Τα κακά πνεύματα «κιντόκι», οι τελετουργικές δολοφονίες
Ειδικοί εκφράζουν ανησυχίες ότι η μαύρη μαγεία εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα στη Βρετανία, 30 χρόνια μετά την είδηση για μια φρικτή τελετουργική δολοφονία με στοιχεία βουντού που πάγωσε τη χώρα. Η υπόθεση της οκτάχρονης Βικτόρια Λίμπι και η αναβίωση της φρίκης
Ένα τέταρτο του αιώνα έχει περάσει από τον θάνατο της οκτάχρονης Βικτόρια Κλίμπι και τη σοκαριστική συνειδητοποίηση ότι οι δολοφονίες με στοιχεία βουντού άρχιζαν να πλήττουν τo Λονδίνο, πρωτεύουσα μιας σύγχρονης, εύπορης δημοκρατίας. Η Βικτόρια βρήκε φρικτό τέλος. Βασανίστηκε, ξυλοκοπήθηκε με εργαλεία, όπως κρεμάστρες ρούχων και αλυσίδες ποδηλάτου, υπέστη σκόπιμα εγκαύματα και αφού κοιμήθηκε στον κάδο απορριμμάτων σε ένα παγωμένο μπάνιο, τελικά πέθανε από πολλαπλή οργανική ανεπάρκεια σε ηλικία οκτώ ετών. Το μικροσκοπικό της σώμα, που ζύγιζε μόλις 23 κιλά, είχε συνολικά 128 φρικτά τραύματα.
Το «έγκλημά» της; Οι συγγενείς της έλεγαν ότι το κορίτσι είχε καταληφθεί από «κιντόκι», δηλαδή κακά πνεύματα, κάτι που απαιτούσε εξορκισμό από έναν πάστορα και δικαιολογούσε μια εκστρατεία σαδιστικής βίας. Η δολοφονία του 2000 και η δημόσια έρευνα που ακολούθησε θα έπρεπε να ήταν συγκλονιστικές: μια προειδοποίηση προς το κοινό και τους πολιτικούς ότι, όσο απίθανο κι αν είναι, η πίστη στη μαγεία αναδυόταν ως γεγονός της ζωής στη Βρετανία.
Σήμερα ωστόσο παρά τη φρίκη του θανάτου της Βικτόρια και των επακόλουθων υποθέσεων, υπάρχουν ανησυχητικά στοιχεία ότι η τελετουργική βία - που περιλαμβάνει πεποιθήσεις και πρακτικές που εισάγονται σε μεγάλο βαθμό από το εξωτερικό - συνεχίζει να εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα. Τα τελευταία επίσημα στοιχεία δείχνουν μια τεράστια αύξηση στον αριθμό των παιδιών που αναγνωρίζονται ως πιθανά θύματα κακοποίησης «που συνδέεται με την πίστη ή τις πεποιθήσεις», μια κατηγορία που περιλαμβάνει ισχυρισμούς για μαγεία και κατοχή από πνεύματα.
2.180 περιπτώσεις κακοποίησης λόγω «πίστης»
Ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο τέλος του περασμένου έτους από την Ένωση Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία εκπροσωπεί τα συμβούλια και τις υπηρεσίες κοινωνικών υπηρεσιών τους στην Αγγλία, διαπίστωσε ότι υπήρξαν 2.180 περιπτώσεις πιθανής κακοποίησης που σχετίζεται με την πίστη το 2024, μια ανησυχητική αύξηση 49% στα επτά χρόνια από το 2017. Η πραγματική κλίμακα του προβλήματος θα μπορούσε να είναι σημαντικά χειρότερη εν μέσω φόβων ότι η τελετουργική κακοποίηση συνήθως υποαναφέρεται, επειδή οι κοινωνικοί λειτουργοί και άλλοι ειδικοί επιθυμούν να αποφύγουν να χαρακτηριστούν ρατσιστές.
Με κίνητρα που κυμαίνονται από την άγνοια και το φόβο στην παράφρονη πεποίθηση ότι η ανθρώπινη θυσία παρέχει υπερφυσική προστασία, ακόμη και πλούτο, οι περιπτώσεις που φτάνουν στο κοινό είναι οδυνηρές, με την πλειοψηφία να έχει συνδέσεις με την υποσαχάρια Αφρική. Ένα πρόσφατο ντοκιμαντέρ, με τίτλο Kindoki Witch Boy, αφηγείται την ιστορία του Μαρντόχε Γιέμπι, ο οποίος είχε σταλεί από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό για να ζήσει με τη θεία και τον θείο του στο Βόρειο Λονδίνο.
Σε ηλικία 12 ετών, στιγματίστηκε ως «μάγος» από συγγενείς, κατηγορήθηκε ότι έφερε κακή τύχη και υποβλήθηκε σε δύο μήνες τραυματικών εξορκισμών. Η ταινία είναι τώρα διαθέσιμη στο YouTube. Μια ακόμη πιο ανησυχητική υπόθεση έλαβε χώρα ανήμερα των Χριστουγέννων το 2010, όταν ο 15χρονος Κρίστι Μπάμου ξυλοκοπήθηκε και πνίγηκε από την αδερφή του και τον φίλο της στην περιοχή Νιούχαμ του Λονδίνου, αφού κατηγορήθηκε για «κιντόκι», όπως η Βικτόρια Κλίμπι.
Ο Κρίστι υπέμεινε τέσσερις ημέρες βασανιστηρίων με μαχαίρια, ξύλα, μεταλλικές ράβδους, σφυρί και πένσα. Πνίγηκε αφού τον ανάγκασαν να μπει σε μπάνιο για τελετουργικό καθαρισμό. Τα αδέλφια του ξυλοκοπήθηκαν επίσης, αλλά επέζησαν επειδή «ομολόγησαν» ότι ήταν μάγοι.
Η Μαγκαλί Μπαμού, τότε 29 ετών, και ο σύντροφός της Έρικ Μπικούμπι, 28 ετών -και οι δύο Κονγκολέζοι- καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη το 2012. Κατά την επιβολή της ποινής τους, ο δικαστής δήλωσε: «Η πίστη στη μαγεία, όσο γνήσια κι αν είναι, δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια επίθεση σε άλλο άτομο, πόσο μάλλον τη δολοφονία ενός άλλου ανθρώπου»
Υπάρχουν κατηγορίες για «κατάληψη από δαίμονες» και σε άλλους πολιτισμούς, με περιπτώσεις κακοποίησης να έχουν αναφερθεί σε χριστιανικές, ινδουιστικές και μουσουλμανικές οικογένειες, όπου ορισμένοι εξακολουθούν να πιστεύουν στην ιδέα των κακών πνευμάτων.
Στραγγάλισε και ξεκοίλιασε την κόρη της με κουζινομάχαιρο
Λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του Κρίστι Μπάμου, η Σάιμα Άλι στραγγάλισε και στη συνέχεια ξεκοίλιασε την τετράχρονη κόρη της με ένα κουζινομάχαιρο, σε μια ξέφρενη προσπάθεια να εξορκίσει το κορίτσι. Η Άλι, η οποία είχε βγάλει τα μάτια από τις κούκλες της κόρης της για να τις εμποδίσει να «δουν το κακό», εστάλη σε ψυχιατρική κλινική.
Το 2005, δύο γυναίκες φυλακίστηκαν στο Old Bailey αφού καταδικάστηκαν για κακοποίηση παιδιών, βασανισμό και απειλή δολοφονίας ενός ορφανού παιδιού πρόσφυγα από την Αγκόλα, το οποίο όπως ισχυρίστηκαν ήταν μάγισσα. Το κορίτσι, γνωστό μόνο ως Παιδί Β, λιμοκτονούσε, κόπηκε με μαχαίρι, ξυλοκοπήθηκε με ζώνη και παπούτσια και της έβαζαν καυτερές πιπεριές στα μάτια για να «διώξουν τον διάβολο από μέσα της».
Κάποια στιγμή, η οκτάχρονη τυλίχθηκε σε μια σακούλα πλυντηρίου με φερμουάρ και της είπαν ότι θα την «πετούσαν» σε ένα ποτάμι. Διασώθηκε αφού βρέθηκε ξυπόλυτη, να τρέμει, έξω από ένα δημοτικό κτίριο στο Χάκνεϊ.
Η δύναμη του νερού είναι ένα κοινό στοιχείο στις αφρικανικές τελετουργίες μαγείας. Το 2001, ένα νεαρό αγόρι - που αργότερα έλαβε το όνομα Άνταμ από την αστυνομία - ανασύρθηκε από τον Τάμεση αφού ένας περαστικός εντόπισε τον ακρωτηριασμένο κορμό του να επιπλέει κοντά στη Γέφυρα του Πύργου.
Το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του είχαν αφαιρεθεί σε αυτό που οι ντετέκτιβ πιστεύουν ότι ήταν μια τελετουργική δολοφονία, πιθανώς ως θυσία ή σε μια τελετή «muti», στην οποία αφαιρούνται μέλη του σώματος με την πεποίθηση ότι παράγουν ισχυρές μαγικές θεραπείες. Το αγόρι, ηλικίας μεταξύ τεσσάρων και επτά ετών που βρέθηκε να φοράει μόνο ένα πορτοκαλί σορτς, είχε φτάσει πρόσφατα από τη Νιγηρία.
Το «αγόρι στο ποτάμι»
Ο κορυφαίος ειδικός σε τελετουργίες της Βρετανίας, Δρ. Ρίτσαρντ Χόσκινς, ο οποίος κλήθηκε να συμβουλεύσει την υπόθεση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Άνταμ ήταν θύμα ανθρωποθυσίας. Το βιβλίο του του 2012 σχετικά με το θέμα, με τίτλο «Το αγόρι στο ποτάμι», δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα The Mail on Sunday και αναμένεται να γυριστεί ως ταινία μεγάλου μήκους.
Ο Δρ Χόσκινς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αγόρι είχε διακινηθεί στο Λονδίνο, εικάζοντας ότι σφαγιάστηκε ενώ ήταν ναρκωμένο αλλά είχε τις αισθήσεις του από έναν μάγο-γιατρό «μπαμπαλάουο» (babalawo) που χρησιμοποιούσε τελετουργίες από τον λαό Γιορούμπα της νοτιοδυτικής Νιγηρίας. Στη θρησκεία των Γιορούμπα, έγραψε ο Δρ Χόσκινς, οι θεότητες που σχηματίζουν μια γέφυρα μεταξύ αυτού του κόσμου και των ανώτερων βασιλείων απαιτούν θυσίες. «Όχι απαραίτητα ανθρωποθυσίες, φυσικά, και ειδικά όχι στις μέρες μας, αλλά η πρακτική επιμένει σε ορισμένες αποκλίνουσες παραφυάδες.»
Το 2002, μια Νιγηριανή γυναίκα ονόματι Τζόις Οσαγκιέντε είπε σε κοινωνικούς λειτουργούς στη Γλασκώβη ότι είχε παντρευτεί ένα μέλος μιας αίρεσης που ονομαζόταν The Black Coat Eyes Of The Devil Guru Maharaj. Όταν αργότερα ανέκρινε η βρετανική αστυνομία στο Λάγος, είπε ότι ήταν αρχηγός αίρεσης και ότι είχε αγοράσει ένα ζευγάρι πορτοκαλί σορτς παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν στον Άνταμ. Πρόσθεσε: «Ξέρω ότι σκοτώθηκε στο Λιούισχαμ.
Η Οσαγκιέντε αργότερα ισχυρίστηκε σε δημοσιογράφο του ITV ότι είχε φέρει τον Άνταμ στο Λονδίνο και ότι το πραγματικό του όνομα ήταν Ικπομουόσα. Κανείς δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ για τη δολοφονία του.
Η υπόθεση της Βικτόρια Κλίμπι που «πάγωσε» τη Βρετανία
Ωστόσο, η μοίρα της Βικτόρια Κλίμπι παραμένει σήμερα η πιο διαβόητη περίπτωση κακοποίησης και δολοφονίας μαγείας σε αυτή τη χώρα. Η Βικτόρια είχε σταλεί στην Αγγλία από τους γονείς της για να αποκτήσει καλύτερη εκπαίδευση από ό,τι στην πατρίδα της, την Ακτή Ελεφαντοστού, αλλά βρήκε μόνο δυστυχία και θάνατο.
Το κορίτσι λιμοκτονούσε, βασανιζόταν, ξυλοκοπούνταν με αλυσίδες ποδηλάτων και κρατούνταν φυλακισμένη σε ένα παγωμένο μπάνιο από τη θεία της Μαρί Τερέζ Κουάο και τον σύντροφό της Καρλ Μάνινγκ. Η θεία της και ο σύντροφός της καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη το 2001 για φόνο και φυλάκιση παιδιού.
Την υπόθεση ακολούθησε μια μεγάλη δημόσια έρευνα υπό τον Λόρδο Λάμινγκ, η οποία με τη σειρά της οδήγησε σε αναθεώρηση των μέτρων προστασίας των παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του νόμου-ορόσημο για τα Παιδιά του 2004. Ακόμα και τώρα όμως η τελετουργική βία τυγχάνει ελάχιστης προσοχής, λέει η καθηγήτρια Σαρλότ Μπέικερ του Πανεπιστημίου του Λάνκαστερ, η οποία είναι συν-διευθύντρια του Διεθνούς Δικτύου κατά των Κατηγοριών για Μαγεία και Τελετουργικές Επιθέσεις.
«Αν μιλούσατε με πολλούς ανθρώπους για αυτό το ζήτημα, θα πίστευαν ότι είναι κάτι που χρονολογείται περίπου 1.400 χρόνια πριν», δήλωσε στην Daily Mail την περασμένη εβδομάδα. Πολλοί δάσκαλοι μπορεί να αισθάνονται ότι δεν πρέπει να «πάνε εκεί», αν υποψιάζονται ότι κάτι συμβαίνει κυρίως επειδή δεν νιώθουν άνετα να χειρίζονται τέτοια ζητήματα. «Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί σοβαρά, οι αποκαλύψεις πρέπει να αντιμετωπιστούν σοβαρά - και πρέπει να τεθούν τα σωστά ερωτήματα».
Ο πρώην βουλευτής των Συντηρητικών, Τιμ Λάφτον, υπουργός Παιδιών στην κυβέρνηση συνασπισμού του Ντέιβιντ Κάμερον και αργότερα πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων, είχε τη δική του εμπειρία στην προσπάθεια καταπολέμησης της τελετουργικής κακοποίησης. «Το συγκεκριμένο πρόβλημα [εκείνη την εποχή] ήταν μεταξύ των κοινοτήτων των μεταναστών από μέρη όπως το Κονγκό, τα οποία ήταν πολύ κλειστές κοινότητες, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά στο Λονδίνο, με χριστιανικές εκκλησιαστικές δομές», θυμάται. «Υπήρχαν πολύ παράξενες πρακτικές, όλες συνδεδεμένες με το βουντού - κακοποίηση παιδιών σε προσπάθειες να διώξουν τον διάβολο από μέσα τους και όλες αυτές οι ανοησίες».
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, συγκρότησε μια ομάδα εργασίας για την κακοποίηση παιδιών με βάση την πίστη, αλλά φοβάται ότι η προσοχή των αρχών έχει πλέον διαφύγει. Η Ρόμα Ούλα, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Ακρωτηριασμού Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων (FGM) - το οποίο ασχολείται επίσης με αυτό που αναφέρεται ως μαγεία και κακοποίηση από πνεύματα- είναι μεταξύ εκείνων που πιστεύουν ότι το προσωπικό πρώτης γραμμής είναι επιφυλακτικό στο να σημάνει συναγερμό.
«Η μαγεία και η κατοχή πνευμάτων είναι από τους λιγότερο κατανοητούς τομείς στην προστασία των παιδιών», λέει. «Αυτό είναι πραγματικά ανησυχητικό. Γνωρίζουμε ότι τα δεδομένα δεν είναι αρκετά καλά και ότι οι επαγγελματίες δεν ξέρουν πώς να ενεργήσουν. Δεν ξέρουν τι να κάνουν. Οι επαγγελματίες ανησυχούν για τη συζήτηση για την πίστη ή τις πεποιθήσεις κάποιου επειδή είναι πολύ προσωπικό θέμα. Φοβούνται μήπως κατηγορηθούν για ρατσισμό, για παράδειγμα – και έτσι δεν τίθενται ερωτήσεις και χάνονται ευκαιρίες».
Λέει ότι οι εκπαιδευτικοί καθώς και οι κοινωνικοί λειτουργοί θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για σημάδια κακοποίησης – όπως για παράδειγμα, ένα παιδί που φαίνεται κουρασμένο επειδή πρέπει να προσεύχεται όλη νύχτα για να απαλλαγεί από έναν δαίμονα μέσα του ή να χάνει βάρος επειδή το φαγητό παρακρατείται στο σπίτι.
Η Ούλα υποστηρίζει ότι τα τρέχοντα στοιχεία, όσο ανησυχητικά κι αν είναι, «πιθανώς δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση για κάτι πολύ κρυφό. Πιστεύει ότι οι ισχυρισμοί για μαγεία και κατοχή από πνεύματα δεν τυγχάνουν ιδιαίτερης προσοχής όταν οι δράστες προσφεύγουν στο δικαστήριο και προτείνει ότι θα πρέπει να επισημαίνονται ως επιβαρυντικά στοιχεία όταν οι δράστες καταδικάζονται.
Εκατοντάδες παιδιά έχουν απαχθεί από την Αφρική
Έχει περάσει πάνω από μια δεκαετία από τότε που τα Ηνωμένα Έθνη ανέφεραν ότι «εκατοντάδες παιδιά έχουν απαχθεί από τις οικογένειές τους στην Αφρική και έχουν διακινηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, ειδικά στο Λονδίνο. Πολλά έχουν βιαστεί και κακοποιηθεί σεξουαλικά» λέει.
Σχολιάζοντας στην εφημερίδα The Mail on Sunday εκείνη την εποχή, ο Δρ Χόσκινς προχώρησε παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι «το Λονδίνο έχει γίνει ο κόμβος, το επίκεντρο μιας παγκόσμιας επιχείρησης εμπορίας παιδιών που αφορά χιλιάδες παιδιά για εκμετάλλευση, σεξουαλική κακοποίηση και ακόμη, σε ορισμένες απερίγραπτες περιπτώσεις, τελετουργική θανάτωση με βουντού...
«Υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή χαμένων παιδιών που συγκεντρώνονται στην πρωτεύουσά μας και μετακινούνται ανώνυμα από άθλιο διαμέρισμα σε άθλιο διαμέρισμα - μια σκοτεινή λίμνη που τροφοδοτεί την παιδική εκμετάλλευση και τη δυστυχία σε όλο τον πλανήτη». Τα σημερινά στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτή η τρομερή εικόνα μπορεί τώρα να είναι σήμερα ακόμη πιο σκοτεινή, καταλήγει η Daily Mail.
