ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ "ΚΑΚΟΚΕΦΑΛΙΑΣ"

 Αναμενόμενες παρενέργειες

της αθεράπευτης Ουκρανικής “κακοκεφαλίας”

 

Η εκκλησιολογική παρωδία μιας αντικανονικής Συνόδου σχισματικών, που εμφανίζεται να καταδικάζει ως σχισματικό τον δικό της “επίτιμο” Φιλάρετο…
 
Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

---

“οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω·ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω”
Ψαλμός 25ος, 4-5
 
Η είδηση 
Στις 2 Φεβρουαρίου 2022, η Σύνοδος της “Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας” (σημ. σύνταξης: υποστηρίζεται από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως) κάλεσε σε Συνοδικό Δικαστήριο πρώην επισκόπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (σημ. σύνταξης: δικούς της δηλαδή) για κατάφωρες παραβιάσεις της Κανονικής τάξης, οι οποίοι τώρα βρίσκονται στο περιβάλλον του επίτιμου πατριάρχη Φιλάρετου και συμμετείχαν σε παράνομες «χειροτονίες». Αυτό αναφέρεται σε απόφαση της Συνόδου, σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου της Ουκρανικής Εκκλησίας.
 
Οι προεκτάσεις της απόφασης αυτής 
Γίνεται προφανές πως τα προβλήματα που δημιούργησε το Φανάρι – “έλυσε” στα λόγια το Ουκρανικό – πολλαπλασιάζονται. “Επίσκοποι”, που στήριξαν στην αρχή τον εκλεκτό του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σύντομα άλλαξαν στάση και συντάχθηκαν με την “μη-Κανονική πρωτοβουλία του επίτιμου πατριάρχη Φιλάρετου για την ανασύσταση του καταργημένου «Πατριαρχείου Κιέβου»”.
 
Η καταλλαγή και η ενότητα που συνηθίζει να επικαλείται ο Οικουμενικός Πατριάρχης για να δικαιολογήσει τα καμώματά του, το μόνο που προκαλούν είναι ο λεγόμενος “αχταρμάς”, όπως μας έλεγε ο μακαριστός ομολογητής γέροντάς μας π. Νικόλαος Μανώλης.
Το συνέδριο της ματαιότητος και των παρανομούντων συνέχισε και ένα βήμα ακόμη:
“Επίσης ζητείται από την Εκκλησία της Ελλάδος να αναθεματίσει τον πρόσφατα διορισμένο Έξαρχο του Πατριαρχείου Κιέβου στην Ελλάδα”. 
 
Με κάθε επισημότητα αποκαλύπτεται το μέγεθος της εκκλησιολογικής αγραμματοσύνης του επικίνδυνου μορφώματος που μεταφυτεύφθηκε από το Φαναριώτικο θερμοκήπιο, με τη βοήθεια των νέων δυτικών σταυροφόρων, στην μαρτυρική Μικρά Ρωσία. Ζητάει από την Εκκλησία της Ελλάδος να αναθεματίσει άγνωστους γι΄αυτήν και ήδη αναθεματισμένους παλαιοημερολογίτες.
 
Η διάγνωση είναι εύκολη, μα όχι και η θεραπεία της 
Ο Βαρθολομαίος εφάρμοσε στην Ουκρανία το νέο εκκλησιολογικό αιρετικό του δόγμα, περί απόλυτου πρωτείου του Οικουμενικού Θρόνου, και ο Επιφάνιος υπήρξε ο πρώτος που κατά παράβαση όλων των ιερών κανόνων επωφελήθηκε από την εφαρμογή της αιρετικής εκκλησιολογίας. 
Στην 30κονταετή πορεία συνδιαλλαγής και αποδοχής της αίρεσης σε κάθε της μορφή, η εγκαθίδρυση και υποστήριξη της εκκοσμικευμένης μοντέρνας “Εκκλησίας”, αντί της παραδεδομένης Εκκλησίας των Πατέρων μας και η αλλοίωση της εκκλησιολογίας μας επέφερε και το ουκρανικό σχίσμα μέσα στην Ορθοδοξία. Σχίσμα βαθύ και δυσεπίλυτο, που μόνο ένας όντως άγιος διάδοχός του θα μπορέσει να διορθώσει.
Πρίν από την “Ιστορική επίσκεψη” φιάσκο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία, στην επέτειο ανεξαρτησίας της χώρας, ο υπεύθυνος του γραφείου τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου δήλωνε: “Ο αγώνας για ενότητα, λοιπόν, βρίσκεται στο επίκεντρο των προσπαθειών, κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια, τόσο του Ουκρανικού λαού, ο οποίος προσβλέπει σε μία καλύτερη ζωή, όσο και του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου, ο οποίος αγωνίζεται για μία ενωμένη και ισχυρή Ορθοδοξία, με σεβασμό στους ιερούς Κανόνες και στην ευλογημένη πράξη και παράδοση της Εκκλησίας μας”.
Γίνεται προφανές πως εκ του Φαναρίου δεν υπάρχει καμμία απολύτως διάθεση αναγνώρισης του λάθους και διόρθωσης της ανωμαλίας που προκλήθηκε. Όταν επικοινωνιακά επικαλούνται τους κανόνες, τους οποίους προηγουμένως έχουν ποδοπατήσει οι ίδιοι, θα πέφτουν διαρκώς σε μία επαναλαμβανόμενη δίνη εσωτερικών προβλημάτων, τα οποία επιλύονται μόνο με την εφαρμογή των κανόνων που καταδικάζουν πρωτίστως τους ίδιους.

https://katanixi.gr

ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ ΤΗΣ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑ: ΟΠΟΙΟΣ ΝΙΚΑΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΝΙΚΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΛΥΠΗ!

 Όποιος νικάει τα πάθη νικάει τη λύπη

(Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα)

 

Πώς θα καταλάβουμε αν ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού ή όχι; Να ορίστε πώς. Αν στενοχωριέσαι για οτιδήποτε, αυτό σημαίνει πως δεν άφησες τον εαυτό σου ολόκληρο στο θέλημα του Θεού, παρόλο που εξωτερικά φαίνεται ότι το έκανες. Όποιος ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αυτός δεν στεναχωριέται για τίποτε! Όταν ο τέτοιου είδους άνθρωπος έχει κάποια ανάγκη, παρακαλάει τον Θεό. αν δεν πάρει αυτό που ζητάει, μένει ήσυχος, πράος σαν να το πήρε. Η ψυχή που αφέθηκε στο θέλημα του Θεού τίποτε δεν φοβάται. Δεν φοβάται ούτε τις απειλές, ούτε τους ληστές και για όλα όσα του συμβαίνουν λέει:
Έτσι ήταν το θέλημα του Θεού. Ακόμη και για την αρρώστια ο ήσυχος άνθρωπος σκέφτεται πως και αυτή η αρρώστια θα με βοηθήσει σε κάτι, μου είναι χρήσιμη για κάτι, αλλιώς δεν θα μου την έστελνε ο Θεός. Έτσι φυλάγουμε την ηρεμία, την γαλήνη και στην ψυχή και στο σώμα μας.
 
Ο Κύριος κάλεσε τον καθένα από μας στην ύπαρξη με ένα συγκεκριμένο στόχο και σχέδιο. Και το παραμικρό χορταράκι αυτού του πλανήτη έχει ένα είδος αποστολής εδώ στη γη. Και πόσο αληθεύει αυτό για τα ανθρώπινα όντα! Ωστόσο, εμείς διαταράσσουμε ενίοτε και εμποδίζουμε το σχέδιο του Θεού. Έχουμε την ελευθερία είτε να αποδεχτούμε το θέλημά του είτε να το απορρίψουμε. Ο Θεός που είναι αγάπη, δεν θέλει να άρει αυτή την ελευθερία από μας. Μας δόθηκε απόλυτη ελευθερία, αλλά εμείς, πάνω στην τρέλα μας, ποθούμε συχνά άχρηστα πράγματα.
 
Δεν μπορούμε να επιτύχουμε τη σωτηρία με κανέναν τρόπο πέρα από τη μεταμόρφωση του νου μας, τη μεταμόρφωσή του σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν. Ο νους μας θεώνεται από μια ιδιάζουσα ενέργεια της χάριτος του Θεού. Γίνεται απαθής και άγιος. Ένας θεωμένος νους ζει ακατάπαυστα με τη μνήμη του Θεού. Γνωρίζοντας ότι ο Θεός είναι μέσα μας κι εμείς εν Αυτώ, ο θεωμένος νους είναι ολότελα οικείος με τον Θεό. Ο Θεός είναι παντού κι εμείς είμαστε σαν ψάρια μέσα στο νερό όταν είμαστε εν Θεώ. Τη στιγμή που οι λογισμοί μας Τον εγκαταλείπουν, αφανιζόμαστε πνευματικά.
Πρέπει κανείς να κηρύττει όχι από το ορθολογιστικό του μυαλό, αλλά μέσα από την καρδιά του. Μόνο ότι προέρχεται από την καρδιά μπορεί να αγγίξει μια άλλη καρδιά.
Πρέπει να υποφέρουμε αρκετά στην καρδιά μας ώστε να μάθουμε τη ταπεινοφροσύνη. Ο Κύριος στέκει διαρκώς στο πλάι μας, επιτρέποντας να νιώσουμε πόνο αριστερά στο στήθος μας, έτσι ώστε να φύγει από μέσα μας όλη η δυσωδία. Κι εμείς αυτό που λέμε συνέχεια είναι, «Εκείνο και το άλλο μου είπε… Με προσέβαλε όσο δεν παίρνει… Ε, αυτό είναι ασυγχώρητο!».
Πώς είναι δυνατόν να μη συγχωρούμε, τη στιγμή που είμαστε ίδιοι με τους άλλους; Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε κι εμείς προσβάλλει τους πλησίον μας; Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να διατηρούμε τη γαλήνη μας. Δεν μπορείς να μάθεις την ταπείνωση, αν δεν έχεις φτάσει να υποφέρεις πολλά στην καρδιά σου.
Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι αν δεν ταπεινώσουμε τον εαυτό μας, ο Κύριος δεν θα σταματήσει να μας ταπεινώνει. Θα χρησιμοποιήσει κάποιον προκειμένου να μας ταπεινώσει. Κάποιος θα προκαλέσει την οργή μας και θα το κάνει μέχρι να μάθουμε να παραμένουμε ήρεμοι και γαλήνιοι κάθε φορά που προκαλούμαστε.
 
Νομίζουμε ότι ξέρουμε πολλά, αλλά όσα ξέρουμε είναι πολύ λίγα. Ακόμα κι εκείνοι που αγωνίζονται σε όλη τους τη ζωή να κάνουν την ανθρωπότητα να προοδεύσει – εμβριθείς επιστήμονες και ιδιαίτερα καλλιεργημένοι άνθρωποι – συνειδητοποιούν εν τέλει ότι η γνώση τους δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από ένας κόκκος άμμου πλάι στη θάλασσα. Όλα μας τα επιτεύγματα είναι ανεπαρκή.
Η ταπείνωση είναι θεϊκή περιουσία· είναι η τελειότητα της χριστιανικής ζωής. Αποκτάται μέσα από την υπακοή. Όποιος δεν είναι υπάκουος δεν μπορεί να αποκτήσει την ταπείνωση. Υπάρχουν πολύ λίγοι σήμερα στον κόσμο, που έχουν υπακοή. Η ταπείνωσή μας είναι ανάλογη της υπακοής μας.
Η φυσική, η εξωτερική ταπείνωση αποκτιέται πιο εύκολα από την εσωτερική, την ταπείνωση του νου. Αυτή η τελευταία είναι ένα ιδιαίτερο δώρημα. Ο άγιος πατήρ μας Συμεών λέει ότι τον άνθρωπο που έχει αποκτήσει την ταπείνωση του νου, δεν μπορεί να τον βλάψει τίποτα στον κόσμο. Ένας τέτοιος άνθρωπος, οτιδήποτε κι αν συμβαίνει, είναι πάντοτε ειρηνευμένος. Αυτό είναι πραγματικά μια θεϊκή περιουσία.
 
(Από το βιβλίο ''Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα, Πνευματικές συζητήσεις'' Ορθόδοξος Κυψέλη)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ:" ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΕΧΟΜΕ ΚΑΛΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΑΣ ΜΙΧΑΗΛ".

Μου έκαμε εντύπωση η απάντησή της... Την ερώτησα πολλές φορές... «Μανά, φοάσαι τον θάνατο;» - «Οι, γιε μου... Έμαθα που τον άντρα μου, να αγαπώ τον Αρκάτζιελο! Ήταν ο πιο καλός μας γείτονας!» Δεν μου είπε θα πάω να βρω τον άντρα μου, τον γιο μου, τον γαμπρό μου, τη μάνα μου. Ήταν όλοι καλοί άνθρωποι αυτοί. Η έγνοια της ήταν η σχέση της με τον Αρχάγγελο! Άρα, είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτή την σοφία των πρωτινών ανθρώπων της Κύπρου που ενήστευαν για να πουν ένα λόγο, όχι εμείς που έχουμε πρόχειρους τους λόγους και τα κηρύγματα… και εμείς οι ρασοφόροι... Αυτοί για να μιλήσουν έπρεπε να κοιτάξουν μέσα στην καρδιά τους! Αυτό που λέει ένα Δοξαστικό... «Αξίωσε ημάς» λέει «να σε ανυμνούμε ειλικρινώς!» 

- Πανιερώτατος Μητροπολίτης μας Μόρφου κ. Νεόφυτος

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ: "ΠΕΡΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ".

Ακούω πολλές φορές να λένε "Τα παιδιά μας είναι κακά, δεν μας ακούν, είναι άτακτα, βρίζουν" κλπ. Πώς θέλετε, αγαπητοί μου, να γίνουν τα παιδιά σας καλά, όταν εσείς τις Κυριακές και τις γιορτές δεν πηγαίνετε στην Εκκλησία, αλλά πηγαίνετε στα καφενεία, στα οινοπωλεία, στους κινηματογράφους, στα θέατρα και στα γήπεδα, και συζητάτε άκαιρες συζητήσεις και κατηγορείτε και κατακρίνετε τον έναν και τον άλλον, και παίζετε χαρτιά και μεθάτε;

Πώς είναι δυνατόν τα παιδιά σας να γίνουν καλοί άνθρωποι, όταν εσείς οι ίδιοι, πολλές φορές μπροστά στα παιδιά σας θυμώνετε και βρίζετε τα θεία; Όταν αρπάζετε τα ξένα και αδικείτε τους άλλους; Όταν κλέβετε και λέτε ψέματα όταν συκοφαντείτε και επιορκείτε; Όταν έχετε όλο σας το νου και την προσπάθεια στα υλικά πράγματα, ενώ για την ψυχή σας καθόλου δεν φροντίζετε ούτε ένα εξομολογείστε, ούτε να μεταλαμβάνετε, ούτε να προσεύχεστε, ούτε να μελετάτε βιβλία ηθικά και θρησκευτικά;

Εκτός από το καλό παράδειγμα, έχουν καθήκον οι γονείς να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους από την βρεφική τους ακόμη ηλικία. Να τα διδάσκουν τον φόβο του Θεού, να κόβουν τις κακές ορμές τους και τα ελαττώματα, όπου παρουσιάζονται να μην τα κολακεύουν και να μην τα κάνουν τα κακά θελήματα και τις ορέξεις τους.

Σε όποιες πράξεις συνηθίζει κανείς από την παιδική του ηλικία, σε αυτές ευχαριστείτε και όταν γεράσει, είτε καλές είναι είτε κακές. Το ίδιο συμβαίνει και με τις αρετές. Συνήθισε κανείς από μικρός στην Εκκλησία; και όταν γεράσει θα πηγαίνει με ευχαρίστηση. Συνήθισε να προσεύχεται από μικρός, να εξομολογείται, να κοινωνεί, να είναι ελεήμων; στα ίδια αυτά θα ευχαριστείται και όταν ενηλικιωθεί και γεράσει. Μάλιστα η κακία, όταν από μικρός την συνηθίσει κανείς, διπλασιάζεται.

Όταν λοιπόν θέλετε τα παιδιά σας να γίνουν καλοί άνθρωποι, και να ευφρανθείτε με την πρόοδο τους, να τα συνηθίζετε από μικρά στην ευσέβεια. Εάν όμως φροντίζετε μόνο πώς να αφήσετε πλούτη και κληρονομιά στα παιδιά σας, και δεν φροντίζετε για την ανατροφή τους, τότε και σεις είστε δυστυχισμένοι και τα παιδιά σας μια μέρα θα γίνουν δυστυχισμένα και επιβλαβή και στον εαυτό τους και στην κοινωνία.

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

ΓΕΡΩΝ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗΣ: Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ!

Η αγάπη εκδηλώνεται περισσότερο στην πτώση του άλλου.
Καλείσαι να γίνεσαι συμπαθής στις πτώσεις των άλλων.
Αν βλέπουμε κάτι άσχημο στον αδελφό μας, στο συνάνθρωπό μας να μη μιλάμε καθόλου… να προσευχόμαστε.
Η μεγαλύτερη μορφή αγάπης είναι να προσεύχεσαι για κάποιον που δεν το ξέρει…

Γέρων Ευσέβιος Γιαννακάκης 

ΓΕΡΩΝ ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ: ΝΑ ΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΟΥ, ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΕΓΩ ΘΕΛΩ Ν' ΑΛΛΑΞΩ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΩ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ ΛΙΓΟ!

Π. Ευμένιος Σαριδάκης: Να λες γιέ μου στην προσευχή σου: "Χριστέ μου, εγώ θέλω ν’ αλλάξω αλλά δεν αλλάζω γιατί σε θέλω λίγο. Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ Χριστέ μου".

ΑΓΙΕ ΧΑΡΑΛΑΜΠΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ!

Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυρας 

Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερεύς στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193 - 211 μ.Χ.). Όταν το έτος 198 μ.Χ. ο Σεβήρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος της Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τον Άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του. Όμως ο Άγιος όχι μόνο δεν το έκανε αυτό, αλλά αντίθετα ομολόγησε στον έπαρχο την προσήλωσή του στον Χριστό και δήλωσε με παρρησία ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται να αρνηθεί την πίστη της Εκκλησίας. Τότε η σκοτισμένη και σαρκική ψυχή του Λουκιανού επέτεινε την οργή της και διέταξε να αρχίσουν τα φρικώδη βασανιστήρια στο γέροντα ιερέα. Πρώτα τον γύμνωσαν και ο ίδιος ο Λουκιανός, παίρνοντας το ξίφος του προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του Αγίου. Όμως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν κρεμασμένα στο σώμα του Ιερομάρτυρα και μόνο ύστερα από προσευχή του Αγίου συγκολλήθηκαν αυτά πάλι στο σώμα και ο ηγεμόνας κατέστη υγιής. Βλέποντας αυτό το θαύμα του Αγίου πολλοί από τους δημίους πίστεψαν στον αληθινό Θεό.

Με το ζόφο στο νου και με τη θηριωδία στην καρδιά, ο έπαρχος έδωσε εντολή να διαπομπεύσουν τον Άγιο και να τον σύρουν διά μέσου της πόλεως με χαλινάρι. Τέλος, διέταξε τον αποκεφαλισμό του Αγίου, ο οποίος με το μαρτύριό του έλαβε το αμαράντινο στέφανο της δόξας σε ηλικία 113 ετών.

Περί των Λειψάνων του Αγίου Χαραλάμπους δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Η μοναχή Θεοτέκνη Αγιοστεφανίτισσα στο Συναξάρι του Αγίου Χαραλάμπους (1995 μ.Χ.), καταχωρεί πληροφορίες σχετικά με την τιμία Κάρα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στη Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η Κάρα του Αγίου δωρήθηκε στη Μονή από τον Ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαδισλάβο, το 1412 – 1413 μ.Χ., μαζί με δύο κτήματα στο Μετόχι Μπουτόϊ. Για την εποχή και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε το πολύτιμο αυτό κειμήλιο στη Βλαχία, δεν σώθηκαν πληροφορίες. Επίσης, τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Χαραλάμπους φυλάσσονται και στον ομώνυμο προσκυνηματικό ναό της κωμοπόλεως Θεσπιών της Βοιωτίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου στις 10 Φεβρουαρίου. 

http://www.saint.gr 

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: "ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΠΛΩΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ".

Μας περιμένει ο Θεός με αγκαλιά, τα χέρια του απλωμένα, στην εξομολόγηση. Τα δάκρυα θα μας πουν αν όντως εξομολογούμαστε σωστά.

Καταθέτω εμπειρία. Άρρωστη κυρία καρκινοπαθούσα, η οποία ήταν με το ρόγχο, δεν παρέδιδε ψυχή. Πήγα να την επισκεφτώ στο νοσοκομείο. Εκεί τη γνώρισα, στο νοσοκομείο. Τρέχω πάνω στο γέροντα (Πορφύριο), και λέω στενοχωρημένοι οι συγγενείς της δεν παραδιδει ψυχή,.

Ο γιατρός μου είπε: «Άντε βρε κυρία Σιδέρη, φέρτε κανά παπά, δεν παραδίδει ψυχή η κυρία. Δεν έχουμε τίποτε άλλο εμείς να της δώσουμε». Πήγα στο γέροντα. Καθοδόν του τα 'λεγα. «Γέροντα, δεν ξέρω τίποτε. Τη λυπήθηκα. Δεν παραδίδει ψυχή μου είπαν οι δικοί της, ο γιατρός της». Και φτάνω πάνω, ο γέροντας ήξερε, 'έφτασα.

Μπήκα μέσα, «έλα κόρη μου. Είδες; Πώς λαμβάνει υπόψη ο Θεός την προσευχή ημών των ανθρώπων; Η προσευχή είναι πολύ ισχυρό όπλο. Όταν προσευχόμαστε γι' αυτούς που δεν τον έχουν γνωρίσει, όταν προσευχόμαστε γι' αυτούς που δεν έχουν εξομολογηθεί έρχεται η στιγμή που ο ίδιος ο Κύριος αποκαλύπτεται μέσα στην ψυχή τους και τους σώζει, γιατί βλέπει ότι ήταν καλοπροαίρετος άνθρωπος, αλλά δεν είχε δώσει τη δέουσα σημασία στα καθήκοντα της τα χριστιανικά». Έκλαψε πάρα πολύ. Τόσο πολύ έκλαψε, που προσωπικώς φοβήθηκα μη μου πάθει κάτι. Και μου είπε «μη φοβηθείς, παιδί μου, τι θα δεις». Πράγματι, δεν ξέρω τι έγινε.

Ο γέροντας, κοιμήθηκε; Λιποθύμησε; Έφυγε από το σώμα του; Δεν ξέρω. Άργησε πολύ. Όταν συνήλθε μου είπε: «Έλα! Ο Θεός θα της γιατρέψει τον καθολικό καρκίνο και θα της δώσει περίοδο χάριτος να τον γνωρίσει».

Κι έτσι έγινε αδελφοί μου. Η γυναίκα αυτή, η ετοιμοθάνατη, η καρκινοπαθούσα γυναίκα πήρε περίοδο χάριτος για εφτά ολόκληρα χρόνια. Μεγάλωσε τα παιδιά της, αλλά πρωτίστως γνώρισε Θεό. Γνώρισε εξομολόγηση, τα μυστήρια της εκκλησίας, γνώρισε την αγάπη του, γνώρισε αυτή την ωκεάνια αγάπη του Θεού Πατρός, που πραγματικά της έδωσε τη χαρά να μετανοήσει, να εξομολογηθεί, να πλουτίσει μέσα στην ταπείνωση, γιατί όπως ομολογούσε η ίδια «είχα τη μύτη μου ψηλά, τόσο ψηλά που δεν μπορούσα να δω τον αδελφό μου». Και πραγματικά αυτή η γυναίκα πέταξε στον ουρανό την ώρα την καλή, όταν η ψυχή της ήταν λευκή.

Μας περιμένει ο Θεός με αγκαλιά, τα χέρια του απλωμένα, στην εξομολόγηση. Μια εξομολόγηση, μετά δακρύων. Τα δάκρυα θα μας πουν αν όντως εξομολογούμαστε σωστά. Τη Θεία Κοινωνία που θα λάβουμε κατόπιν εντολής του πνευματικού μας μετά δακρύων θα τη δεχτούμε. Έλεγε ο Γέροντας, «να παρακαλάτε να σας δώσει δάκρυα ο Θεός». Δάκρυα όντως μετανοίας όχι συναισθήματος.

Η περίοδος που βιώνουμε μας προσφέρεται με τα αναγνώσματά της που πραγματικά εκεί βρίσκουμε το θησαυρό της όντως μετάνοιας. Σας το εύχομαι μέσα από τη καρδιά μου, αδελφοί μου, «καλή μετάνοια, καλή απολογία!». Και μετά φόβου Θεού, πίστεως να προσερχόμαστε στο μυστήριο της ζωής.

Σας ευχαριστώ.

Απόσπασμα ομιλίας κυρίας Αθηνάς Σιδέρη,
πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου, κοινωνικής λειτουργού στην Ημερίδα που συνδιοργανώθηκε στις 13-3-2017 από τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου – Πολιούχου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχους της Θεολογικής Σχολής και άλλων Σχολών του Α.Π.Θ. υπό την αιγίδα του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου, με θέμα: «Το μεγαλείο της μετάνοιας στη ζωή του ανθρώπου».

Από το Blogger . giorgosthalassis

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ

«Ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης , δεν είναι όπως λένε για μένα, τον Γέροντα Παΐσιο και τον Γέροντα Πορφύριο! Αυτός είναι Μεγάλος, πολύ Μεγάλος Άγιος»!!!

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων «Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη, του Μάρτυρα, Ομολογητή και Θαυματουργού»!!! (9 Φεβρουαρίου).

Ο ένδοξος Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης ο Μάρτυρας, Ομολογητής και Θαυματουργός, είναι ίσως ο μεγαλύτερος Έλληνας Άγιος του 20ου αιώνος. Οι περισσότεροι Έλληνες δυστυχώς δεν τον γνωρίζουν. Όποιος όμως γνωρίσει τον μαρτυρικό του βίο συγκλονίζεται από το σθένος αυτού του ταπεινού ανθρώπου του Θεού, που το μαρτύριο αλλά και η αφοσίωση του στον Θεό, μπορούν να συγκριθούν μόνο με τα αντίστοιχα των Μαρτύρων των πρώτων μετά Χριστού αιώνων. Ιδιαίτερα δε, η καρδιά λυγίζει, όταν δέχεται την αγάπη του Αγίου Γεωργίου, γιατί σαν γάργαρη πηγή αναβλύζει λυτρωτικό ύδωρ ικανό να δροσίσει κάθε πονεμένη καρδιά σε οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή του μάταιου αυτού βίου.

Ο βίος του υπήρξε μαρτυρικός και συγκλονιστικός. Ο Άγιος έζησε στα μαύρα χρόνια των διωγμών στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, όπου το αθεϊστικό καθεστώς πίστευε πως θα διόρθωνε τα λάθη του Διοκλητιανού και του Νέρωνος!

Ο Άγιος φυλακίστηκε σε υγρή και σκοτεινή φυλακή, διαπομπεύτηκε από τους βασανιστές του στους δρόμους, δεμένος και χωρίς ρούχα, φωνάζοντας ειρωνικά γι' αυτόν: "Να ο Προφήτης"!

Πυροβολήθηκε και δέχτηκε τρεις σφαίρες. Μια τον χτύπησε στο σιδερένιο περίβλημα της εικόνας της Παναγίας που φορούσε, η άλλη τον βρήκε επιδερμικά στον λαιμό και η τρίτη στα πόδια. Ο Όσιος διασώθηκε θαυματουργικά και τελικά του χάρισαν τη ζωή, γιατί υπήρχε νόμος που έλεγε: "Να αθωώνεται κάθε κατάδικος που δέχεται τρεις σφαίρες όχι θανάσιμες".

Συνελήφθη και πάλι και του ζητήθηκε να απαρνηθεί την Ορθοδοξία του, όμως ο μοναχός τότε Συμεών, χτυπώντας με ένταση το χέρι του στο τραπέζι του ανακριτή είπε με έντονη φωνή: "Εσύ δεν έχεις εξουσία περισσότερη από τον Θεό", γι' αυτό και τον φυλάκισαν και πάλι, σε σκληρότερες και πιο απάνθρωπες συνθήκες.

Ο Άγιος ασθένησε βαριά, του έπεσαν τα δόντια και ένιωθε φριχτούς πόνους στα πόδια, όμως με την θαυματουργή επέμβαση του Θεού, ευγενείς άνθρωποι της περιοχής κατάφεραν να τον αποφυλακίσουν.

Εξέρχεται ο Όσιος με τα στίγματα του Μάρτυρος και του Ομολογητού και χειροτονείται Ιερεύς στις 8 Σεπτεμβρίου του 1928, λαμβάνοντας το όνομα Γεώργιος.

Ξεκινά μια νέα περίοδος πνευματικών αγώνων, όπου ο Άγιος γίνεται για τους ανθρώπους, φως, παραμυθία και δύναμη. Προικισμένος με το χάρισμα της διορατικότητας απεκάλυπτε τα προβλήματα των ανθρώπων και ως σοφός ιατρός προσέφερε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα, καθοδηγώντας τους ανθρώπους στο δρόμο του Θεού.

Η φήμη του άρχισε να εξαπλώνεται και το 1929, γίνεται πραγματικότητα η επιθυμία του να έρθει στην Ελλάδα που τόσο αγαπούσε. Αποβιβάζεται στο λιμάνι της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης, που σαν δεύτερο Απόστολο Παύλο, υποδέχεται τον μεγάλο Άγιο των έσχατων καιρών.

Ο Θεός οδηγεί τα βήματα του στη Δράμα, όπου ο πολύπαθος Όσιος και Ομολογητής ιερομόναχος π. Γεώργιος, θα παραμείνει ως το τέλος της ζωής του.

Η αφοσίωση του στο Θεό, οι μεγάλοι ασκητικοί του αγώνες και η αγάπη του για τα πλάσματα του Θεού, τον αξίωσαν να λάβει πλείστων χαρισμάτων, καθώς το χάρισμα της θαυματουργίας, τόσο όταν ήταν εν ζωή, όσο και στις μέρες μας, όπου η αγάπη του και η στήριξη του είναι εμφανής σε όσους επικαλούνται τη Χάρη του.

Διένυσε ως Άγιος ανάμεσα μας 58 ολόκληρα χρόνια μαρτυρίας, ομολογίας, ασκήσεως, ταπεινώσεως, αγάπης, αυτοθυσίας, προσφοράς, από το 1901 έως της 4 Νοεμβρίου του 1959, ημέρα της οσιακής κοιμήσεως του, όταν τα δύο κυπαρίσσια που βρίσκονται δίπλα στον τόπο του ενταφιασμού του, έγειραν προσκυνώντας για σαράντα ημέρες, εκείνον που δόξασε με την πάνσεπτη βιωτή του, τον Ζωοδότη Κύριο, στην Ιερά Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος, στο συνοικισμό των Ταξιαρχών Δράμας (Σίψα), όπου πρώτος οικιστής και κτήτορας της μονής, κατά το έτος 1939, ήταν ο επίγειος άγγελος, ο ίδιος ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης.

Αν κοιτάξουμε προσεχτικά την Τίμια Κάρα του, μπορούμε να δούμε τον Σταυρό που εμφανώς υπάρχει σε αυτή, που όπως λένε εκείνοι που γνωρίζουν, είναι σημάδι μεγάλης αγιότητας και κάτι αντίστοιχο δεν υπάρχει σε ολόκληρο το Άγιο Όρος!

Να έχουμε τις πρεσβείες του Αγίου Γεωργίου, να τον τιμούμε με σεβασμό και αγάπη, για να λάβουμε πλούσια την ευλογία του και την περιφρούρηση του από τις παγίδες του αντίδικου.

(Από τον εν Χριστώ αδερφό μας Δημήτριο Γκιουζέλη).

ΟΣΙΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ Ο ΚΙΛΙΚΑΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

                            Όσιος Ρωμανός ο Κίλικας ο θαυματουργός
 

Η καταγωγή του Οσίου Ρωμανού ήταν από την Κιλικία, και συγκεκριμένα από την πόλη Ρώσο (αρχαία πόλη της Συρίας στον Ισσικό κόλπο - Αλεξανδρέτας - που βρίσκεται κοντά στις Κιλικίες Πύλες). Ο πνευματικός του όμως αγώνας, έγινε στα μέρη της Αντιόχειας. Εκεί, στους πρόποδες ενός βουνού έκτισε ένα μικρό κελί, που το χρησίμευε σαν μελετητήριο και συγχρόνως σαν ασκητήριο. Ήταν τύπος εγκρατής και στους τρόπους του απλός, γεμάτος ταπεινοφροσύνη και πραότητα.

Η φήμη της αγιότητας του και φρονήσεώς του έφερε προς αυτόν πλήθη, που του εκδήλωναν την εκτίμηση και τον σεβασμό τους. Αλλά εκείνος, σε καμιά στιγμή δεν αισθάνθηκε τον άνεμο της υπερηφάνειας. Δεν έβλεπε πόσο προόδευε, αλλά μόνο πόσο καθυστερούσε να προοδεύσει. Συχνά μάλιστα έλεγε τον λόγο του Ευαγγελίου, ότι, όποιος νομίζει ότι στέκεται πνευματικά, οφείλει να προσέχει μη πέσει.

Ο Θεός τον προίκισε και με το χάρισμα να θεραπεύει ασθένειες. Αλλά αυτός, για να είναι προσγειωμένος, έλεγε και πάλι το λόγο του Ευαγγελίου, ότι, το να κάνει κανείς θαύματα δεν είναι τίποτα. Το σπουδαίο είναι να εργάζεται την αρετή και τη δικαιοσύνη.
Μετά από τέτοια αληθινά αγία ζωή, ο Όσιος Ρωμανός, απεβίωσε ειρηνικά. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου στις 9 Φεβρουαρίου.
 
https://www.saint.gr

ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

 
Ο Άγιος Πέτρος ήταν Ιερέας με πλήρη συνείδηση των υποχρεώσεων του προς τον Χριστό και τον λαό. Με το προσωπικό του παράδειγμα, άμεμπτο και διδακτικότατο, φώτιζε και κατάρτιζε τους πιστούς με τα τακτικά και πρακτικότατα κηρύγματα του. Αυτός μάλιστα είναι και ο συγγραφέας της Νηπτικής βίβλου, που εμπεριέχεται στη Φιλοκαλία.
Την αγάπη του προς τον Χριστό, δεν την έδειχνε μόνο σε καιρούς ειρηνικούς, αλλά και σε δύσκολους. Έτσι, περί το 775 μ.Χ. στεφάνωσε τη ζωή του αφού πρόθυμα έδωσε το κεφάλι του στον θάνατο δια ξίφους, για να μείνει πιστός στην ομολογία του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου στις 9 Φεβρουαρίου.
 
https://www.saint.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΣ: ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ!

Απόστολος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος: Ας είναι κάθε άνθρωπος γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός σε οργή. 

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ!

γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σάρξ ἀσθενής. (Μάρκος 14,38)
 
Αγρυπνείτε, προσέχετε και προσεύχεσθε, δια να μη πέσετε εις πειρασμόν· το μεν πνεύμα είναι πρόθυμον να υποτάσσεται στο θείον θέλημα, αλλά η σαρξ, η ανθρωπίνη φύσις, είναι ασθενής”. 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως

1. Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
2. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸνἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι' οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.
3. Τὸν δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.
4. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.
5. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρα κατὰ τὰς Γραφάς.
6. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.
7. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
8. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.
9. Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
10. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
11. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.
12. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Ἀμήν. 

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΕΞ ΑΛΙΚΙΑΝΟΥ

 
Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εξ Αλικιανού

 
Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1846 μ.Χ. στο χωριό Αλικιανό της επαρχίας Κυδωνίας της Κρήτης. Ο πατέρας του, που ήταν ιερεύς, ονομαζόταν Νικόλαος Διβόλης (ή Δεβόλης) και η μητέρα του Αικατερίνη.
Κατά την επανάσταση του έτους 1866 μ.Χ. στην Κρήτη, ο Άγιος συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους επαναστάτες και πιεζόταν με κάθε τρόπο να αλλαξοπιστήσει, για να σώσει την ζωή του. Παρ' όλες τις απειλές και τα βασανιστήρια ο Μάρτυρας ομολόγησε με πνευματική ανδρεία τον Χριστό. Έτσι, δέχθηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού απέκοψαν την τιμία αυτού κεφαλή, το έτος 1867 μ.Χ.
Ακολουθία του Αγίου αυτού, έγραψε ο υμνογράφος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου στις 7 Φεβρουαρίου.
 
http://www.saint.gr

ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΕΝ ΣΤΕΙΡΙΩ ΟΡΕΙ ΑΣΚΗΣΑΣ

Όσιος Λουκάς ὁ ἐν Στειρίῳ ὄρει ἄσκησας

 
Ο Όσιος Λουκάς γεννήθηκε το καλοκαίρι του 896 μ.Χ. από τον Στέφανο και την Ευφροσύνη. Καταγόταν από την Αίγινα, αλλά η οικογένεια του μετακόμισε στη Φωκίδα. Εκεί αγόρασαν χωράφια και έβοσκαν ζώα. Και το παιδάκι τους, αφού φοίτησε στο σχολείο, βοήθησε και αυτό στη φύλαξη των ζώων τους. Ο μικρός Λουκάς, ενώ έβοσκε τα ζώα, συγχρόνως εντρυφούσε και σε κάποιο θρησκευτικό βιβλίο. Από τότε καρδιά συμπονετική και ευεργετική ο Λουκάς, όταν περνούσαν από τη βοσκή του παιδάκια φτωχά και του ζητούσαν λίγο ψωμί, εκείνος τους έδινε και το προσφάγι του.
Όταν πέθανε ο πατέρας του, συγκινητικότατη ήταν η φροντίδα του για την παρηγοριά της μητέρας του. Όταν δε πέθανε και αύτη, τότε μοίρασε όλα τα υπάρχοντα τους στους φτωχούς και έστησε μια καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού κοντά στη θάλασσα.

Όταν όμως εισέβαλαν οι Βούλγαροι στην κεντρική Ελλάδα, ο Λουκάς κατέφυγε στην Πελοπόννησο. Επανήλθε στη Φωκίδα το 927 μ.Χ. και εγκαταστάθηκε οριστικά στο όρος Στείριον (Στείρι) κοντά στην ομώνυμη σημερινή Κοινότητα της επαρχίας Λεβαδείας. Εκεί με άλλους μοναχούς έκτισε Μονή, και η μεγάλη του πνευματικότητα τον έκανε ν' αποκτήσει φήμη Άγιου σ' όλη την περιοχή. Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 953 μ.Χ.

Το αδιάφθορο Λείψανο του Οσίου Λουκά του Στειριώτη φυγαδεύτηκε στη Δύση μέσω Άρτας και Βοσνίας, λόγω της προελάσεως των Οθωμανών. Τον Αύγουστο του 1463 μ.Χ. έφθασε στη Βενετία, όπου έγινε δεκτό ως Λείψανο του Ευαγγελιστού Λουκά. Η απόδοση του Λειψάνου στον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη άρχισε τον 19ο μ.Χ. αιώνα και κορυφώθηκε το 2001 μ.Χ. με την εγγραφή του Αγίου στο Νέο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’. Το 1986 μ.Χ., μετά από ενέργειες του τότε Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερωνύμου, η ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέστρεψε το Λείψανο στην Εκκλησία της Ελλάδος και κατατέθηκε στην ὁμώνυμη Μονή Στειρίου Βοιωτίας. Πάντως το πρόβλημα της γνησιότητας του Λειψάνου του Οσίου Λουκά παραμένει εφ’ όσον το λείψανο που επιστράφηκε φέρει Κάρα και στη Μονή Φιλοθέου Αγίου Όρους φυλάσσεται Κάρα που αποδίδεται στον ίδιο Άγιο.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου στις 7 Φεβρουαρίου.
 
http://www.saint.gr

ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΩΝ

 

Ὅσιος Παρθένιος, Ἐπίσκοπος Λαμψάκου

 
Ὁ Ὅσιος Παρθένιος καταγόταν ἀπὸ κάποια κωμόπολη τῆς Βιθυνίας καὶ ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου (324 – 337 μ.Χ.). Ἦταν υἱὸς τοῦ διακόνου τῆς Ἐκκλησίας Μελιτοπόλεως Χριστοφόρου, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διδάχθηκε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη.
 
Ὁ Ἅγιος ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία προέκοπτε στὴν ἀρετὴ καὶ τὴν εὐσέβεια. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ὁ Κύριος ἁλίευσε τοὺς Ἀποστόλους, ποὺ ἦταν ψαράδες, τὸν ἔκανε νὰ ἀγαπήσει τὴν ἁλιεία. Καὶ ὅταν ἔριχνε τὰ δίχτυα στὴν Ἀπολλωνιάδα λίμνη ἢ τὰ ἀνέσυρε γεμάτα ψάρια, αἰσθανόταν ὅτι ἐργαζόταν σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ πλοιάρια τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου ἢ τοῦ Ἰωάννου.
 
Τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραττε ἀπὸ τὴν πώληση τῶν ψαριῶν δὲν τὰ κρατοῦσε γιὰ τὸν ἑαυτό του ἀλλὰ τὰ μοίραζε στοῦ πτωχοὺς ἀπὸ ἀγάπη πρὸς αὐτούς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν τὸν εὐχαριστοῦσαν ἐκεῖνος ἔλεγε: «Διατὶ μὲ εὐχαριστεῖτε; Δὲν ἔχω καμία τέτοια ἀξίωση. Μήπως εἴμαστε ξένοι; Ἐμεῖς εἴμαστε ἀδελφοί. Τί δὲ ἁπλούστερο καὶ φυσικότερο ἀπὸ τὸ νὰ βοηθᾶ ἀδελφὸς τοὺς ἀδελφούς;»
 
Γιὰ τὴν ἐνάρετη αὐτοῦ παρουσία ὁ Ἐπίσκοπος Μελιτοπόλεως Φίλιππος (ἡ Φιλητός) τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο. Ἀργότερα ὁ Ἐπίσκοπος Κυζίκου Ἀχίλλιος (ἢ Ἀσχόλιος) τὸν χειροτόνησε Ἐπίσκοπο Λαμψάκου.
 
Ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ εὐσέβεια ποὺ ἔκρυβε στὴν ψυχή του ἦταν τόσο πολὺ μεγάλη, ὥστε ὁ Θεὸς τὸν προίκισε μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἐκδιώκει τοὺς δαίμονες ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ θεραπεύει κάθε εἴδους ἀσθένεια. Γι’ αὐτὸ προσφεύγουν σὲ αὐτὸν ἰδιαίτερα οἱ πάσχοντες ἀπὸ τὴν ἐπάρατη νόσο τοῦ καρκίνου. Ὁ Ἅγιος ἦταν ὁ πρᾶος, ὁ ὑπομονετικός, ὁ φιλόξενος, ὁ μακρόθυμος, ὁ ἄγγελος τῆς ὁμόνοιας, ὁ ἐνθαρρύνων τοὺς μετανοοῦντες, ὁ πρόθυμος γιὰ τὸ ποίμνιό του.
Ὁ Ὅσιος Παρθένιος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη. Τμῆμα τῆς τιμίας κάρας αὐτοῦ φυλάσσεται στὴν ἱερὰ μονὴ Μακρυμάλλη, τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκίδος.
Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Εσφιγμένου Αγίου Όρους. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Μεγ. Σπηλαίου Καλαβρύτων, Ροβελίστας Άρτας και Κύκκου Κύπρου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου στις 7 Φεβρουαρίου.
 
http://www.saint.gr

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ: "Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ".

Ο Χριστός κάνει τα Μυστήρια... Ο Χριστός κάνει την Λειτουργία και πάνω και κάτω! Συ ει ο προσφέρων και προσφερόμενος και προσδεχόμενος και διαδιδόμενος Χριστέ ο Θεός! 

Αυτός ο Χριστός που Λειτουργεί και πάνω και κάτω θέλει να λειτουργεί και μέσα στην καρδιά μας! Έτσι! Θέλει να μπει μες την καρδιά μας και να κάνει εκεί την τρίτη λειτουργία! Και το καταλαβαίνουμε ότι μπήκε! 

Μην νομίζετε ότι όλα αυτά ειναι φανταστικά... Πως καταλαβαίνουμε ότι ο Χριστός μπήκε και άρχισε η καρδιακή λειτουργία; Όταν ακούεις μέσα σου το όνομα του Χριστού! Μες την καρδιά σου το ακούεις... το αισθάνεσαι!  

«Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με!»
«Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!»

Το ακούς συνεχώς... Αυτενεργεί μόνο του! Στην αρχή έρχεται... φεύγει! Έρχεται - φεύγει ανάλογα με την ταπείνωσή μας, την προσοχή μας, με τη διαφύλαξη που κάνει το Άγιο Πνεύμα και πόσο το παρακαλούμε συνεχώς το Άγιο Πνεύμα να κρατηθεί κοντά μας και το κυριότερο να μας κρατήσει χωρίς κρίση, χωρίς κατάκριση, χωρίς κακούς λογισμούς! Πράους και ταπεινούς τη καρδία! Όλο το Ευαγγέλιο αυτά λέει! 

- Απόσπασμα από το κήρυγμα του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου μας Μόρφου κ. Νεοφύτου στην Θεία Λειτουργία της εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού που τελέσθηκε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Παναγίας Σκουριώτισσας στη Σκουριώτισσα στις 02.02.2022.

https://youtu.be/yJK4W6pP0Rk
https://youtu.be/RymeEr36MZ8

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: "ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ;".

Τί θὰ πῇ ὁμολογία; Αὐτὸ ποὺ πιστεύεις νὰ μὴν τὸ κρύβῃς ἀλλὰ νὰ τὸ λὲς μὲ τὸ στόμα σου... Σωστὸ εἶν’ αὐτό... Ὅπως ἕνας νέος ποὺ ἀγαπάει μιὰ νέα δὲν κρύβει τὸν ἔρωτά του ἀλλ’ ὅπου σταθῇ μὲ ὅλα τὰ μέσα (μὲ νεύματα μὲ λουλούδια μὲ γράμματα μὲ ποιήματα μὲ τραγούδια μὲ κάθε τρόπο) ἐκφράζει τὸν ἔρωτά του φανερώνει τὴν ἀγάπη του ἔτσι κ’ ἐσύ... Ἂν εἶσαι Χριστιανός... ἂν αἰσθάνεσαι ἀγάπη γιὰ τὸ Χριστό... νὰ τὸν ὁμολογῇς παντοῦ! Νὰ τὸν κηρύττῃς θερμά! Αὐτὸ ἔκαναν οἱ ἅγιοι Πάντες· ὡμολόγησαν τὸ Χριστό! Ποῦ τὸν ὡμολόγησαν; Ὄχι μόνο στὰ χρόνια τὰ ἥσυχα ἀλλὰ  καὶ στὰ χρόνια τὰ δύσκολα.. στὰ φοβερὰ χρόνια τῶν διωγμῶν! Ζοῦμε βέβαια τώρα σὲ ἐποχὴ φιλελευθέρου δημοκρατικοῦ πολιτεύματος κανείς δὲ μᾶς διώκει... Ἀλλὰ «ῥόδα εἶνε καὶ γυρίζει» ἀλλάζει ὁ κόσμος. Δὲν ἀποκλείεται νὰ βρεθοῦμε κ’ ἐμεῖς σὲ δοκιμασία... 

- Επ. Αυγ. Καντιώτης †

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ: "ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ".

Να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας! Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις! Η πίστις θα κλονισθή μέχρι τα θεμέλια - οι Άγιοι όμως δεν θα εκλείψουν μέχρι της συντελείας! Περιμένουμε πολλά να συμβούν – σύμφωνα με τις προφητείες των αγίων - εις τους έσχατους χρόνους. Και ο λόγος του Θεού και των Αγίων είναι Αλήθεια. Το άθλημα το οποίο περιμένουμε να δώσουμε είναι για την πίστη μας στην Θεανθρωπία του Ιησού αφού βέβαια πιστεύουμε ότι ο Χριστός ήτο Θεός κι έγινε άνθρωπος κι ότι κατέβηκε στη γη να δώσει τη λύτρωση και να διώξει το σκοτάδι της απιστίας και της αθεϊας. Και εμείς σαν στρατιώτες του Χριστού μας αφού αποτελούμε το στράτευμα Του οφείλουμε να προετοιμασθούμε. Και η προετοιμασία είναι γνωστή. Να πιστεύουμε κατά πρώτον ότι εάν έχουμε πίστη και ταπείνωση θα ελκύσουμε την Χάρη κι αυτή τη μεγάλη δύναμη του Χριστού για να μαρτυρήσουμε. Ποτέ να μη πιστέψουμε και να τολμήσουμε να σκεφτούμε ότι εμείς μόνοι μας έχουμε αυτή τη δύναμη!