ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ: ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΑ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ!

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας: Να ψάχνεις άνθρωπο που να σε βοηθά να προοδεύεις πνευματικά. Μεγάλο αγαθό να έχεις άνθρωπο που σε παρασύρει στα ανώτερα, στα πνευματικά, στα θεία και όχι στα επίγεια, στα μάταια και κοσμικά. Μεγάλο αγαθό να έχεις άνθρωπο που η ζωή του είναι παράδειγμα για σένα και για τον καθένα.
Μακάριοι αυτοί που είναι τέτοιοι άνθρωποι, άνθρωποι απαλοί, διακριτικοί, πρόσχαροι, ειρηνικοί. Και ευλογημένοι όσοι τους έχουνε στην ζωή τους.
Μην ψάχνεις απλά έναν οποιονδήποτε άνθρωπο στην ζωή σου που σου προσφέρει πρόσκαιρη χαρά. Να ψάχνεις άνθρωπο που να σε βοηθά να προοδεύεις πνευματικά.

ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ: ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΣΦΑΛΜΑ, ΠΩΣ ΖΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ!

Γέρων Ιωσήφ Βατοπεδινός: Αν δεν συγχωρήσεις τον αδελφό σου για το παραμικρό σφάλμα, πώς ζητάς από τον Θεό να συγχωρήσει τα δικά σου μεγάλα κρίματα;

ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ: ΠΩΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΤΟ ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ;

 

Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός
Πώς του απάντησε το κυοφορούμενο παιδί;

Ο π. Γαβριήλ [ο άγιος Γαβριήλ, ο διά Χριστόν σαλός], είπε σε μια έγκυο γυναίκα:
– Το παιδί ακούει, γι’ αυτό να του μιλάτε από τώρα για τον Θεό κι έτσι να το μεγαλώσετε.

– Τι λέτε, π. Γαβριήλ, πώς είναι δυνατόν ν’ ακούει το παιδί μέσα στην κοιλιά της μάνας;
– Δεν το πιστεύετε, δηλαδή;

Και στρεφόμενος προς την κοιλιά της μητέρας είπε:
– Ε; Δεν ακούς το λόγο του Κυρίου;

Τότε το παιδί άρχισε να κλωτσάει τόσο δυνατά την κοιλιά της μητέρας του, που εκείνη διαμαρτυρήθηκε:
– Το παιδί δεν με αφήνει να ηρεμήσω. Μπορώ, σας παρακαλώ να βγω λίγο έξω;

Απόσπασμα από το βιβλίο, ο «Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής».

Ο ΟΣΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΗΣ!

 

Ο Όσιος Γαβριήλ και η εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσης
Από τον Συναξαριστή

Κατά τους χρόνους της εικονομαχικής αιρέσεως, μία ευσεβής χήρα από την Νίκαια έριξε στην θάλασσα μια θαυμάσια εικόνα της Θεομήτορος, προκειμένου να την σώσει από την καταστροφή. Πολλά χρόνια αργότερα, τον 11ο αιώνα, οι μοναχοί της Μονής των Ιβήρων έβλεπαν για πολλές ημέρες μια πελώρια, πύρινη στήλη να υψώνεται από την θάλασσα προς τον ουρανό, υπεράνω της ιεράς εικόνας που επέπλεε όρθια στα κύματα. Κάθε φορά, όμως, που κάποιος από αυτούς επιχειρούσε να την πλησιάσει, η εικόνα απομακρυνόταν.

Την εποχή εκείνη ζούσε στην Μονή των Ιβήρων ένας οσιότατος Γεωργιανός μοναχός, ονόματι Γαβριήλ, ο οποίος συνήθιζε να διάγει το καλοκαίρι στο βουνό κοντά στην μονή. Φορούσε τρίχινο χιτώνα και τρεφόταν με βότανα, η όψη του, όμως, ήταν αγγελική. Η Θεοτόκος του εμφανίσθηκε και του έδωσε εντολή να κατέβει στην παραλία για να παραλάβει την εικόνα Της. Τότε όλοι οι συγκεντρωμένοι μοναχοί είδαν με κατάπληξη τον Γαβριήλ να βαδίζει με ασφάλεια πάνω στα κύματα, σαν σε στέρεο έδαφος, να παίρνει την εικόνα στην αγκαλιά του και να την φέρνει στην παραλία, όπου έγινε δεκτή με ύμνους ευχαριστίας και κατετέθη στο καθολικό της μονής.

Την επαύριο το πρωί, την στιγμή που ο εκκλησιαστικός άναβε τις κανδήλες για την Ακολουθία, διαπίστωσε ότι η εικόνα έλειπε. Μετά από αναζήτηση, βρέθηκε πάνω από την πύλη του μοναστηριού. Μεταφέρθηκε πίσω στον ναό, αλλά επανειλημμένως εκείνη ξαναπήγαινε από μόνη της στην θέση της πάνω από την πύλη. Τέλος, η Παναγία εμφανίσθηκε στον Γαβριήλ και του ζήτησε να κάνει γνωστό στους αδελφούς ότι δεν επιθυμούσε να φυλάγεται και να προστατεύεται από εκείνους, αλλά ότι είχε έλθει για να τους διαφυλάξει Εκείνη από κάθε κίνδυνο σε αυτήν την ζωή, όπως και στην μέλλουσα, σύμφωνα με την χάρη που έλαβε παρά του Υιού της, όταν ζήτησε από Εκείνον να της παραχωρηθεί το Άγιον Όρος προκειμένου να γίνει το «Περιβόλι» της.

Έκτοτε η Πορταΐτισσα τιμάται σε παρεκκλήσιο ειδικά κτισμένο στην είσοδο της μονής. Η εικόνα αυτή έχει επιτελέσει πολλά θαύματα, τόσο για την προστασία της Μονής των Ιβήρων και του Αγίου Όρους εν καιρώ κινδύνων όσο και για το σύνολο του λαού, ώστε δικαίως θεωρείται ως η κατ’ εξοχήν εικόνα της Παναγίας Ελεούσης.

Ο ρωσικός λαός τιμά όλως ιδιαιτέρως το αντίγραφό της που εκτίθεται σε ένα παρεκκλήσιο στην είσοδο του Κρεμλίνου, στην Μόσχα, το οποίο έχει επίσης επιτελέσει πλήθος θαυμάτων. Το παρεκκλήσιο αυτό ανακαινίσθηκε κατά την δεκαετία του 1990 και ένα αντίγραφο της Πορταΐτισσας, φιλοτεχνημένο στο Άγιον Όρος, κατατέθηκε προσφάτως εκεί από τον ηγούμενο της Μονής Ιβήρων.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου. Τόμος ένατος, Μάιος, σελ. 160. Ίνδικτος, Αθήναι 2007.

Π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΧΡΟΝΟΥ!

 π. Συμεών Κραγιόπουλος
Ο Θεός μάς δίνει περιθώρια χρόνου

Ποιος θα μπορούσε σ’ αυτόν τον κόσμο να είναι χειρότερα από τον φτωχό Λάζαρο της ευαγγελικής περικοπής (Λουκ. 16:19-31); Πάντως, όσο άσχημα κι αν είναι κανείς, κάποια στιγμή θα τελειώσει η ζωή. Από την άλλη πλευρά, όσο κι αν απολαμβάνει ο πλούσιος, ο οποίος δεν συναισθάνεται την προσωρινότητα της ζωής, τελικά θα έρθει και γι’ αυτόν το τέλος της ζωής του. Η ζωή εδώ είναι προσωρινή. Δεν χρειάζεται να μας το διδάξει ή να μας το τονίσει κανείς. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έμεινε κανείς εδώ. Το θέμα είναι αν πιστεύουμε.

Άνθρωποι που έχουν κοινό νου, και θα μπορούσαν πολύ απλά να δουν την αλήθεια, δεν τη βλέπουν. Τι να πούμε! Όσο μυαλό, όσα άλλα δεδομένα κι αν έχεις, αν δεν θέλεις να δεις την αλήθεια, δεν θα καταλάβεις τίποτε από το νόημα της ζωής και τον αληθινό σκοπό της παρούσης ζωής. Θα ματαιοπονείς. Και είναι κρίμα!

Ο Θεός μάς δίνει περιθώρια χρόνου και τη δυνατότητα σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο να δούμε την απανθρωπιά μας, την αμαρτία μας, να συντριβούμε μέσα μας, να μετανοήσουμε, και να μας συγχωρήσει. Ο Χριστός ήρθε, λέει, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σώσει τον κόσμο. Όμως θα έρθει και η ώρα που θα κριθεί ο καθένας. Επομένως, στον άλλο κόσμο ό,τι είναι κανείς είναι· δεν μπορεί να αλλάξει.

Βλέπετε, και ο πλούσιος της σημερινής παραβολής, που ζούσε δίπλα στον φτωχό Λάζαρο, δεν λέει τίποτε άλλο, απλώς διαλαλεί την κατάσταση που αισθάνεται, λέει ότι καίγεται στη φωτιά. Δεν δείχνει να μετανοεί, να κλαίει και να οδύρεται: «Αχ, πώς το έκανα αυτό! Να με συγχωρήσει ο Θεός, να με συγχωρήσεις, πατέρα μου Αβραάμ. Πάρε με και εμένα κοντά σου».

Δεν λέει τίποτε τέτοιο· λέει μόνο ότι υποφέρει. Και όταν υποφέρει κανείς, απλώς ζητάει λίγο να ανακουφιστεί. Τι νόημα έχει αυτό;

Από τα βιβλία: π. Συμεών Κραγιοπούλου (†), “Πνευματικά Μηνύματα 2019”, σελ. 332, και “Πνευματικά Μηνύματα 2020”, σελ. 328.

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ!

 

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

(Από τον Ευαγγελιστή Λουκά  εδάφιο 16,19-31) 

«Υπήρχε κάποιος άνθρωπος πλούσιος, και φορούσε πορφύρα και λινά ενδύματα, δηλαδή ντυνόταν με ακριβά και υπερπολυτελή ρούχα και διασκέδαζε καθημερινά μεγαλοπρεπώς.

Ήταν δε και κάποιος φτωχός, που τον έλεγαν Λάζαρο, ο οποίος ήταν πεταγμένος κοντά στην εξώπορτα του πλουσίου γεμάτος από πληγές. Και επιθυμούσε να χορτάσει από τα ψίχουλα που έπεφταν από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σαν να μην έφθανε η στέρησις αυτή, επειδή ήταν σχεδόν γυμνός, έρχονταν οι σκύλοι και έγλυφαν τις πληγές του.

Συνέβη δε να πεθάνει ο φτωχός, και να μεταφερθεί υπό των αγγέλων στον κόλπο του Αβραάμ. Πέθανε δε και ο πλούσιος, και ετάφη.

Και στον Άδη που βρισκόταν και βασανιζόταν, σήκωσε τα μάτια του, και βλέπει τον Αβραάμ από μακριά, και τον Λάζαρο να είναι στους κόλπους του. Και αυτός, φώναξε και είπε: «Πάτερ Αβραάμ, ελέησέ με! Και στείλε τον Λάζαρο να βρέξει την άκρη του δακτύλου του στο νερό, και να δροσίσει τη γλώσσα μου, διότι τυραννούμαι και πονώ μέσα σ’ αυτή τη φλόγα!».

Είπε δε ο Αβραάμ: «Παιδί μου, ενθυμήσου, ότι έλαβες με το παραπάνω τα αγαθά σου κατά τη διάρκεια της ζωής σου, και ο Λάζαρος παρομοίως τα κακά. Τώρα όμως, εδώ παρηγορείται, γι’ αυτά που άλλοτε υπέφερε, συ δε βασανίζεσαι. Και επί πλέον όλων αυτών, ανάμεσα σ’ εμάς και σ’ εσάς, έχει στερεωθεί μεγάλο βάραθρο, ώστε εκείνοι που θέλουν να περάσουν από εδώ προς εσάς, να μη μπορούν να διαβούν, ούτε αυτοί που είναι από εκεί, να μπορούν να διαπεράσουν και να έλθουν προς εμάς».

Είπε δε ο πλούσιος: «Σε παρακαλώ λοιπόν Πάτερ, να στείλεις αυτόν, (δηλαδή τον Λάζαρο), στο σπίτι του πατέρα μου. Διότι έχω πέντε αδελφούς. Στείλε τον να τους βεβαιώσει ως αυτόπτης μάρτυς, για όσα συμβαίνουν εδώ, για να μην έρθουν και αυτοί σ’ αυτό τον τόπο των βασάνων».

Λέγει προς αυτόν ο Αβραάμ: «Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες. Ας ακούσουν εκείνους.

Αλλά εκείνος του είπε: «Όχι πάτερ Αβραάμ! Αλλά αν κάποιος από τους νεκρούς πάει προς αυτούς, τότε θα μετανοήσουν.

Είπε όμως σ’ αυτόν ο Αβραάμ: «Εάν δεν ακούν τον Μωυσή και τους προφήτες, ούτε και αν αναστηθεί κανείς εκ νεκρών θα πεισθούν» (Λουκάς 16/ιστ: 19 – 31).

oodegr.com