σήκω επάνω’’. Κι αυτή άνοιξε τα μάτια της, και όταν είδε τον Πέτρο, όπως ήταν ξαπλωμένη, ανασηκώθηκε καθιστή στο κρεβάτι της)». Γιατί τέλος πάντων βγάζει έξω όλους; Για να μην συγκινηθεί από τα δάκρυα και να μην ταραχθεί. Εσύ επίσης σε παρακαλώ πάλι πρόσεχε το κέρδος, πως ο καρπός πάλι δεν είναι προς επίδειξη· γι΄αυτό λοιπόν και βγάζει όλους έξω μιμούμενος και σε αυτό τον Διδάσκαλο· διότι όπου υπάρχουν δάκρυα δεν πρέπει να τελείται τέτοιο μυστήριο, πόσο μάλλον όπου γίνονται θαύματα, δεν πρέπει να υπάρχουν δάκρυα.

«Καί θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο (: και αφού γονάτισε, προσευχήθηκε)». Αυτό είναι δείγμα παρατεταμένης προσευχής· «δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν (: τότε της έδωσε  ο Πέτρος το χέρι του και την σήκωσε όρθια. Ύστερα φώναξε τους Χριστιανούς και ιδιαιτέρως τις χήρες και τους την παρουσίασε ζωντανή)». Δεν επιτρέπει ο Θεός όλα τα θαύματα να γίνονται με την ίδια ευκολία. Αυτό δεν ωφελούσε αυτούς. Διότι βέβαια δεν φρόντιζε μόνο για την σωτηρία των άλλων, αλλά και για την σωτηρία και των ίδιων των αποστόλων. Εκείνος λοιπόν που με την σκιά του θεραπεύει τόσους, ο Πέτρος, τώρα κάνει τόσα για να την αναστήσει. Σε μερικές περιπτώσεις επίσης και η πίστη αυτών που προσέρχονταν, συντελούσε στο θαύμα.

Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη νεκρή που ανασταίνει ο Πέτρος, καλώντας αυτήν με το όνομά της: «Ταβιθά, ἀνάστηθι (: Ταβιθά, σήκω επάνω)»· αυτή πάλι, σαν να σηκώθηκε από τον ύπνο, πρώτα άνοιξε τα μάτια, έπειτα αφού είδε τον Πέτρο, ανακάθισε, και τέλος πιάνοντας το χέρι του στηρίζεται: «ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε (: Και αυτή άνοιξε τα μάτια της και όταν είδε τον Πέτρο, όπως ήταν ξαπλωμένη, ανασηκώθηκε καθιστή στο κρεβάτι της)» [Πράξ. 9, 40].Εδώ δείχνει ξεχωριστά την ζωή και την δύναμη που εισάγεται και με τον λόγο και με το χέρι του. «Ύστερα φώναξε τους Χριστιανούς και ιδιαιτέρως τις χήρες και τους την παρουσίασε ζωντανή)»· στους μεν πιστούς για παρηγοριά διότι παρέλαβαν πάλι την αδελφή και διότι είδαν το θαύμα, ενώ στις  χήρες για την προστασία τους από τον Θεό με την νεκρανάσταση της Ταβιθά ώστε να συνεχίσει να τις βοηθά. «Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ᾿ ὅλης τῆς ᾿Ιόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον (: Το θαύμα αυτό έγινε γνωστό σε όλη την πόλη της Ιόππης και πολλοί πίστεψαν στον Κύριο)».

«᾿Εγένετο δὲ ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι αὐτὸν ἐν ᾿Ιόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ (: Ο Πέτρος μάλιστα έμεινε αρκετές ημέρες στην Ιόππη, στο σπίτι κάποιου Σίμωνος που ήταν βυρσοδέψης, δηλαδή επεξεργαστής δερμάτων)». Πρόσεχε εδώ την ταπεινοφροσύνη και την αγαθότητα του Πέτρου, πως δεν μένει στην Ταβιθά, ούτε σε κάποιον άλλο από τους επίσημους, αλλά στην οικία κάποιου αφανούς βυρσοδέψη, οδηγώντας με όλα αυτά στην ταπεινοφροσύνη και δεν αφήνει ούτε τους απλοϊκούς να ντρέπονται, ούτε τους σπουδαίους να υπερηφανεύονται, και ο οποίος Πέτρος γι’ αυτό έκρινε ότι έπρεπε να περάσει από εκεί, επειδή εκείνοι που πίστεψαν, χρειάζονταν την διδασκαλία του.

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ.                             

ΠΗΓΕΣ:

https://greekdownloads3.files.wordpress.com/2014/08/in-actapdf

Ιωάννου του Χρυσοστόμου Άπαντα τα έργα, Υπόμνημα στις Πράξεις των Αποστόλων, ομιλία ΚΑ΄, πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς»(ΕΠΕ), εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 1983, τόμος 15, σελίδες 603-615.

Π. Τρεμπέλα, Η Καινή Διαθήκη με σύντομη ερμηνεία (απόδοση στην κοινή νεοελληνική), εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Ο Σωτήρ», έκδοση τέταρτη, Αθήνα 2014.

Η Καινή Διαθήκη, Κείμενον και ερμηνευτική απόδοσις υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Η Ζωή», έκδοση τριακοστή τρίτη, Αθήνα 2009.

Η Παλαιά Διαθήκη κατά τους εβδομήκοντα, Κείμενον και σύντομος απόδοσις του νοήματος υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Η Ζωή», έκδοση τέταρτη, Αθήνα 2005.

Π.Τρεμπέλα, Το Ψαλτήριον με σύντομη ερμηνεία(απόδοση στην κοινή νεοελληνική), εκδόσεις αδελφότητος θεολόγων «Ο Σωτήρ», έκδοση τρίτη, Αθήνα 2016

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/tools/liddell-scott/index.html

https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Biblia/Palaia_Diathikh.htm

https://orthodoxoiorizontes.gr/Kainh_Diathikh/Biblia/Kainh_Diathikh.htm

(Επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος)

 alopsis.gr