Π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΧΡΟΝΟΥ!

 π. Συμεών Κραγιόπουλος
Ο Θεός μάς δίνει περιθώρια χρόνου

Ποιος θα μπορούσε σ’ αυτόν τον κόσμο να είναι χειρότερα από τον φτωχό Λάζαρο της ευαγγελικής περικοπής (Λουκ. 16:19-31); Πάντως, όσο άσχημα κι αν είναι κανείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει η ζωή. Από την άλλη πλευρά, όσο κι αν απολαμβάνει ο πλούσιος, ο οποίος δεν συναισθάνεται την προσωρινότητα της ζωής, τελικά θα έρθει και γι’ αυτόν το τέλος της ζωής του. Η ζωή εδώ είναι προσωρινή. Δεν χρειάζεται να μας το διδάξει ή να μας το τονίσει κανείς. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έμεινε κανείς εδώ. Το θέμα είναι αν πιστεύουμε.

Άνθρωποι που έχουν κοινό νου, και θα μπορούσαν πολύ απλά να δουν την αλήθεια, δεν τη βλέπουν. Τι να πούμε! Όσο μυαλό, όσα άλλα δεδομένα κι αν έχεις, αν δεν θέλεις να δεις την αλήθεια, δεν θα καταλάβεις τίποτε από το νόημα της ζωής και τον αληθινό σκοπό της παρούσης ζωής. Θα ματαιοπονείς. Και είναι κρίμα!

Ο Θεός μάς δίνει περιθώρια χρόνου και τη δυνατότητα σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο να δούμε την απανθρωπιά μας, την αμαρτία μας, να συντριβούμε μέσα μας, να μετανοήσουμε, και να μας συγχωρήσει. Ο Χριστός ήρθε, λέει, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σώσει τον κόσμο. Όμως θα έρθει και η ώρα που θα κριθεί ο καθένας. Επομένως, στον άλλο κόσμο ό,τι είναι κανείς είναι· δεν μπορεί να αλλάξει.

Βλέπετε, και ο πλούσιος της σημερινής παραβολής, που ζούσε δίπλα στον φτωχό Λάζαρο, δεν λέει τίποτε άλλο, απλώς διαλαλεί την κατάσταση που αισθάνεται, λέει ότι καίγεται στη φωτιά. Δεν δείχνει να μετανοεί, να κλαίει και να οδύρεται: «Αχ, πώς το έκανα αυτό! Να με συγχωρήσει ο Θεός, να με συγχωρήσεις, πατέρα μου Αβραάμ. Πάρε με και εμένα κοντά σου».

Δεν λέει τίποτε τέτοιο· λέει μόνο ότι υποφέρει. Και όταν υποφέρει κανείς, απλώς ζητάει λίγο να ανακουφιστεί. Τι νόημα έχει αυτό;

Από τα βιβλία: π. Συμεών Κραγιοπούλου (†), “Πνευματικά Μηνύματα 2019”, σελ. 332, και “Πνευματικά Μηνύματα 2020”, σελ. 328.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ!

 

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

(Από τον Ευαγγελιστή Λουκά  εδάφιο 16,19-31) 

«Υπήρχε κάποιος άνθρωπος πλούσιος, και φορούσε πορφύρα και λινά ενδύματα, δηλαδή ντυνόταν με ακριβά και υπερπολυτελή ρούχα και διασκέδαζε καθημερινά μεγαλοπρεπώς.

Ήταν δε και κάποιος φτωχός, που τον έλεγαν Λάζαρο, ο οποίος ήταν πεταγμένος κοντά στην εξώπορτα του πλουσίου γεμάτος από πληγές. Και επιθυμούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σαν να μην έφθανε η στέρησις αυτή, επειδή ήταν σχεδόν γυμνός, έρχονταν οι σκύλοι και έγλυφαν τις πληγές του.

Συνέβη δε να πεθάνει ο φτωχός, και να μεταφερθεί υπό των αγγέλων στον κόλπο του Αβραάμ. Πέθανε δε και ο πλούσιος, και ετάφη.

Και στον Άδη που βρισκόταν και βασανιζόταν, σήκωσε τα μάτια του, και βλέπει τον Αβραάμ από μακριά, και τον Λάζαρο να είναι στους κόλπους του. Και αυτός, φώναξε και είπε: «Πάτερ Αβραάμ, ελέησέ με! Και στείλε τον Λάζαρο να βρέξει την άκρη του δακτύλου του στο νερό, και να δροσίσει τη γλώσσα μου, διότι τυραννούμαι και πονώ μέσα σ’ αυτή τη φλόγα!».

Είπε δε ο Αβραάμ: «Παιδί μου, ενθυμήσου, ότι έλαβες με το παραπάνω τα αγαθά σου κατά τη διάρκεια της ζωής σου, και ο Λάζαρος παρομοίως τα κακά. Τώρα όμως, εδώ παρηγορείται, γι’ αυτά που άλλοτε υπέφερε, συ δε βασανίζεσαι. Και επί πλέον όλων αυτών, ανάμεσα σ’ εμάς και σ’ εσάς, έχει στερεωθεί μεγάλο βάραθρο, ώστε εκείνοι που θέλουν να περάσουν από εδώ προς εσάς, να μη μπορούν να διαβούν, ούτε αυτοί που είναι από εκεί, να μπορούν να διαπεράσουν και να έλθουν προς εμάς».

Είπε δε ο πλούσιος: «Σε παρακαλώ λοιπόν Πάτερ, να στείλεις αυτόν, (δηλαδή τον Λάζαρο), στο σπίτι του πατέρα μου. Διότι έχω πέντε αδελφούς. Στείλε τον να τους βεβαιώσει ως αυτόπτης μάρτυς, για όσα συμβαίνουν εδώ, για να μην έρθουν και αυτοί σ’ αυτό τον τόπο των βασάνων».

Λέγει προς αυτόν ο Αβραάμ: «Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες. Ας ακούσουν εκείνους.

Αλλά εκείνος του είπε: «Όχι πάτερ Αβραάμ! Αλλά αν κάποιος από τους νεκρούς πάει προς αυτούς, τότε θα μετανοήσουν.

Είπε όμως σ’ αυτόν ο Αβραάμ: «Εάν δεν ακούν τον Μωυσή και τους προφήτες, ούτε και αν αναστηθεί κανείς εκ νεκρών θα πεισθούν» (Λουκάς 16/ιστ: 19 – 31).

oodegr.com